Παρά το γεγονός ότι ηγήθηκε ενός παγκόσμιου βιομηχανικού κολοσσού, ο Νικόλαος Στασινόπουλος υπήρξε σχεδόν «αόρατος» για τα φώτα της δημοσιότητας.
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 95 ετών ο Νικόλαος Στασινόπουλος, ο άνθρωπος που σφράγισε τη βιομηχανική ιστορία της Ελλάδας ως ο πατριάρχης του ομίλου Viohalco.
Η είδηση του θανάτου του σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής για την τάξη των πρωτοπόρων Ελλήνων βιομηχάνων, οι οποίοι συνδύασαν την τεράστια οικονομική ισχύ με την απόλυτη σεμνότητα και τη διακριτική στάση ζωής.
Παρά το γεγονός ότι ηγήθηκε ενός παγκόσμιου βιομηχανικού κολοσσού, ο Νικόλαος Στασινόπουλος υπήρξε σχεδόν «αόρατος» για τα φώτα της δημοσιότητας.
Απέφευγε συστηματικά τις κοινωνικές εκδηλώσεις και τις επιδείξεις πλούτου, παραμένοντας πιστός στον κώδικα της γενιάς του, που προέτασσε το έργο έναντι της προβολής.
Ακόμα και η επίσημη αναφορά στο πρόσωπό του στην ιστοσελίδα της εταιρείας περιορίζεται σε λίγες, τυπικές γραμμές, αποτυπώνοντας την απροθυμία του σε κάθε είδους υπερβολή.
Η αφετηρία και οι ρίζες στην Αρκαδία
Η διαδρομή ξεκίνησε από το χωριό Στάδιο της Τεγέας στην Αρκαδία.
Το 1920, τα τρία αδέλφια Στασινόπουλου (Μιχάλης, Γιάννης και Ηλίας) μετοίκησαν στην Αθήνα αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον.
Το 1937 τέθηκαν οι βάσεις της σημερινής αυτοκρατορίας με το πρώτο εργοστάσιο στην οδό Πειραιώς 252, όπου στεγάστηκε η Ελληνική Εταιρεία Χαλκού Α.Ε., παράγοντας αρχικά σωλήνες και οικιακά σκεύη.
Το «σχέδιο Μάρσαλ» και οι «πέτρινες» δεκαετίες
Μετά την επανεκκίνηση της παραγωγής το 1946 και την είσοδο στο Χρηματιστήριο, η οικογένεια αξιοποίησε τα κονδύλια του Σχεδίου Μάρσαλ (600.000 δολάρια) για τον εκσυγχρονισμό των μηχανημάτων.
Ωστόσο, η υποτίμηση της δραχμής από τον Σπύρο Μαρκεζίνη το 1953 έφερε την επιχείρηση σε δυσχερή θέση.
Τότε, ο Μιχάλης Στασινόπουλος εξαγόρασε τις μετοχές των αδελφών του και μετονόμασε την εταιρεία σε Βιοχάλκο Α.Ε., με τον γιο του, Νικόλαο, να αναλαμβάνει δράση την ίδια χρονιά.
Η δεκαετία της μεγάλης επέκτασης
Υπό την καθοδήγηση του Νικολάου Στασινόπουλου, η δεκαετία του 1960 υπήρξε καθοριστική.
Η εταιρεία μετατράπηκε σε Holding, εξασφαλίζοντας αυτονομία στις θυγατρικές της, μια κίνηση πρωτοποριακή για τα ελληνικά δεδομένα. Την περίοδο αυτή ιδρύθηκαν η ΕΛΒΑΛ και η Βιοχάλκο - Καλώδια (μετέπειτα Ελληνικά Καλώδια), ενώ η συμμετοχή ξένων κολοσσών, όπως η βελγική Socobelge και η αμερικανική Phelps Dodge, προσέδωσε διεθνή δυναμική στον όμιλο.
Η διεθνής εκτόξευχη και οι στρατηγικές εξαγορές
Από τη δεκαετία του '70 και μετά, ο όμιλος εισήλθε σε τροχιά γιγάντωσης με την ίδρυση της Ετέμ και τη σταδιακή επέκταση στο εξωτερικό μέσω μονάδων στη Βουλγαρία (Stomana, Sofia Med), τη Ρουμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Η εξαγορά της Fulgor το 2011 ενίσχυσε τη θέση της εταιρείας στα υποβρύχια καλώδια, οδηγώντας σε εμβληματικά έργα όπως η ηλεκτρική διασύνδεση Κρήτης - Πελοποννήσου.
Η ιστορική αναδιάρθρωση και η μεταφορά στις Βρυξέλλες
Ένας σημαντικός σταθμός που προκάλεσε αίσθηση ήταν η εταιρική αναδιάρθρωση του 2013, η οποία οδήγησε στην απορρόφηση των ελληνικών δραστηριοτήτων από τη βελγική Viohalco S.A. και την εισαγωγή της στο χρηματιστήριο Euronext των Βρυξελλών.
Ακολούθησε η δημιουργία της Cenergy Holdings και της Noval Property, επεκτείνοντας το αποτύπωμα του ομίλου στο Real Estate και τις τεχνολογίες ενέργειας.
Ο «αόρατος δισεκατομμυριούχος» και ο κώδικας τιμής
Στην προσωπική του ζωή, ο Νικόλαος Στασινόπουλος παρέμεινε απλός.
Ζούσε αθόρυβα στο Παλαιό Ψυχικό, κυκλοφορούσε παλαιότερα με ένα ταπεινό αυτοκίνητο Golf και απέφευγε κάθε πρόκληση. Χαρακτηριστικό της φιλοσοφίας του είναι το περιστατικό με στέλεχος που εμφανίστηκε με μια απαστράπτουσα Jaguar και απομακρύνθηκε λίγο αργότερα, καθώς η επίδειξη πλούτου ήταν αντίθετη με τις αξίες του ομίλου.
Η απειλή της «17Ν» και η Ελβετία
Η ζωή του άλλαξε το 1992, όταν η δράση της τρομοκρατικής οργάνωσης «17 Νοέμβρη» τον ανάγκασε να μεταφέρει την έδρα της διαμονής του στην Ελβετία και να συνοδεύεται από προσωπική φρουρά.
Ήταν μια αναγκαία ανατροπή για έναν άνθρωπο που, σύμφωνα με τον αστικό μύθο, στο παρελθόν χρησιμοποιούσε ακόμα και τα μέσα μαζικής μεταφοράς.
Το ΣΕΒ και η επόμενη γενιά
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος υπήρξε κεντρικό πρόσωπο στο λεγόμενο «ιερατείο» του ΣΕΒ, το άτυπο όργανο των ισχυρών βιομηχανικών οικογενειών που καθόριζε την πορεία του Συνδέσμου.
Τη διακριτική αυτή στάση κληροδότησε και στους διαδόχους του, τους γιους του Γιάννη και Μιχάλη Στασινόπουλο, οι οποίοι κρατούν πλέον τα ηνία ενός ομίλου με ετήσιο τζίρο 7 δισ. ευρώ και παρουσία σε 95 χώρες.
Η ανακοίνωση της VIOHALCO για τον θάνατό του:
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος, πρωτοπόρος και οραματιστής, ισχυρός πυλώνας της ελληνικής βιομηχανίας.
Στο τιμόνι της ΒΙΟΧΑΛΚΟ επί δεκαετίες και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της VIOHALCO μέχρι σήμερα, όχι μόνο έθεσε γερές βάσεις για την ανάπτυξή της, οδηγώντας τη σταθερά σε έναν κορυφαίο βιομηχανικό όμιλο επεξεργασίας μετάλλων στην Ευρώπη, αλλά και σχεδίασε την ελληνική βιομηχανία του αύριο που αναδείχθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1932, μαθήτευσε αριστούχος στη σχολή Μπερζάν και αποφοίτησε από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ) με ιδιαίτερα υψηλές επιδόσεις.
Εργάσθηκε από νωρίς στις οικογενειακές επιχειρήσεις σε διάφορες θέσεις, αντιμετωπίζοντας τις δυσκολίες της μεταπολεμικής περιόδου, αλλά και μετέχοντας ενεργά στην παραγωγική ανάπτυξη και την εξωστρέφεια της τότε Ελληνικής Βιομηχανίας Χαλκού και Αλουμίνιου.
Το 1964, μετά τον θάνατο του Μιχαήλ Στασινόπουλου, ανέλαβε μαζί με τον αδελφό του Ευάγγελο τα ηνία της ΒΙΟΧΑΛΚΟ.
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος έβλεπε πάντα μπροστά από την εποχή του.
Διορατικός πάντα και ο ίδιος, διαθέτοντας εξαιρετικές ικανότητες, έδινε ιδιαίτερη έμφαση στον ανθρώπινο παράγοντα και στο υψηλό επίπεδο επιχειρηματικής ηθικής και διαφάνειας.
Με τόλμη, διορατικότητα αλλά και σταθερότητα, οπλισμένος με ήθος, συνέχισε και εξέλιξε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το έργο του πατέρα του Μιχαήλ.
Αντελήφθη από νωρίς, ότι οι αγορές του εξωτερικού και οι διεθνείς συνεργασίες, ήταν μονόδρομος για την επέκταση του Ομίλου.
Ανέπτυξε ένα αποτελεσματικό και ευέλικτο επιχειρηματικό μοντέλο, καθιστώντας τη ΒΙΟΧΑΛΚΟ ως εταιρεία συμμετοχών και μεταφέροντας όλη την παραγωγή της σε θυγατρικές και συνδεδεμένες εταιρείες.
Παράλληλα με μακρόπνοο όραμα και δυναμισμό κράτησε τον Όμιλο σε διαρκή εγρήγορση και στην πρωτοπορία, επιλέγοντας στρατηγικές επενδύσεις και επιδιώκοντας σταθερά την τεχνολογική πρωτοπορία στις παραγωγικές μονάδες.
Εντείνοντας τον εξαγωγικό προσανατολισμό των εταιριών, ανέπτυσσε στρατηγικές συνεργασίες με μεγάλες διεθνείς εταιρίες.
Παράλληλα, στοχεύοντας στην παραγωγή πρωτοποριακών και ποιοτικών προϊόντων για τις διεθνείς αγορές, επένδυε στις νέες τεχνολογίες και τεχνογνωσίες που ενίσχυαν την ανταγωνιστικότητα των εταιριών, δημιουργώντας ένα διεθνές δίκτυο τεχνολογικών συνεργασιών.
Με πίστη στην ανθρώπινη πλευρά της επιχειρηματικότητας, εστίασε στην ανάπτυξη των εργαζομένων στις εταιρίες, στους οποίους ήταν πάντα κοντά στηρίζοντάς τους με ουσιαστικό τρόπο.
Με πολύχρονες προσπάθειες, μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχεδιασμό, σωστές επιχειρηματικές επιλογές εξέλιξε σταθερά την ΒΙΟΧΑΛΚΟ σε έναν κορυφαίο βιομηχανικό όμιλο επεξεργασίας μετάλλων στην Ευρώπη και τη μεγαλύτερη εξαγωγική δύναμη της Ελλάδας.
Όλα αυτά, μαζί με την εμπιστοσύνη στις δυνατότητες της ελληνικής βιομηχανίας και τη στήριξη και συνεισφορά στην εθνική οικονομία, έπαιξαν σπουδαίο ρόλο ως στοιχεία μιας εξέχουσας επιχειρηματικής διαδρομής.
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος ευτύχησε επίσης να δει την επόμενη γενιά, τους υιούς του Μιχάλη και Γιάννη, να αναλαμβάνουν το επιχειρηματικό τιμόνι αυτού του διεθνούς Ομίλου προσδίδοντας νέα ορμή και σύγχρονο πνεύμα, αλλά πάντα με τις ίδιες θεμελιακές αξίες των ιδρυτών.
Ως δείγμα αναγνώρισης της προσφοράς του στον στίβο του επιχειρείν, ο Νικόλαος Στασινόπουλος τιμήθηκε το 2018 με το «Αριστείο ΙΟΒΕ» για τη συμβολή του στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Επιπλέον, το 2019 έλαβε το βραβείο «Δίολκος» από την Ελληνική Ακαδημία Μάρκετινγκ για τη συμβολή και το παράδειγμά του στην εξωστρέφεια της ελληνικής βιομηχανίας.
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος διακρίθηκε επίσης στον πολιτιστικό και κοινωνικό τομέα, καθώς, μαζί με τη μητέρα του Μαριάνθη και τον αδελφό του Ευάγγελο, ίδρυσε στη μνήμη του πατέρα του, το Κοινωφελές Ίδρυμα «Μιχαήλ Ν. Στασινόπουλος – ΒΙΟΧΑΛΚΟ».
Με το Ίδρυμα, το οποίο στη συνέχεια ανέλαβε η σύζυγος του Αλεξάνδρα Στασινοπούλου, άφησε σημαντικό κοινωνικό αποτύπωμα στην Τεγέα Αρκαδίας, τόπο καταγωγής της οικογένειας.
www.bankingnews.gr
Η είδηση του θανάτου του σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής για την τάξη των πρωτοπόρων Ελλήνων βιομηχάνων, οι οποίοι συνδύασαν την τεράστια οικονομική ισχύ με την απόλυτη σεμνότητα και τη διακριτική στάση ζωής.
Παρά το γεγονός ότι ηγήθηκε ενός παγκόσμιου βιομηχανικού κολοσσού, ο Νικόλαος Στασινόπουλος υπήρξε σχεδόν «αόρατος» για τα φώτα της δημοσιότητας.
Απέφευγε συστηματικά τις κοινωνικές εκδηλώσεις και τις επιδείξεις πλούτου, παραμένοντας πιστός στον κώδικα της γενιάς του, που προέτασσε το έργο έναντι της προβολής.
Ακόμα και η επίσημη αναφορά στο πρόσωπό του στην ιστοσελίδα της εταιρείας περιορίζεται σε λίγες, τυπικές γραμμές, αποτυπώνοντας την απροθυμία του σε κάθε είδους υπερβολή.
Η αφετηρία και οι ρίζες στην Αρκαδία
Η διαδρομή ξεκίνησε από το χωριό Στάδιο της Τεγέας στην Αρκαδία.
Το 1920, τα τρία αδέλφια Στασινόπουλου (Μιχάλης, Γιάννης και Ηλίας) μετοίκησαν στην Αθήνα αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον.
Το 1937 τέθηκαν οι βάσεις της σημερινής αυτοκρατορίας με το πρώτο εργοστάσιο στην οδό Πειραιώς 252, όπου στεγάστηκε η Ελληνική Εταιρεία Χαλκού Α.Ε., παράγοντας αρχικά σωλήνες και οικιακά σκεύη.
Το «σχέδιο Μάρσαλ» και οι «πέτρινες» δεκαετίες
Μετά την επανεκκίνηση της παραγωγής το 1946 και την είσοδο στο Χρηματιστήριο, η οικογένεια αξιοποίησε τα κονδύλια του Σχεδίου Μάρσαλ (600.000 δολάρια) για τον εκσυγχρονισμό των μηχανημάτων.
Ωστόσο, η υποτίμηση της δραχμής από τον Σπύρο Μαρκεζίνη το 1953 έφερε την επιχείρηση σε δυσχερή θέση.
Τότε, ο Μιχάλης Στασινόπουλος εξαγόρασε τις μετοχές των αδελφών του και μετονόμασε την εταιρεία σε Βιοχάλκο Α.Ε., με τον γιο του, Νικόλαο, να αναλαμβάνει δράση την ίδια χρονιά.
Η δεκαετία της μεγάλης επέκτασης
Υπό την καθοδήγηση του Νικολάου Στασινόπουλου, η δεκαετία του 1960 υπήρξε καθοριστική.
Η εταιρεία μετατράπηκε σε Holding, εξασφαλίζοντας αυτονομία στις θυγατρικές της, μια κίνηση πρωτοποριακή για τα ελληνικά δεδομένα. Την περίοδο αυτή ιδρύθηκαν η ΕΛΒΑΛ και η Βιοχάλκο - Καλώδια (μετέπειτα Ελληνικά Καλώδια), ενώ η συμμετοχή ξένων κολοσσών, όπως η βελγική Socobelge και η αμερικανική Phelps Dodge, προσέδωσε διεθνή δυναμική στον όμιλο.
Η διεθνής εκτόξευχη και οι στρατηγικές εξαγορές
Από τη δεκαετία του '70 και μετά, ο όμιλος εισήλθε σε τροχιά γιγάντωσης με την ίδρυση της Ετέμ και τη σταδιακή επέκταση στο εξωτερικό μέσω μονάδων στη Βουλγαρία (Stomana, Sofia Med), τη Ρουμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Η εξαγορά της Fulgor το 2011 ενίσχυσε τη θέση της εταιρείας στα υποβρύχια καλώδια, οδηγώντας σε εμβληματικά έργα όπως η ηλεκτρική διασύνδεση Κρήτης - Πελοποννήσου.
Η ιστορική αναδιάρθρωση και η μεταφορά στις Βρυξέλλες
Ένας σημαντικός σταθμός που προκάλεσε αίσθηση ήταν η εταιρική αναδιάρθρωση του 2013, η οποία οδήγησε στην απορρόφηση των ελληνικών δραστηριοτήτων από τη βελγική Viohalco S.A. και την εισαγωγή της στο χρηματιστήριο Euronext των Βρυξελλών.
Ακολούθησε η δημιουργία της Cenergy Holdings και της Noval Property, επεκτείνοντας το αποτύπωμα του ομίλου στο Real Estate και τις τεχνολογίες ενέργειας.
Ο «αόρατος δισεκατομμυριούχος» και ο κώδικας τιμής
Στην προσωπική του ζωή, ο Νικόλαος Στασινόπουλος παρέμεινε απλός.
Ζούσε αθόρυβα στο Παλαιό Ψυχικό, κυκλοφορούσε παλαιότερα με ένα ταπεινό αυτοκίνητο Golf και απέφευγε κάθε πρόκληση. Χαρακτηριστικό της φιλοσοφίας του είναι το περιστατικό με στέλεχος που εμφανίστηκε με μια απαστράπτουσα Jaguar και απομακρύνθηκε λίγο αργότερα, καθώς η επίδειξη πλούτου ήταν αντίθετη με τις αξίες του ομίλου.
Η απειλή της «17Ν» και η Ελβετία
Η ζωή του άλλαξε το 1992, όταν η δράση της τρομοκρατικής οργάνωσης «17 Νοέμβρη» τον ανάγκασε να μεταφέρει την έδρα της διαμονής του στην Ελβετία και να συνοδεύεται από προσωπική φρουρά.
Ήταν μια αναγκαία ανατροπή για έναν άνθρωπο που, σύμφωνα με τον αστικό μύθο, στο παρελθόν χρησιμοποιούσε ακόμα και τα μέσα μαζικής μεταφοράς.
Το ΣΕΒ και η επόμενη γενιά
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος υπήρξε κεντρικό πρόσωπο στο λεγόμενο «ιερατείο» του ΣΕΒ, το άτυπο όργανο των ισχυρών βιομηχανικών οικογενειών που καθόριζε την πορεία του Συνδέσμου.
Τη διακριτική αυτή στάση κληροδότησε και στους διαδόχους του, τους γιους του Γιάννη και Μιχάλη Στασινόπουλο, οι οποίοι κρατούν πλέον τα ηνία ενός ομίλου με ετήσιο τζίρο 7 δισ. ευρώ και παρουσία σε 95 χώρες.
Η ανακοίνωση της VIOHALCO για τον θάνατό του:
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος, πρωτοπόρος και οραματιστής, ισχυρός πυλώνας της ελληνικής βιομηχανίας.
Στο τιμόνι της ΒΙΟΧΑΛΚΟ επί δεκαετίες και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της VIOHALCO μέχρι σήμερα, όχι μόνο έθεσε γερές βάσεις για την ανάπτυξή της, οδηγώντας τη σταθερά σε έναν κορυφαίο βιομηχανικό όμιλο επεξεργασίας μετάλλων στην Ευρώπη, αλλά και σχεδίασε την ελληνική βιομηχανία του αύριο που αναδείχθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1932, μαθήτευσε αριστούχος στη σχολή Μπερζάν και αποφοίτησε από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ) με ιδιαίτερα υψηλές επιδόσεις.
Εργάσθηκε από νωρίς στις οικογενειακές επιχειρήσεις σε διάφορες θέσεις, αντιμετωπίζοντας τις δυσκολίες της μεταπολεμικής περιόδου, αλλά και μετέχοντας ενεργά στην παραγωγική ανάπτυξη και την εξωστρέφεια της τότε Ελληνικής Βιομηχανίας Χαλκού και Αλουμίνιου.
Το 1964, μετά τον θάνατο του Μιχαήλ Στασινόπουλου, ανέλαβε μαζί με τον αδελφό του Ευάγγελο τα ηνία της ΒΙΟΧΑΛΚΟ.
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος έβλεπε πάντα μπροστά από την εποχή του.
Διορατικός πάντα και ο ίδιος, διαθέτοντας εξαιρετικές ικανότητες, έδινε ιδιαίτερη έμφαση στον ανθρώπινο παράγοντα και στο υψηλό επίπεδο επιχειρηματικής ηθικής και διαφάνειας.
Με τόλμη, διορατικότητα αλλά και σταθερότητα, οπλισμένος με ήθος, συνέχισε και εξέλιξε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το έργο του πατέρα του Μιχαήλ.
Αντελήφθη από νωρίς, ότι οι αγορές του εξωτερικού και οι διεθνείς συνεργασίες, ήταν μονόδρομος για την επέκταση του Ομίλου.
Ανέπτυξε ένα αποτελεσματικό και ευέλικτο επιχειρηματικό μοντέλο, καθιστώντας τη ΒΙΟΧΑΛΚΟ ως εταιρεία συμμετοχών και μεταφέροντας όλη την παραγωγή της σε θυγατρικές και συνδεδεμένες εταιρείες.
Παράλληλα με μακρόπνοο όραμα και δυναμισμό κράτησε τον Όμιλο σε διαρκή εγρήγορση και στην πρωτοπορία, επιλέγοντας στρατηγικές επενδύσεις και επιδιώκοντας σταθερά την τεχνολογική πρωτοπορία στις παραγωγικές μονάδες.
Εντείνοντας τον εξαγωγικό προσανατολισμό των εταιριών, ανέπτυσσε στρατηγικές συνεργασίες με μεγάλες διεθνείς εταιρίες.
Παράλληλα, στοχεύοντας στην παραγωγή πρωτοποριακών και ποιοτικών προϊόντων για τις διεθνείς αγορές, επένδυε στις νέες τεχνολογίες και τεχνογνωσίες που ενίσχυαν την ανταγωνιστικότητα των εταιριών, δημιουργώντας ένα διεθνές δίκτυο τεχνολογικών συνεργασιών.
Με πίστη στην ανθρώπινη πλευρά της επιχειρηματικότητας, εστίασε στην ανάπτυξη των εργαζομένων στις εταιρίες, στους οποίους ήταν πάντα κοντά στηρίζοντάς τους με ουσιαστικό τρόπο.
Με πολύχρονες προσπάθειες, μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχεδιασμό, σωστές επιχειρηματικές επιλογές εξέλιξε σταθερά την ΒΙΟΧΑΛΚΟ σε έναν κορυφαίο βιομηχανικό όμιλο επεξεργασίας μετάλλων στην Ευρώπη και τη μεγαλύτερη εξαγωγική δύναμη της Ελλάδας.
Όλα αυτά, μαζί με την εμπιστοσύνη στις δυνατότητες της ελληνικής βιομηχανίας και τη στήριξη και συνεισφορά στην εθνική οικονομία, έπαιξαν σπουδαίο ρόλο ως στοιχεία μιας εξέχουσας επιχειρηματικής διαδρομής.
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος ευτύχησε επίσης να δει την επόμενη γενιά, τους υιούς του Μιχάλη και Γιάννη, να αναλαμβάνουν το επιχειρηματικό τιμόνι αυτού του διεθνούς Ομίλου προσδίδοντας νέα ορμή και σύγχρονο πνεύμα, αλλά πάντα με τις ίδιες θεμελιακές αξίες των ιδρυτών.
Ως δείγμα αναγνώρισης της προσφοράς του στον στίβο του επιχειρείν, ο Νικόλαος Στασινόπουλος τιμήθηκε το 2018 με το «Αριστείο ΙΟΒΕ» για τη συμβολή του στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Επιπλέον, το 2019 έλαβε το βραβείο «Δίολκος» από την Ελληνική Ακαδημία Μάρκετινγκ για τη συμβολή και το παράδειγμά του στην εξωστρέφεια της ελληνικής βιομηχανίας.
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος διακρίθηκε επίσης στον πολιτιστικό και κοινωνικό τομέα, καθώς, μαζί με τη μητέρα του Μαριάνθη και τον αδελφό του Ευάγγελο, ίδρυσε στη μνήμη του πατέρα του, το Κοινωφελές Ίδρυμα «Μιχαήλ Ν. Στασινόπουλος – ΒΙΟΧΑΛΚΟ».
Με το Ίδρυμα, το οποίο στη συνέχεια ανέλαβε η σύζυγος του Αλεξάνδρα Στασινοπούλου, άφησε σημαντικό κοινωνικό αποτύπωμα στην Τεγέα Αρκαδίας, τόπο καταγωγής της οικογένειας.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών