Η Κίνα αναμένεται να πάρει πλέον ηγετικό ρόλο απέναντι στην αμερικανική αυτοκρατορία
Στο Ιράν αναμένεται να δοθεί η πρώτη μεγάλη μάχη κατά της αμερικανικής ηγεμονίας, καθώς, όπως διαρρέεται θα υπάρξει… απάντηση.
Σύμφωνα με δυτικά μέσα ενημέρωσης, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, ενδέχεται να προχωρήσει σε πλήρη στρατιωτική σύγκρουση με το Ιράν, με στόχο την ανατροπή του καθεστώτος της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Αυτή η κίνηση, αν πραγματοποιηθεί, ίσως αποδειχθεί καταλυτική για την εδαφική ακεραιότητα του Ιράν, ενώ γεννά ερωτήματα για τις δυνατότητες αντίστασης που μπορεί να έχει η διεθνής κοινότητα απέναντι σε αυτή την αμερικανική στρατηγική.
Αλλαγή παγκόσμιου συσχετισμού δυνάμεων
Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα απαιτεί την κατανόηση των ευρύτερων εξελίξεων στον κόσμο, ιδίως μετά την εκλογή του Donald Trump για δεύτερη θητεία.
Η παγκόσμια τάξη, όπως είχε διαμορφωθεί μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και του Ψυχρού Πολέμου, φαίνεται να έχει καταρρεύσει οριστικά.
Ο Trump, αξιοποιώντας τη θέση της υπερδύναμης, επέλεξε έναν αυταρχικό δρόμο επιβολής της αμερικανικής βούλησης σε όλο τον κόσμο, χωρίς ουσιαστική αντίσταση από άλλες χώρες, πέρα από την ρητορική.
Η κλιμάκωση της επιθετικότητας ξεκίνησε το 2025, με την Ινδία, τη Βενεζουέλα και την Κούβα να γίνονται στόχοι αμερικανικών στρατιωτικών επιθέσεων και οικονομικών κυρώσεων.
Η Κίνα ως ηγέτης του αντιδυτικού μπλοκ
Ο ρόλος της Κίνας στη νέα διεθνή τάξη φαίνεται να είναι αποφασιστικός.
Η Κίνα, η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, έχει αναλάβει την ηγεσία μιας νέας διεθνούς συμμαχίας, που περιλαμβάνει χώρες όπως η Βόρεια Κορέα, το Ιράν, η Κούβα και η Βενεζουέλα, με στόχο την αντίσταση στη στρατηγική των ΗΠΑ.
Αν και ο συνασπισμός αυτός μπορεί να φαίνεται μικρός και ετερόκλητος, ενδέχεται να αποτελέσει πραγματική εναλλακτική δύναμη απέναντι στην αμερικανική υπεροχή.
Η Κίνα φαίνεται να είναι έτοιμη να ενισχύσει αυτή τη συμμαχία, παρέχοντας υποστήριξη σε χώρες όπως η Κούβα και το Ιράν, βοηθώντας τις να ξεπεράσουν τις αμερικανικές κυρώσεις και να αντιμετωπίσουν στρατιωτικές επιθέσεις.
Στρατηγικές κινήσεις όπως η αποστολή πλοίων και αεροσκαφών της Κίνας και της Βόρειας Κορέας στην περιοχή της Καραϊβικής, ή η δημιουργία ενός συστήματος αεροπορικής υπεράσπισης για το Ιράν, μπορεί να αποδειχθούν κρίσιμες για την ισχύ του νέου αντιδυτικού συνασπισμού.
Στο τέλος, η Κίνα ενδέχεται να βρεθεί στην πρωτοπορία της αναδιάρθρωσης της παγκόσμιας τάξης, με στόχο να αποτρέψει την πλήρη κυριαρχία των ΗΠΑ και να προωθήσει μια νέα ισορροπία δυνάμεων.
Εάν δεν το καταφέρει, θα μπορούσε να βρεθεί αντιμέτωπη με έναν ενιαίο, δυναμικό δυτικό κόσμο υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, που θα προσπαθήσει να εξαλείψει τους «εχθρούς» του, έναν προς έναν.
Το Ιράν εξοπλίζεται με το κινεζικό «ραντάρ φάντασμα» YLC-8B
Στο μεταξύ, ο στρατός του Ιράν φέρεται να έχει παραλάβει και αναπτύξει τουλάχιστον ένα ραντάρ επιτήρησης μεγάλης εμβέλειας anti-stealth τύπου YLC-8B από την Κίνα.
Η παράδοση του YLC-8B αναφέρθηκε αρχικά από αρκετά αμυντικά μέσα ενημέρωσης, μεταξύ των οποίων το Defence Security Asia στις 5 Φεβρουαρίου και το Middle East Monitor στις 9 Φεβρουαρίου.
Καμία από τις αναφορές δεν διευκρίνισε πότε ακριβώς παραλήφθηκε το σύστημα ή πού έχει αναπτυχθεί.
Το YLC-8B παραδόθηκε από το Nanjing Research Institute of Electronics Technology και χρησιμοποιεί πλήρως συνεκτική ψηφιακή συμπίεση παλμών και δυναμική τεχνολογία ανίχνευσης στόχων.
Το ραντάρ είναι βελτιστοποιημένο για έγκαιρη προειδοποίηση εναέριων στόχων και διαθέτει επαρκή ανάλυση για παρακολούθηση στόχων.
Λόγω της λειτουργίας του σε χαμηλή συχνότητα UHF, φέρεται ότι μπορεί να εντοπίζει αεροσκάφη stealth. Μπορεί επίσης να παρακολουθεί πυραύλους μικρής διατομής ραντάρ σε μεγάλες αποστάσεις, βαλλιστικούς πυραύλους και άλλα αντικείμενα κοντά στο διάστημα.
Έχει δυνατότητα εντοπισμού αεροσκαφών σε αποστάσεις άνω των 500 χιλιομέτρων και απειλών πυραύλων πέρα από τα 700 χιλιόμετρα.
Η κεραία είναι αναδιπλούμενη, σχεδιασμένη για γρήγορη αυτόματη ανάπτυξη και ανάκτηση. Μεταφέρεται οδικώς, σιδηροδρομικώς ή δια θαλάσσης και απαιτεί λιγότερο από 30 λεπτά για εγκατάσταση ή αποσυναρμολόγηση από πλήρωμα έξι ατόμων.
Σύμφωνα με το Middle East Monitor, το σύστημα δίνει στο Ιράν κρίσιμο χρονικό περιθώριο προετοιμασίας απέναντι στην απειλή του Ισραήλ.
Ο γεωπολιτικός αναλυτής Brandon Weichert υποστηρίζει ότι η ανάπτυξη του κινεζικού ραντάρ δημιούργησε «παγίδα» για την Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία, καθώς τα ιρανικά συστήματα αεράμυνας και αντιπλοϊκής άμυνας, με υποστήριξη κινεζικών πληροφοριών, μπορούν να εντοπίζουν απειλές σε πραγματικό χρόνο. Αυτό, όπως λέει, περιορίζει την ισραηλινή τακτική «χτύπα και φύγε».
Παράλληλα, το Defence Security Asia σημείωσε ότι η έγκαιρη ανίχνευση μειώνει τον χρόνο λήψης αποφάσεων και αναγκάζει τις επιτιθέμενες δυνάμεις να χρησιμοποιούν περισσότερα μέσα ηλεκτρονικού πολέμου.
Παρά την ενίσχυση της έγκαιρης προειδοποίησης, το YLC-8B πιθανότατα δεν θα αλλάξει δραματικά την ισορροπία σε περίπτωση μεγάλης επίθεσης από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου του περασμένου Ιουνίου, πολλά ιρανικά ραντάρ και συστήματα αεράμυνας καταστράφηκαν από επιχειρησιακές ομάδες της ισραηλινής υπηρεσίας πληροφοριών Mossad, που χρησιμοποίησαν περιφερόμενα πυρομαχικά και κατευθυνόμενους πυραύλους.
Το ίδιο θα μπορούσε να συμβεί και με το νέο σύστημα.
Μετά τον πόλεμο, αναφορές υποστήριξαν ότι το Ιράν προσπαθεί να ανασυγκροτήσει τις αμυντικές και επιθετικές του δυνατότητες με βοήθεια από την Κίνα και τη Ρωσία.
Η ασφάλεια στο Ιράν έχει ενισχυθεί από τότε, όμως παραμένει ασαφές αν θα μπορέσει να αποτρέψει παρόμοιες επιχειρήσεις σαμποτάζ στο εσωτερικό του, εάν ξεσπάσει νέος πόλεμος.
Η στρατηγική εταιρική σχέση Κίνας–Ιράν
Από το 2021, Κίνα και Ιράν έχουν υπογράψει Συνολική Στρατηγική Εταιρική Σχέση, που περιλαμβάνει: αμυντική συνεργασία, κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή τεχνολογίας, ενεργειακές συμφωνίες μεγάλης κλίμακας.
Η συνεργασία αυτή δεν είναι θεωρητική.
Έχει ήδη παραγάγει απτά αποτελέσματα: προμήθεια κινεζικών ραντάρ, συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας, τεχνολογία πυραύλων, drones και συστήματα επιτήρησης.
Παράλληλα, Κίνα, Ιράν και Ρωσία διεξάγουν κοινές ναυτικές ασκήσεις στα Στενά του Hormuz σε μια κίνηση που λειτουργεί ως απάντηση στη δυτική ναυτική κυριαρχία.
Πρόκειται για τη σταδιακή οικοδόμηση ενός πολυπολικού συστήματος ασφάλειας, όπου η στρατιωτική συνεργασία δεν ελέγχεται από το ΝΑΤΟ αλλά από περιφερειακούς πόλους ισχύος.
Θα έδινε πράγματι η Κίνα το J-20 στο Ιράν;
Εδώ απαιτείται ψύχραιμη ανάλυση.
Παρά τον θόρυβο, η πραγματική εξαγωγή του J-20 στο Ιράν θεωρείται — προς το παρόν — εξαιρετικά απίθανη.
Η Κίνα δεν έχει εξαγάγει ποτέ το συγκεκριμένο μαχητικό. Το κρατά αποκλειστικά για εσωτερική χρήση.
Πρόκειται για τεχνολογία αιχμής, συγκρίσιμη σε σημασία με το αμερικανικό F-22, το οποίο επίσης δεν εξήχθη ποτέ.
Οι λόγοι είναι σοβαροί: Η εξαγωγή stealth τεχνολογίας εκθέτει ίχνη ραντάρ, υλικά επικάλυψης, ηλεκτρονικά συστήματα και μεθόδους συντήρησης
Κίνδυνος διαρροής πληροφοριών
Το Ιράν θεωρείται από πολλούς αναλυτές ότι έχει αλωθεί από την ισραηλινή υπηρεσία πληροφοριών Mossad.
Επανειλημμένες επιχειρήσεις στο εσωτερικό της χώρας δείχνουν ότι κρίσιμα δεδομένα διαρρέουν.
Σε κινεζικά στρατιωτικά φόρουμ κυκλοφορεί μάλιστα το πικρόχολο αστείο: «Πουλάς μαχητικά στο Ιράν = δίνεις τα σχέδια στο Ισραήλ».
Η πραγματική στρατηγική λογική: Όχι αεροσκάφη, αλλά συστήματα αεράμυνας
Σύγχρονοι πόλεμοι δεν κερδίζονται με μεμονωμένα μαχητικά, αλλά με ολοκληρωμένα δίκτυα: έγκαιρη προειδοποίηση, data links, αντιαεροπορική άμυνα, αντιπυραυλικά συστήματα και διαλειτουργικότητα
Κινέζοι στρατιωτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι το Ιράν έχει παλιά δυτικά ραντάρ, σοβιετικά συστήματα προειδοποίησης και χαμηλή διασύνδεση συστημάτων
Άρα η προτεραιότητα δεν είναι ένα stealth μαχητικό — αλλά ένα σύγχρονο πλέγμα αεράμυνας.
Αυτό εξηγεί γιατί είναι πιο πιθανή η πώληση ραντάρ meter-wave, αντιαεροπορικών πυραύλων, συστημάτων διοίκησης μάχη και όχι του κορυφαίου κινεζικού αεροσκάφους.
Το ενεργειακό βάθος της σχέσης
Η συνεργασία Κίνας–Ιράν δεν είναι μόνο στρατιωτική. Είναι βαθιά ενεργειακή.
Η Κίνα απορροφά τεράστιο ποσοστό του ιρανικού πετρελαίου — σε ορισμένες εκτιμήσεις έως και 90% των εξαγωγών — παρακάμπτοντας τις δυτικές κυρώσεις.
Μετά την αποσταθεροποίηση της Βενεζουέλας, η εξάρτηση αυτή αυξήθηκε.
Το μήνυμα είναι σαφές: οι κυρώσεις λειτουργούν όλο και λιγότερο όταν υπάρχουν εναλλακτικά οικονομικά μπλοκ.
Αυτό είναι και το σημείο σύγκλισης με τη ρωσική στρατηγική: δημιουργία παράλληλων εμπορικών και χρηματοπιστωτικών διαδρόμων εκτός δυτικού ελέγχου.
Στρατηγική επικοινωνία, όχι εξοπλιστική συμφωνία
Η παράδοση του ομοιώματος του J-20 πρέπει να διαβαστεί ως πράξη στρατηγικής επικοινωνίας.
Χαρακτηριστικά της κίνησης: χαμηλό κόστος, υψηλός συμβολισμός, μέγιστη γεωπολιτική απήχηση και μη δεσμευτικός χαρακτήρας
Το Πεκίνο από την πλευρά του δοκιμάζει αντιδράσεις, μετρά διπλωματικούς παλμούς, στέλνει μήνυμα στήριξης ενώ δεν δεσμεύεται τεχνολογικά
Αυτή είναι κλασική ασιατική στρατηγική: σήμα χωρίς δέσμευση, πίεση χωρίς ρίσκο.
Η ευρασιατική σύγκλιση και η νέα ισορροπία
Το γεγονός δεν αφορά μόνο την Κίνα και το Ιράν.
Αφορά τη διαμόρφωση ενός νέου άξονα ισχύος: Ρωσία, Κίνα, Ιράν και ευρασιατικοί εταίροι που συνεργάζονται στρατιωτικά, ενεργειακά, τεχνολογικά και διπλωματικά
Η δυτική στρατηγική «απομόνωσης» χάνει αποτελεσματικότητα όταν οι στοχευμένες χώρες δημιουργούν μεταξύ τους δίκτυα υποστήριξης.
Ισχυρό γεωπολιτικό μήνυμα
Δεν πρόκειται — τουλάχιστον ακόμη — για συμφωνία πώλησης stealth μαχητικών.
Πρόκειται για κάτι πιο λεπτό και ίσως πιο ισχυρό: ένα γεωπολιτικό μήνυμα.
Η Κίνα δηλώνει ότι δεν αποδέχεται την απομόνωση του Ιράν, διαθέτει τεχνολογικά εργαλεία αποτροπής, μπορεί να κινηθεί στρατιωτικά αν χρειαστεί και στέκεται απέναντι στην πίεση των ΗΠΑ
Σε συνδυασμό με τη ρωσική στρατηγική παρουσία και τις κοινές ασκήσεις, διαμορφώνεται μια νέα πραγματικότητα: η μονοπολική στρατιωτική πίεση δεν μένει πλέον αναπάντητη.
Το ομοίωμα του J-20 δεν είναι αεροσκάφος.
Είναι μήνυμα.
Και στη γεωπολιτική, τα μηνύματα — όταν στέλνονται την κατάλληλη στιγμή — έχουν βάρος μεγαλύτερο από τα όπλα.
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με δυτικά μέσα ενημέρωσης, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, ενδέχεται να προχωρήσει σε πλήρη στρατιωτική σύγκρουση με το Ιράν, με στόχο την ανατροπή του καθεστώτος της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Αυτή η κίνηση, αν πραγματοποιηθεί, ίσως αποδειχθεί καταλυτική για την εδαφική ακεραιότητα του Ιράν, ενώ γεννά ερωτήματα για τις δυνατότητες αντίστασης που μπορεί να έχει η διεθνής κοινότητα απέναντι σε αυτή την αμερικανική στρατηγική.
Αλλαγή παγκόσμιου συσχετισμού δυνάμεων
Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα απαιτεί την κατανόηση των ευρύτερων εξελίξεων στον κόσμο, ιδίως μετά την εκλογή του Donald Trump για δεύτερη θητεία.
Η παγκόσμια τάξη, όπως είχε διαμορφωθεί μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και του Ψυχρού Πολέμου, φαίνεται να έχει καταρρεύσει οριστικά.
Ο Trump, αξιοποιώντας τη θέση της υπερδύναμης, επέλεξε έναν αυταρχικό δρόμο επιβολής της αμερικανικής βούλησης σε όλο τον κόσμο, χωρίς ουσιαστική αντίσταση από άλλες χώρες, πέρα από την ρητορική.
Η κλιμάκωση της επιθετικότητας ξεκίνησε το 2025, με την Ινδία, τη Βενεζουέλα και την Κούβα να γίνονται στόχοι αμερικανικών στρατιωτικών επιθέσεων και οικονομικών κυρώσεων.
Η Κίνα ως ηγέτης του αντιδυτικού μπλοκ
Ο ρόλος της Κίνας στη νέα διεθνή τάξη φαίνεται να είναι αποφασιστικός.
Η Κίνα, η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, έχει αναλάβει την ηγεσία μιας νέας διεθνούς συμμαχίας, που περιλαμβάνει χώρες όπως η Βόρεια Κορέα, το Ιράν, η Κούβα και η Βενεζουέλα, με στόχο την αντίσταση στη στρατηγική των ΗΠΑ.
Αν και ο συνασπισμός αυτός μπορεί να φαίνεται μικρός και ετερόκλητος, ενδέχεται να αποτελέσει πραγματική εναλλακτική δύναμη απέναντι στην αμερικανική υπεροχή.
Η Κίνα φαίνεται να είναι έτοιμη να ενισχύσει αυτή τη συμμαχία, παρέχοντας υποστήριξη σε χώρες όπως η Κούβα και το Ιράν, βοηθώντας τις να ξεπεράσουν τις αμερικανικές κυρώσεις και να αντιμετωπίσουν στρατιωτικές επιθέσεις.
Στρατηγικές κινήσεις όπως η αποστολή πλοίων και αεροσκαφών της Κίνας και της Βόρειας Κορέας στην περιοχή της Καραϊβικής, ή η δημιουργία ενός συστήματος αεροπορικής υπεράσπισης για το Ιράν, μπορεί να αποδειχθούν κρίσιμες για την ισχύ του νέου αντιδυτικού συνασπισμού.
Στο τέλος, η Κίνα ενδέχεται να βρεθεί στην πρωτοπορία της αναδιάρθρωσης της παγκόσμιας τάξης, με στόχο να αποτρέψει την πλήρη κυριαρχία των ΗΠΑ και να προωθήσει μια νέα ισορροπία δυνάμεων.
Εάν δεν το καταφέρει, θα μπορούσε να βρεθεί αντιμέτωπη με έναν ενιαίο, δυναμικό δυτικό κόσμο υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, που θα προσπαθήσει να εξαλείψει τους «εχθρούς» του, έναν προς έναν.
Το Ιράν εξοπλίζεται με το κινεζικό «ραντάρ φάντασμα» YLC-8B
Στο μεταξύ, ο στρατός του Ιράν φέρεται να έχει παραλάβει και αναπτύξει τουλάχιστον ένα ραντάρ επιτήρησης μεγάλης εμβέλειας anti-stealth τύπου YLC-8B από την Κίνα.
Η παράδοση του YLC-8B αναφέρθηκε αρχικά από αρκετά αμυντικά μέσα ενημέρωσης, μεταξύ των οποίων το Defence Security Asia στις 5 Φεβρουαρίου και το Middle East Monitor στις 9 Φεβρουαρίου.
Καμία από τις αναφορές δεν διευκρίνισε πότε ακριβώς παραλήφθηκε το σύστημα ή πού έχει αναπτυχθεί.
Το YLC-8B παραδόθηκε από το Nanjing Research Institute of Electronics Technology και χρησιμοποιεί πλήρως συνεκτική ψηφιακή συμπίεση παλμών και δυναμική τεχνολογία ανίχνευσης στόχων.
Το ραντάρ είναι βελτιστοποιημένο για έγκαιρη προειδοποίηση εναέριων στόχων και διαθέτει επαρκή ανάλυση για παρακολούθηση στόχων.
Λόγω της λειτουργίας του σε χαμηλή συχνότητα UHF, φέρεται ότι μπορεί να εντοπίζει αεροσκάφη stealth. Μπορεί επίσης να παρακολουθεί πυραύλους μικρής διατομής ραντάρ σε μεγάλες αποστάσεις, βαλλιστικούς πυραύλους και άλλα αντικείμενα κοντά στο διάστημα.
Έχει δυνατότητα εντοπισμού αεροσκαφών σε αποστάσεις άνω των 500 χιλιομέτρων και απειλών πυραύλων πέρα από τα 700 χιλιόμετρα.
Η κεραία είναι αναδιπλούμενη, σχεδιασμένη για γρήγορη αυτόματη ανάπτυξη και ανάκτηση. Μεταφέρεται οδικώς, σιδηροδρομικώς ή δια θαλάσσης και απαιτεί λιγότερο από 30 λεπτά για εγκατάσταση ή αποσυναρμολόγηση από πλήρωμα έξι ατόμων.
Σύμφωνα με το Middle East Monitor, το σύστημα δίνει στο Ιράν κρίσιμο χρονικό περιθώριο προετοιμασίας απέναντι στην απειλή του Ισραήλ.
Ο γεωπολιτικός αναλυτής Brandon Weichert υποστηρίζει ότι η ανάπτυξη του κινεζικού ραντάρ δημιούργησε «παγίδα» για την Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία, καθώς τα ιρανικά συστήματα αεράμυνας και αντιπλοϊκής άμυνας, με υποστήριξη κινεζικών πληροφοριών, μπορούν να εντοπίζουν απειλές σε πραγματικό χρόνο. Αυτό, όπως λέει, περιορίζει την ισραηλινή τακτική «χτύπα και φύγε».
Παράλληλα, το Defence Security Asia σημείωσε ότι η έγκαιρη ανίχνευση μειώνει τον χρόνο λήψης αποφάσεων και αναγκάζει τις επιτιθέμενες δυνάμεις να χρησιμοποιούν περισσότερα μέσα ηλεκτρονικού πολέμου.
Παρά την ενίσχυση της έγκαιρης προειδοποίησης, το YLC-8B πιθανότατα δεν θα αλλάξει δραματικά την ισορροπία σε περίπτωση μεγάλης επίθεσης από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου του περασμένου Ιουνίου, πολλά ιρανικά ραντάρ και συστήματα αεράμυνας καταστράφηκαν από επιχειρησιακές ομάδες της ισραηλινής υπηρεσίας πληροφοριών Mossad, που χρησιμοποίησαν περιφερόμενα πυρομαχικά και κατευθυνόμενους πυραύλους.
Το ίδιο θα μπορούσε να συμβεί και με το νέο σύστημα.
Μετά τον πόλεμο, αναφορές υποστήριξαν ότι το Ιράν προσπαθεί να ανασυγκροτήσει τις αμυντικές και επιθετικές του δυνατότητες με βοήθεια από την Κίνα και τη Ρωσία.
Η ασφάλεια στο Ιράν έχει ενισχυθεί από τότε, όμως παραμένει ασαφές αν θα μπορέσει να αποτρέψει παρόμοιες επιχειρήσεις σαμποτάζ στο εσωτερικό του, εάν ξεσπάσει νέος πόλεμος.
Η στρατηγική εταιρική σχέση Κίνας–Ιράν
Από το 2021, Κίνα και Ιράν έχουν υπογράψει Συνολική Στρατηγική Εταιρική Σχέση, που περιλαμβάνει: αμυντική συνεργασία, κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή τεχνολογίας, ενεργειακές συμφωνίες μεγάλης κλίμακας.
Η συνεργασία αυτή δεν είναι θεωρητική.
Έχει ήδη παραγάγει απτά αποτελέσματα: προμήθεια κινεζικών ραντάρ, συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας, τεχνολογία πυραύλων, drones και συστήματα επιτήρησης.
Παράλληλα, Κίνα, Ιράν και Ρωσία διεξάγουν κοινές ναυτικές ασκήσεις στα Στενά του Hormuz σε μια κίνηση που λειτουργεί ως απάντηση στη δυτική ναυτική κυριαρχία.
Πρόκειται για τη σταδιακή οικοδόμηση ενός πολυπολικού συστήματος ασφάλειας, όπου η στρατιωτική συνεργασία δεν ελέγχεται από το ΝΑΤΟ αλλά από περιφερειακούς πόλους ισχύος.
Θα έδινε πράγματι η Κίνα το J-20 στο Ιράν;
Εδώ απαιτείται ψύχραιμη ανάλυση.
Παρά τον θόρυβο, η πραγματική εξαγωγή του J-20 στο Ιράν θεωρείται — προς το παρόν — εξαιρετικά απίθανη.
Η Κίνα δεν έχει εξαγάγει ποτέ το συγκεκριμένο μαχητικό. Το κρατά αποκλειστικά για εσωτερική χρήση.
Πρόκειται για τεχνολογία αιχμής, συγκρίσιμη σε σημασία με το αμερικανικό F-22, το οποίο επίσης δεν εξήχθη ποτέ.
Οι λόγοι είναι σοβαροί: Η εξαγωγή stealth τεχνολογίας εκθέτει ίχνη ραντάρ, υλικά επικάλυψης, ηλεκτρονικά συστήματα και μεθόδους συντήρησης
Κίνδυνος διαρροής πληροφοριών
Το Ιράν θεωρείται από πολλούς αναλυτές ότι έχει αλωθεί από την ισραηλινή υπηρεσία πληροφοριών Mossad.
Επανειλημμένες επιχειρήσεις στο εσωτερικό της χώρας δείχνουν ότι κρίσιμα δεδομένα διαρρέουν.
Σε κινεζικά στρατιωτικά φόρουμ κυκλοφορεί μάλιστα το πικρόχολο αστείο: «Πουλάς μαχητικά στο Ιράν = δίνεις τα σχέδια στο Ισραήλ».
Η πραγματική στρατηγική λογική: Όχι αεροσκάφη, αλλά συστήματα αεράμυνας
Σύγχρονοι πόλεμοι δεν κερδίζονται με μεμονωμένα μαχητικά, αλλά με ολοκληρωμένα δίκτυα: έγκαιρη προειδοποίηση, data links, αντιαεροπορική άμυνα, αντιπυραυλικά συστήματα και διαλειτουργικότητα
Κινέζοι στρατιωτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι το Ιράν έχει παλιά δυτικά ραντάρ, σοβιετικά συστήματα προειδοποίησης και χαμηλή διασύνδεση συστημάτων
Άρα η προτεραιότητα δεν είναι ένα stealth μαχητικό — αλλά ένα σύγχρονο πλέγμα αεράμυνας.
Αυτό εξηγεί γιατί είναι πιο πιθανή η πώληση ραντάρ meter-wave, αντιαεροπορικών πυραύλων, συστημάτων διοίκησης μάχη και όχι του κορυφαίου κινεζικού αεροσκάφους.
Το ενεργειακό βάθος της σχέσης
Η συνεργασία Κίνας–Ιράν δεν είναι μόνο στρατιωτική. Είναι βαθιά ενεργειακή.
Η Κίνα απορροφά τεράστιο ποσοστό του ιρανικού πετρελαίου — σε ορισμένες εκτιμήσεις έως και 90% των εξαγωγών — παρακάμπτοντας τις δυτικές κυρώσεις.
Μετά την αποσταθεροποίηση της Βενεζουέλας, η εξάρτηση αυτή αυξήθηκε.
Το μήνυμα είναι σαφές: οι κυρώσεις λειτουργούν όλο και λιγότερο όταν υπάρχουν εναλλακτικά οικονομικά μπλοκ.
Αυτό είναι και το σημείο σύγκλισης με τη ρωσική στρατηγική: δημιουργία παράλληλων εμπορικών και χρηματοπιστωτικών διαδρόμων εκτός δυτικού ελέγχου.
Στρατηγική επικοινωνία, όχι εξοπλιστική συμφωνία
Η παράδοση του ομοιώματος του J-20 πρέπει να διαβαστεί ως πράξη στρατηγικής επικοινωνίας.
Χαρακτηριστικά της κίνησης: χαμηλό κόστος, υψηλός συμβολισμός, μέγιστη γεωπολιτική απήχηση και μη δεσμευτικός χαρακτήρας
Το Πεκίνο από την πλευρά του δοκιμάζει αντιδράσεις, μετρά διπλωματικούς παλμούς, στέλνει μήνυμα στήριξης ενώ δεν δεσμεύεται τεχνολογικά
Αυτή είναι κλασική ασιατική στρατηγική: σήμα χωρίς δέσμευση, πίεση χωρίς ρίσκο.
Η ευρασιατική σύγκλιση και η νέα ισορροπία
Το γεγονός δεν αφορά μόνο την Κίνα και το Ιράν.
Αφορά τη διαμόρφωση ενός νέου άξονα ισχύος: Ρωσία, Κίνα, Ιράν και ευρασιατικοί εταίροι που συνεργάζονται στρατιωτικά, ενεργειακά, τεχνολογικά και διπλωματικά
Η δυτική στρατηγική «απομόνωσης» χάνει αποτελεσματικότητα όταν οι στοχευμένες χώρες δημιουργούν μεταξύ τους δίκτυα υποστήριξης.
Ισχυρό γεωπολιτικό μήνυμα
Δεν πρόκειται — τουλάχιστον ακόμη — για συμφωνία πώλησης stealth μαχητικών.
Πρόκειται για κάτι πιο λεπτό και ίσως πιο ισχυρό: ένα γεωπολιτικό μήνυμα.
Η Κίνα δηλώνει ότι δεν αποδέχεται την απομόνωση του Ιράν, διαθέτει τεχνολογικά εργαλεία αποτροπής, μπορεί να κινηθεί στρατιωτικά αν χρειαστεί και στέκεται απέναντι στην πίεση των ΗΠΑ
Σε συνδυασμό με τη ρωσική στρατηγική παρουσία και τις κοινές ασκήσεις, διαμορφώνεται μια νέα πραγματικότητα: η μονοπολική στρατιωτική πίεση δεν μένει πλέον αναπάντητη.
Το ομοίωμα του J-20 δεν είναι αεροσκάφος.
Είναι μήνυμα.
Και στη γεωπολιτική, τα μηνύματα — όταν στέλνονται την κατάλληλη στιγμή — έχουν βάρος μεγαλύτερο από τα όπλα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών