Στα τέλη Φεβρουαρίου, η Ουάσινγκτον έκανε ακριβώς αυτό που είχε δεσμευτεί να αποφύγει… μόνο που αυτήν τη φορά, το σχέδιο δεν εξελίσσεται όπως υπολόγιζε...
Η υπόσχεση του Donald Trump ότι δεν θα σύρει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε έναν ακόμη πόλεμο στη Μέση Ανατολή κατέρρευσε με εκκωφαντικό τρόπο.
Στα τέλη Φεβρουαρίου, η Ουάσινγκτον έκανε ακριβώς αυτό που είχε δεσμευτεί να αποφύγει… μόνο που αυτήν τη φορά, το σχέδιο δεν εξελίσσεται όπως υπολόγιζε.
Αντί για μια «αστραπιαία νίκη», οι ΗΠΑ μοιάζουν εγκλωβισμένες σε ένα αδιέξοδο στρατηγικό χάος, με μοναδική πιθανή διέξοδο μια ταπεινωτική υποχώρηση.
Την εικόνα αυτή ενισχύουν μαρτυρίες από το εσωτερικό του Ιράν.
Σε συνέντευξη με έναν 40χρονο δημοσιογράφο που ζει στη χώρα, ο οποίος γεννήθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν-Ιράκ της δεκαετίας του 1980, καταγράφεται βαθιά μετατόπιση στη συλλογική ψυχολογία της ιρανικής κοινωνίας.
Αν και ο ίδιος δεν έχει προσωπικές μνήμες από εκείνη την περίοδο, επισημαίνει ότι οι επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ τον Ιούνιο του 2025 και τον Φεβρουάριο του 2026 λειτούργησαν ως καταλύτης για την αναβίωση ενός ισχυρού πατριωτικού και εθνικιστικού κύματος, ιδιαίτερα στη γενιά που γεννήθηκε μεταξύ 1980 και 2010.
Οι προσδοκίες της Δύσης ότι ο ιρανικός λαός θα στρεφόταν κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας διαψεύστηκαν πλήρως, καθώς το Ιράν εμφανίζεται σήμερα πιο ενωμένο από οποιαδήποτε στιγμή μετά την Ιρανική Επανάσταση.
Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, είναι γιατί οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εμφανίστηκαν τόσο βέβαιοι ότι η επίθεση της 28ης Φεβρουαρίου θα οδηγούσε σε ταχεία αλλαγή καθεστώτος.
Η απάντηση φαίνεται να βρίσκεται σε μια εξαιρετικά ριψοκίνδυνη επιχείρηση πληροφοριών.
Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις, η Mossad είχε καταφέρει να στρατολογήσει τον Ιρανό στρατηγό Ismail Qaani, έναν από τους πλέον υψηλόβαθμους αξιωματούχους του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης.
Ο Qaani, ο οποίος είχε αναλάβει τη διοίκηση της επίλεκτης Δύναμης Κουντς μετά τη δολοφονία του Qasem Soleimani στις 3 Ιανουαρίου 2020 κοντά στη Βαγδάτη, φέρεται να είχε δεσμευτεί να διευκολύνει την ανατροπή του καθεστώτος εκ των έσω.
Ωστόσο, το σχέδιο κατέρρευσε δραματικά.
Ο ρόλος του αποκαλύφθηκε, ενώ η φερόμενη εμπλοκή του σε σχέδιο δολοφονίας του Ανώτατου Ηγέτη Ali Khamenei εξουδετερώθηκε εγκαίρως.
Αντί να προκαλέσει αποσταθεροποίηση, η εξέλιξη αυτή λειτούργησε ως καταλύτης για την πλήρη κινητοποίηση του ιρανικού κρατικού και στρατιωτικού μηχανισμού.
Τις ημέρες που ακολούθησαν τον θάνατο του Ayatollah Khamenei και κορυφαίων στρατιωτικών διοικητών, οι ιρανικές επιχειρήσεις διεξήχθησαν με αποκεντρωμένο τρόπο, δίνοντας ευρεία αυτονομία σε περιφερειακούς διοικητές να επιλέγουν στόχους.
Παρά την αρχική εικόνα αποδιοργάνωσης, το σύστημα αυτό όχι μόνο λειτούργησε, αλλά επέτρεψε στο Ιράν να διατηρήσει τη δυναμική του.
Σήμερα, το σύστημα διοίκησης και ελέγχου έχει αποκατασταθεί πλήρως, και η Τεχεράνη εφαρμόζει ένα εξαιρετικά συντονισμένο σχέδιο με στόχο την εκδίωξη των ΗΠΑ από τον Περσικό Κόλπο και την αποδυνάμωση της ισραηλινής στρατιωτικής ισχύος.
Στις 14 Μαρτίου, στο πλαίσιο του 52ου κύματος της επιχείρησης «Αληθινή Υπόσχεση 4», με την κωδική ονομασία «Ω Ζαϊνάμπ αλ-Κούμπρα, ειρήνη σε αυτήν», το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης εξαπέλυσε συνδυασμένες επιθέσεις σε στόχους στα κατεχόμενα εδάφη καθώς και σε τρεις αμερικανικές βάσεις.
Αντίποινα
Οι επιθέσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν ως αντίποινα για τον θάνατο εργατών από τις βιομηχανικές πόλεις του Ιράν.
Οι σειρήνες των ασθενοφόρων και οι αναφορές για αυξανόμενους νεκρούς και τραυματίες στο Tel Aviv αποτυπώνουν την ένταση των πυραυλικών πληγμάτων σε βιομηχανικές περιοχές της πόλης.
Παράλληλα, ιρανικοί πύραυλοι και μη επανδρωμένα αεροσκάφη έπληξαν τη βάση Al-Harir στο Erbil, καθώς και τις βάσεις Ali Al Salem και Arifjan, όπου σταθμεύουν αμερικανικές δυνάμεις.
Την ίδια στιγμή, η αβεβαιότητα γύρω από την τύχη του Ισραηλινού πρωθυπουργού εντείνει το κλίμα κρίσης στο εσωτερικό του Ισραήλ, με αναφορές να τον θέλουν είτε νεκρό είτε σε φυγή με την οικογένειά του.
Η στρατηγική του Ιράν βασίζεται πλέον σε έναν εξαντλητικό πόλεμο φθοράς.
Κατά μέσο όρο, εξαπολύονται τέσσερα κύματα πυραυλικών και επιθέσεων με drones ημερησίως, γεγονός που έχει αιφνιδιάσει τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, οι οποίες είχαν υποτιμήσει το μέγεθος και την αντοχή του ιρανικού οπλοστασίου.
Ακόμη και αν ο Donald Trump επιχειρήσει να κηρύξει το τέλος των επιχειρήσεων και να ανακοινώσει νίκη, η Τεχεράνη δεν δείχνει καμία πρόθεση να ακολουθήσει.
Αντιθέτως, το Ιράν συνεχίζει να στοχεύει συστηματικά αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στον Περσικό Κόλπο και ισραηλινές στρατιωτικές και βιομηχανικές υποδομές, ενώ εμφανίζεται αποφασισμένο να διατηρήσει τον έλεγχο του Στενό του Ορμούζ μέχρι να επιβάλει τους όρους του.
Οι όροι αυτοί περιλαμβάνουν την πλήρη άρση των κυρώσεων, την αποχώρηση των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων από την περιοχή και την καταβολή αποζημιώσεων για τις ζημιές που υπέστη η χώρα.
Το δίλημμα για τον Trump είναι πλέον ασφυκτικό.
Από τη μία πλευρά, η αποδοχή αυτών των όρων θα ισοδυναμούσε με μια ιστορική ήττα και σοβαρό πλήγμα στο κύρος των ΗΠΑ.
Από την άλλη, η συνέχιση ενός πολέμου φθοράς ενέχει τον κίνδυνο μακροχρόνιας στρατιωτικής και οικονομικής αιμορραγίας, τη στιγμή που, σύμφωνα με πληροφορίες, τα αποθέματα αντιπυραυλικών συστημάτων όπως τα Patriot και THAAD μειώνονται επικίνδυνα.
Ήδη, το Tel Aviv φέρεται να έχει ζητήσει ενίσχυση από την Ουάσινγκτον, η οποία όμως αντιμετωπίζει και η ίδια περιορισμούς στα διαθέσιμα αποθέματα.
Καθώς το Ιράν διατηρεί τον έλεγχο του Στενού του Hormuz, η πίεση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες εντείνεται δραματικά.
Οι σύμμαχοι της Ουάσινγκτον, ιδίως στην Ασία, απαιτούν τον τερματισμό της σύγκρουσης, ενώ οι οικονομικές επιπτώσεις αρχίζουν να γίνονται ολοένα και πιο αισθητές.
Ο Donald Trump βρίσκεται αντιμέτωπος με μια κρίση χωρίς εύκολη λύση, εγκλωβισμένος σε έναν πόλεμο που δεν μπορεί να κερδίσει και από τον οποίο δεν μπορεί να αποχωρήσει χωρίς βαρύ πολιτικό κόστος.
Η επιχείρηση που σχεδιάστηκε ως επίδειξη ισχύος κινδυνεύει να καταγραφεί ως ένα από τα μεγαλύτερα στρατηγικά αδιέξοδα της σύγχρονης εποχής.
«Δεν μπορούμε να κερδίσουμε το Ιράν» - Σκληρή κριτική από τον κορυφαίο καθηγητή Mearsheimer κατά ΗΠΑ
Μια δηλητηριώδης προειδοποίηση από έναν από τους κορυφαίους Αμερικανούς πολιτικούς επιστήμονες έρχεται να ταράξει τα νερά της διεθνούς πολιτικής: ο John Mearsheimer υποστήριξε με καυστικό τρόπο ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν εισέλθει σε έναν πόλεμο εναντίον του Ιράν τον οποίο δεν μπορούν να κερδίσουν.
Σε συνέντευξή του, ο Mearsheimer, συγγραφέας του βιβλίου «The Israel Lobby and U.S. Foreign Policy», χαρακτήρισε τη στρατηγική της Ουάσιγκτον ως βαθιά λανθασμένη, επισημαίνοντας ότι η πολιτική αυτή στέλνει ένα επικίνδυνο μήνυμα στους παγκόσμιους παίκτες.
«Μπήκαμε σε έναν πόλεμο που δεν μπορούμε να κερδίσουμε», τόνισε, προσθέτοντας ότι η προσέγγιση αυτή «δείχνει στον κόσμο, ειδικά στους Κινέζους και τους Ρώσους, ότι είμαστε μια ομάδα ανόητων και ανίκανων».
Ο καθηγητής προειδοποιεί ότι οι κινήσεις των ΗΠΑ στο Ιράν και ευρύτερα στη Δυτική Ασία ενδέχεται να έχουν αρνητικές συνέπειες για την παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων.
Το μήνυμα που στέλνει η Ουάσιγκτον στους στρατηγικούς ανταγωνιστές της —κυρίως στην Κίνα και τη Ρωσία— μπορεί να εκληφθεί ως σημάδι αποδυνάμωσης και στρατηγικής ανεπάρκειας.
Η κριτική του Mearsheimer αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα καθώς θεωρείται ηγετική φυσιογνωμία της ρεαλιστικής σχολής διεθνών σχέσεων και έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι οι ΗΠΑ υπολογίζουν λάθος σε κρίσιμα μέτωπα όπως η Ουκρανία και η Ταϊβάν, υπονομεύοντας τη θέση τους στον παγκόσμιο ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων.
Με τη δήλωσή του, ο καθηγητής στέλνει ένα σαφές και ανησυχητικό μήνυμα: η Ουάσιγκτον φαίνεται να έχει εγκλωβιστεί σε μια στρατηγική παγίδα, που μπορεί να οδηγήσει σε στρατηγική αποτυχία και διεθνή υπονόμευση.
Η προειδοποίηση του Mearsheimer δεν είναι μόνο μια θεωρητική ανάλυση• αποτελεί ουσιαστικά μια δημόσια καταδίκη της πολιτικής των ΗΠΑ, υπογραμμίζοντας ότι οι αποφάσεις που παίρνονται σήμερα στη Μέση Ανατολή ενδέχεται να έχουν σοβαρές και διαρκείς συνέπειες για την αμερικανική ηγεμονία.
Η Ουάσινγκτον, απέναντι σε μια αυξανόμενη γεωπολιτική αβεβαιότητα, καλείται πλέον να επαναξιολογήσει τη στρατηγική της ή να αντιμετωπίσει τις συνέπειες ενός πολέμου που, όπως προειδοποιεί ο Mearsheimer, δεν μπορεί να κερδίσει.
www.bankingnews.gr
Στα τέλη Φεβρουαρίου, η Ουάσινγκτον έκανε ακριβώς αυτό που είχε δεσμευτεί να αποφύγει… μόνο που αυτήν τη φορά, το σχέδιο δεν εξελίσσεται όπως υπολόγιζε.
Αντί για μια «αστραπιαία νίκη», οι ΗΠΑ μοιάζουν εγκλωβισμένες σε ένα αδιέξοδο στρατηγικό χάος, με μοναδική πιθανή διέξοδο μια ταπεινωτική υποχώρηση.
Την εικόνα αυτή ενισχύουν μαρτυρίες από το εσωτερικό του Ιράν.
Σε συνέντευξη με έναν 40χρονο δημοσιογράφο που ζει στη χώρα, ο οποίος γεννήθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν-Ιράκ της δεκαετίας του 1980, καταγράφεται βαθιά μετατόπιση στη συλλογική ψυχολογία της ιρανικής κοινωνίας.
Αν και ο ίδιος δεν έχει προσωπικές μνήμες από εκείνη την περίοδο, επισημαίνει ότι οι επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ τον Ιούνιο του 2025 και τον Φεβρουάριο του 2026 λειτούργησαν ως καταλύτης για την αναβίωση ενός ισχυρού πατριωτικού και εθνικιστικού κύματος, ιδιαίτερα στη γενιά που γεννήθηκε μεταξύ 1980 και 2010.
Οι προσδοκίες της Δύσης ότι ο ιρανικός λαός θα στρεφόταν κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας διαψεύστηκαν πλήρως, καθώς το Ιράν εμφανίζεται σήμερα πιο ενωμένο από οποιαδήποτε στιγμή μετά την Ιρανική Επανάσταση.
Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, είναι γιατί οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εμφανίστηκαν τόσο βέβαιοι ότι η επίθεση της 28ης Φεβρουαρίου θα οδηγούσε σε ταχεία αλλαγή καθεστώτος.
Η απάντηση φαίνεται να βρίσκεται σε μια εξαιρετικά ριψοκίνδυνη επιχείρηση πληροφοριών.
Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις, η Mossad είχε καταφέρει να στρατολογήσει τον Ιρανό στρατηγό Ismail Qaani, έναν από τους πλέον υψηλόβαθμους αξιωματούχους του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης.
Ο Qaani, ο οποίος είχε αναλάβει τη διοίκηση της επίλεκτης Δύναμης Κουντς μετά τη δολοφονία του Qasem Soleimani στις 3 Ιανουαρίου 2020 κοντά στη Βαγδάτη, φέρεται να είχε δεσμευτεί να διευκολύνει την ανατροπή του καθεστώτος εκ των έσω.
Ωστόσο, το σχέδιο κατέρρευσε δραματικά.
Ο ρόλος του αποκαλύφθηκε, ενώ η φερόμενη εμπλοκή του σε σχέδιο δολοφονίας του Ανώτατου Ηγέτη Ali Khamenei εξουδετερώθηκε εγκαίρως.
Αντί να προκαλέσει αποσταθεροποίηση, η εξέλιξη αυτή λειτούργησε ως καταλύτης για την πλήρη κινητοποίηση του ιρανικού κρατικού και στρατιωτικού μηχανισμού.
Τις ημέρες που ακολούθησαν τον θάνατο του Ayatollah Khamenei και κορυφαίων στρατιωτικών διοικητών, οι ιρανικές επιχειρήσεις διεξήχθησαν με αποκεντρωμένο τρόπο, δίνοντας ευρεία αυτονομία σε περιφερειακούς διοικητές να επιλέγουν στόχους.
Παρά την αρχική εικόνα αποδιοργάνωσης, το σύστημα αυτό όχι μόνο λειτούργησε, αλλά επέτρεψε στο Ιράν να διατηρήσει τη δυναμική του.
Σήμερα, το σύστημα διοίκησης και ελέγχου έχει αποκατασταθεί πλήρως, και η Τεχεράνη εφαρμόζει ένα εξαιρετικά συντονισμένο σχέδιο με στόχο την εκδίωξη των ΗΠΑ από τον Περσικό Κόλπο και την αποδυνάμωση της ισραηλινής στρατιωτικής ισχύος.
Στις 14 Μαρτίου, στο πλαίσιο του 52ου κύματος της επιχείρησης «Αληθινή Υπόσχεση 4», με την κωδική ονομασία «Ω Ζαϊνάμπ αλ-Κούμπρα, ειρήνη σε αυτήν», το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης εξαπέλυσε συνδυασμένες επιθέσεις σε στόχους στα κατεχόμενα εδάφη καθώς και σε τρεις αμερικανικές βάσεις.
Αντίποινα
Οι επιθέσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν ως αντίποινα για τον θάνατο εργατών από τις βιομηχανικές πόλεις του Ιράν.
Οι σειρήνες των ασθενοφόρων και οι αναφορές για αυξανόμενους νεκρούς και τραυματίες στο Tel Aviv αποτυπώνουν την ένταση των πυραυλικών πληγμάτων σε βιομηχανικές περιοχές της πόλης.
Παράλληλα, ιρανικοί πύραυλοι και μη επανδρωμένα αεροσκάφη έπληξαν τη βάση Al-Harir στο Erbil, καθώς και τις βάσεις Ali Al Salem και Arifjan, όπου σταθμεύουν αμερικανικές δυνάμεις.
Την ίδια στιγμή, η αβεβαιότητα γύρω από την τύχη του Ισραηλινού πρωθυπουργού εντείνει το κλίμα κρίσης στο εσωτερικό του Ισραήλ, με αναφορές να τον θέλουν είτε νεκρό είτε σε φυγή με την οικογένειά του.
Η στρατηγική του Ιράν βασίζεται πλέον σε έναν εξαντλητικό πόλεμο φθοράς.
Κατά μέσο όρο, εξαπολύονται τέσσερα κύματα πυραυλικών και επιθέσεων με drones ημερησίως, γεγονός που έχει αιφνιδιάσει τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, οι οποίες είχαν υποτιμήσει το μέγεθος και την αντοχή του ιρανικού οπλοστασίου.
Ακόμη και αν ο Donald Trump επιχειρήσει να κηρύξει το τέλος των επιχειρήσεων και να ανακοινώσει νίκη, η Τεχεράνη δεν δείχνει καμία πρόθεση να ακολουθήσει.
Αντιθέτως, το Ιράν συνεχίζει να στοχεύει συστηματικά αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στον Περσικό Κόλπο και ισραηλινές στρατιωτικές και βιομηχανικές υποδομές, ενώ εμφανίζεται αποφασισμένο να διατηρήσει τον έλεγχο του Στενό του Ορμούζ μέχρι να επιβάλει τους όρους του.
Οι όροι αυτοί περιλαμβάνουν την πλήρη άρση των κυρώσεων, την αποχώρηση των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων από την περιοχή και την καταβολή αποζημιώσεων για τις ζημιές που υπέστη η χώρα.
Το δίλημμα για τον Trump είναι πλέον ασφυκτικό.
Από τη μία πλευρά, η αποδοχή αυτών των όρων θα ισοδυναμούσε με μια ιστορική ήττα και σοβαρό πλήγμα στο κύρος των ΗΠΑ.
Από την άλλη, η συνέχιση ενός πολέμου φθοράς ενέχει τον κίνδυνο μακροχρόνιας στρατιωτικής και οικονομικής αιμορραγίας, τη στιγμή που, σύμφωνα με πληροφορίες, τα αποθέματα αντιπυραυλικών συστημάτων όπως τα Patriot και THAAD μειώνονται επικίνδυνα.
Ήδη, το Tel Aviv φέρεται να έχει ζητήσει ενίσχυση από την Ουάσινγκτον, η οποία όμως αντιμετωπίζει και η ίδια περιορισμούς στα διαθέσιμα αποθέματα.
Καθώς το Ιράν διατηρεί τον έλεγχο του Στενού του Hormuz, η πίεση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες εντείνεται δραματικά.
Οι σύμμαχοι της Ουάσινγκτον, ιδίως στην Ασία, απαιτούν τον τερματισμό της σύγκρουσης, ενώ οι οικονομικές επιπτώσεις αρχίζουν να γίνονται ολοένα και πιο αισθητές.
Ο Donald Trump βρίσκεται αντιμέτωπος με μια κρίση χωρίς εύκολη λύση, εγκλωβισμένος σε έναν πόλεμο που δεν μπορεί να κερδίσει και από τον οποίο δεν μπορεί να αποχωρήσει χωρίς βαρύ πολιτικό κόστος.
Η επιχείρηση που σχεδιάστηκε ως επίδειξη ισχύος κινδυνεύει να καταγραφεί ως ένα από τα μεγαλύτερα στρατηγικά αδιέξοδα της σύγχρονης εποχής.
«Δεν μπορούμε να κερδίσουμε το Ιράν» - Σκληρή κριτική από τον κορυφαίο καθηγητή Mearsheimer κατά ΗΠΑ
Μια δηλητηριώδης προειδοποίηση από έναν από τους κορυφαίους Αμερικανούς πολιτικούς επιστήμονες έρχεται να ταράξει τα νερά της διεθνούς πολιτικής: ο John Mearsheimer υποστήριξε με καυστικό τρόπο ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν εισέλθει σε έναν πόλεμο εναντίον του Ιράν τον οποίο δεν μπορούν να κερδίσουν.
Σε συνέντευξή του, ο Mearsheimer, συγγραφέας του βιβλίου «The Israel Lobby and U.S. Foreign Policy», χαρακτήρισε τη στρατηγική της Ουάσιγκτον ως βαθιά λανθασμένη, επισημαίνοντας ότι η πολιτική αυτή στέλνει ένα επικίνδυνο μήνυμα στους παγκόσμιους παίκτες.
«Μπήκαμε σε έναν πόλεμο που δεν μπορούμε να κερδίσουμε», τόνισε, προσθέτοντας ότι η προσέγγιση αυτή «δείχνει στον κόσμο, ειδικά στους Κινέζους και τους Ρώσους, ότι είμαστε μια ομάδα ανόητων και ανίκανων».
Ο καθηγητής προειδοποιεί ότι οι κινήσεις των ΗΠΑ στο Ιράν και ευρύτερα στη Δυτική Ασία ενδέχεται να έχουν αρνητικές συνέπειες για την παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων.
Το μήνυμα που στέλνει η Ουάσιγκτον στους στρατηγικούς ανταγωνιστές της —κυρίως στην Κίνα και τη Ρωσία— μπορεί να εκληφθεί ως σημάδι αποδυνάμωσης και στρατηγικής ανεπάρκειας.
Η κριτική του Mearsheimer αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα καθώς θεωρείται ηγετική φυσιογνωμία της ρεαλιστικής σχολής διεθνών σχέσεων και έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι οι ΗΠΑ υπολογίζουν λάθος σε κρίσιμα μέτωπα όπως η Ουκρανία και η Ταϊβάν, υπονομεύοντας τη θέση τους στον παγκόσμιο ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων.
Με τη δήλωσή του, ο καθηγητής στέλνει ένα σαφές και ανησυχητικό μήνυμα: η Ουάσιγκτον φαίνεται να έχει εγκλωβιστεί σε μια στρατηγική παγίδα, που μπορεί να οδηγήσει σε στρατηγική αποτυχία και διεθνή υπονόμευση.
Η προειδοποίηση του Mearsheimer δεν είναι μόνο μια θεωρητική ανάλυση• αποτελεί ουσιαστικά μια δημόσια καταδίκη της πολιτικής των ΗΠΑ, υπογραμμίζοντας ότι οι αποφάσεις που παίρνονται σήμερα στη Μέση Ανατολή ενδέχεται να έχουν σοβαρές και διαρκείς συνέπειες για την αμερικανική ηγεμονία.
Η Ουάσινγκτον, απέναντι σε μια αυξανόμενη γεωπολιτική αβεβαιότητα, καλείται πλέον να επαναξιολογήσει τη στρατηγική της ή να αντιμετωπίσει τις συνέπειες ενός πολέμου που, όπως προειδοποιεί ο Mearsheimer, δεν μπορεί να κερδίσει.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών