Καθώς ο πόλεμος ΗΠΑ–Ισραήλ με το Ιράν μπαίνει στην τρίτη εβδομάδα, εγείρονται ερωτήματα για το αν τα προηγμένα συστήματα αεράμυνας του Ισραήλ μπορούν να αντεπεξέλθουν στον ρυθμό των αναχαιτίσεων που απαιτούνται για την απόκρουση των αυξανόμενων επιθέσεων με πυραύλους και drones από το Ιράν.
Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) και οι ισραηλινές αρχές έχουν δημόσια αρνηθεί αναφορές ότι η χώρα αντιμετωπίζει έλλειψη αναχαιτιστικών πυραύλων. Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση του Ισραήλ ενέκρινε περίπου 826 εκατομμύρια δολάρια για έκτακτη προμήθεια αμυντικού υλικού το Σαββατοκύριακο, υποδηλώνοντας ότι οι αρχές κινούνται γρήγορα για να αναπληρώσουν κρίσιμες στρατιωτικές προμήθειες.
Δεδομένου ότι το Ισραήλ δεν αποκαλύπτει το μέγεθος των αποθεμάτων αναχαιτιστικών, η πραγματική κατάσταση της αεράμυνάς του παραμένει δύσκολο να εκτιμηθεί.
Ωστόσο, η πιθανότητα οι παρατεταμένες επιθέσεις να πιέσουν τα αμυντικά συστήματα του Ισραήλ είχε προβλεφθεί ευρέως πριν ξεκινήσει η τελευταία σύγκρουση.
Ένα πολυεπίπεδο αντιπυραυλικό δίκτυο
Το Ισραήλ λειτουργεί ένα από τα πλέον προηγμένα ολοκληρωμένα δίκτυα αεράμυνας στον κόσμο, σχεδιασμένο να αναχαιτίζει απειλές που κυμαίνονται από ρουκέτες και drones έως βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς.
Στο χαμηλότερο επίπεδο βρίσκεται το γνωστό σύστημα Iron Dome, που αναχαιτίζει ρουκέτες μικρού βεληνεκούς και βλήματα πυροβολικού. Πιο πάνω βρίσκονται τα συστήματα David’s Sling και Arrow, σχεδιασμένα να αντιμετωπίζουν πυραύλους κρουζ και βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς.
Το Ισραήλ έχει επίσης ξεκινήσει την ανάπτυξη του πειραματικού συστήματος Iron Beam, που χρησιμοποιεί κατευθυνόμενη ενέργεια για να καταστρέφει drones και ορισμένους πυραύλους, αν και παραμένει περιορισμένο σε κλίμακα και δεν έχει αντικαταστήσει τα παραδοσιακά αναχαιτιστικά.
Παρά τις τεχνολογικές διαφορές, τα συστήματα αυτά βασίζονται σε τρία βασικά στοιχεία: δίκτυα ραντάρ για τον εντοπισμό απειλών, εκπαιδευμένο προσωπικό για τη λειτουργία τους και τους ίδιους τους αναχαιτιστικούς πυραύλους.
Περιορισμένα και ακριβά αποθέματα
Οι αναχαιτιστικοί βαλλιστικών πυραύλων είναι από τα πιο προηγμένα και ακριβά όπλα.
Λόγω της πολυπλοκότητας και της τιμής τους, παράγονται σε περιορισμένο αριθμό.
Σε πολλές περιπτώσεις, απαιτείται να εκτοξευτούν πολλοί αναχαιτιστικοί για να εξασφαλιστεί ότι ένας εισερχόμενος πύραυλος καταστρέφεται.Κατά τη διάρκεια μεγάλης κλίμακας επιθέσεων, αυτή η διαδικασία «shoot-look-shoot» μπορεί γρήγορα να εξαντλήσει τα διαθέσιμα αποθέματα.
Αυτό το δυναμικό γίνεται ολοένα και πιο σημαντικό καθώς το Ιράν εντείνει τις επιθέσεις του.
Από την έναρξη του πολέμου, το Ιράν φέρεται να έχει εκτοξεύσει πάνω από 500 πυραύλους και περίπου 2.000 drones προς το Ισραήλ και τους συμμάχους του στην περιοχή.
Αποθέματα ήδη πιεσμένα από προηγούμενες συγκρούσεις
Τα αποθέματα αναχαιτιστικών του Ισραήλ ήταν ήδη υπό πίεση μετά τον σύντομο αλλά έντονο πόλεμο με το Ιράν το προηγούμενο έτος.
Αναλυτές εκτιμούν ότι οι ισραηλινές και αμερικανικές δυνάμεις αναχαίτισαν 273 από 322 ιρανικούς πυραύλους, ποσοστό περίπου 85%. Ο μεγάλος αριθμός αναχαιτιστικών που χρησιμοποιήθηκαν τότε σημαίνει ότι τα αποθέματα ενδέχεται να μην έχουν πλήρως αναπληρωθεί πριν ξεκινήσει ο τρέχων πόλεμος.
Ένα σημάδι πίεσης είναι η αναφορά για μεταφορά του συστήματος Terminal High Altitude Area Defense από τη Νότια Κορέα στη Μέση Ανατολή, υποδηλώνοντας ότι οι ΗΠΑ ίσως χρειαστεί να αναλάβουν μεγαλύτερο μερίδιο της αεράμυνας στην περιοχή.
Η στρατηγική του Ιράν: υπερφόρτωση των αμυντικών συστημάτων
Η επιθετική στρατηγική του Ιράν φαίνεται σχεδιασμένη να πιέσει τα ισραηλινά συστήματα στα όριά τους.
Οι βαλλιστικοί πύραυλοι ταξιδεύουν με εξαιρετικά υψηλές ταχύτητες και σε μεγάλα ύψη, καθιστώντας τους δύσκολους στην αναχαίτιση. Ορισμένοι φέρεται να φέρουν υπομονάδες, που απελευθερώνουν πολλαπλά βλήματα και δυσκολεύουν την άμυνα.
Παράλληλα, το Ιράν χρησιμοποιεί μεγάλους αριθμούς φθηνών drones, τα οποία είναι πολύ λιγότερο δαπανηρά από τους πυραύλους που απαιτούνται για να τα καταρρίψουν, δημιουργώντας οικονομική ανισορροπία υπέρ του επιτιθέμενου.
Τα drones εκτοξεύονται από διάσπαρτα σημεία, καθιστώντας τα πιο δύσκολα στο να καταστραφούν πριν την εκτόξευση.
Τα ισραηλινά μαχητικά έχουν αναχαιτίσει πολλά από αυτά, αλλά οι πύραυλοι αέρα-αέρος που χρησιμοποιούνται είναι εξίσου δαπανηροί.
Περιφερειακή πίεση στα συστήματα άμυνας
Το Ισραήλ δεν είναι η μόνη χώρα που αντιμετωπίζει την πίεση των συνεχών αμυντικών επιχειρήσεων. Αρκετά κράτη του Κόλπου έχουν επίσης στοχοποιηθεί από ιρανικές επιθέσεις.
Αναφορές δείχνουν ότι το Ιράν έχει χτυπήσει εγκαταστάσεις ραντάρ σε όλη την περιοχή για να μειώσει την αποτελεσματικότητα της αεράμυνας.
Πόσο μπορεί να συνεχιστεί ο πόλεμος;
Δεν είναι σαφές πόσο καιρό μπορεί να διατηρηθεί η τρέχουσα ένταση επιθέσεων, σημειώνει το Reuters.
Το Ισραήλ και οι ΗΠΑ διαθέτουν μεγάλα αλλά πεπερασμένα αποθέματα αναχαιτιστικών.
Το Ιράν επίσης αντιμετωπίζει όρια στις διαθέσιμες πυραυλικές και drone δυνάμεις του.
Μερικοί αναλυτές υποθέτουν ότι το Ιράν μπορεί να διατηρεί τα πιο προηγμένα όπλα για μετέπειτα φάσεις, αλλά δεν υπάρχουν αποδείξεις για αυτό, ενώ η καθυστέρηση στη χρήση τους θα ήταν επικίνδυνη αν εξαντληθούν τα ήδη υπάρχοντα αποθέματα.
Ανάλυση: Πόλεμος αντοχής και οικονομίας
Η αεράμυνα είναι ταυτόχρονα τεχνολογική και οικονομική πρόκληση. Τα συστήματα πρέπει να αναχαιτίσουν σχεδόν κάθε εισερχόμενη απειλή για να προστατεύσουν πόλεις και υποδομές, ενώ οι επιτιθέμενοι χρειάζονται μόνο λίγες επιτυχίες για να προκαλέσουν ζημιά.
Αυτή η ασυμμετρία σημαίνει ότι η παρατεταμένη βομβαρδιστική επίθεση μπορεί σταδιακά να γείρει την ισορροπία υπέρ του επιτιθέμενου. Ακόμη κι αν το Ισραήλ διατηρεί υψηλό ποσοστό αναχαιτίσεων, το κόστος κάθε πυραύλου—συχνά εκατοντάδων χιλιάδων ή εκατομμυρίων δολαρίων—συσσωρεύεται γρήγορα.
Η στρατηγική του Ιράν φαίνεται να εκμεταλλεύεται αυτήν την ανισορροπία, συνδυάζοντας σχετικά φθηνά drones με προηγμένους βαλλιστικούς πυραύλους, αναγκάζοντας Ισραήλ και ΗΠΑ να καταναλώνουν ακριβά αναχαιτιστικά με σταθερό ρυθμό.
Τελικά, η διάρκεια της σύγκρουσης μπορεί να εξαρτηθεί λιγότερο από την στρατιωτική ισχύ και περισσότερο από πολιτικούς υπολογισμούς. Το Ισραήλ και οι ΗΠΑ μάλλον δεν θα ρισκάρουν εκτεταμένη χερσαία εισβολή στο Ιράν, ενώ η Τεχεράνη μπορεί να είναι πρόθυμη να αντέξει παρατεταμένη σύγκρουση για να αυξήσει το οικονομικό και στρατηγικό κόστος για τους αντιπάλους της.
Αν αυτό το δυναμικό συνεχιστεί, ο πόλεμος μπορεί να εξελιχθεί σε παρατεταμένη μάχη αντοχής, όπου τα αποθέματα πυραύλων, η οικονομική ανθεκτικότητα και η πολιτική βούληση θα είναι εξίσου καθοριστικά με τις νίκες στο πεδίο της μάχης.
ww.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών