Μπορεί ο πρόεδρος Trump να μιλά για την απίστευτη δύναμη του αμερικανικού στρατού, οι Ιρανοί όμως έδειξαν ότι ο βασιλιάς είναι… γυμνός.
Μέσα σε αυτές τις έξι και πλέον εβδομάδες στρατιωτικών επιχειρήσεων, οι Αμερικάνοι και οι σύμμαχοι τους – το Ισραήλ – έριξαν χιλιάδες τόνους βομβών και πυραύλων στο Ιράν, σε τέτοιο βαθμό που να εξαντλήσουν κρίσιμα οπλικά συστήματα…
Ήδη αναφέρεται πως τα αποθέματα των πυραύλων Tomahawk εξαντλήθηκαν, καθώς ο ρυθμός εκτόξευσης τους ξεπέρασε κατά 9 φορές τον ρυθμό παραγωγής τους… ενώ αντίστοιχη είναι η εικόνα που περιγράφεται και για τους πυραύλους THAAD και Patriot…
Ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί στην αμερικανική αμυντική βιομηχανία είναι ότι η κυβέρνηση Trump, και το Πεντάγωνο συγκεκριμένα, έδωσαν εντολή στις μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες, όπως π.χ. σε Ford και General Motors, να αρχίσουν να κατασκευάζουν όπλα…
Πρόκειται για μια εντολή που την τελευταία φορά είχε δοθεί κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου πολέμου.
Μια εντολή που πέρα από αδυναμίες, ενδεχομένως να δείχνει ότι κάτι σοβαρότερο ετοιμάζεται για τα αμέσως επόμενα χρόνια…
Η εντολή Trump
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, η κυβέρνηση Trump θέλει οι αυτοκινητοβιομηχανίες και άλλοι Αμερικανοί κατασκευαστές να έχουν ένα μεγαλύτερο ρόλο στην παραγωγή όπλων και στρατιωτικών εξοπλισμών, πρακτική που τελευταία φορά ακολουθήθηκε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου.
Ανώτεροι αξιωματούχοι του Πενταγώνου έχουν πραγματοποιήσει συνομιλίες για την παραγωγή όπλων και άλλων στρατιωτικών προμηθειών με κορυφαία στελέχη αρκετών εταιρειών, ανάμεσα στα οποία η Mary Barra, διευθύνουσα σύμβουλος της General Motors, και ο Jim Farley, CEO της Ford Motor, σύμφωνα με άτομα που γνωρίζουν τις συζητήσεις.
Το Πεντάγωνο ενδιαφέρεται να εντάξει τις εταιρείες αυτές ώστε να χρησιμοποιήσουν το προσωπικό τους και τη βιομηχανική τους δυναμικότητα για να αυξήσουν την παραγωγή πυρομαχικών και άλλου στρατιωτικού εξοπλισμού, καθώς οι πόλεμοι στην Ουκρανία και το Ιράν εξαντλούν τα αποθέματα.
Το κρίσιμο ερώτημα
Οι συνομιλίες ήταν προκαταρκτικές και ευρείας κλίμακας, ανέφεραν οι πηγές.
Αξιωματούχοι του Πενταγώνου είπαν ότι οι Αμερικανοί κατασκευαστές ίσως χρειαστεί να υποστηρίξουν τους παραδοσιακούς αμυντικούς εργολάβους και ρώτησαν αν οι εταιρείες θα μπορούσαν να μεταστραφούν γρήγορα σε αμυντική παραγωγή.
Η GE Aerospace και η κατασκευάστρια οχημάτων και μηχανημάτων Oshkosh ήταν μεταξύ των εταιρειών που συμμετείχαν στις συνομιλίες με τους αξιωματούχους της άμυνας.
Το Υπουργείο Άμυνας «δεσμεύεται να επεκτείνει γρήγορα τη βιομηχανική βάση της άμυνας αξιοποιώντας όλες τις διαθέσιμες εμπορικές λύσεις και τεχνολογίες, ώστε να διασφαλίσει ότι οι μαχητές μας διατηρούν αποφασιστικό πλεονέκτημα», δήλωσε αξιωματούχος του Πενταγώνου.
Βάση πολέμου
Οι συζητήσεις είναι οι πιο πρόσφατες της κυβέρνησης για να θέσει τη στρατιωτική παραγωγή σε αυτό που ο Υπουργός Άμυνας Pete Hegseth έχει αποκαλέσει «βάση πολέμου».
Οι συζητήσεις ξεκίνησαν πριν από τον πόλεμο στο Ιράν, ανέφεραν οι πηγές.
Η πίεση της σύγκρουσης στα αμερικανικά αποθέματα πυρομαχικών αποτελεί περαιτέρω ένδειξη ότι ο στρατός χρειάζεται περισσότερους εμπορικούς εταίρους για να αυξήσει γρήγορα την παραγωγή πυρομαχικών και τακτικού εξοπλισμού, όπως πυραύλων και τεχνολογίας αντιμετώπισης drones.
Κατά τις συνομιλίες με στελέχη της αμερικανικής βιομηχανίας, οι αξιωματούχοι της άμυνας παρουσίασαν την ενίσχυση της παραγωγής όπλων ως ζήτημα εθνικής ασφάλειας.
Οι αξιωματούχοι ρώτησαν αν οι εταιρείες θα μπορούσαν να βοηθήσουν καθώς το Πεντάγωνο επιδιώκει να ενισχύσει την εγχώρια βιομηχανική δυναμικότητα.
Τα ερωτήματα
Επίσης ρώτησαν τα στελέχη να εντοπίσουν εμπόδια στην ανάληψη πρόσθετης αμυντικής εργασίας, από απαιτήσεις συμβάσεων έως εμπόδια στη διαδικασία υποβολής προσφορών.
Η Oshkosh, με έδρα το Wisconsin, ξεκίνησε διάλογο με το Πεντάγωνο τον Νοέμβριο μετά την έκκληση του Hegseth προς τις εταιρείες να αυξήσουν την παραγωγή, δήλωσε ο Logan Jones, επικεφαλής του τομέα μεταφορών της εταιρείας.
Οι συζητήσεις της έχουν επικεντρωθεί στο «πού θα μπορούσαμε να φέρουμε αυτή τη δυναμικότητα με τρόπο που να ταιριάζει με την βασική μας ικανότητα», είπε.
Παρότι η Oshkosh κατασκευάζει τακτικά οχήματα μεταφοράς στρατιωτών για τον Στρατό και συμμάχους των ΗΠΑ, το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων της, ύψους 10,5 δισ. δολαρίων, δεν προέρχεται από την άμυνα.
«Έχουμε εξετάσει δυνατότητες που πιστεύουμε ότι ταιριάζουν στις ανάγκες τους, προληπτικά», είπε ο Jones.
«Έχουμε καταλάβει ξεκάθαρα ότι αυτό είναι σημαντικό».
Προϋπολογισμός 1,5 τρισ
Οι νομοθέτες και το Πεντάγωνο έχουν γίνει ιδιαίτερα ανήσυχοι για την παραγωγική ικανότητα των αμερικανικών όπλων μετά την έναρξη μεταφοράς μεγάλων ποσοτήτων όπλων στην Ουκρανία από την Ουάσινγκτον και τους συμμάχους του ΝΑΤΟ μετά τη ρωσική εισβολή πλήρους κλίμακας το 2022.
Το πρόσφατο αίτημα του Πενταγώνου για προϋπολογισμό 1,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, που θα ήταν το μεγαλύτερο στην ιστορία του σύγχρονου Υπουργείου, προβλέπει σημαντικές επενδύσεις στην παραγωγή πυρομαχικών και drones.
Συνέβη και στο Β’ Παγκόσμιο
Η επαναχρησιμοποίηση της εγχώριας παραγωγής για στρατιωτική χρήση έχει προηγούμενο.
Οι αυτοκινητοβιομηχανίες του Detroit σταμάτησαν την παραγωγή αυτοκινήτων κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο για να παράγουν βομβαρδιστικά, κινητήρες αεροσκαφών και φορτηγά, καθώς η Αμερική ήταν το «Οπλοστάσιο της Δημοκρατίας».
Σήμερα, μεγάλο μέρος της στρατιωτικής παραγωγής γίνεται από περιορισμένο αριθμό εργολάβων.
Παρότι πολλοί από τους μεγαλύτερους Αμερικανούς κατασκευαστές εκτός του παραδοσιακού αμυντικού τομέα έχουν ήδη συμβόλαια με το Πεντάγωνο, τα περισσότερα είναι περιορισμένης κλίμακας και αξίας, συχνά σε εξειδικευμένη έρευνα ή συγκεκριμένα προϊόντα.
Η GM έχει θυγατρική άμυνας που κατασκευάζει ελαφρύ όχημα πεζικού βασισμένο στο pickup Chevrolet Colorado.
Το πρόγραμμα —και άλλες πρωτοβουλίες της εταιρείας— αποτελούν αυξανόμενη πηγή εσόδων, αλλά εξακολουθούν να αντιπροσωπεύουν μόνο ένα μικρό μέρος των εσόδων και της συνολικής παραγωγικής δυναμικότητας της αυτοκινητοβιομηχανίας.
Η αυτοκινητοβιομηχανία αναμένεται να είναι από τους βασικούς διεκδικητές για την κατασκευή ενός μεγαλύτερου οχήματος πεζικού για τον Στρατό των ΗΠΑ που θα αντικαταστήσει το Humvee.
Εκτός από τη μεταφορά στρατευμάτων, το φορτηγό θα λειτουργεί ως κινητό κέντρο ισχύος και διοίκησης.
Το ισχυρότερο ναυτικό...
Ο ναυτικός αποκλεισμός που έχουν επιβάλλει οι ΗΠΑ στα ιρανικά λιμάνια φαίνεται ότι έχει και μια εσωτερική διάσταση για τον πρόεδρο Donald Trump.
Και αυτή αφορά, από τη μία πλευρά, την πίεση στην αμερικανική ναυπηγική βιομηχανία και, από την άλλη, την πίεση προς το Κογκρέσο να εγκρίνει κονδύλια εγκαίρως για το λεγόμενο «Golden Fleet Plan».
Παρότι οι ΗΠΑ θεωρούνται ότι διαθέτουν το ισχυρότερο ναυτικό στον κόσμο, αυτό οφείλεται περισσότερο στη συνολική εκτόπιση (tonnage) και όχι στον αριθμό των πλοίων.
Στο αποκορύφωμά του, κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το U.S. Navy είχε περίπου 6.768 πλοία.
Σήμερα, ο αριθμός αυτός εκτιμάται γύρω στα 400 (μαζί με εφεδρικά), εκ των οποίων περίπου 250 είναι ενεργά: 11 αεροπλανοφόρα πυρηνικής πρόωσης, περίπου 70 υποβρύχια, γύρω στα 90 αντιτορπιλικά και καταδρομικά, καθώς και μερικά αποβατικά πλοία.
Αντίθετα, η Κίνα διαθέτει τον μεγαλύτερο αριθμό πλοίων παγκοσμίως, περίπου 1.015, μαζί με το Πολεμικό Ναυτικό και την ακτοφυλακή.
Οι 5 κορυφαίες δυνάμεις
Φυσικά, η ισχύς ενός ναυτικού μετριέται και με την «εκτόπιση» (tonnage), δηλαδή το βάρος του νερού που εκτοπίζει ένα πλοίο, το οποίο αντιστοιχεί στο πραγματικό βάρος του πλοίου και του φορτίου του.
Με αυτό το κριτήριο, οι πέντε κορυφαίες ναυτικές δυνάμεις είναι οι ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία, Ιαπωνία και Ινδία.
Οι ΗΠΑ κυριαρχούν με συνολική εκτόπιση περίπου 8.265.799 τόνων, έναντι 3.192.411 της Κίνας, 1.426.539 της Ρωσίας, 798.062 της Ιαπωνίας και 631.989 της Ινδίας.
Προς απόσυρση
Ωστόσο, ο αριθμός των πλοίων παραμένει κρίσιμος, καθώς μεγάλο μέρος του αμερικανικού στόλου γερνά και πλησιάζει στη απόσυρση.
Για παράδειγμα, το USS Nimitz (CVN-68), το παλαιότερο ενεργό πυρηνικό αεροπλανοφόρο των ΗΠΑ, έχει λάβει παράταση ζωής έως τον Μάρτιο του 2027, ώστε να μην δημιουργηθεί κενό πριν την ένταξη του USS John F. Kennedy (CVN-79).
Αναλυτές ασφαλείας στις ΗΠΑ συμφωνούν ότι το Ναυτικό χρειάζεται περισσότερα πλοία για να αντιμετωπίσει την ταχεία ναυτική επέκταση της China, ιδιαίτερα στον Ινδο-Ειρηνικό. Η Middle East, παρεμπιπτόντως, εντάσσεται σε αυτή τη γεωστρατηγική ζώνη.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Trump ανακοίνωσε τον «Χρυσό Στόλο» στις 22 Δεκεμβρίου, που προβλέπει νέα «θωρηκτά» με ισχύ «100 φορές μεγαλύτερη από οτιδήποτε έχει κατασκευαστεί».
Τα προτεινόμενα πλοία θα περιλαμβάνουν 128 πυρήνες κάθετης εκτόξευσης MK-41, 12 υπερηχητικούς πυραύλους Conventional Prompt Strike, ηλεκτρομαγνητικό railgun, πυροβόλα 5 ιντσών και σύγχρονα ραντάρ AN/SPY-6, καθώς και μελλοντικά ενεργειακά όπλα και anti-drone συστήματα.
Έχει προταθεί το όνομα USS Defiant.
Ο στόχος είναι περίπου 20 τέτοια πλοία, με κόστος έως 15–22 δισ. δολάρια για το πρώτο και 9 δισ. για τα επόμενα.
Ο επικεφαλής του Ναυτικού, John Phelan χαρακτήρισε το σχέδιο ως «ομπρέλα» για συνολική αναδιάρθρωση του στόλου, που θα περιλαμβάνει και μη επανδρωμένα πλοία, καθώς και υπάρχοντα αεροπλανοφόρα, υποβρύχια Virginia-class και Columbia-class.
Το πρόγραμμα στοχεύει σε ταχύτερη παραγωγή και μεγαλύτερο αριθμό «hulls in the water», δηλαδή περισσότερων πλοίων σε υπηρεσία.
Ζητά 65,8 δισ για πλοία
Το Πεντάγωνο ζητά για το 2027 ναυπηγικό προϋπολογισμό 65,8 δισ. δολαρίων, το υψηλότερο από το 1962, με στόχο την αγορά 34 νέων πλοίων και την ενίσχυση του στόχου των 390 πλοίων συνολικά.
Η στρατηγική «Restoring America’s Maritime Dominance» περιγράφει μια ολιστική προσέγγιση για την αναζωογόνηση της ναυπηγικής βάσης των ΗΠΑ.
Ωστόσο, η πραγματικότητα της αμερικανικής ναυπηγικής βιομηχανίας παραμένει προβληματική: καθυστερήσεις έως και 36 μήνες σε προγράμματα όπως τα Virginia-class και Constellation-class, έλλειψη εργατικού δυναμικού και παλιές υποδομές.
Υπολογίζεται ότι απαιτούνται περίπου 250.000 επιπλέον εργαζόμενοι μέσα στην επόμενη δεκαετία για να καλυφθούν οι ανάγκες.
Πολλά ναυπηγεία έχουν κλείσει τις τελευταίες δεκαετίες και σήμερα λειτουργούν μόνο λίγα δημόσια και ιδιωτικά, με ήδη σοβαρά προβλήματα χωρητικότητας.
Γι’ αυτό και έχουν εξεταστεί συνεργασίες με Ιαπωνία και Νότια Κορέα, αν και η τρέχουσα πολιτική κατεύθυνση δίνει έμφαση στην ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής.
Υπάρχουν πολλές αναφορές στα αμερικανικά ΜΜΕ για κρίσιμες ελλείψεις σε αντιαεροπορικούς πύραυλους, ειδικά σε Patriot και THAAD που είναι απαραίτητα για την αντιμετώπιση απειλών στη Μέση Ανατολή.
Αναφέρεται ότι οι ΗΠΑ έχουν ήδη ξοδέψει πάνω από το ένα τέταρτο των συστημάτων THAΑD.
Υπήρξαν επίσης αναφορές για ελλείψεις Tomahawk και ακριβά πυρομαχικά ακριβείας που εκτοξεύονται από αεροσκάφη.
Προστίθενται σε όλα αυτά αναφορές ότι η κάλυψη των απαιτήσεων της Ουκρανίας στον πόλεμό της κατά της Ρωσίας έχει ήδη εξαντλήσει αποθέματα πυραύλων πυροβολικού 155mm χιλιοστών, πυραύλων Stinger και αντιαρματικών πυραύλων Javelin.
Όπως έχει αναφέρει η ιστοσελίδα 19FortyFive, οι πρώτες 72 ώρες της επιχείρησης «Epic Rage» κατά του Ιράν δημιούργησαν στρατηγικό πρόβλημα για το αμερικανικό Ναυτικό.
Σύμφωνα με προκαταρκτικές εκτιμήσεις, από 13 καταδρομικά και υποβρύχια εκτοξεύτηκαν έως και 400 πυραύλοι Tomahawk (TLAM).
Πρόκειται για αριθμό που αντιστοιχεί σχεδόν στην ποσότητα που παράγεται μέσα σε 5 χρόνια, σύμφωνα πάντα με τους σημερινούς ρυθμούς.
Ο συγγραφέας του άρθρου, δημοσιογράφος ειδικευμένος σε θέματα εθνικής ασφάλειας και πρώην υποψήφιος πιλότος της US Air Force, Harrison Kass, χαρακτήρισε αυτές τις δαπάνες «μη βιώσιμες».
Σύμφωνα με τα στοιχεία του, ετησίως παράγονται περίπου 90 Tomahawk, ενώ το 2025 παρήχθησαν 72 πύραυλοι.
THAAD τέλος
Ένας από τους τομείς στους οποίους αυτός ο πόλεμος έχει αποκαλύψει σαφή σημάδια αδυναμίας της απόδοσης των ΗΠΑ είναι ο τομέας της αεράμυνας — ειδικά η αντιπυραυλική άμυνα.
Τα πεδία μάχης δείχνουν ότι ορισμένες βάσεις των ΗΠΑ κατά μήκος του Περσικού Κόλπου, παρά την εγκατάσταση προηγμένων συστημάτων, υπήρξαν ευάλωτες σε επιθέσεις.
Όταν κρίσιμες υποδομές, όπως σταθμοί δορυφορικών επικοινωνιών, ραντάρ πρώιμης προειδοποίησης και κρίσιμα στοιχεία προηγμένων συστημάτων όπως το THAAD και το Patriot, πλήττονται, αυτό δεν αποτελεί απλώς τακτικό γεγονός, αλλά στέλνει ένα «στρατηγικό σήμα» προς τους ανταγωνιστές…
Ένα σήμα ότι η αποτελεσματικότητα των αντιπυραυλικών συστημάτων των ΗΠΑ - σε αντίθεση με τα όσα παρουσιάζονται - μπορεί να έχει περιορισμούς.
Στο ίδιο πλαίσιο, αναφορές από ισραηλινές πηγές δείχνουν ότι ένα τρίτο των πυραυλικών αποθεμάτων του THAAD έχει καταναλωθεί και αρκετά από τα προηγμένα ραντάρ στην περιοχή έχουν υποστεί ζημιές ή έχουν τεθεί εκτός λειτουργίας.
Μετρούν ζημιές 3 δισ
Οι ζημιές από την καταστροφή στρατιωτικού εξοπλισμού των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή έχουν ξεπεράσει τα 3 δισεκατομμύρια δολάρια υποστηρίζει η Wall Street Journal, επικαλούμενη την πρώην υψηλόβαθμο αξιωματούχο του Πενταγώνου σε θέματα προϋπολογισμού, Elaine McCusker.
«Οι ζημιές από τις εχθροπραξίες και η αποζημίωση των απωλειών κατά τις πρώτες τρεις εβδομάδες του πολέμου εκτιμάται ότι κόστισαν περίπου 1,4–2,9 δισεκατομμύρια δολάρια», αναφέρει το δημοσίευμα.
Μεταξύ του εξοπλισμού που το Πεντάγωνο πιθανότατα θα θελήσει να αντικαταστήσει στο πλαίσιο του αιτήματος για επιπλέον 200 δισεκατομμύρια δολάρια προς τον Λευκό Οίκο, περιλαμβάνονται τα μαχητικά F-15E Strike Eagle, F-35A Lightning II και τα εναέρια τάνκερ KC-135 Stratotanker.
Προηγουμένως, το περιοδικό Foreign Policy είχε αναφέρει ότι οι ΗΠΑ θα χρειαστούν χρόνια και δισεκατομμύρια δολάρια για να αντικαταστήσουν τα σύγχρονα αμερικανικά ραντάρ AN/FPS-132 στο Κατάρ και AN/TPS-59 στο Μπαχρέιν, τα οποία καταστράφηκαν από το Ιράν.
Δεν μπορούν οι βιομηχανίες όπλων
Στις 6 Μαρτίου ο Trump είχε καλέσει κορυφαίες αμυντικές εταιρείες στον Λευκό Οίκο για να αυξήσουν την παραγωγή όπλων.
Προφανώς, η Lockheed Martin κατασκεύασε 620 PAC-3 αναχαιτιστές για το Patriot πέρυσι και σχεδιάζει να κατασκευάσει 650 φέτος.
Αλλά ο στόχος της να παράγει πάνω από 2.000 ετησίως δεν θα επιτευχθεί πριν το 2030.
Φυσικά, μετά τη συνάντηση με τις εταιρείες άμυνας, ο Trump ανάρτησε στο Truth Social ότι οι κατασκευαστές συμφώνησαν να τετραπλασιάσουν την παραγωγή των υψηλότερης κατηγορίας όπλων.
Αλλά είναι γεγονός ότι, πέρα από την αδυναμία παραγωγής όπλων λόγω της υψηλής κατανάλωσης σε επεκτεινόμενες ζώνες σύγκρουσης σε διάφορα μέρη του κόσμου, οι αμερικανικές στρατιωτικές βιομηχανίες αντιμετωπίζουν τα λεγόμενα Structural Manufacturing Limits.
Αν από τη μία υπάρχουν προβλήματα στην αλυσίδα εφοδιασμού λόγω ελλείψεων σε εξειδικευμένα εξαρτήματα όπως π.χ. σε κρίσιμα μέταλλα, από την άλλη υπάρχει και εργασιακή αναταραχή...
Στην πραγματικότητα, το 2025, περίπου 1.000 υπάλληλοι της Lockheed Martin που συναρμολογούν εξαρτήματα πυραύλων, συστήματα επιτήρησης και άλλο αμυντικό εξοπλισμό αποχώρησαν από τη δουλειά τον Μάιο μετά την αποτυχία επίτευξης νέας εργασιακής συμφωνίας.
Οι εργαζόμενοι απέρριψαν την προσφορά της εταιρείας για αύξηση 3% με 4%, ζητώντας διψήφιες αυξήσεις για να αντισταθμίσουν τον πληθωρισμό.
Η αναταραχή επιδεινώθηκε όταν περίπου 3.000 επιπλέον εργάτες προστέθηκαν στην απεργία, και άλλοι 2.500 εργαζόμενοι που κατασκευάζουν πυρηνικά υποβρύχια κινδύνευσαν να αποχωρήσουν πριν επιτευχθεί συμφωνία την τελευταία στιγμή.
Αναγκαίος ο εκσυγχρονισμός
Στην πραγματικότητα, μια πρόσφατη αναφορά στο Κογκρέσο επισήμανε την ανάγκη εκσυγχρονισμού της Αμυντικής Βιομηχανικής Βάσης (DIB).
Η σύγχρονη DIB, που περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό κυβερνητικών και ιδιωτικών οργανισμών και εγκαταστάσεων που υποστηρίζουν μια ποικιλία στρατιωτικών απαιτήσεων, πωλεί κυρίως στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση, δημιουργώντας μια μονοπωλιακή αγορά.
Με τα χρόνια, πέντε εταιρείες, οι λεγόμενες “Big-5”, κυριαρχούν στη διασφάλιση των ομοσπονδιακών κεφαλαίων και των μεγάλων συμβολαίων άμυνας.
Και οι πέντε αυτές εταιρείες (ή οι προκάτοχοί τους) είναι σημαντικοί παραλήπτες συμβολαίων άμυνας από τουλάχιστον τη δεκαετία του 1950.
Εκτός από την προμήθεια της αμερικανικής κυβέρνησης με αμυντικές υπηρεσίες, οι εταιρείες ατυές προμηθεύουν και ξένες κυβερνήσεις μέσω των Foreign Military Sales (FMS) και Direct Commercial Sales (DCS).
Οι Big-5 είναι Lockheed Martin, RTX, Northrop Grumman, General Dynamics και Boeing.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών