Σε τροχιά απόλυτης κατάρρευσης η Ουάσινγκτον – Το «μαθηματικό μοντέλο» του Qalibaf δείχνει οικονομικό Αρμαγεδδώνα έως το 2027: Στα ύψη οι αποδόσεις των 30ετών ομολόγων (υψηλό από το 2002), μπλόκο από Κίνα-Ιαπωνία και το επικίνδυνο «παιχνίδι» με τον εκκεντρικό σύμβουλο David Zervos.
Στα δομικά προβλήματα της αμερικανικής οικονομίας και στον τρόπο με τον οποίο αυτά συσχετίζονται με τον πόλεμο στο Ιράν αναφέρθηκε με ανάρτησή του στο X ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου του Ιράν Mohamad Qalibaf…
Όπως σημείωσε, η κυβέρνηση των ΗΠΑ εκμεταλλεύτηκε στο παρελθόν τη δυνατότητα άντλησης πληθώρας δανείων με επιτόκια που άγγιζαν το μηδέν.
Ωστόσο, η ώρα της αποπληρωμής αυτών των υποχρεώσεων έχει πλέον φθάσει, γεγονός που αναγκάζει το αμερικανικό Δημόσιο να προσφύγει σε νέο δανεισμό με αισθητά υψηλότερα επιτόκια, προκειμένου να αποπληρώσει τα παλαιότερα χρέη του.
Την ίδια στιγμή, η αγοραστική δύναμη και η διάθεση των παραδοσιακών επενδυτών ομολόγων βαίνει συνεχώς μειούμενη.
Μεγάλοι αγοραστές αμερικανικών τίτλων, όπως η Κίνα και η Ιαπωνία, εμφανίζονται πλέον διστακτικοί στο να τοποθετηθούν σε νέα ομόλογα ή να διακρατήσουν τα υφιστάμενα, κάτι που αναπόφευκτα ωθεί τις αποδόσεις των αμερικανικών τίτλων σε υψηλότερα επίπεδα.
Στο πλαίσιο αυτό, ο Qalibaf υπογράμμισε προς τον Bessent ότι η τακτική του Ιράν να διατηρεί κλειστά τα Στενά του Hormuz κρατά τις τιμές της ενέργειας στα ύψη.
Η εξέλιξη αυτή επηρεάζει άμεσα την περαιτέρω αύξηση των αποδόσεων των ομολόγων, φέρνοντας το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ αντιμέτωπο με μια διογκούμενη κρίση που επιδεινώνει το σύνολο των οικονομικών του προβλημάτων.
Παράλληλα, διαμήνυσε ότι η Ουάσινγκτον δεν θα μπορέσει να ξεπεράσει αυτές τις χρηματοπιστωτικές καταιγίδες, εάν δεν επιλυθούν τα ζητήματα με πλήρη σεβασμό στα δικαιώματα του ιρανικού λαού.
Η πίεση αποτυπώνεται στα νούμερα
Η πίεση στις χρηματαγορές αποτυπώνεται ήδη στα νούμερα, καθώς το επιτόκιο των 30ετών κρατικών ομολόγων των ΗΠΑ άγγιξε το υψηλότερο επίπεδό του από το 2002.
Αν η τρέχουσα τάση διατηρηθεί, θεωρείται ορατό το ενδεχόμενο επιστροφής στα επίπεδα επιτοκίων που επικρατούσαν στη δεκαετία του 1990 ή και ακόμη παλαιότερα.
Για να πλαισιώσει την τοποθέτησή του, ο Qalibaf συνόδευσε την ανάρτησή του με τη φωτογραφία του David Zervos, του νεοδιορισθέντος συμβούλου του Bessent.
Ο David Zervos είναι μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, γνωστή στις αγορές για τις ιδιόρρυθμες δηλώσεις του, όπως όταν πριν από χρόνια είχε ισχυριστεί δημόσια πως δεν πρόκειται να ξυρίσει το κεφάλι και το πρόσωπό του μέχρι η Federal Reserve να προχωρήσει σε μείωση των επιτοκίων.
Ο διορισμός του έχει προκαλέσει ποικίλα ειρωνικά σχόλια και κύμα σάτιρας ανάμεσα στους ακτιβιστές και τους αναλυτές των διεθνών χρηματοπιστωτικών αγορών.
Φυσικά, η ανάλυση συνοδεύτηκε από ένα μαθηματικό μοντέλο αποτύπωσης της πίεσης στο αμερικανικό σύστημα, εκφρασμένο ως Trajectory of Stress on the House:
Ω(t)=Weight/Capacity+Iran Levers.
Σύμφωνα με τη σχετική εξίσωση, το βάρος του χρέους αυξάνεται εξαιτίας του τοίχου ωρίμανσης των ομολόγων, της συσσώρευσης νέου χρέους, των υψηλών αποδόσεων και της ταχύτητας αύξησής τους
[Weight=(MaturityWall+PileOnDebt)×Yields+YieldVelocity],
ενώ η χωρητικότητα της αγοράς υποχωρεί λόγω των περιορισμένων περιθωρίων της Fed, της αδυναμίας απορρόφησης, της αναιμικής ανάπτυξης και της μειωμένης ζήτησης από ξένους αγοραστές και διαπραγματευτές
[Capacity=FedRoom×(FedParkingLot+Growth?+ForeignBuyers+DealersCapacity)].
Παράλληλα, οι μοχλοί πίεσης του Ιράν ενισχύονται μέσω της ενέργειας, των ομολόγων και των επιδράσεων στη Fed
[Iran Levers=Energy+Bonds+OnFed],
διαμορφώνοντας μια τροχιά όπου η συνολική πίεση αναμένεται να κλιμακωθεί σταδιακά από το αρχικό σημείο έως το 2027
[Ω(t0)<Ω(Nov)<Ω(2027)].
www.bankingnews.gr
Όπως σημείωσε, η κυβέρνηση των ΗΠΑ εκμεταλλεύτηκε στο παρελθόν τη δυνατότητα άντλησης πληθώρας δανείων με επιτόκια που άγγιζαν το μηδέν.
Ωστόσο, η ώρα της αποπληρωμής αυτών των υποχρεώσεων έχει πλέον φθάσει, γεγονός που αναγκάζει το αμερικανικό Δημόσιο να προσφύγει σε νέο δανεισμό με αισθητά υψηλότερα επιτόκια, προκειμένου να αποπληρώσει τα παλαιότερα χρέη του.
Την ίδια στιγμή, η αγοραστική δύναμη και η διάθεση των παραδοσιακών επενδυτών ομολόγων βαίνει συνεχώς μειούμενη.
Μεγάλοι αγοραστές αμερικανικών τίτλων, όπως η Κίνα και η Ιαπωνία, εμφανίζονται πλέον διστακτικοί στο να τοποθετηθούν σε νέα ομόλογα ή να διακρατήσουν τα υφιστάμενα, κάτι που αναπόφευκτα ωθεί τις αποδόσεις των αμερικανικών τίτλων σε υψηλότερα επίπεδα.
Στο πλαίσιο αυτό, ο Qalibaf υπογράμμισε προς τον Bessent ότι η τακτική του Ιράν να διατηρεί κλειστά τα Στενά του Hormuz κρατά τις τιμές της ενέργειας στα ύψη.
Η εξέλιξη αυτή επηρεάζει άμεσα την περαιτέρω αύξηση των αποδόσεων των ομολόγων, φέρνοντας το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ αντιμέτωπο με μια διογκούμενη κρίση που επιδεινώνει το σύνολο των οικονομικών του προβλημάτων.
Παράλληλα, διαμήνυσε ότι η Ουάσινγκτον δεν θα μπορέσει να ξεπεράσει αυτές τις χρηματοπιστωτικές καταιγίδες, εάν δεν επιλυθούν τα ζητήματα με πλήρη σεβασμό στα δικαιώματα του ιρανικού λαού.
Η πίεση αποτυπώνεται στα νούμερα
Η πίεση στις χρηματαγορές αποτυπώνεται ήδη στα νούμερα, καθώς το επιτόκιο των 30ετών κρατικών ομολόγων των ΗΠΑ άγγιξε το υψηλότερο επίπεδό του από το 2002.
Αν η τρέχουσα τάση διατηρηθεί, θεωρείται ορατό το ενδεχόμενο επιστροφής στα επίπεδα επιτοκίων που επικρατούσαν στη δεκαετία του 1990 ή και ακόμη παλαιότερα.
Για να πλαισιώσει την τοποθέτησή του, ο Qalibaf συνόδευσε την ανάρτησή του με τη φωτογραφία του David Zervos, του νεοδιορισθέντος συμβούλου του Bessent.
Ο David Zervos είναι μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, γνωστή στις αγορές για τις ιδιόρρυθμες δηλώσεις του, όπως όταν πριν από χρόνια είχε ισχυριστεί δημόσια πως δεν πρόκειται να ξυρίσει το κεφάλι και το πρόσωπό του μέχρι η Federal Reserve να προχωρήσει σε μείωση των επιτοκίων.
Ο διορισμός του έχει προκαλέσει ποικίλα ειρωνικά σχόλια και κύμα σάτιρας ανάμεσα στους ακτιβιστές και τους αναλυτές των διεθνών χρηματοπιστωτικών αγορών.
Φυσικά, η ανάλυση συνοδεύτηκε από ένα μαθηματικό μοντέλο αποτύπωσης της πίεσης στο αμερικανικό σύστημα, εκφρασμένο ως Trajectory of Stress on the House:
Ω(t)=Weight/Capacity+Iran Levers.
Σύμφωνα με τη σχετική εξίσωση, το βάρος του χρέους αυξάνεται εξαιτίας του τοίχου ωρίμανσης των ομολόγων, της συσσώρευσης νέου χρέους, των υψηλών αποδόσεων και της ταχύτητας αύξησής τους
[Weight=(MaturityWall+PileOnDebt)×Yields+YieldVelocity],
ενώ η χωρητικότητα της αγοράς υποχωρεί λόγω των περιορισμένων περιθωρίων της Fed, της αδυναμίας απορρόφησης, της αναιμικής ανάπτυξης και της μειωμένης ζήτησης από ξένους αγοραστές και διαπραγματευτές
[Capacity=FedRoom×(FedParkingLot+Growth?+ForeignBuyers+DealersCapacity)].
Παράλληλα, οι μοχλοί πίεσης του Ιράν ενισχύονται μέσω της ενέργειας, των ομολόγων και των επιδράσεων στη Fed
[Iran Levers=Energy+Bonds+OnFed],
διαμορφώνοντας μια τροχιά όπου η συνολική πίεση αναμένεται να κλιμακωθεί σταδιακά από το αρχικό σημείο έως το 2027
[Ω(t0)<Ω(Nov)<Ω(2027)].
Trajectory of Stress on the House:
— محمدباقر قالیباف | MB Ghalibaf (@mb_ghalibaf) September 30, 2026
Ω(t)=Weight/Capacity+Iran Levers
Weight↑=(MaturityWall↑+PileOnDebt↑)×Yields↑+YieldVelocity↑
Capacity↓=FedRoom↓×(FedParkingLot↓+Growth?+ForeignBuyers↓+DealersCapacity↓)
Iran Levers↑=Energy↑+Bonds↑+OnFed↑
Ω(t0)<Ω(Nov)<Ω(2027) https://t.co/9sL4pIpXKn pic.twitter.com/NYUnsRRBnG
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών