Τρομερό παρασκήνιο - To Ισραήλ «τελείωσε» την Kallas: Το γεγονός - θρυαλλίδα και η κόντρα με την Von der Leyen

Τρομερές σε ένταση διεργασίες συντελούνται παρασκηνιακά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με την Ύπατη Εκπρόσωπο της ΕΕ, Kaja Kallas, να βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή αμφισβήτηση, καθώς οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες συζητούν ανοιχτά το «κούρεμα» των εξουσιών της, ακόμα και την πλήρη διάλυση της υπηρεσίας της και την καθαίρεση της ίδιας.
Το απόρρητο θρίλερ αποκάλυψαν πρώτοι οι Financial Times φέρνοντας στο φως τη βαθιά δυσαρέσκεια των κρατών-μελών για την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ).
Ο δυσκίνητος διπλωματικός μηχανισμός, που γεννήθηκε το 2010 ως το μεγάλο υπερεθνικό «πείραμα» της Ευρώπης, κατηγορείται πλέον για γραφειοκρατία και παροιμιώδη βραδύτητα απέναντι σε κρίσιμα μέτωπα, όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία και η Ρωσία.
Με φόντο ένα πρόσφατο σκάνδαλο διαφθοράς που κλόνισε την αξιοπιστία του θεσμού, οι ηγέτες της ΕΕ φαίνονται πλέον αποφασισμένοι να πάρουν το τιμόνι της ευρωπαϊκής διπλωματίας από τα χέρια της Kallas και να «κατεδαφίσουν» το οικοδόμημα για να το ξαναχτίσουν από την αρχή.

Από την Μέση Ανατολή η χαριστική βολή - Το ιστορικό και η αφορμή της ρήξης

Η χαριστική βολή σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό ήρθε από τη Μέση Ανατολή, μετατρέποντας την εσωτερική αμφισβήτηση σε διεθνή πολιτική κρίση.
Η απόφαση-σοκ του Ισραηλινού Υπουργού Εξωτερικών, Gideon Sa'ar, να διακόψει κάθε προσωπική επαφή με την Kallas.
Αποκλειστικό δημοσίευμα του ευρωπαϊκού δικτύου Euractiv, αποκάλυψε ότι κατά τη διάρκεια επίσημης επίσκεψής της στο Μεξικό, η Kaja Kallas αποκάλεσε τη μεταχείριση των Παλαιστινίων στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη ανάλογη με τις πολιτικές φυλετικού διαχωρισμού (απαρτχάιντ) της Νότιας Αφρικής. Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, η Ύπατη Εκπρόσωπος ανέφερε σε εμπιστευτικές συνομιλίες πόσο είχε επηρεαστεί από τη μεταπολεμική επίσκεψή της στο σχετικό μουσείο του Γιοχάνεσμπουργκ.
Ο Ισραηλινός Υπουργός Εξωτερικών, Gideon Sa'ar, αντέδρασε έντονα μέσω της πλατφόρμας X, κατηγορώντας την Kallas για «εμμονική και εμφανώς άδικη» στάση απέναντι στο Ισραήλ. Καθώς η Ευρωπαία αξιωματούχος απέφυγε επί ημέρες να διαψεύσει το ρεπορτάζ, ο Sa'ar ανακοίνωσε την πλήρη διακοπή των επαφών μαζί της, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι το εμπάργκο αφορά την ίδια προσωπικά και όχι τις θεσμικές υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (EEAS).

Η απάντηση της Kallas και η θεσμική στάση της ΕΕ

Η Kallas αρνήθηκε  σχολιάσει τι ειπώθηκε πίσω από κλειστές πόρτες.
Απαντώντας δημόσια, υπογράμμισε ότι ο διάλογος αποτελεί τη βάση της διπλωματίας, ειδικά όταν υπάρχουν διαφωνίες, και επανέλαβε την πάγια θέση της ΕΕ:
- Προσήλωση στη λύση των δύο κρατών ως τη μόνη βιώσιμη επιλογή για την ειρήνη.
- Καταδίκη της επέκτασης των παράνομων ισραηλινών οικισμών στη Δυτική Όχθη.
- Καταδίκη της βίας των ριζοσπαστών εποίκων εναντίον Παλαιστινίων αμάχων.
- Εσωτερικές αντιδράσεις και κριτική εντός της Ευρώπης

Κραδασμοί

Η άρνηση της Kallas να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει τις δηλώσεις οδήγησε το Tel Aviv να κάνει λόγο για «αιματηρή συκοφαντία», αναδεικνύοντας παράλληλα τις έντονες εσωτερικές ισορροπίες, τις πιέσεις και τις διαφορετικές προσεγγίσεις που επικρατούν εντός των ευρωπαϊκών θεσμών για την αρχιτεκτονική ασφαλείας στη Μέση Ανατολή και τις σχέσεις με τη Ρωσία.
Η τοποθέτηση της Kallas προκάλεσε εσωτερικούς κραδασμούς στις Βρυξέλλες.
Συντηρητικοί Ευρωπαίοι πολιτικοί (όπως ο Friedrich Merz και ο Armin Laschet στη Γερμανία) επέκριναν τη στάση της, τονίζοντας ότι τέτοιες δηλώσεις υπονομεύουν την κοινή εξωτερική πολιτική της ΕΕ και αποδυναμώνουν τη διεθνή επιρροή της Ευρώπης. Παράλληλα, αναδείχθηκαν οι παραδοσιακές διαφορές προσέγγισης εντός του μπλοκ, όπου χώρες όπως η Γερμανία επιδιώκουν τη διατήρηση στενών προνομιακών σχέσεων με το Ισραήλ, την ίδια στιγμή που αριστερές κυβερνήσεις (π.χ. της Ισπανίας) ασκούν δριμεία κριτική στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Tel Aviv.

Η στάσης της Kallas σε Ρωσία και Μέση Ανατολή (Ιράν)

Η πολιτική ταυτότητα και η διπλωματική στρατηγική της Kaja Kallas χαρακτηρίζονται από μια έντονη ασυμμετρία προτεραιοτήτων, η οποία πηγάζει τόσο από την καταγωγή της (ως πρώην Πρωθυπουργός της Εσθονίας) όσο και από το τρέχον γεωπολιτικό περιβάλλον.
-  Το μέτωπο κατά της Ρωσίας: Πλήρης απομόνωση, απόρριψη διπλωματικών συμβιβασμών, έμφαση στη στρατιωτική ήττα της Μόσχας.
Για την Kallas, η ρωσική επιθετικότητα στην Ουκρανία και η ασφάλεια της ανατολικής πτέρυγας της Ευρώπης αποτελούν υπαρξιακό ζήτημα και τη βασική της πολιτική εξειδίκευση.
Η στάση της απέναντι στη Μόσχα είναι διαχρονικά άκαμπτη, απορρίπτοντας κάθε ιδέα πρόωρων συμβιβασμών ή διαπραγματεύσεων και ζητώντας διαρκώς τη διεύρυνση των κυρώσεων και την ενίσχυση της στρατιωτικής υποστήριξης προς το Κίεβο.
Η προσέγγισή της αυτή χαρακτηρίζεται από «μονοθεματική» εστίαση, γεγονός που συχνά προκαλεί επικρίσεις από κράτη-μέλη του ευρωπαϊκού νότου, τα οποία θεωρούν ότι η Ύπατη Εκπρόσωπος παραμελεί άλλες κρίσιμες γεωπολιτικές ζώνες, όπως η Μεσόγειος και η Μέση Ανατολή.

- Η διαχείριση της Μέσης Ανατολής και η σχέση με το Ιράν: Αυστηρή καταδίκη λόγω της στρατιωτικής συνεργασίας Τεχεράνης-Μόσχας, υποστήριξη κυρώσεων.
Στο ζήτημα της Μέσης Ανατολής, η Kallas βρίσκεται αντιμέτωπη με τη βαθιά έλλειψη ομοφωνίας εντός της ΕΕ.
Η στάση της απέναντι στο Ιράν καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τη στρατιωτική συμμαχία της Τεχεράνης με τη Μόσχα (προμήθεια drones, πυραύλων και τεχνογνωσίας στη Ρωσία). Ως εκ τούτου, η Kallas αντιμετωπίζει το Ιράν κυρίως ως έναν αποσταθεροποιητικό παράγοντα που τροφοδοτεί τον πόλεμο στην Ευρώπη.
Ωστόσο, η πρόσφατη διπλωματική κινητικότητα (όπως οι συνομιλίες αποκλιμάκωσης και οι συμφωνίες που προωθούνται μεταξύ των ΗΠΑ και της Τεχεράνης) αναγκάζει την ευρωπαϊκή διπλωματία να ισορροπήσει σε τεντωμένο σχοινί.
Η Kallas επιδιώκει να διατηρήσει ανοιχτούς τους διαύλους με τα κράτη του Κόλπου και το Ιράν για την αποτροπή ενός γενικευμένου περιφερειακού πολέμου, όμως η ρητορική της («απαρτχάιντ») για το Παλαιστινιακό περιέπλεξε τις σχέσεις της με το Ισραήλ, στερώντας της τη δυνατότητα να λειτουργήσει η ΕΕ ως αξιόπιστος, ουδέτερος μεσολαβητής στην περιοχή.
Πλέον, η Kallas δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο την οργή των Βρυξελλών για τη διοικητική της ανεπάρκεια, αλλά και ένα πλήρες διπλωματικό εμπάργκο από έναν στρατηγικό σύμμαχο της Δύσης, γεγονός που καθιστά τη θέση της οριακή και επιταχύνει τα σχέδια για την αποκαθήλωσή της.

www.bankingnews.gr