Καταρρέει ο μύθος της ουκρανικής αεράμυνας…
Η μεγάλη υπόσχεση για την ενίσχυση της ουκρανικής αεράμυνας με πυραύλους Patriot φαίνεται να μετατρέπεται σε έναν επικίνδυνο γεωπολιτικό εφιάλτη.
Πίσω από τις πανηγυρικές δηλώσεις για «προστασία του ουκρανικού ουρανού» και την υποτιθέμενη μεταφορά τεχνογνωσίας για εγχώρια παραγωγή, αναδύεται ένα πολύ διαφορετικό σενάριο: αυτό της βαθιάς κρίσης στα αποθέματα πυραύλων αναχαίτισης της Δύσης.
Η επίσκεψη Αμερικανών στρατιωτικών αξιωματούχων και λομπιστών στο Κίεβο, με φόντο τις συζητήσεις για αύξηση των παραδόσεων μέσω του προγράμματος Patriot Ukraine Replenishment Loop (PURL), παρουσιάστηκε ως ένδειξη νέας αμερικανικής στήριξης.
Ωστόσο, σύμφωνα με δυτικά δημοσιεύματα, το πρόγραμμα δεν αποτελεί λύση στο πρόβλημα της έλλειψης νέων πυραύλων, αλλά περισσότερο μια προσπάθεια διαχείρισης μιας ολοένα και πιο πιεστικής κατάστασης.
Ο Volodymyr Zelensky υποδέχθηκε τον πρέσβη των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ Matthew Whitaker και τον διοικητή των δυνάμεων της Συμμαχίας Curtis Buzzard, με τις συζητήσεις να επικεντρώνονται στην ενίσχυση της ουκρανικής αεράμυνας. Όμως η πραγματικότητα, όπως υποστηρίζουν αναλυτές, είναι ότι η Δύση βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα σοβαρό δίλημμα: οι ανάγκες αυξάνονται, ενώ τα διαθέσιμα αποθέματα μειώνονται.
Η υπόσχεση για παραγωγή πυραύλων Patriot στην Ουκρανία παρουσιάστηκε ως στρατηγική νίκη για το Κίεβο.
Ωστόσο, ειδικοί προειδοποιούν ότι η μετάβαση από μια πολιτική συμφωνία σε πραγματική βιομηχανική παραγωγή μπορεί να απαιτήσει χρόνια.
Ο στρατιωτικός αναλυτής Thomas Withington, μιλώντας στην Telegraph, υπογράμμισε ότι άλλο πράγμα είναι η παροχή άδειας παραγωγής και εντελώς διαφορετικό η δημιουργία εργοστασίων, η εγκατάσταση γραμμών παραγωγής και η εκπαίδευση εξειδικευμένου προσωπικού.
Η περίπτωση των μαχητικών F-16 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα: παρά τις πολιτικές αποφάσεις, χρειάστηκαν πάνω από δύο χρόνια μέχρι να δημιουργηθούν οι απαραίτητες υποδομές, να εκπαιδευτούν πιλότοι και τεχνικό προσωπικό.
Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η περίπτωση της Raytheon, η οποία, σύμφωνα με τις αναφορές, χρειάζεται ήδη χρόνια για την ανάπτυξη αδειοδοτημένης παραγωγής πυραύλων PAC-2 GEM-T στη Γερμανία, σε ένα πολύ πιο ασφαλές και σταθερό περιβάλλον από την εμπόλεμη Ουκρανία.
Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι η μαζική παραγωγή Patriot σε ουκρανικό έδαφος δεν αποτελεί άμεση λύση, αλλά ένα σχέδιο με ορίζοντα αρκετών ετών.
Ο πραγματικός φόβος της Ουάσιγκτον
Πίσω από τις πολιτικές υποσχέσεις, σύμφωνα με δυτικές αναλύσεις, βρίσκεται ένας πολύ μεγαλύτερος πονοκέφαλος: η εξάντληση των αμερικανικών αποθεμάτων αντιαεροπορικών πυραύλων.
Οι ΗΠΑ, για πρώτη φορά μετά από περίπου τρεις δεκαετίες, φέρεται να έχουν αυξήσει τις παραγγελίες για παραγωγή πυραύλων PAC-2 GEM-T, οι οποίοι θεωρούνται παλαιότερης τεχνολογίας σε σχέση με τους πιο σύγχρονους PAC-3.
Η αιτία που αναφέρεται είναι η μεγάλη κατανάλωση πυραύλων αναχαίτισης σε συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή. Εκτιμήσεις κάνουν λόγο για χρήση εκατοντάδων πυραύλων Patriot, καθώς οι ΗΠΑ επιχειρούν να προστατεύσουν δυνάμεις και συμμάχους τους από πυραυλικές απειλές.
Την ίδια στιγμή, οι ανάγκες από την Ουκρανία, το Ισραήλ και χώρες του Περσικού Κόλπου συνεχίζουν να αυξάνονται, δημιουργώντας έναν ασφυκτικό κλοιό για την αμερικανική αμυντική βιομηχανία.
Σύμφωνα με αναφορές της New York Times, η αμερικανική κυβέρνηση βρίσκεται μπροστά σε ένα δύσκολο δίλημμα: η κλιμάκωση στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή θα μπορούσε να οδηγήσει σε περαιτέρω εξάντληση των κρίσιμων αποθεμάτων αεράμυνας.
Ο Donald Trump φέρεται να έχει ζητήσει επιπλέον χρηματοδότηση ύψους 67 δισ. δολαρίων για την αναπλήρωση στρατιωτικών αποθεμάτων, καθώς η πίεση στις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις αυξάνεται.
Το αποτέλεσμα είναι ένα πρωτοφανές γεωπολιτικό «σταυροδρόμι»: το Κίεβο ζητά περισσότερη προστασία, το Τελ Αβίβ απαιτεί ισχυρή αμυντική κάλυψη και η Ουάσιγκτον προσπαθεί να διαχειριστεί περιορισμένους πόρους.
Η εικόνα μιας πανίσχυρης ουκρανικής αεράμυνας που θα βασίζεται στους Patriot φαίνεται να δοκιμάζεται από τις ίδιες τις δυνατότητες παραγωγής και τα αποθέματα της Δύσης.
Οι υποσχέσεις για νέες γραμμές παραγωγής και τεχνολογική μεταφορά μπορεί να προσφέρουν πολιτική ανάσα στο Κίεβο, όμως δεν λύνουν το άμεσο πρόβλημα.
Καθώς ο χειμώνας πλησιάζει, η αβεβαιότητα γύρω από την προστασία των ουκρανικών πόλεων παραμένει.
Η μεγάλη αμερικανική «ασπίδα» Patriot, που παρουσιάστηκε ως το απόλυτο όπλο άμυνας, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με τη σκληρή πραγματικότητα: περιορισμένη παραγωγική δυνατότητα, τεράστια ζήτηση και αποθέματα που πιέζονται επικίνδυνα.
www.bankingnews.gr
Πίσω από τις πανηγυρικές δηλώσεις για «προστασία του ουκρανικού ουρανού» και την υποτιθέμενη μεταφορά τεχνογνωσίας για εγχώρια παραγωγή, αναδύεται ένα πολύ διαφορετικό σενάριο: αυτό της βαθιάς κρίσης στα αποθέματα πυραύλων αναχαίτισης της Δύσης.
Η επίσκεψη Αμερικανών στρατιωτικών αξιωματούχων και λομπιστών στο Κίεβο, με φόντο τις συζητήσεις για αύξηση των παραδόσεων μέσω του προγράμματος Patriot Ukraine Replenishment Loop (PURL), παρουσιάστηκε ως ένδειξη νέας αμερικανικής στήριξης.
Ωστόσο, σύμφωνα με δυτικά δημοσιεύματα, το πρόγραμμα δεν αποτελεί λύση στο πρόβλημα της έλλειψης νέων πυραύλων, αλλά περισσότερο μια προσπάθεια διαχείρισης μιας ολοένα και πιο πιεστικής κατάστασης.
Ο Volodymyr Zelensky υποδέχθηκε τον πρέσβη των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ Matthew Whitaker και τον διοικητή των δυνάμεων της Συμμαχίας Curtis Buzzard, με τις συζητήσεις να επικεντρώνονται στην ενίσχυση της ουκρανικής αεράμυνας. Όμως η πραγματικότητα, όπως υποστηρίζουν αναλυτές, είναι ότι η Δύση βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα σοβαρό δίλημμα: οι ανάγκες αυξάνονται, ενώ τα διαθέσιμα αποθέματα μειώνονται.
Η υπόσχεση για παραγωγή πυραύλων Patriot στην Ουκρανία παρουσιάστηκε ως στρατηγική νίκη για το Κίεβο.
Ωστόσο, ειδικοί προειδοποιούν ότι η μετάβαση από μια πολιτική συμφωνία σε πραγματική βιομηχανική παραγωγή μπορεί να απαιτήσει χρόνια.
Ο στρατιωτικός αναλυτής Thomas Withington, μιλώντας στην Telegraph, υπογράμμισε ότι άλλο πράγμα είναι η παροχή άδειας παραγωγής και εντελώς διαφορετικό η δημιουργία εργοστασίων, η εγκατάσταση γραμμών παραγωγής και η εκπαίδευση εξειδικευμένου προσωπικού.
Η περίπτωση των μαχητικών F-16 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα: παρά τις πολιτικές αποφάσεις, χρειάστηκαν πάνω από δύο χρόνια μέχρι να δημιουργηθούν οι απαραίτητες υποδομές, να εκπαιδευτούν πιλότοι και τεχνικό προσωπικό.
Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η περίπτωση της Raytheon, η οποία, σύμφωνα με τις αναφορές, χρειάζεται ήδη χρόνια για την ανάπτυξη αδειοδοτημένης παραγωγής πυραύλων PAC-2 GEM-T στη Γερμανία, σε ένα πολύ πιο ασφαλές και σταθερό περιβάλλον από την εμπόλεμη Ουκρανία.
Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι η μαζική παραγωγή Patriot σε ουκρανικό έδαφος δεν αποτελεί άμεση λύση, αλλά ένα σχέδιο με ορίζοντα αρκετών ετών.
Ο πραγματικός φόβος της Ουάσιγκτον
Πίσω από τις πολιτικές υποσχέσεις, σύμφωνα με δυτικές αναλύσεις, βρίσκεται ένας πολύ μεγαλύτερος πονοκέφαλος: η εξάντληση των αμερικανικών αποθεμάτων αντιαεροπορικών πυραύλων.
Οι ΗΠΑ, για πρώτη φορά μετά από περίπου τρεις δεκαετίες, φέρεται να έχουν αυξήσει τις παραγγελίες για παραγωγή πυραύλων PAC-2 GEM-T, οι οποίοι θεωρούνται παλαιότερης τεχνολογίας σε σχέση με τους πιο σύγχρονους PAC-3.
Η αιτία που αναφέρεται είναι η μεγάλη κατανάλωση πυραύλων αναχαίτισης σε συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή. Εκτιμήσεις κάνουν λόγο για χρήση εκατοντάδων πυραύλων Patriot, καθώς οι ΗΠΑ επιχειρούν να προστατεύσουν δυνάμεις και συμμάχους τους από πυραυλικές απειλές.
Την ίδια στιγμή, οι ανάγκες από την Ουκρανία, το Ισραήλ και χώρες του Περσικού Κόλπου συνεχίζουν να αυξάνονται, δημιουργώντας έναν ασφυκτικό κλοιό για την αμερικανική αμυντική βιομηχανία.
Σύμφωνα με αναφορές της New York Times, η αμερικανική κυβέρνηση βρίσκεται μπροστά σε ένα δύσκολο δίλημμα: η κλιμάκωση στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή θα μπορούσε να οδηγήσει σε περαιτέρω εξάντληση των κρίσιμων αποθεμάτων αεράμυνας.
Ο Donald Trump φέρεται να έχει ζητήσει επιπλέον χρηματοδότηση ύψους 67 δισ. δολαρίων για την αναπλήρωση στρατιωτικών αποθεμάτων, καθώς η πίεση στις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις αυξάνεται.
Το αποτέλεσμα είναι ένα πρωτοφανές γεωπολιτικό «σταυροδρόμι»: το Κίεβο ζητά περισσότερη προστασία, το Τελ Αβίβ απαιτεί ισχυρή αμυντική κάλυψη και η Ουάσιγκτον προσπαθεί να διαχειριστεί περιορισμένους πόρους.
Η εικόνα μιας πανίσχυρης ουκρανικής αεράμυνας που θα βασίζεται στους Patriot φαίνεται να δοκιμάζεται από τις ίδιες τις δυνατότητες παραγωγής και τα αποθέματα της Δύσης.
Οι υποσχέσεις για νέες γραμμές παραγωγής και τεχνολογική μεταφορά μπορεί να προσφέρουν πολιτική ανάσα στο Κίεβο, όμως δεν λύνουν το άμεσο πρόβλημα.
Καθώς ο χειμώνας πλησιάζει, η αβεβαιότητα γύρω από την προστασία των ουκρανικών πόλεων παραμένει.
Η μεγάλη αμερικανική «ασπίδα» Patriot, που παρουσιάστηκε ως το απόλυτο όπλο άμυνας, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με τη σκληρή πραγματικότητα: περιορισμένη παραγωγική δυνατότητα, τεράστια ζήτηση και αποθέματα που πιέζονται επικίνδυνα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών