Η δολοφονία του διαδηλωτή Alex Pretti από ομοσπονδιακούς πράκτορες και η άμεση απόπειρα της υπουργού Εσωτερικής Ασφάλειας Kristi Noem να τον βαφτίσει «εγχώριο τρομοκράτη» αποτέλεσαν σημείο καμπής για τις ΗΠΑ
Οι εικόνες που έρχονται τις τελευταίες εβδομάδες από τη Μινεάπολη μοιάζουν περισσότερο με σκηνές από εμπόλεμη ζώνη παρά από αμερικανική πόλη.
Ομοσπονδιακοί πράκτορες πετάγονται από βαν χωρίς διακριτικά, ρίχνουν διαδηλωτές στο έδαφος, χρησιμοποιούν σπρέι πιπεριού, σπάνε τζάμια αυτοκινήτων και συλλαμβάνουν ανθρώπους στον δρόμο.
Η παρουσία χιλιάδων ομοσπονδιακών αστυνομικών δεν έχει ως στόχο απλώς την «επιβολή του νόμου», αλλά την επίδειξη ισχύος.
Η δολοφονία του διαδηλωτή Alex Pretti από ομοσπονδιακούς πράκτορες και η άμεση απόπειρα της υπουργού Εσωτερικής Ασφάλειας Kristi Noem να τον βαφτίσει «εγχώριο τρομοκράτη» αποτέλεσαν σημείο καμπής.
Όχι μόνο για την τοπική κοινωνία, αλλά για το σύνολο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Διότι εδώ δεν μιλάμε απλώς για αστυνομική αυθαιρεσία.
Μιλάμε για μεταφορά πολεμικών δογμάτων στο εσωτερικό μιας δημοκρατίας.
Για όσους παρακολουθούν χρόνια τη σύγκρουση Ισραήλ – Παλαιστίνης, οι σκηνές αυτές είναι ανατριχιαστικά οικείες. Και αυτό δεν είναι σύμπτωση.
Η «σιωπηλή σύμπραξη» ΗΠΑ – Ισραήλ στον τομέα της ασφάλειας
Τα τελευταία είκοσι χρόνια, οι αμερικανικές υπηρεσίες μετανάστευσης και συνοριακού ελέγχου (ICE και CBP) έχουν αναπτύξει μια στενή, θεσμική και βαθιά πολιτική σχέση με τις ισραηλινές δυνάμεις ασφαλείας. Μια σχέση που περιλαμβάνει κοινές εκπαιδεύσεις, ανταλλαγές τεχνογνωσίας, μεταφορά τεχνολογίας επιτήρησης και –το πιο ανησυχητικό– ιδεολογική σύγκλιση γύρω από την έννοια της πάταξης της τρομοκρατίας.
Υψηλόβαθμοι Αμερικανοί αξιωματούχοι επιβολής του νόμου έχουν επισκεφθεί το Ισραήλ μέσω ιδιωτικά χρηματοδοτούμενων αποστολών, με τη στήριξη οργανισμών όπως η ADL και το JINSA.
Τα ταξίδια αυτά δεν ήταν τουριστικά.
Περιλάμβαναν επισκέψεις σε φυλακές, σε κατεχόμενες περιοχές της Δυτικής Όχθης, ακόμα και στην Hebron – μια πόλη-σύμβολο στρατιωτικής κατοχής και φυλετικού διαχωρισμού.
Όπως παραδέχτηκε ο πρώην σερίφης Bill Ayub η εμπειρία ήταν «σοκαριστική».
Η χρήση βίας, η παρακολούθηση και η καταστολή που θεωρούνται «φυσιολογικές» στο ισραηλινό πλαίσιο θα οδηγούσαν Αμερικανούς αστυνομικούς στη φυλακή, αν εφαρμόζονταν επίσημα στις ΗΠΑ. Και όμως, σήμερα εφαρμόζονται.
Από τον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» στον πόλεμο κατά της κοινωνίας
Μετά την 11η Σεπτεμβρίου, οι ΗΠΑ αναδιοργάνωσαν το κράτος τους γύρω από το δόγμα της ασφάλειας.
Η δημιουργία του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS), της ICE και της CBP εντάχθηκε σε μια λογική μόνιμης έκτακτης ανάγκης.
Όμως, αυτό που ξεκίνησε ως απάντηση σε μια πραγματική απειλή εξελίχθηκε σε μόνιμο μηχανισμό καταστολής.
Σήμερα, υπό την κυβέρνηση Trump, η παράνομη μετανάστευση παρουσιάζεται ως νέα μορφή τρομοκρατίας.
Αυτή η ρητορική επιτρέπει τη χρήση στρατιωτικών τακτικών απέναντι σε πολίτες, διαδηλωτές, ακόμα και παιδιά.
Όπως δήλωσε ο Josh Paul, πρώην επικεφαλής μεταφοράς όπλων του State Department οι παραλληλισμοί με τη Δυτική Όχθη είναι πλέον αναπόφευκτοι: σημεία ελέγχου, μαζικές συλλήψεις, επιχειρήσεις χωρίς λογοδοσία.
Η τεχνολογία της επιτήρησης ως όπλο εσωτερικού ελέγχου
Ένας από τους πιο επικίνδυνους άξονες αυτής της συνεργασίας είναι η μεταφορά τεχνολογίας.
Η ICE έχει προμηθευτεί εργαλεία μαζικής παρακολούθησης από ισραηλινές εταιρείες όπως η Cellebrite και η Paragon – τεχνολογίες που μπορούν να χακάρουν κινητά τηλέφωνα, να συλλέγουν δεδομένα και να δημιουργούν ψηφιακά προφίλ εκατομμυρίων ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων Αμερικανών πολιτών.
Αυτή η «ψηφιακή απόχη», όπως την αποκαλούν επικριτές, μετατρέπει την κοινωνία σε ύποπτο εκ προοιμίου.
Πρόκειται για το ίδιο μοντέλο που εφαρμόζεται εδώ και χρόνια στα παλαιστινιακά εδάφη: καθολική επιτήρηση, προληπτική καταστολή, μηδενική ανοχή.
Μινεάπολη: Ένα εργαστήριο καταστολής
Η μαζική ανάπτυξη 3.000 πρακτόρων ICE και CBP μόνο στη Μινεσότα δείχνει ότι η Μινεάπολη λειτουργεί ως πιλοτικό πρόγραμμα.
Σύμφωνα με τον Antony Aguilar πρώην αξιωματικό του στρατού και εργολάβο στη Γάζα, αυτό που παρατηρείται στους δρόμους της πόλης θυμίζει απόλυτα τον τρόπο δράσης των Ισραηλινών Δυνάμεων Άμυνας: έλλειψη σαφών κανόνων εμπλοκής, αποσπασματικές επιχειρήσεις, κουλτούρα ατιμωρησίας αποκαλύπτει το Responsible Statecraft.
Η εκρηκτική αύξηση του προϋπολογισμού της ICE (περίπου 200%) και ο υπερδιπλασιασμός του προσωπικού της μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο έχουν δημιουργήσει ένα σώμα με τεράστια ισχύ και ελάχιστο έλεγχο. Ένα κράτος εν κράτει.
Οπισθοχώρηση ή τακτικός ελιγμός;
Η πρόσφατη προσπάθεια του Trump να εμφανιστεί πιο «μετριοπαθής» –υποβάθμιση στελεχών, αποστολή του Tom Homan για «αποκλιμάκωση», αλλαγή τόνου για τις δολοφονίες πολιτών– δεν αναιρεί τη δομική πραγματικότητα.
Πρόκειται περισσότερο για επικοινωνιακή διόρθωση παρά για στρατηγική αλλαγή.
Όπως επισημαίνουν πρώην αξιωματούχοι του DHS, η σύγκριση με το Ισραήλ δεν είναι νέα. Απλώς τώρα γίνεται ορατή στο ευρύ κοινό.
Και αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα: οι τακτικές που δοκιμάστηκαν για δεκαετίες σε κατεχόμενα εδάφη εφαρμόζονται πλέον στο εσωτερικό μιας δυτικής δημοκρατίας.
Η Μινεάπολη ως προειδοποίηση
Η Μινεάπολη δεν είναι εξαίρεση. Είναι προειδοποίηση.
Όταν η αντιμετώπιση της «τρομοκρατίας» μετατρέπεται σε ιδεολογία και η ασφάλεια σε απόλυτη αξία, τα όρια ανάμεσα σε πόλεμο και αστυνόμευση καταρρέουν.
Και τότε, ο εχθρός δεν βρίσκεται πια εκτός συνόρων – βρίσκεται μέσα στην κοινωνία.
Αυτό που συμβαίνει σήμερα στις ΗΠΑ δεν είναι απλώς καταστολή.
Είναι η εξαγωγή ενός μοντέλου κατοχής στο εσωτερικό.
Και η ιστορία έχει δείξει ότι τέτοια πειράματα δεν τελειώνουν ποτέ καλά.
Javier Perez
www.bankingnews.gr
Ομοσπονδιακοί πράκτορες πετάγονται από βαν χωρίς διακριτικά, ρίχνουν διαδηλωτές στο έδαφος, χρησιμοποιούν σπρέι πιπεριού, σπάνε τζάμια αυτοκινήτων και συλλαμβάνουν ανθρώπους στον δρόμο.
Η παρουσία χιλιάδων ομοσπονδιακών αστυνομικών δεν έχει ως στόχο απλώς την «επιβολή του νόμου», αλλά την επίδειξη ισχύος.
Η δολοφονία του διαδηλωτή Alex Pretti από ομοσπονδιακούς πράκτορες και η άμεση απόπειρα της υπουργού Εσωτερικής Ασφάλειας Kristi Noem να τον βαφτίσει «εγχώριο τρομοκράτη» αποτέλεσαν σημείο καμπής.
Όχι μόνο για την τοπική κοινωνία, αλλά για το σύνολο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Διότι εδώ δεν μιλάμε απλώς για αστυνομική αυθαιρεσία.
Μιλάμε για μεταφορά πολεμικών δογμάτων στο εσωτερικό μιας δημοκρατίας.
Για όσους παρακολουθούν χρόνια τη σύγκρουση Ισραήλ – Παλαιστίνης, οι σκηνές αυτές είναι ανατριχιαστικά οικείες. Και αυτό δεν είναι σύμπτωση.
Η «σιωπηλή σύμπραξη» ΗΠΑ – Ισραήλ στον τομέα της ασφάλειας
Τα τελευταία είκοσι χρόνια, οι αμερικανικές υπηρεσίες μετανάστευσης και συνοριακού ελέγχου (ICE και CBP) έχουν αναπτύξει μια στενή, θεσμική και βαθιά πολιτική σχέση με τις ισραηλινές δυνάμεις ασφαλείας. Μια σχέση που περιλαμβάνει κοινές εκπαιδεύσεις, ανταλλαγές τεχνογνωσίας, μεταφορά τεχνολογίας επιτήρησης και –το πιο ανησυχητικό– ιδεολογική σύγκλιση γύρω από την έννοια της πάταξης της τρομοκρατίας.
Υψηλόβαθμοι Αμερικανοί αξιωματούχοι επιβολής του νόμου έχουν επισκεφθεί το Ισραήλ μέσω ιδιωτικά χρηματοδοτούμενων αποστολών, με τη στήριξη οργανισμών όπως η ADL και το JINSA.
Τα ταξίδια αυτά δεν ήταν τουριστικά.
Περιλάμβαναν επισκέψεις σε φυλακές, σε κατεχόμενες περιοχές της Δυτικής Όχθης, ακόμα και στην Hebron – μια πόλη-σύμβολο στρατιωτικής κατοχής και φυλετικού διαχωρισμού.
Όπως παραδέχτηκε ο πρώην σερίφης Bill Ayub η εμπειρία ήταν «σοκαριστική».
Η χρήση βίας, η παρακολούθηση και η καταστολή που θεωρούνται «φυσιολογικές» στο ισραηλινό πλαίσιο θα οδηγούσαν Αμερικανούς αστυνομικούς στη φυλακή, αν εφαρμόζονταν επίσημα στις ΗΠΑ. Και όμως, σήμερα εφαρμόζονται.
Από τον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» στον πόλεμο κατά της κοινωνίας
Μετά την 11η Σεπτεμβρίου, οι ΗΠΑ αναδιοργάνωσαν το κράτος τους γύρω από το δόγμα της ασφάλειας.
Η δημιουργία του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS), της ICE και της CBP εντάχθηκε σε μια λογική μόνιμης έκτακτης ανάγκης.
Όμως, αυτό που ξεκίνησε ως απάντηση σε μια πραγματική απειλή εξελίχθηκε σε μόνιμο μηχανισμό καταστολής.
Σήμερα, υπό την κυβέρνηση Trump, η παράνομη μετανάστευση παρουσιάζεται ως νέα μορφή τρομοκρατίας.
Αυτή η ρητορική επιτρέπει τη χρήση στρατιωτικών τακτικών απέναντι σε πολίτες, διαδηλωτές, ακόμα και παιδιά.
Όπως δήλωσε ο Josh Paul, πρώην επικεφαλής μεταφοράς όπλων του State Department οι παραλληλισμοί με τη Δυτική Όχθη είναι πλέον αναπόφευκτοι: σημεία ελέγχου, μαζικές συλλήψεις, επιχειρήσεις χωρίς λογοδοσία.
Η τεχνολογία της επιτήρησης ως όπλο εσωτερικού ελέγχου
Ένας από τους πιο επικίνδυνους άξονες αυτής της συνεργασίας είναι η μεταφορά τεχνολογίας.
Η ICE έχει προμηθευτεί εργαλεία μαζικής παρακολούθησης από ισραηλινές εταιρείες όπως η Cellebrite και η Paragon – τεχνολογίες που μπορούν να χακάρουν κινητά τηλέφωνα, να συλλέγουν δεδομένα και να δημιουργούν ψηφιακά προφίλ εκατομμυρίων ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων Αμερικανών πολιτών.
Αυτή η «ψηφιακή απόχη», όπως την αποκαλούν επικριτές, μετατρέπει την κοινωνία σε ύποπτο εκ προοιμίου.
Πρόκειται για το ίδιο μοντέλο που εφαρμόζεται εδώ και χρόνια στα παλαιστινιακά εδάφη: καθολική επιτήρηση, προληπτική καταστολή, μηδενική ανοχή.
Μινεάπολη: Ένα εργαστήριο καταστολής
Η μαζική ανάπτυξη 3.000 πρακτόρων ICE και CBP μόνο στη Μινεσότα δείχνει ότι η Μινεάπολη λειτουργεί ως πιλοτικό πρόγραμμα.
Σύμφωνα με τον Antony Aguilar πρώην αξιωματικό του στρατού και εργολάβο στη Γάζα, αυτό που παρατηρείται στους δρόμους της πόλης θυμίζει απόλυτα τον τρόπο δράσης των Ισραηλινών Δυνάμεων Άμυνας: έλλειψη σαφών κανόνων εμπλοκής, αποσπασματικές επιχειρήσεις, κουλτούρα ατιμωρησίας αποκαλύπτει το Responsible Statecraft.
Η εκρηκτική αύξηση του προϋπολογισμού της ICE (περίπου 200%) και ο υπερδιπλασιασμός του προσωπικού της μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο έχουν δημιουργήσει ένα σώμα με τεράστια ισχύ και ελάχιστο έλεγχο. Ένα κράτος εν κράτει.
Οπισθοχώρηση ή τακτικός ελιγμός;
Η πρόσφατη προσπάθεια του Trump να εμφανιστεί πιο «μετριοπαθής» –υποβάθμιση στελεχών, αποστολή του Tom Homan για «αποκλιμάκωση», αλλαγή τόνου για τις δολοφονίες πολιτών– δεν αναιρεί τη δομική πραγματικότητα.
Πρόκειται περισσότερο για επικοινωνιακή διόρθωση παρά για στρατηγική αλλαγή.
Όπως επισημαίνουν πρώην αξιωματούχοι του DHS, η σύγκριση με το Ισραήλ δεν είναι νέα. Απλώς τώρα γίνεται ορατή στο ευρύ κοινό.
Και αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα: οι τακτικές που δοκιμάστηκαν για δεκαετίες σε κατεχόμενα εδάφη εφαρμόζονται πλέον στο εσωτερικό μιας δυτικής δημοκρατίας.
Η Μινεάπολη ως προειδοποίηση
Η Μινεάπολη δεν είναι εξαίρεση. Είναι προειδοποίηση.
Όταν η αντιμετώπιση της «τρομοκρατίας» μετατρέπεται σε ιδεολογία και η ασφάλεια σε απόλυτη αξία, τα όρια ανάμεσα σε πόλεμο και αστυνόμευση καταρρέουν.
Και τότε, ο εχθρός δεν βρίσκεται πια εκτός συνόρων – βρίσκεται μέσα στην κοινωνία.
Αυτό που συμβαίνει σήμερα στις ΗΠΑ δεν είναι απλώς καταστολή.
Είναι η εξαγωγή ενός μοντέλου κατοχής στο εσωτερικό.
Και η ιστορία έχει δείξει ότι τέτοια πειράματα δεν τελειώνουν ποτέ καλά.
Javier Perez
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών