Η εταιρική Αμερική εξακολουθεί να χρειάζεται την κινεζική αγορά, την κινεζική αλυσίδα εφοδιασμού και το κινεζικό σύστημα πληρωμών, ακριβώς τη στιγμή που η Ουάσιγκτον προσπαθεί να επιβάλει τη ηγεμονία της και στα τρία και στα τρία
Όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, επισκέφθηκε το Πεκίνο στις 14 Μαΐου, πλαισιωμένος από κορυφαίους Αμερικανούς επιχειρηματίες, η εικόνα μιλούσε από μόνη της.
Η Ουάσιγκτον έφτασε «οπλισμένη» με δασμούς, δευτερογενείς κυρώσεις, λιμενικά τέλη και απειλές σχετικά με τα σημεία στρατηγικού ελέγχου (chokepoints) για τις θαλάσσιες μεταφορές.
Όμως τα επιχειρηματικά στελέχη που βρίσκονταν δίπλα στον Trump αποκάλυπταν την αδυναμία πίσω από αυτή την προσπάθεια άσκησης πίεσης στο Πεκίνο – οι ΗΠΑ δεν μπορούν να αποκλείσουν την Κίνα από την παγκόσμια οικονομία χωρίς να πλήξουν και τον εαυτό τους.
Αυτή η αντιπαράθεση εξηγεί γιατί η αμερικανική αποστολή στο Πεκίνο είχε σημασία.
Η παρουσία Αμερικανών στελεχών από τους τομείς των χρηματοοικονομικών, της τεχνολογίας, της μεταποίησης και της εφοδιαστικής αλυσίδας δεν αποτελούσε μόνο επίδειξη αμερικανικής ισχύος.
Ήταν παραδοχή ότι η εταιρική Αμερική εξακολουθεί να χρειάζεται την κινεζική αγορά, την κινεζική αλυσίδα εφοδιασμού και το κινεζικό σύστημα πληρωμών, ακριβώς τη στιγμή που η Ουάσιγκτον προσπαθεί να επιβάλει τη ηγεμονία της και στα τρία και στα τρία.
Αυτή η αντίφαση βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της σημερινής παγκόσμιας κρίσης.
Το Πεκίνο χαράζει τις κόκκινες γραμμές κατά των κυρώσεων
Αυτό είναι το πραγματικό πλαίσιο της νέας νομικής αρχιτεκτονικής του Πεκίνου για τις διεθνείς συναλλαγές.
Στις 7 Απριλίου 2026, το Κρατικό Συμβούλιο της Κίνας εξέδωσε το Διάταγμα υπ’ αριθμ. 834, τους Κανονισμούς για την Ασφάλεια των Βιομηχανικών και Εφοδιαστικών Αλυσίδων.
Λιγότερο από μία εβδομάδα αργότερα, στις 13 Απριλίου, εξέδωσε το Διάταγμα υπ’ αριθμ. 835, τους Κανονισμούς για την Αντιμετώπιση Αθέμιτης Ξένης Εξωεδαφικής Δικαιοδοσίας.
Και τα δύο τέθηκαν αμέσως σε ισχύ.
Μαζί, αυτά τα μέτρα σηματοδοτούν μια μετάβαση από τις κινεζικές διαμαρτυρίες σχετικά με την αμερικανική υπέρβαση εξουσίας σε ένα επίσημο πλαίσιο αντικυρώσεων, το οποίο μπορεί να στοχεύει εμπορικές πρακτικές, αποφάσεις κανονιστικής συμμόρφωσης, διασυνοριακές νομικές συγκρούσεις και ξένες προσπάθειες επιβολής μονομερών κανόνων σε κινεζικές οντότητες.
Το Πεκίνο έχει μετατρέψει το καθεστώς κυρώσεων της Ουάσιγκτον σε νομικό πεδίο μάχης, εξοπλίζοντας τον εαυτό του ώστε να τιμωρεί κυβερνήσεις, εταιρείες και ιδρύματα που εφαρμόζουν την εξωεδαφική πίεση των ΗΠΑ.
Οι συνέπειες του πολέμου κατά του Ιράν
Γι’ αυτό ο πόλεμος των ΗΠΑ κατά του Ιράν έχει πλέον συνέπειες πολύ πέρα από τη Δυτική Ασία.
Δοκιμάζει τον ρόλο του δολαρίου ως νομίσματος του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου και επιταχύνει την εμφάνιση κινεζικών διαύλων πληρωμών που έχουν σχεδιαστεί ώστε να παρακάμπτουν το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Καθώς το Ιράν παραμένει ανυποχώρητο σχετικά με τα Στενά του Hormuz, διαμορφώνονται διαπραγματεύσεις συναλλαγές για αγορά πετρελαίου σε γιουάν, με αντάλλαγμα την ασφαλή διέλευση από τη θαλάσσια οδό.
Το ιρανικό κοινοβούλιο έχει επίσης εγκρίνει επίσημα την εφαρμογή τελών έως και 2 εκατομμυρίων δολαρίων για πετρελαιοφόρα που διέρχονται από τα στενά, τα οποία πιθανότατα θα πληρώνονται επίσης σε γιουάν.
Η Deutsche Bank, μαζί με πολλούς αναλυτές της νομισματικής αγοράς, έχει δηλώσει ότι ο πόλεμος με το Ιράν θα μπορούσε να αποτελέσει τη γέννηση του «πετρογιουάν».
Αυτό θα σήμαινε το τέλος της αμερικανικής κυριαρχίας στα παγκόσμια χρηματοοικονομικά και στο εμπόριο, και μαζί μ’ αυτό, τον τερματισμό του ρόλου της Ουάσιγκτον ως «παγκόσμιου χωροφυλακα» - το τέλος δηλαδή της μεταπολεμικής ηγεμονίας
Το πετροδολάριο αποτελεί το θεμέλιο της κυριαρχίας του δολαρίου στο παγκόσμιο εμπόριο.
Διατηρεί το δολάριο ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα και προσφέρει στην Ουάσιγκτον το «μεγάλο όπλο» της εξωτερικής της πολιτικής: τη δυνατότητα να εργαλειοποιεί τις κυρώσεις, να απομονώνει άτομα και οντότητες από το διεθνές οικονομικό σύστημα και να αποκλείει ολόκληρα κράτη από το παγκόσμιο εμπόριο.
Σε απάντηση αυτής της απειλής, το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ εξέδωσε νέα προειδοποίηση: κάθε χρηματοπιστωτικό ίδρυμα που θα εντοπιστεί να στηρίζει το Ιράν ενδέχεται να αντιμετωπίσει δευτερογενείς κυρώσεις.
Σε αυτό το στάδιο, η διεθνής πολιτική μοιάζει με ένα πεδιο μάχης.
Το Πεκίνο σταματά να αμύνεται
Η απειλή στοχεύει κυρίως τα εναλλακτικά συστήματα που χρησιμοποιεί η Κίνα για να παρακάμπτει τις αμερικανικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας, της Βενεζουέλας και του Ιράν.
Από τότε που το Ιράν τέθηκε σε καθεστώς κυρώσεων, το Πεκίνο αναπτύσσει μεθόδους που παρακάμπτουν τους νόμους κυρώσεων του δυτικού χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Στην πραγματικότητα, η Κίνα δεν αναγνωρίζει νομικά τις μονομερείς κυρώσεις κατά χωρών, έχοντας θεσπίσει τον Νόμο κατά των Ξένων Κυρώσεων (AFSL) τον Ιούνιο του 2021.
Κινέζοι πολίτες και επιχειρήσεις μπορούν ακόμη να αποκλειστούν από το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα μέσω αμερικανικών μέτρων.
Το Πεκίνο δεν μπορεί να αποτρέψει την Ουάσιγκτον από το να εργαλειοποιεί την πρόσβαση σε δίκτυα που ελέγχονται από τις ΗΠΑ.
Όμως το κινεζικό κράτος δεν αναγνωρίζει αυτά τα μέτρα ως νόμιμα και αρνείται να τα επιβάλει.
Με άλλα λόγια, εάν κινεζικά ιδρύματα βρουν άλλους τρόπους συναλλαγής με οντότητες ή χώρες που τελούν υπό κυρώσεις, η κινεζική κυβέρνηση δεν θα θεωρήσει αυτή τη δραστηριότητα παραβίαση.
Τα Διατάγματα 834 και 835 ενισχύουν πλέον αυτή τη στάση.
Το σύστημα των αντικυρώσεων - Τα χαρτιά στα χέρια του Πεκίνου
Η Κίνα έχει περάσει από αποσπασματικά αντίμετρα σε ένα ολοκληρωμένο, πολυυπηρεσιακό νομικό πλαίσιο αντικυρώσεων, ικανό να αντιμετωπίζει εμπορικές πρακτικές, επιλογές κανονιστικής συμμόρφωσης και διασυνοριακές νομικές συγκρούσεις.
Οι αμερικανικές κυρώσεις απειλούν να αποκλείσουν στοχευμένα άτομα, οντότητες και κράτη από το παγκόσμιο εμπόριο.
Όμως σε έναν κόσμο που εξαρτάται ολοένα περισσότερο από το κινεζικό εμπόριο, το Πεκίνο κρατά πλέον χαρτιά που η Ουάσιγκτον δύσκολα μπορεί να μη λάβει υπόψη της.
Επειδή η Κίνα απορρίπτει τη νομιμότητα των μονομερών κυρώσεων – που κατά κύριο λόγο επιβάλλονται από τις ΗΠΑ – έχει πλέον δημιουργήσει νομικό προηγούμενο για να απαντά με αντικυρώσεις.
Καθοριστικό είναι ότι αυτό το πλαίσιο επεκτείνεται πλέον και στο Χονγκ Κονγκ, το οποίο για καιρό θεωρούνταν υπερβολικά ευαίσθητο ώστε να ενταχθεί πλήρως στο κινεζικό σύστημα αντικυρώσεων, λόγω του ρόλου του ως διεθνούς νομικού και χρηματοπιστωτικού κόμβου.
Τα διατάγματα προσφέρουν στο Πεκίνο ένα όπλο που δεν διέθετε όταν ψηφίστηκε ο νόμος AFSL το 2021: μια νομική ασπίδα για κινεζικές τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες, λιμάνια, ναυτιλιακές και εργολάβους που βρίσκονται παγιδευμένοι ανάμεσα στην αμερικανική πίεση και τη νομοθεσία εθνικής ασφάλειας της Κίνας.
Οι πολυεθνικές αντιμετωπίζουν πλέον το δίλημμα που η Ουάσιγκτον επέβαλλε επί χρόνια σε άλλους: να υπακούσουν στις αμερικανικές κυρώσεις και να διακινδυνεύσουν κινεζικές ποινές ή να συμμορφωθούν με το κινεζικό δίκαιο και να αντιμετωπίσουν αμερικανικά αντίποινα.
Η αμφιταλάντευση αυτή γίνεται όλο και πιο δύσκολη.
Ο πόλεμος κατά του Ιράν, η αμερικανική απειλή δευτερογενών κυρώσεων και η εκστρατεία πίεσης γύρω από τα λιμάνια του Παναμά της CK Hutchison έχουν μετατρέψει το Χονγκ Κονγκ από χρηματοπιστωτική εξαίρεση σε ζήτημα εθνικής ασφάλειας για το Πεκίνο.
www.bankingnews.gr
Η Ουάσιγκτον έφτασε «οπλισμένη» με δασμούς, δευτερογενείς κυρώσεις, λιμενικά τέλη και απειλές σχετικά με τα σημεία στρατηγικού ελέγχου (chokepoints) για τις θαλάσσιες μεταφορές.
Όμως τα επιχειρηματικά στελέχη που βρίσκονταν δίπλα στον Trump αποκάλυπταν την αδυναμία πίσω από αυτή την προσπάθεια άσκησης πίεσης στο Πεκίνο – οι ΗΠΑ δεν μπορούν να αποκλείσουν την Κίνα από την παγκόσμια οικονομία χωρίς να πλήξουν και τον εαυτό τους.
Αυτή η αντιπαράθεση εξηγεί γιατί η αμερικανική αποστολή στο Πεκίνο είχε σημασία.
Η παρουσία Αμερικανών στελεχών από τους τομείς των χρηματοοικονομικών, της τεχνολογίας, της μεταποίησης και της εφοδιαστικής αλυσίδας δεν αποτελούσε μόνο επίδειξη αμερικανικής ισχύος.
Ήταν παραδοχή ότι η εταιρική Αμερική εξακολουθεί να χρειάζεται την κινεζική αγορά, την κινεζική αλυσίδα εφοδιασμού και το κινεζικό σύστημα πληρωμών, ακριβώς τη στιγμή που η Ουάσιγκτον προσπαθεί να επιβάλει τη ηγεμονία της και στα τρία και στα τρία.
Αυτή η αντίφαση βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της σημερινής παγκόσμιας κρίσης.
Το Πεκίνο χαράζει τις κόκκινες γραμμές κατά των κυρώσεων
Αυτό είναι το πραγματικό πλαίσιο της νέας νομικής αρχιτεκτονικής του Πεκίνου για τις διεθνείς συναλλαγές.
Στις 7 Απριλίου 2026, το Κρατικό Συμβούλιο της Κίνας εξέδωσε το Διάταγμα υπ’ αριθμ. 834, τους Κανονισμούς για την Ασφάλεια των Βιομηχανικών και Εφοδιαστικών Αλυσίδων.
Λιγότερο από μία εβδομάδα αργότερα, στις 13 Απριλίου, εξέδωσε το Διάταγμα υπ’ αριθμ. 835, τους Κανονισμούς για την Αντιμετώπιση Αθέμιτης Ξένης Εξωεδαφικής Δικαιοδοσίας.
Και τα δύο τέθηκαν αμέσως σε ισχύ.
Μαζί, αυτά τα μέτρα σηματοδοτούν μια μετάβαση από τις κινεζικές διαμαρτυρίες σχετικά με την αμερικανική υπέρβαση εξουσίας σε ένα επίσημο πλαίσιο αντικυρώσεων, το οποίο μπορεί να στοχεύει εμπορικές πρακτικές, αποφάσεις κανονιστικής συμμόρφωσης, διασυνοριακές νομικές συγκρούσεις και ξένες προσπάθειες επιβολής μονομερών κανόνων σε κινεζικές οντότητες.
Το Πεκίνο έχει μετατρέψει το καθεστώς κυρώσεων της Ουάσιγκτον σε νομικό πεδίο μάχης, εξοπλίζοντας τον εαυτό του ώστε να τιμωρεί κυβερνήσεις, εταιρείες και ιδρύματα που εφαρμόζουν την εξωεδαφική πίεση των ΗΠΑ.
Οι συνέπειες του πολέμου κατά του Ιράν
Γι’ αυτό ο πόλεμος των ΗΠΑ κατά του Ιράν έχει πλέον συνέπειες πολύ πέρα από τη Δυτική Ασία.
Δοκιμάζει τον ρόλο του δολαρίου ως νομίσματος του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου και επιταχύνει την εμφάνιση κινεζικών διαύλων πληρωμών που έχουν σχεδιαστεί ώστε να παρακάμπτουν το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Καθώς το Ιράν παραμένει ανυποχώρητο σχετικά με τα Στενά του Hormuz, διαμορφώνονται διαπραγματεύσεις συναλλαγές για αγορά πετρελαίου σε γιουάν, με αντάλλαγμα την ασφαλή διέλευση από τη θαλάσσια οδό.
Το ιρανικό κοινοβούλιο έχει επίσης εγκρίνει επίσημα την εφαρμογή τελών έως και 2 εκατομμυρίων δολαρίων για πετρελαιοφόρα που διέρχονται από τα στενά, τα οποία πιθανότατα θα πληρώνονται επίσης σε γιουάν.
Η Deutsche Bank, μαζί με πολλούς αναλυτές της νομισματικής αγοράς, έχει δηλώσει ότι ο πόλεμος με το Ιράν θα μπορούσε να αποτελέσει τη γέννηση του «πετρογιουάν».
Αυτό θα σήμαινε το τέλος της αμερικανικής κυριαρχίας στα παγκόσμια χρηματοοικονομικά και στο εμπόριο, και μαζί μ’ αυτό, τον τερματισμό του ρόλου της Ουάσιγκτον ως «παγκόσμιου χωροφυλακα» - το τέλος δηλαδή της μεταπολεμικής ηγεμονίας
Το πετροδολάριο αποτελεί το θεμέλιο της κυριαρχίας του δολαρίου στο παγκόσμιο εμπόριο.
Διατηρεί το δολάριο ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα και προσφέρει στην Ουάσιγκτον το «μεγάλο όπλο» της εξωτερικής της πολιτικής: τη δυνατότητα να εργαλειοποιεί τις κυρώσεις, να απομονώνει άτομα και οντότητες από το διεθνές οικονομικό σύστημα και να αποκλείει ολόκληρα κράτη από το παγκόσμιο εμπόριο.
Σε απάντηση αυτής της απειλής, το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ εξέδωσε νέα προειδοποίηση: κάθε χρηματοπιστωτικό ίδρυμα που θα εντοπιστεί να στηρίζει το Ιράν ενδέχεται να αντιμετωπίσει δευτερογενείς κυρώσεις.
Σε αυτό το στάδιο, η διεθνής πολιτική μοιάζει με ένα πεδιο μάχης.
Το Πεκίνο σταματά να αμύνεται
Η απειλή στοχεύει κυρίως τα εναλλακτικά συστήματα που χρησιμοποιεί η Κίνα για να παρακάμπτει τις αμερικανικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας, της Βενεζουέλας και του Ιράν.
Από τότε που το Ιράν τέθηκε σε καθεστώς κυρώσεων, το Πεκίνο αναπτύσσει μεθόδους που παρακάμπτουν τους νόμους κυρώσεων του δυτικού χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Στην πραγματικότητα, η Κίνα δεν αναγνωρίζει νομικά τις μονομερείς κυρώσεις κατά χωρών, έχοντας θεσπίσει τον Νόμο κατά των Ξένων Κυρώσεων (AFSL) τον Ιούνιο του 2021.
Κινέζοι πολίτες και επιχειρήσεις μπορούν ακόμη να αποκλειστούν από το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα μέσω αμερικανικών μέτρων.
Το Πεκίνο δεν μπορεί να αποτρέψει την Ουάσιγκτον από το να εργαλειοποιεί την πρόσβαση σε δίκτυα που ελέγχονται από τις ΗΠΑ.
Όμως το κινεζικό κράτος δεν αναγνωρίζει αυτά τα μέτρα ως νόμιμα και αρνείται να τα επιβάλει.
Με άλλα λόγια, εάν κινεζικά ιδρύματα βρουν άλλους τρόπους συναλλαγής με οντότητες ή χώρες που τελούν υπό κυρώσεις, η κινεζική κυβέρνηση δεν θα θεωρήσει αυτή τη δραστηριότητα παραβίαση.
Τα Διατάγματα 834 και 835 ενισχύουν πλέον αυτή τη στάση.
Το σύστημα των αντικυρώσεων - Τα χαρτιά στα χέρια του Πεκίνου
Η Κίνα έχει περάσει από αποσπασματικά αντίμετρα σε ένα ολοκληρωμένο, πολυυπηρεσιακό νομικό πλαίσιο αντικυρώσεων, ικανό να αντιμετωπίζει εμπορικές πρακτικές, επιλογές κανονιστικής συμμόρφωσης και διασυνοριακές νομικές συγκρούσεις.
Οι αμερικανικές κυρώσεις απειλούν να αποκλείσουν στοχευμένα άτομα, οντότητες και κράτη από το παγκόσμιο εμπόριο.
Όμως σε έναν κόσμο που εξαρτάται ολοένα περισσότερο από το κινεζικό εμπόριο, το Πεκίνο κρατά πλέον χαρτιά που η Ουάσιγκτον δύσκολα μπορεί να μη λάβει υπόψη της.
Επειδή η Κίνα απορρίπτει τη νομιμότητα των μονομερών κυρώσεων – που κατά κύριο λόγο επιβάλλονται από τις ΗΠΑ – έχει πλέον δημιουργήσει νομικό προηγούμενο για να απαντά με αντικυρώσεις.
Καθοριστικό είναι ότι αυτό το πλαίσιο επεκτείνεται πλέον και στο Χονγκ Κονγκ, το οποίο για καιρό θεωρούνταν υπερβολικά ευαίσθητο ώστε να ενταχθεί πλήρως στο κινεζικό σύστημα αντικυρώσεων, λόγω του ρόλου του ως διεθνούς νομικού και χρηματοπιστωτικού κόμβου.
Τα διατάγματα προσφέρουν στο Πεκίνο ένα όπλο που δεν διέθετε όταν ψηφίστηκε ο νόμος AFSL το 2021: μια νομική ασπίδα για κινεζικές τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες, λιμάνια, ναυτιλιακές και εργολάβους που βρίσκονται παγιδευμένοι ανάμεσα στην αμερικανική πίεση και τη νομοθεσία εθνικής ασφάλειας της Κίνας.
Οι πολυεθνικές αντιμετωπίζουν πλέον το δίλημμα που η Ουάσιγκτον επέβαλλε επί χρόνια σε άλλους: να υπακούσουν στις αμερικανικές κυρώσεις και να διακινδυνεύσουν κινεζικές ποινές ή να συμμορφωθούν με το κινεζικό δίκαιο και να αντιμετωπίσουν αμερικανικά αντίποινα.
Η αμφιταλάντευση αυτή γίνεται όλο και πιο δύσκολη.
Ο πόλεμος κατά του Ιράν, η αμερικανική απειλή δευτερογενών κυρώσεων και η εκστρατεία πίεσης γύρω από τα λιμάνια του Παναμά της CK Hutchison έχουν μετατρέψει το Χονγκ Κονγκ από χρηματοπιστωτική εξαίρεση σε ζήτημα εθνικής ασφάλειας για το Πεκίνο.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών