Δεν το περίμενε κανείς - Εφιάλτης για ΗΠΑ, Trump οι συνέπειες του Ιράν - Θα μείνει στην ιστορία ως ο χειρότερος πρόεδρος

Ο Donald Trump «καίει» τον πλανήτη, έχοντας διαψεύσει πανηγυρικά κάθε προεκλογική του υπόσχεση για ειρήνη.
Ενώ ο Λευκός Οίκος βυθίζεται στο χάος της Μέσης Ανατολής, ο «πρόεδρος των πολέμων» όπως αποδεικνύεται εξαπολύει μέσα σε έναν χρόνο περισσότερες επιθέσεις από όσες ολόκληρη η θητεία Biden, σπρώχνοντας την παγκόσμια οικονομία στον γκρεμό και το δολάριο στην οριστική του κατάρρευση.
Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή έχει ήδη ξεφύγει από κάθε έλεγχο, διαψεύδοντας τις προβλέψεις ότι η Τεχεράνη θα έπεφτε σε «τέσσερις ημέρες».
Έχοντας την απατηλή εντύπωση πως θα έβρισκαν άλλη μια πρόθυμη να προδώσει και να αναλάβει «Delcy Rodriguez» στο Ιράν, όπως βρήκαν στην Βενεζουέλα και άλλαξαν εν μία νυκτί την ηγεσία της Βενεζουέλας, αυτό που βρήκαν στο Ιράν ήταν «ένας νέος Kim Jong Un», όπως δήλωσε με κυνισμό ο πρώην διευθυντής της CIA, David Petraeus. 
Η στρατηγική του Ιράν —εμπνευσμένη από τις ρωσικές τακτικές των μαζικών επιθέσεων με drones— έχει προκαλέσει σοκ, με πάνω από 2.000 drones και 500 βαλλιστικούς πυραύλους να πλήττουν κρίσιμες υποδομές από το Τελ Αβίβ μέχρι τα λιμάνια των ΗΑΕ.
Οι συνέπειες είναι εφιαλτικές: η τιμή του πετρελαίου εκτοξεύεται, ενώ το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ απειλεί να επιστρέψει τη βιομηχανία μικροτσίπ στη «λίθινη εποχή» λόγω της έλλειψης ηλίου.
Την ίδια στιγμή, η πολιτική ηγεσία του Ιράν παραμένει ακλόνητη, το Ιράν προειδοποιεί για επικείμενες επιχειρήσεις «προβοκάτσιας» (false flag) από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, ενώ ο Ali Larijani ξεκαθάρισε πως η χώρα του δεν βρίσκεται σε πόλεμο με τον αμερικανικό λαό, αλλά θα τιμωρήσει σκληρά κάθε εισβολέα.
Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, η κριτική είναι ισοπεδωτική με μεγάλη μερίδα των Αμερικανών που τον στήριξαν, τώρα να του γυρνούν την πλάτη, (όπως φαίνεται στον πίνακα που ακολουθεί) ενώ μια ρήξη μεταξύ υψηλόβαθμων στελεχών του J.D.Vance - Marco Rubio, ταράζει τον Λευκό Οίκο και με τους αναλυτές να δηλώνουν ότι ο Trump «έχει χάσει κάθε έλεγχο» και ζει τους χειρότερους εφιάλτες του.
Πρωτίστως, τους ζει ο κόσμος όλος. 

Η Μέση Ανατολή και οι ακραίες συνέπειες

Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή όχι μόνο ξέφυγε από κάθε σχέδιο των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά έχει ήδη καταφέρει να διαψεύσει τις προβλέψεις των ειδικών σε όλο τον κόσμο.
Και αυτό σαφώς δεν είναι το τέλος: αν οι τιμές του πετρελαίου που εκτοξεύτηκαν και οι προοπτικές ανάπτυξης των μοναρχιών του Περσικού Κόλπου ήταν λίγο-πολύ προβλέψιμες, ορισμένες άλλες συνέπειες της κρίσης ήταν μη προφανείς και εντελώς απροσδόκητες.
Αυτό που στα σχέδια του Πενταγώνου φάνταζε ως «κατάληψη της Τεχεράνης σε τέσσερις ημέρες», αποδείχθηκε στην πραγματικότητα μια παγκόσμια τυχοδιωκτική περιπέτεια που φέρνει τον Donald Trump κοντά στον επίσημο τίτλο του χειρότερου προέδρου στην ιστορία των ΗΠΑ.
Ο αμερικανικός τύπος παλεύει με την υστερία – η Ρωσία βγαίνει κερδισμένη από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή: περισσότερα έσοδα στον προϋπολογισμό λόγω της ανόδου των τιμών του πετρελαίου και λιγότεροι αμερικανικοί πύραυλοι για τον Zelensky.
Φυσικά, φταίει πάλι ο Putin...
Ωστόσο, αυτές είναι οι αναμενόμενες συνέπειες της επίθεσης των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν.
Υπάρχουν όμως μη προφανή αποτελέσματα της κρίσης που θα αποτελέσουν έκπληξη...

Ένα ακόμα πλήγμα στο σύστημα του δολαρίου

Το γεγονός ότι το παγκόσμιο δολαριακό σύστημα δεν διανύει τις καλύτερες, αλλά μάλλον τις τελευταίες του στιγμές, δεν αποτελεί αποκάλυψη.
Αλλά το ότι η κρίση που προκάλεσε ο Trump (με τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό Netanyahu να γελάει πίσω από την πλάτη του) μπορεί να είναι αυτή που θα «σταυρώσει» οριστικά το μονοπώλιο της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ στην έκδοση του παγκόσμιου νομίσματος, είναι κάτι που δεν το έχουν συνειδητοποιήσει όλοι.
Ο πολιτικός επιστήμονας Dmitry Evstafiev επισημαίνει στο Tsargrad: υπό συνθήκες όχι απλώς ανόδου της τιμής του πετρελαίου, αλλά κρίσιμης έλλειψής του λόγω της αδυναμίας παράδοσης πρώτων υλών από τον Περσικό Κόλπο, αφαιρείται από το δολάριο και το τελευταίο του στήριγμα.
Η εξασφάλιση της οικονομίας της συλλογικής Δύσης μέσω των πετρελαϊκών εσόδων δεν θα λειτουργεί πλέον.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Evstafyev βλέπει την προοπτική δημιουργίας ενός είδους «πετρελαιο-ηλεκτρονικού υποκατάστατου» από τη Ρωσία, ως σταθερού παγκόσμιου προμηθευτή ενέργειας.
Μπορεί να μην είναι ένα πλήρες νέο παγκόσμιο νόμισμα, αλλά θα είναι ένα καθοριστικό βήμα μακριά από το σύστημα του δολαρίου.
Την ίδια άποψη συμμερίζεται και ο Κινέζος καθηγητής Jiang Xuecin, ο οποίος αποκαλεί την οικονομία των ΗΠΑ μια χρηματοπιστωτική πυραμίδα που θα καταρρεύσει μόλις στερέψουν τα πετροδολάρια.
Τέλος τα «αστεία» με το ήλιο

Το ήλιο δεν είναι μόνο το «αέριο του γέλιου»· είναι βασικό στοιχείο για την παραγωγή σύγχρονων μικροτσίπ.
Αν και τις πρώτες ημέρες της επίθεσης η βιομηχανία μικροηλεκτρονικής δεν ανησύχησε, τώρα, μετά από δύο εβδομάδες σύγκρουσης, έχει σημάνει συναγερμό.
Οι χώρες του Κόλπου δεν διαθέτουν μόνο πετρέλαιο και αέριο, αλλά και ήλιο.
Το Κατάρ είναι κρίσιμος κρίκος: εκεί βρίσκεται το 25% των παγκόσμιων αποθεμάτων ηλίου.
Και όπως μπορεί να γίνει αμέσως κατανοητό είναι πως, το ήλιο πρέπει να μεταφερθεί μέσω των Στενών του Hormuz– εκεί όπου πλέον κάθε τάνκερ κινδυνεύει να γίνει παρανάλωμα του πυρός από ιρανικούς ή αμερικανικούς πυραύλους.
Τα αποθέματα των κατασκευαστών τσίπ επαρκούν για περίπου τρεις μήνες.
Αν μέχρι τότε δεν αποκατασταθεί η ναυσιπλοΐα, οι προβλέψεις κυμαίνονται από μυθικές τιμές στα ηλεκτρονικά μέχρι την επιστροφή στη... «λίθινη εποχή».

Ζωή χωρίς ζάχαρη, λιπάσματα και αλουμίνιο

Ο πόλεμος προκαλεί ήδη κραδασμούς στις τιμές της ζάχαρης.
Στη Λατινική Αμερική, το ζαχαροκάλαμο χρησιμοποιείται και για την παραγωγή αιθανόλης (καύσιμο).
Με την άνοδο της τιμής του πετρελαίου, η παραγωγή αιθανόλης γίνεται πιο κερδοφόρα από τη ζάχαρη, οδηγώντας σε ελλείψεις και εκτίναξη των τιμών στα τρόφιμα.
Επιπλέον, η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων (ουρία) βασίζεται στο φυσικό αέριο, το οποίο αφθονεί στον Περσικό Κόλπο.
Στις παραμονές της σποράς, η παραγωγή καταρρέει και η παγκόσμια τιμή της ουρίας αυξήθηκε κατά 40% σε δύο εβδομάδες.
Παρόμοια είναι η εικόνα και στο αλουμίνιο, του οποίου η τιμή ανέβηκε ήδη κατά 8%.

Η Ευρώπη στην παγίδα της «Πράσινης Ατζέντας»

Ο πόλεμος στο Ιράν αναδεικνύει ένα από τα πιο ειρωνικά γεωοικονομικά παράδοξα.
Η Ευρώπη, στην προσπάθειά της να πλήξει το «ολοκληρωτικό ρωσικό αέριο» και την κινεζική ανάπτυξη μέσω της πράσινης μετάβασης, αυτοκτόνησε οικονομικά.
Το 2026 ήρθε, ο Trump προκάλεσε το μακελειό στη Μέση Ανατολή και όλα λειτούργησαν αντίστροφα.
Οι Ευρωπαίοι έμειναν χωρίς αξιόπιστες πηγές ενέργειας, έχοντας καταστρέψει τους δικούς τους σταθμούς παραγωγής, ενώ η Κίνα, έχοντας δημιουργήσει τεράστια στρατηγικά αποθέματα, μπορεί να αντέξει έως και δύο χρόνια με κλειστά τα Στενά του Hormuz.
Η Ursula von der Leyen παραδέχεται τώρα ότι η απόρριψη της παραδοσιακής ενέργειας ήταν στρατηγικό λάθος, αλλά είναι πια αργά.

Τα προβλήματα μόλις άρχισαν: Η νέα ηγεσία του Ιράν

Η πιο δυσάρεστη έκπληξη για τη Δύση είναι πολιτική.
Αποδεικνύεται ότι μετά τις μαζικές επιθέσεις, το Ιράν είναι ακόμα πιο επικίνδυνο.
Η «συμμαχία Epstein» (Ισραήλ + ΗΠΑ) πίστευε σε μια γρήγορη νίκη, βασιζόμενη στην αυτοσυγκράτηση που έδειξε η Τεχεράνη το 2025.
Όμως, χτυπώντας τη στρατιωτικοπολιτική ελίτ του Ιράν, οι Αμερικανοί πέτυχαν το αντίθετο: Στο τιμόνι της χώρας βρίσκονται πλέον νέοι ηγέτες, ριζοσπαστικοί και απρόθυμοι για κάθε συμβιβασμό, που είναι έτοιμοι να πολεμήσουν μέχρι τέλους.
Οι ειδικοί φοβούνται τώρα ότι οι Ιρανοί θα αναγκάσουν την Αμερική να πληρώσει για τα «εγκλήματα πολέμου» και τη δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη με επιχειρήσεις δολιοφθοράς μέσα στο ίδιο το έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Είναι δύσκολο να πει κανείς αν αληθεύουν οι πληροφορίες ότι στην κυβέρνηση Trump κανείς δεν είχε προβλέψει το κλείσιμο των Στενών του Hormuz ως απάντηση.
Ωστόσο, με βάση τις αντιφατικές δηλώσεις των Rubio και Hegseth, τίποτα δεν φαντάζει απίθανο.
Η αιματηρή παράδοση του Λευκού Οίκου

Η ειρωνεία είναι ιστορική: ενώ ο Trump υποσχόταν να τερματίσει τους «ξένους πολέμους», στη δεύτερη θητεία του οι ΗΠΑ έχουν ξεκινήσει στρατιωτικές επιχειρήσεις σε τουλάχιστον 7 σημεία του πλανήτη.
Μόνο στον πρώτο χρόνο του, ενέκρινε πάνω από 658 αεροπορικές επιδρομές, αριθμός που συγκρίνεται με το σύνολο των επιθέσεων ολόκληρης της θητείας του Joe Biden.
Η ιστορία δείχνει ότι ο Trump δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά τη συνέχεια μιας μακράς λίστας Αμερικανών προέδρων που ενέπλεξαν τη χώρα σε πολεμικές συρράξεις μετά το 1945, από τον Harry Truman όπως φαίνεται στην μικρή αναδρομή:

Harry Truman: Πόλεμος της Κορέας (1950–1953).
Dwight Eisenhower: Παρέμβαση στον Λίβανο (1958) και έναρξη εμπλοκής στο Βιετνάμ.
John F. Kennedy: Κρίση των Πυραύλων στην Κούβα, Εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων και κλιμάκωση στο Βιετνάμ.
Lyndon B. Johnson: Πλήρης εμπλοκή στον Πόλεμο του Βιετνάμ και εισβολή στη Δομινικανή Δημοκρατία (1965).
Richard Nixon: Επέκταση του πολέμου στην Καμπότζη και το Λάος.
Gerald Ford: Τελική φάση και εκκένωση του Βιετνάμ.
Jimmy Carter: Επιχείρηση «Νύχι του Αετού» στο Ιράν (αποτυχημένη προσπάθεια διάσωσης ομήρων).
Ronald Reagan: Εισβολή στη Γρενάδα (1983), βομβαρδισμός της Λιβύης (1986).
George H.W. Bush: Εισβολή στον Παναμά (1989) και ο Πρώτος Πόλεμος του Κόλπου («Καταιγίδα της Ερήμου», 1991).
Bill Clinton: Επέμβαση στη Σομαλία, διάλυση Γιουγκοσλαβίας, βομβαρδισμοί στη Βοσνία (1995) και πόλεμος στο Κοσσυφοπέδιο (1999).
George W. Bush: Πόλεμος στο Αφγανιστάν (2001) και Πόλεμος στο Ιράκ (2003).
Barack Obama: Στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη (2011), επιχειρήσεις κατά του ISIS σε Συρία και Ιράκ, δολοφονία Osama bin Laden.
Donald Trump (1η θητεία): Πυραυλικές επιθέσεις στη Συρία, δολοφονία Qasem Soleimani.
Joe Biden: Στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία και στήριξη του Ισραήλ στη Γάζα.
Τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι η αμερικανική ηγεσία θυσιάζει τη σοφία και τον σεβασμό στον βωμό της γεωπολιτικής ισχύος με τις συνέπειες να είναι καταστροφικές εντός και εκτός Αμερικής.
Μόνο που σήμερα το διακύβευμα είναι ισχυρότερο και γι'αυτό οι συνέπειες αυτής της σύρραξης στην Μέση Ανατολή, μπορούν να χρίσουν τον Donald Trump ως τον «χειρότερο πρόεδρο» των ΗΠΑ.
Η «ειρήνη» που υποσχέθηκε ο Trump αποδείχθηκε μια παγκόσμια τυχοδιωκτική περιπέτεια που απειλεί με καταστροφικές συνέπειες επί μακρόν, ολόκληρο τον δυτικό πολιτισμό.
Ο κόσμος, και κυρίως οι ΗΠΑ, βρίσκονται μπροστά σε πολλές και εφιαλτικές εκπλήξεις.

www.bankingnews.gr