Οι Συμφωνίες του Αβραάμ, όπλο ανάσχεσης της Κίνας στη Μέση Ανατολή – Ο φόβος για το «ΝΑΤΟ της Μέσης Ανατολής»

Στους κύκλους των κινεζικών υπηρεσιών πληροφοριών και του στρατού, οι Συμφωνίες του Αβραάμ μεταξύ κρατών του Κόλπου, της Μέσης Ανατολής και του Ισραήλ δεν αντιμετωπίζονται ως απλές συμφωνίες ειρήνης.
Αντιθέτως, θεωρούνται η υποδομή ενός τεχνολογικού και στρατιωτικού συνασπισμού που συνδέει την προηγμένη ισραηλινή τεχνολογία με τις οικονομικές δυνατότητες των χωρών του Κόλπου υπό την αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας.
Το Πεκίνο παρακολουθεί στενά την πιθανή διεύρυνση των Συμφωνιών του Αβραάμ και σε σημαντικές ασιατικές χώρες, όπως το Καζακστάν, εκτιμώντας ότι μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να έχει άμεσες επιπτώσεις στην κινεζική εθνική ασφάλεια.
Κατά την κινεζική ανάγνωση, ένας άξονας Ισραήλ – κρατών του Κόλπου θα μπορούσε να προσφέρει στην Ουάσιγκτον ένα εκτεταμένο δίκτυο πληροφοριών ικανό να παρακολουθεί κινεζικές στρατιωτικές και τεχνολογικές δραστηριότητες, ιδιαίτερα κατά μήκος κρίσιμων θαλάσσιων διαδρομών και στρατηγικών λιμένων.

Από τη διπλωματία στην γεωστρατηγική αντιπαράθεση

Σύμφωνα με το Modern Diplomacy, επίσημες κινεζικές μελέτες υποστηρίζουν ότι οι Συμφωνίες του Αβραάμ έχουν πλέον υπερβεί το πλαίσιο της παραδοσιακής διπλωματικής εξομάλυνσης και έχουν εξελιχθεί σε ένα στρατηγικό δίκτυο, με βασικό υποστηρικτή τις Ηνωμένες Πολιτείες, που στοχεύει στον περιορισμό της αυξανόμενης κινεζικής επιρροής στη Μέση Ανατολή.
Κινέζοι αναλυτές εκτιμούν ότι τα κοινά περιφερειακά σχέδια, τα οποία συνδυάζουν ισραηλινή τεχνογνωσία και κεφάλαια του Κόλπου, μπορούν να αποτελέσουν αποτελεσματικό αντίβαρο στην κυριαρχία της Κίνας στους τομείς των τηλεπικοινωνιών και των υποδομών στην περιοχή.
Η κινεζική στρατηγική κοινότητα αντιλαμβάνεται τις Συμφωνίες του Αβραάμ ως ένα ολοκληρωμένο σύστημα ασφάλειας και οικονομικής συνεργασίας και όχι ως μια σειρά διμερών συμφωνιών μεταξύ του Ισραήλ και μεμονωμένων αραβικών κρατών.

Η αναδιάταξη των συμμαχιών στη Μέση Ανατολή

Κινεζικά ερευνητικά κέντρα θεωρούν ότι οι Συμφωνίες του Αβραάμ αποσκοπούν στην ενσωμάτωση περιφερειακών δυνάμεων σε έναν ενιαίο αμυντικό και οικονομικό άξονα με την υποστήριξη της Ουάσιγκτον.
Κατά την άποψη αυτή, δημιουργείται μια νέα περιφερειακή δομή που απομονώνει ανταγωνιστικές δυνάμεις όπως η Κίνα και το Ιράν, περιορίζοντας τις γεωπολιτικές και οικονομικές δυνατότητες επέκτασης του Πεκίνου.
Η κινεζική πλευρά θεωρεί επίσης ότι η εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ Ισραήλ και αραβικών κρατών δημιουργεί εναλλακτικές εμπορικές και μεταφορικές διαδρομές, όπως ο οικονομικός διάδρομος Ινδίας – Μέσης Ανατολής – Ευρώπης (IMEC), ο οποίος συνδέει την Ινδία, τη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη μέσω του Ισραήλ.
Σύμφωνα με τις κινεζικές εκτιμήσεις, τέτοιες πρωτοβουλίες θα μπορούσαν να υποβαθμίσουν τη σημασία της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road Initiative και να περιορίσουν τη διπλωματική επιρροή του Πεκίνου.

Η κινεζική απάντηση: Διπλωματία και ισορροπίες

Στο Πεκίνο επικρατεί η άποψη ότι η αμερικανική προώθηση των Συμφωνιών του Αβραάμ αποτελεί προληπτική κίνηση απέναντι στην ενίσχυση της κινεζικής διπλωματικής παρουσίας στην περιοχή.
Ως παραδείγματα προβάλλονται η κινεζική μεσολάβηση για την επαναπροσέγγιση μεταξύ Saudi Arabia και Iran το 2023, καθώς και η Διακήρυξη του Πεκίνου για την παλαιστινιακή συμφιλίωση το 2024.
Η Κίνα επιχειρεί να παρουσιάσει τον εαυτό της ως αναπτυξιακή δύναμη και ουδέτερο διαμεσολαβητή, αξιοποιώντας τις ισορροπημένες οικονομικές και στρατηγικές σχέσεις που διατηρεί με όλες τις πλευρές.

Ο φόβος ενός «ΝΑΤΟ της Μέσης Ανατολής»

Σύμφωνα με κινεζικές στρατηγικές αναλύσεις, η διεύρυνση των Συμφωνιών του Αβραάμ υπό την ενθάρρυνση της κυβέρνησης Trump θα μπορούσε να οδηγήσει στη δημιουργία ενός περιφερειακού συστήματος ασφαλείας που θα λειτουργεί ως «ΝΑΤΟ της Μέσης Ανατολής».
Οι κινεζικές υπηρεσίες πληροφοριών εκτιμούν ότι η ενσωμάτωση του Ισραήλ σε ένα δίκτυο ασφάλειας και τεχνολογίας με τα κράτη του Κόλπου, υπό αμερικανική ηγεσία, θα εξυπηρετούσε την παρακολούθηση και τον περιορισμό τόσο της κινεζικής όσο και της ιρανικής επιρροής.
Το Πεκίνο φοβάται ότι μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να αυξήσει την περιφερειακή πόλωση και να οδηγήσει σε νέες συγκρούσεις, με σοβαρές συνέπειες για την ενεργειακή ασφάλεια και τις εμπορικές διαδρομές από τις οποίες εξαρτάται η κινεζική οικονομία.

Υποδομές, λιμάνια και ο ανταγωνισμός με τον Δρόμο του Μεταξιού

Η Κίνα έχει επενδύσει σημαντικά σε λιμενικές και υποδομιακές εγκαταστάσεις στη Μέση Ανατολή, όπως το Khalifa Port και το Port of Duqm.
Οι κινεζικές αρχές θεωρούν ότι οι αμερικανικές πρωτοβουλίες που συνδέονται με τις Συμφωνίες του Αβραάμ αποτελούν άμεσους ανταγωνιστές της Belt and Road Initiative και αποσκοπούν στη μείωση της εξάρτησης της περιοχής από την κινεζική τεχνολογία και χρηματοδότηση.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η προσπάθεια αντικατάστασης κινεζικών δικτύων τηλεπικοινωνιών και ειδικά των υποδομών 5G της Huawei από δυτικές και ισραηλινές εναλλακτικές λύσεις.

Τεχνολογία, πληροφορίες και κυβερνοασφάλεια

Το Πεκίνο θεωρεί ότι η τεχνολογική συνεργασία μεταξύ Ισραήλ και κρατών του Κόλπου μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία νέων αλυσίδων παραγωγής σε τομείς όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η κυβερνοασφάλεια και οι ημιαγωγοί, οι οποίες θα λειτουργούν ανεξάρτητα από την Κίνα.
Κινεζικές εκθέσεις καταγράφουν αυξημένες επενδύσεις κεφαλαίων του Κόλπου σε ισραηλινές εταιρείες υψηλής τεχνολογίας μετά την υπογραφή των Συμφωνιών του Αβραάμ, γεγονός που αντιμετωπίζεται ως στρατηγική πρόκληση.
Παράλληλα, ο People's Liberation Army εκφράζει ανησυχία για την ενσωμάτωση ισραηλινών συστημάτων αεράμυνας και ραντάρ με αμερικανικές και αραβικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις που λειτουργούν υπό την ομπρέλα της United States Central Command.
Σύμφωνα με το Πεκίνο, η εμβάθυνση της συνεργασίας πληροφοριών μεταξύ Ισραήλ, ΗΠΑ και κρατών του Κόλπου θα μπορούσε να ενισχύσει τις δυνατότητες ψηφιακής κατασκοπείας, κυβερνοεπιθέσεων και παρακολούθησης δικτύων, απειλώντας κινεζικές επενδύσεις και υποδομές στην περιοχή.

Μια νέα γεωπολιτική εξίσωση

Με βάση αυτή την προσέγγιση, η Κίνα θεωρεί τις Συμφωνίες του Αβραάμ ως μια στρατηγική αναδιάταξη των συμμαχιών στη Μέση Ανατολή που επηρεάζει άμεσα τον ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων.
Για το Πεκίνο, η επέκταση της αμερικανικής και ισραηλινής επιρροής μέσω των Συμφωνιών του Αβραάμ συνδέεται με την προσπάθεια περιορισμού της Belt and Road Initiative και της ευρύτερης κινεζικής παρουσίας στην περιοχή. Ως εκ τούτου, η κινεζική ηγεσία επιδιώκει να διατηρήσει ισορροπίες, να ενισχύσει τη διπλωματική της παρουσία και να προστατεύσει τα οικονομικά και στρατηγικά της συμφέροντα σε μια Μέση Ανατολή που μεταβάλλεται ταχύτατα.

www.bankingnews.gr