Τελευταία Νέα
Άμυνα – Διπλωματία

Συναγερμός στο Πεντάγωνο των ΗΠΑ - Ρώσοι μηχανικοί «σκανάρουν» το THAAD - Το μυστικό που δεν έπρεπε να βρεθεί

αισθητήρας αεράμυνα ΗΠΑ Ρωσία Πεντάγωνο ΗΠΑ πύραυλος Συρία THAAD Μέση Ανατολή tags :
Συναγερμός στο Πεντάγωνο των ΗΠΑ - Ρώσοι μηχανικοί «σκανάρουν» το THAAD - Το μυστικό που δεν έπρεπε να βρεθεί
Το άθικτο τμήμα του THAAD είναι μια πολύτιμη πηγή πληροφοριών για χώρες όπως η Κίνα και η Ρωσία

Η εικόνα ενός άθικτου αμερικανικού αισθητήρα THAAD στο έδαφος της Συρίας δεν είναι απλώς μια στρατιωτική απώλεια, αλλά ο απόλυτος εφιάλτης των στρατηγών του Πενταγώνου που γίνεται πραγματικότητα. Σε μια εποχή που η τεχνολογική υπεροχή κρίνεται στο… χιλιοστό, η πρόσβαση των Ρώσων και Κινέζων μηχανικών στα «εσωτερικό» του πιο προηγμένου αντιβαλλιστικού συστήματος του κόσμου ισοδυναμεί με παράδοση των κλειδιών της δυτικής αεράμυνας.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η ιστορία γράφεται μέσα από ένα «τυχερό» εύρημα του εχθρού. Από τα διδάγματα του Sidewinder τη δεκαετία του '50 μέχρι τη σημερινή κρίση στη Μέση Ανατολή, η παγκόσμια στρατιωτική ισορροπία φαίνεται να κρέμεται από μια λεπτή κλωστή: την τύχη ενός πυραύλου που απέτυχε να εκραγεί. Το «μυστικό» που βρέθηκε στη Συρία απειλεί τώρα να αχρηστεύσει επενδύσεις δισεκατομμυρίων και να αλλάξει τον χάρτη των εξοπλισμών για τις επόμενες δεκαετίες.

THAAD_missile_launch_on_Wake_Island.webp

Η παγκόσμια στρατιωτική ιστορία είναι γεμάτη από περιπτώσεις όπου η απώλεια ή η αιχμαλωσία ενός και μόνο πυραύλου ή ενός κρίσιμου εξοπλισμού οδήγησε στην ταχεία διάβρωση ενός σκληρά κερδισμένου τεχνολογικού πλεονεκτήματος — ενός προβαδίσματος που απαιτούσε χρόνια έρευνας και δισεκατομμύρια δολάρια για να αναπτυχθεί. Για παράδειγμα, τη δεκαετία του 1950, οι ΗΠΑ είχαν ένα σαφές και ανυπέρβλητο πλεονέκτημα στις αερομαχίες χάρη στον πύραυλο AIM-9 Sidewinder. Ήταν ο πρώτος πύραυλος θερμικής αναζήτησης στον κόσμο και έδωσε στις ΗΠΑ σημαντικό προβάδισμα έναντι της Σοβιετικής Ένωσης και της Κίνας. Αυτή η αμερικανική υπεροχή στην αερομαχία αποδείχθηκε κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Κρίσης των Στενών της Ταϊβάν το 1958, όταν η Πολεμική Αεροπορία της Ταϊβάν ισχυρίστηκε εννέα «επιβεβαιωμένες» και δύο «πιθανές» καταρρίψεις εναντίον της Πολεμικής Αεροπορίας της Κίνας (PLAAF) με τη βοήθεια των πυραύλων AIM-9 Sidewinder.
Ωστόσο, η νίκη της Ταϊβάν είχε σημαντικό κόστος για τις ΗΠΑ, καθώς ένας από τους Sidewinders που χτύπησε τον στόχο του απέτυχε να εκραγεί. Ο πύραυλος βρέθηκε σφηνωμένος μέσα στην άτρακτο ενός κινεζικού MiG-17F. Οι Κινέζοι μηχανικοί αφαίρεσαν τον Sidewinder, τον αποσυναρμολόγησαν και έσπευσαν αμέσως στους Σοβιετικούς, οι οποίοι, μέχρι τότε, δεν είχαν δει τίποτα τόσο εξελιγμένο και μικροσκοπικό όσο η τεχνολογία του γυροσκοπίου του AIM-9.
«Ο πύραυλος Sidewinder ήταν για εμάς ένα πανεπιστήμιο που προσέφερε μαθήματα τεχνολογίας κατασκευής πυραύλων, αναβαθμίζοντας τη μηχανολογική μας εκπαίδευση και εκσυγχρονίζοντας την προσέγγισή μας στην παραγωγή μελλοντικών πυραύλων», θα δήλωνε αργότερα ο Σοβιετικός μηχανικός Gennadiy Sokolovskiy.
Οι Σοβιετικοί μηχανικοί αντέγραψαν τα συστήματα υπέρυθρης ανίχνευσης, κατεύθυνσης εν πτήσει και τους μηχανισμούς σταθερότητας για να δημιουργήσουν τον δικό τους αυτοκατευθυνόμενο πύραυλο, τον Vympel K-13 (κωδική ονομασία ΝΑΤΟ «AA-2 Atoll»). Αντίστοιχα, το 1966, η αυτομόληση ενός Ιρακινού πιλότου στο Ισραήλ με ένα ολοκαίνουργιο σοβιετικό MiG-21, το πιο προηγμένο σοβιετικό μαχητικό της εποχής του, βοήθησε τις ΗΠΑ να αναπτύξουν αντίμετρα εναντίον αυτού του αεροσκάφους.
Κατά τη διάρκεια του περσινού πολέμου Ινδίας-Πακιστάν, το Ισλαμαμπάντ ισχυρίστηκε ότι κατέρριψε πολλαπλά ινδικά μαχητικά με τη βοήθεια του τελευταίου κινεζικού πυραύλου αέρος-αέρος μεγάλου βεληνεκούς, του PL-15. Ωστόσο, σε μια επανάληψη του περιστατικού με τον AIM-9 Sidewinder του 1958, ένας από τους πυραύλους PL-15 απέτυχε να εκραγεί και ανακτήθηκε από την Ινδία σχεδόν άθικτος, παρέχοντας στο Νέο Δελχί πολύτιμες γνώσεις για την κινεζική πυραυλική τεχνολογία.
Τώρα, σχεδόν επτά δεκαετίες μετά το περιστατικό με τον Sidewinder, οι ΗΠΑ φαίνεται να έχασαν ένα άλλο κρίσιμο κομμάτι στρατιωτικής τεχνολογίας, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο το προβάδισμα της Ουάσιγκτον στην αντιβαλλιστική τεχνολογία.

Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, ένας προηγμένος υπέρυθρος αισθητήρας απεικόνισης (seeker) από έναν αμερικανικής κατασκευής αντιβαλλιστικό THAAD φάνηκε να έχει ανακτηθεί σε μεγάλο βαθμό άθικτος στη Συρία.
Η ανάκτηση μιας σχεδόν άθικτης πολεμικής κεφαλής και ενός κινητικού μπλοκ (kinetic block) από έναν πύραυλο THAAD θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντική απώλεια πληροφοριών, επιτρέποντας στους αντιπάλους των ΗΠΑ να αποκτήσουν πολύτιμες γνώσεις για τις δυνατότητες και τα σχεδιαστικά χαρακτηριστικά του συστήματος. Αυτό προκαλεί ανησυχία, καθώς το THAAD είναι το πιο σύγχρονο και προηγμένο σύστημα αντιβαλλιστικής αεράμυνας των ΗΠΑ, που κατέρριψε επίσης πολλαπλούς ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους στον τρέχοντα πόλεμο.
Επιπλέον, το THAAD αναμένεται να διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο στην αεράμυνα σε οποιαδήποτε σύγκρουση στον Ειρηνικό, όπου έχουν αναπτυχθεί δύο από τις επτά αμερικανικές συστοιχίες: μία στη Νότια Κορέα και μία στο Γκουάμ.
Στις 6 Απριλίου, βίντεο άρχισαν να κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που έδειχναν έναν άθικτο αισθητήρα THAAD και άλλα τμήματα του πυραύλου στο έδαφος κοντά στη συριακή πόλη Suwayda.

 

Σημειωτέον, η Suwayda βρίσκεται περίπου 25 μίλια βόρεια των συνόρων με την Ιορδανία και περίπου 55 μίλια ανατολικά των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων του Ισραήλ. Επί του παρόντος, μία συστοιχία THAAD είναι τοποθετημένη στην Ιορδανία και μία στο Ισραήλ.
Όπως υποδηλώνει το όνομά του, το Terminal High Altitude Area Defense (THAAD) είναι ένα προηγμένο σύστημα αντιβαλλιστικών πυραύλων του αμερικανικού στρατού, σχεδιασμένο να αναχαιτίζει πυραύλους μικρού, μεσαίου και ενδιάμεσου βεληνεκούς στη φάση της τερματικής τους πορείας (κάθοδος), τόσο εντός όσο και εκτός ατμόσφαιρας.
Χρησιμοποιώντας κινητική ενέργεια «hit-to-kill» αντί για εκρηκτικά, παρέχει ένα κρίσιμο, κινητό επίπεδο στα αμυντικά δίκτυα. Στην πραγματικότητα, το THAAD είναι το μόνο σύστημα των ΗΠΑ σχεδιασμένο να αναχαιτίζει στόχους τόσο εκτός όσο και εντός της ατμόσφαιρας.
Μια συστοιχία THAAD αποτελείται συνήθως από περίπου 90 στρατιώτες, έξι εκτοξευτές επί φορτηγών (ο καθένας φέρει οκτώ αναχαιτιστές, συνολικά 48 πυραύλους), ένα ισχυρό ραντάρ AN/TPY-2 X-band ικανό να εντοπίζει και να παρακολουθεί βαλλιστικές απειλές σε αποστάσεις έως και 1.000 χλμ., και ένα σύστημα ελέγχου πυρός και επικοινωνιών που ενσωματώνει ολόκληρη τη μονάδα για ταχεία εμπλοκή. Κάθε συστοιχία THAAD κοστίζει πάνω από 1 δισ. δολ..
Οι συστοιχίες THAAD εντοπίζουν πρώτα έναν στόχο με τη βοήθεια του ραντάρ, υπολογίζουν την ταχύτητα και την τροχιά του εισερχόμενου βαλλιστικού πυραύλου και στη συνέχεια εκτοξεύουν τον πύραυλο. Μετά την εκτόξευση, το «όχημα εξουδετέρωσης» (kill-vehicle) του αναχαιτιστή αποχωρίζεται από τον προωθητικό πύραυλο. Το μπροστινό τμήμα του οχήματος φέρει τον αισθητήρα (seeker).
Αυτό το όχημα χρησιμοποιεί τον υπέρυθρο αισθητήρα του για να εντοπίσει και να κατευθυνθεί προς τον πύραυλο-στόχο. Δεδομένου ότι η υπέρυθρη απεικόνιση χρησιμοποιεί παθητική μέθοδο καθοδήγησης, έχει ανοσία σε αντίμετρα ραδιοσυχνοτήτων, όπως παρεμβολές (jamming) ή δολώματα που μιμούνται το ίχνος ραντάρ ενός πραγματικού πυραύλου.
Το THAAD δεν φέρει εκρηκτική κεφαλή, αλλά καταστρέφει τον εισερχόμενο πύραυλο με την καθαρή δύναμη της κινητικής του ενέργειας. Ως εκ τούτου, το μπροστινό μέρος του πυραύλου διαθέτει πολλαπλούς μικρούς πυραυλοκινητήρες που βοηθούν τον πύραυλο να κάνει ελιγμούς προς τον στόχο του στην τελική φάση. Αυτοί οι κινητήρες είναι συλλογικά γνωστοί ως Σύστημα Ελέγχου Εκτροπής και Στάσης (DACS).

Αποκαλύπτεται το… μυστικό

Σύμφωνα με την L3Harris, η οποία προμηθεύει αυτό το εξάρτημα, το DACS παρέχει δύο είδη πρόωσης: ένα για τον έλεγχο της στάσης και ένα άλλο για τους ελιγμούς του οχήματος εξουδετέρωσης, διασφαλίζοντας τη σταθεροποίηση του οπτικού πεδίου του αισθητήρα για τη σωστή ορατότητα του στόχου.
Στα βίντεο από τη Συρία, ολόκληρο το μπροστινό τμήμα του οχήματος εξουδετέρωσης φαίνεται άθικτο.
Οι συνθήκες υπό τις οποίες το όχημα έπεσε στο έδαφος σχεδόν άθικτο παραμένουν άγνωστες, όπως και η τύχη των συντριμμιών. Ωστόσο, θα μπορούσε να έχει περισυλλεγεί από τις συριακές δυνάμεις για μελέτη ή για παράδοση σε ξένες χώρες.
Η πρόσβαση στον αισθητήρα ή στο όχημα εξουδετέρωσης θα μπορούσε να δώσει στους αντιπάλους των ΗΠΑ κρίσιμες πληροφορίες για τον σχεδιασμό και τις δυνατότητες των THAAD. Αυτές οι πληροφορίες θα μπορούσαν να αποτελέσουν «χρυσωρυχείο» για την ανάπτυξη νέων αντιμέτρων που θα βοηθούν τους πυραύλους να αποφεύγουν το THAAD, ή ακόμα και για την αντιγραφή (reverse-engineering) του συστήματος.
Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για μια σημαντική απώλεια πληροφοριών και τεχνολογίας για τις ΗΠΑ. Το άθικτο τμήμα του THAAD θα μπορούσε να είναι μια πολύτιμη πηγή πληροφοριών για χώρες εχθρικές προς τις ΗΠΑ, όπως η Κίνα και η Ρωσία.

www.bankingnews.gr

Ρoή Ειδήσεων

Σχόλια αναγνωστών

Δείτε επίσης