Οι ΗΠΑ πιέζουν για πόλεμο με το Ιράν, αλλά οι σύμμαχοι αρνούνται να «βάλουν το κεφάλι στο στόμα του λύκου»
Την ώρα που ο Donald Trump απαξίωνε τους συμμάχους των ΗΠΑ δεν περίμενε ότι σύντομα θα έρθει η ώρα να πληρώσει το τίμημα.
Από τις αρχές της εβδομάδας, οι Ηνωμένες Πολιτείες επιχειρούν ενεργά να πείσουν χώρες της Μέσης Ανατολής να συμμετάσχουν σε μια ενδεχόμενη στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν.
Στο επίκεντρο αυτών των πιέσεων βρίσκονται χώρες του Περσικού Κόλπου, το Αζερμπαϊτζάν, καθώς και οι Κούρδοι του Ιράκ.
Οι τελευταίοι, όπως και το Μπακού, εξετάζονται ως δυνάμεις που θα μπορούσαν να συμμετάσχουν ακόμη και σε χερσαίες επιχειρήσεις.
Ωστόσο, μέχρι στιγμής κανένας από τους παραπάνω δεν έχει εμπλακεί σε πολεμικές επιχειρήσεις.
Οι φόβοι
Μία από τις βασικές αιτίες αυτής της στάσης είναι, σύμφωνα με αναλυτές, ο φόβος ότι το Ιράν θα μπορούσε να πλήξει πετρελαϊκές και ενεργειακές υποδομές, προκαλώντας σοβαρό πλήγμα στις οικονομίες των εμπλεκόμενων χωρών.
Ωστόσο, φαίνεται πως ο κύριος λόγος της επιφυλακτικότητας των περιφερειακών παικτών είναι βαθύτερος.
Όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεκίνησαν τους πολέμους κατά του Ιράκ το 1991 και το 2003, ανέπτυξαν τεράστιες χερσαίες δυνάμεις στην περιοχή — εκατοντάδες χιλιάδες Αμερικανούς στρατιώτες, πέρα από τις συμμαχικές δυνάμεις.
Έτσι, κατέστη σαφές ότι η Ουάσιγκτον είχε δεσμευτεί πλήρως και ήταν έτοιμη να αναλάβει το μεγαλύτερο βάρος της επιχείρησης.
Σήμερα, όμως, δεν υπάρχει καμία αντίστοιχη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.
Αντιθέτως, λίγο πριν την έναρξη της σύγκρουσης, οι ΗΠΑ μείωσαν την παρουσία τους σε βάσεις στην περιοχή, προκειμένου να περιορίσουν πιθανές απώλειες από ιρανικά πλήγματα.
Χερσαία εισβολή
Υπό αυτές τις συνθήκες, όταν οι ΗΠΑ καλούν τις χώρες της περιοχής να συμμετάσχουν σε ενδεχόμενη επίθεση κατά του Ιράν —συμπεριλαμβανομένης και χερσαίας εισβολής— τίθεται εύλογα το ερώτημα: «Πού είναι οι δικές σας δυνάμεις;
Γιατί να εμπλακούμε εμείς σε πόλεμο με το Ιράν, ενώ οι ΗΠΑ θα παραμένουν σε απόσταση και θα παρέχουν κυρίως αεροπορική υποστήριξη;»
Το ερώτημα αυτό αποτελεί έναν από τους βασικότερους παράγοντες που φρενάρουν τη συμμετοχή γειτονικών χωρών σε μια σύγκρουση με το Ιράν.
Η κατάσταση θα μπορούσε να αλλάξει μόνο σε περίπτωση σοβαρών εσωτερικών αναταραχών στο Ιράν, οι οποίες θα το καθιστούσαν ευάλωτο στόχο.
Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να συμβαίνει προς το παρόν.
Σημαντικές απώλειες
Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ υποστηρίζουν ότι το Ιράν έχει υποστεί σημαντικές απώλειες και ότι έχουν καταστραφεί πολλοί πύραυλοι και εκτοξευτές.
Παρ’ όλα αυτά, τέτοιες δηλώσεις αντιμετωπίζονται με σκεπτικισμό, μέχρι να επιβεβαιωθούν στην πράξη.
Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο οι Ηνωμένες Πολιτείες να επιχειρήσουν περιορισμένες επιχειρήσεις ειδικών δυνάμεων, με στόχο την κατάληψη συγκεκριμένων περιοχών στο Ιράν ή ακόμη και κάποιου νησιού στον Περσικό Κόλπο, σε μια προσπάθεια επίδειξης ότι «η χερσαία επιχείρηση έχει ξεκινήσει».
Ωστόσο, χωρίς τη στήριξη μιας μεγάλης χερσαίας δύναμης, τέτοιες επιχειρήσεις ενέχουν υψηλό κίνδυνο αποτυχίας, όπως υποστηρίζουν αναλυτές, φέρνοντας ως παράδειγμα επιχειρήσεις σε άλλες συγκρούσεις όπου δυνάμεις απομονώθηκαν και υπέστησαν βαριές απώλειες.
Αντίστοιχα, ακόμη και αν οι ΗΠΑ καταφέρουν να υψώσουν τη σημαία τους σε μια περιοχή, χωρίς ευρύτερη ενίσχυση και προώθηση σε πολλαπλά μέτωπα, ενδέχεται να βρεθούν υπό έντονη πίεση από τις ιρανικές δυνάμεις, με κίνδυνο σημαντικών απωλειών και υποχώρησης.
Γι’ αυτό και, προς το παρόν, οι βασικοί παίκτες της περιοχής τηρούν στάση αναμονής.
Αντικρουόμενες φήμες
Πολλοί παρακολουθούν τις εξελίξεις γύρω από την επιλογή του νέου ανώτατου ηγέτη του Ιράν, για την οποία κυκλοφορούν αντικρουόμενες πληροφορίες.
Ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι πιθανός διάδοχος θα μπορούσε να είναι ο γιος του Ali Khamenei, με διασυνδέσεις με το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) και πιο σκληρή στάση.
Άλλες εκτιμούν ότι υπάρχει πιθανότητα να επικρατήσουν κύκλοι μεταρρυθμιστικού προσανατολισμού, κάτι που θα μπορούσε να ανοίξει δρόμο για διάλογο με τις ΗΠΑ.
Ωστόσο, η αξιοπιστία αυτών των σεναρίων παραμένει αβέβαιη.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι, προς το παρόν, η πραγματική εξουσία στο Ιράν εξακολουθεί να βρίσκεται στα χέρια του Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC), το οποίο δεν φαίνεται διατεθειμένο να υποχωρήσει.
www.bankingnews.gr
Από τις αρχές της εβδομάδας, οι Ηνωμένες Πολιτείες επιχειρούν ενεργά να πείσουν χώρες της Μέσης Ανατολής να συμμετάσχουν σε μια ενδεχόμενη στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν.
Στο επίκεντρο αυτών των πιέσεων βρίσκονται χώρες του Περσικού Κόλπου, το Αζερμπαϊτζάν, καθώς και οι Κούρδοι του Ιράκ.
Οι τελευταίοι, όπως και το Μπακού, εξετάζονται ως δυνάμεις που θα μπορούσαν να συμμετάσχουν ακόμη και σε χερσαίες επιχειρήσεις.
Ωστόσο, μέχρι στιγμής κανένας από τους παραπάνω δεν έχει εμπλακεί σε πολεμικές επιχειρήσεις.
Οι φόβοι
Μία από τις βασικές αιτίες αυτής της στάσης είναι, σύμφωνα με αναλυτές, ο φόβος ότι το Ιράν θα μπορούσε να πλήξει πετρελαϊκές και ενεργειακές υποδομές, προκαλώντας σοβαρό πλήγμα στις οικονομίες των εμπλεκόμενων χωρών.
Ωστόσο, φαίνεται πως ο κύριος λόγος της επιφυλακτικότητας των περιφερειακών παικτών είναι βαθύτερος.
Όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεκίνησαν τους πολέμους κατά του Ιράκ το 1991 και το 2003, ανέπτυξαν τεράστιες χερσαίες δυνάμεις στην περιοχή — εκατοντάδες χιλιάδες Αμερικανούς στρατιώτες, πέρα από τις συμμαχικές δυνάμεις.
Έτσι, κατέστη σαφές ότι η Ουάσιγκτον είχε δεσμευτεί πλήρως και ήταν έτοιμη να αναλάβει το μεγαλύτερο βάρος της επιχείρησης.
Σήμερα, όμως, δεν υπάρχει καμία αντίστοιχη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.
Αντιθέτως, λίγο πριν την έναρξη της σύγκρουσης, οι ΗΠΑ μείωσαν την παρουσία τους σε βάσεις στην περιοχή, προκειμένου να περιορίσουν πιθανές απώλειες από ιρανικά πλήγματα.
Χερσαία εισβολή
Υπό αυτές τις συνθήκες, όταν οι ΗΠΑ καλούν τις χώρες της περιοχής να συμμετάσχουν σε ενδεχόμενη επίθεση κατά του Ιράν —συμπεριλαμβανομένης και χερσαίας εισβολής— τίθεται εύλογα το ερώτημα: «Πού είναι οι δικές σας δυνάμεις;
Γιατί να εμπλακούμε εμείς σε πόλεμο με το Ιράν, ενώ οι ΗΠΑ θα παραμένουν σε απόσταση και θα παρέχουν κυρίως αεροπορική υποστήριξη;»
Το ερώτημα αυτό αποτελεί έναν από τους βασικότερους παράγοντες που φρενάρουν τη συμμετοχή γειτονικών χωρών σε μια σύγκρουση με το Ιράν.
Η κατάσταση θα μπορούσε να αλλάξει μόνο σε περίπτωση σοβαρών εσωτερικών αναταραχών στο Ιράν, οι οποίες θα το καθιστούσαν ευάλωτο στόχο.
Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να συμβαίνει προς το παρόν.
Σημαντικές απώλειες
Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ υποστηρίζουν ότι το Ιράν έχει υποστεί σημαντικές απώλειες και ότι έχουν καταστραφεί πολλοί πύραυλοι και εκτοξευτές.
Παρ’ όλα αυτά, τέτοιες δηλώσεις αντιμετωπίζονται με σκεπτικισμό, μέχρι να επιβεβαιωθούν στην πράξη.
Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο οι Ηνωμένες Πολιτείες να επιχειρήσουν περιορισμένες επιχειρήσεις ειδικών δυνάμεων, με στόχο την κατάληψη συγκεκριμένων περιοχών στο Ιράν ή ακόμη και κάποιου νησιού στον Περσικό Κόλπο, σε μια προσπάθεια επίδειξης ότι «η χερσαία επιχείρηση έχει ξεκινήσει».
Ωστόσο, χωρίς τη στήριξη μιας μεγάλης χερσαίας δύναμης, τέτοιες επιχειρήσεις ενέχουν υψηλό κίνδυνο αποτυχίας, όπως υποστηρίζουν αναλυτές, φέρνοντας ως παράδειγμα επιχειρήσεις σε άλλες συγκρούσεις όπου δυνάμεις απομονώθηκαν και υπέστησαν βαριές απώλειες.
Αντίστοιχα, ακόμη και αν οι ΗΠΑ καταφέρουν να υψώσουν τη σημαία τους σε μια περιοχή, χωρίς ευρύτερη ενίσχυση και προώθηση σε πολλαπλά μέτωπα, ενδέχεται να βρεθούν υπό έντονη πίεση από τις ιρανικές δυνάμεις, με κίνδυνο σημαντικών απωλειών και υποχώρησης.
Γι’ αυτό και, προς το παρόν, οι βασικοί παίκτες της περιοχής τηρούν στάση αναμονής.
Αντικρουόμενες φήμες
Πολλοί παρακολουθούν τις εξελίξεις γύρω από την επιλογή του νέου ανώτατου ηγέτη του Ιράν, για την οποία κυκλοφορούν αντικρουόμενες πληροφορίες.
Ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι πιθανός διάδοχος θα μπορούσε να είναι ο γιος του Ali Khamenei, με διασυνδέσεις με το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) και πιο σκληρή στάση.
Άλλες εκτιμούν ότι υπάρχει πιθανότητα να επικρατήσουν κύκλοι μεταρρυθμιστικού προσανατολισμού, κάτι που θα μπορούσε να ανοίξει δρόμο για διάλογο με τις ΗΠΑ.
Ωστόσο, η αξιοπιστία αυτών των σεναρίων παραμένει αβέβαιη.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι, προς το παρόν, η πραγματική εξουσία στο Ιράν εξακολουθεί να βρίσκεται στα χέρια του Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC), το οποίο δεν φαίνεται διατεθειμένο να υποχωρήσει.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών