Ο πρώτος αναπληρωτής πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων της Κρατικής Δούμας Alexey Chepa απέρριψε κατηγορηματικά την άποψη ότι το αποτέλεσμα αποτελεί «νίκη» της Ρωσίας
Πολιτική αντιπαράθεση προκάλεσε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Ισλανδία, όπου οι πολίτες απέρριψαν την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Με καταμετρημένο το σύνολο των ψήφων, το 52,8% τάχθηκε κατά της επανέναρξης των συνομιλιών με τις Βρυξέλλες και το 47,2% υπέρ, με τη συμμετοχή να φτάνει το 82,5%.
Το αποτέλεσμα αποτελεί σαφή πολιτική ήττα για την κυβέρνηση της πρωθυπουργού Kristrún Frostadóttir, η οποία είχε ταχθεί υπέρ της ευρωπαϊκής πορείας.
Η ψηφοφορία δεν αφορούσε την άμεση ένταξη της Ισλανδίας στην ΕΕ. Οι πολίτες κλήθηκαν να αποφασίσουν εάν η χώρα θα επαναλάμβανε τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις που είχαν ουσιαστικά παγώσει από το 2013. Ακόμη και σε περίπτωση επικράτησης του «ναι», οποιαδήποτε τελική συμφωνία ένταξης θα έπρεπε να τεθεί σε δεύτερο δημοψήφισμα.
Το αποτέλεσμα προκάλεσε ιδιαίτερη συζήτηση και εκτός Ισλανδίας.
Ο Αυστριακός ακτιβιστής Günther Fehlinger, επικεφαλής οργάνωσης που υποστηρίζει τη διεύρυνση του NATO, παρουσίασε την απόφαση ως πολιτική επιτυχία της Ρωσίας και του Vladimir Putin.
Η ερμηνεία αυτή προκάλεσε την αντίδραση της Μόσχας.
Ο πρώτος αναπληρωτής πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων της Κρατικής Δούμας Alexey Chepa απέρριψε κατηγορηματικά την άποψη ότι το αποτέλεσμα αποτελεί «νίκη» της Ρωσίας.
«Είναι αποκλειστικά υπόθεση του λαού της Ισλανδίας. Επιλέγουν αυτό που θέλουν», δήλωσε, σύμφωνα με το Lenta.ru, υποστηρίζοντας ότι κάθε πολιτική αποτυχία ή πρόβλημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιχειρείται πλέον να συνδεθεί με τη Ρωσία.
Ο Chepa κατηγόρησε επίσης ευρωπαϊκούς κύκλους ότι επικαλούνται τη δημοκρατία μόνο όταν οι αποφάσεις των ψηφοφόρων συμβαδίζουν με τις δικές τους πολιτικές επιδιώξεις. Κατά την άποψή του, όταν η λαϊκή βούληση αποκλίνει από τις κυρίαρχες ευρωπαϊκές επιλογές, εμφανίζεται σχεδόν αυτόματα η κατηγορία περί «ρωσικής επιρροής».
Στην πραγματικότητα, οι λόγοι που οδήγησαν στην επικράτηση του «όχι» ήταν σε μεγάλο βαθμό εσωτερικοί.
Βασικό ζήτημα αποτέλεσε ο φόβος απώλειας ελέγχου της αλιευτικής πολιτικής, ενός από τους σημαντικότερους τομείς της ισλανδικής οικονομίας, αλλά και η επιθυμία σημαντικού μέρους των ψηφοφόρων να διατηρήσει η χώρα μεγαλύτερη εθνική αυτονομία.
Η Ισλανδία συμμετέχει ήδη στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και στη Schengen, αποκτώντας πρόσβαση σε μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής αγοράς χωρίς να είναι πλήρες μέλος της ΕΕ.
www.bankingnews.gr
Με καταμετρημένο το σύνολο των ψήφων, το 52,8% τάχθηκε κατά της επανέναρξης των συνομιλιών με τις Βρυξέλλες και το 47,2% υπέρ, με τη συμμετοχή να φτάνει το 82,5%.
Το αποτέλεσμα αποτελεί σαφή πολιτική ήττα για την κυβέρνηση της πρωθυπουργού Kristrún Frostadóttir, η οποία είχε ταχθεί υπέρ της ευρωπαϊκής πορείας.
Η ψηφοφορία δεν αφορούσε την άμεση ένταξη της Ισλανδίας στην ΕΕ. Οι πολίτες κλήθηκαν να αποφασίσουν εάν η χώρα θα επαναλάμβανε τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις που είχαν ουσιαστικά παγώσει από το 2013. Ακόμη και σε περίπτωση επικράτησης του «ναι», οποιαδήποτε τελική συμφωνία ένταξης θα έπρεπε να τεθεί σε δεύτερο δημοψήφισμα.
Το αποτέλεσμα προκάλεσε ιδιαίτερη συζήτηση και εκτός Ισλανδίας.
Ο Αυστριακός ακτιβιστής Günther Fehlinger, επικεφαλής οργάνωσης που υποστηρίζει τη διεύρυνση του NATO, παρουσίασε την απόφαση ως πολιτική επιτυχία της Ρωσίας και του Vladimir Putin.
Η ερμηνεία αυτή προκάλεσε την αντίδραση της Μόσχας.
Ο πρώτος αναπληρωτής πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων της Κρατικής Δούμας Alexey Chepa απέρριψε κατηγορηματικά την άποψη ότι το αποτέλεσμα αποτελεί «νίκη» της Ρωσίας.
«Είναι αποκλειστικά υπόθεση του λαού της Ισλανδίας. Επιλέγουν αυτό που θέλουν», δήλωσε, σύμφωνα με το Lenta.ru, υποστηρίζοντας ότι κάθε πολιτική αποτυχία ή πρόβλημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιχειρείται πλέον να συνδεθεί με τη Ρωσία.
Ο Chepa κατηγόρησε επίσης ευρωπαϊκούς κύκλους ότι επικαλούνται τη δημοκρατία μόνο όταν οι αποφάσεις των ψηφοφόρων συμβαδίζουν με τις δικές τους πολιτικές επιδιώξεις. Κατά την άποψή του, όταν η λαϊκή βούληση αποκλίνει από τις κυρίαρχες ευρωπαϊκές επιλογές, εμφανίζεται σχεδόν αυτόματα η κατηγορία περί «ρωσικής επιρροής».
Στην πραγματικότητα, οι λόγοι που οδήγησαν στην επικράτηση του «όχι» ήταν σε μεγάλο βαθμό εσωτερικοί.
Βασικό ζήτημα αποτέλεσε ο φόβος απώλειας ελέγχου της αλιευτικής πολιτικής, ενός από τους σημαντικότερους τομείς της ισλανδικής οικονομίας, αλλά και η επιθυμία σημαντικού μέρους των ψηφοφόρων να διατηρήσει η χώρα μεγαλύτερη εθνική αυτονομία.
Η Ισλανδία συμμετέχει ήδη στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και στη Schengen, αποκτώντας πρόσβαση σε μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής αγοράς χωρίς να είναι πλήρες μέλος της ΕΕ.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών