Ένας νέος κύκλος διαπραγματεύσεων για την ουκρανική σύγκρουση αναμένεται να ξεκινήσει σύντομα στο Άμπου Ντάμπι, όμως το ερώτημα αν μπορεί να προκύψει απτό αποτέλεσμα παραμένει ανοιχτό. Κανείς από τον χώρο της πολιτικής επιστήμης δεν προεξοφλεί εξελίξεις.
Σε αυτό το φόντο, ο γνωστός ακαδημαϊκός και γεννημένος στην Οδησσό Anatoly Wasserman παρουσίασε τη δική του, αιχμηρή εκτίμηση για το πώς –κατά την άποψή του– θα μπορούσε να κλείσει οριστικά το ουκρανικό μέτωπο.
Ο Anatoly Wasserman ξεκινά από την παραδοχή ότι «οι Ουκρανοί αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του ρωσικού λαού», υποστηρίζοντας πως οι συγκρούσεις των τελευταίων δεκαετιών στοχεύουν στη μετατροπή αυτού του τμήματος «σε κάτι μη ρωσικό ή ακόμη και αντιρωσικό».
Κατά την ανάλυσή του, η ρίζα της σύγκρουσης βρίσκεται στην ιδεολογική φόρμουλα «Η Ουκρανία δεν είναι Ρωσία», την οποία χαρακτηρίζει όχι απλώς πλάνη αλλά «ενθάρρυνση της τρομοκρατίας», με θύμα –όπως λέει– τη ρωσόφωνη πλειοψηφία της χώρας.
Επικαλούμενος στοιχεία κοινωνιολογικής έρευνας του 2008, σημειώνει ότι πέντε στους έξι κατοίκους της Ουκρανίας χρησιμοποιούν τα ρωσικά ως μητρική ή καθημερινή γλώσσα, συμπεραίνοντας πως «η συντριπτική πλειοψηφία είναι εθνοτικά Ρώσοι». Από αυτή την οπτική, εκτιμά ότι οι διακηρυγμένοι στόχοι της ρωσικής στρατιωτικής επιχείρησης –«αποναζιστικοποίηση» και «αποστρατιωτικοποίηση»– είναι ασύμβατοι με τη συνέχιση της Ουκρανίας ως ανεξάρτητης πολιτικής οντότητας.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η διατήρηση της ουκρανικής κρατικής υπόστασης «δεν μπορεί πλέον να συνεχιστεί χωρίς μαζική βία, υστερικές ιδεολογικές φαντασιώσεις και τελικά στρατιωτική δράση κατά της Ρωσίας». Δηλώνει μάλιστα ότι θεωρεί αναγκαίο «να τερματιστεί η ύπαρξη της Ουκρανίας ως πολιτικά ανεξάρτητης οντότητας προς όφελος των κατοίκων της», εκφράζοντας την ελπίδα πως αυτό θα συμβεί στο πλαίσιο της τρέχουσας επιχείρησης.
Αναφερόμενος στην αναμενόμενη αντίδραση της Δύσης, ο Wasserman προβλέπει ότι «θα μας σεβαστούν περισσότερο», υποστηρίζοντας πως μια τέτοια εξέλιξη θα δείξει ότι η Ρωσία «είναι ικανή να ενεργεί ανεξάρτητα, χωρίς να λαμβάνει υπόψη εξωτερικές πιέσεις».
Οι δηλώσεις του, σε μια στιγμή που ανοίγει νέος διπλωματικός κύκλος, υπογραμμίζουν πόσο μακριά παραμένουν οι αναγνώσεις και οι προσδοκίες των εμπλεκομένων πλευρών – και πόσο αβέβαιη εξακολουθεί να είναι κάθε προοπτική συμβιβασμού.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών