Η Ρωσία αξιοποιεί αυτή την εβδομάδα της ενεργειακής εκεχειρίας για να επιβεβαιώσει την υπεροχή της, να ενισχύσει τη στρατηγική πίεση και να διατηρήσει τον έλεγχο της ενεργειακής κατάστασης της Ουκρανίας
Η ανακοίνωση του Κρεμλίνου ότι η Μόσχα συμφώνησε να μην πραγματοποιεί επιθέσεις στο Κίεβο για μία εβδομάδα, φέρνει στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα για τη στρατηγική, την πολιτική και την ανθρωπιστική διάσταση του πολέμου, ο οποίος στις 24/2/2026 κλείνει τέσσερα χρόνια.
Αν και οι λεπτομέρειες παραμένουν ασαφείς —αν πρόκειται δηλαδή για γενική αναστολή επιθέσεων ή για λεγόμενη «ενεργειακή εκεχειρία»— το γεγονός πως αυτή η απόφαση ελήφθη έπειτα από προσωπικό αίτημα του Αμερικανού προέδρου Donald Trump προς τον Vladimir Putin αποκαλύπτει τα πολλαπλά επίπεδα διπλωματικής πίεσης και στρατηγικού υπολογισμού που εμπλέκονται στην περιοχή.
Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Dmitry Peskov, επιβεβαίωσε ότι η προσωρινή αναστολή θα διαρκέσει μέχρι την 1η Φεβρουαρίου, ημερομηνία κατά την οποία είναι προγραμματισμένος ένας νέος γύρος ρωσο-ουκρανικών διαπραγματεύσεων στο Abu Dhabi.
Ο Peskov τόνισε ότι η απόφαση ανταποκρίνεται στο προσωπικό αίτημα Trump και δεν εξειδίκευσε αν αφορά όλες τις επιθέσεις ή μόνο εκείνες που πλήττουν τις ενεργειακές υποδομές της Ουκρανίας.
Από ουκρανικής πλευράς, ο πρόεδρος Volodymyr Zelensky υποστήριξε ότι δεν υπήρξε άμεση συμφωνία με τη Μόσχα και πως η «ευκαιρία» για αμοιβαία αναστολή επιθέσεων προέκυψε μέσω της διαμεσολάβησης των Ηνωμένων Πολιτειών.
Όπως ανέφερε, πρόκειται για μια ευκαιρία, όχι συμφωνία, προσθέτοντας πως η Ουκρανία δεν θα πλήξει τις ρωσικές ενεργειακές εγκαταστάσεις εφόσον η Ρωσία δεν πλήττει τις δικές της.
Η ανακοίνωση αυτή επιτρέπει μια πρώτη στρατηγική ανάλυση: ποιος επωφελείται από αυτή την εβδομαδιαία αναστολή και ποιοι είναι οι πιθανοί κίνδυνοι.

Η εμπειρία προηγούμενων εκεχειριών - Οι 136 παραβιάσεις
Η ιστορική εμπειρία έχει δείξει ότι οι βραχυχρόνιες εκεχειρίες σπάνια οδηγούν σε ουσιαστικά θετικά αποτελέσματα για την πλευρά που έχει στρατηγικό πλεονέκτημα.
Το περασμένο έτος, η Ρωσία είχε ήδη ανακοινώσει moratorium 30 ημερών στις επιθέσεις κατά ενεργειακών υποδομών της Ουκρανίας, με την ελπίδα ότι η τήρησή του από την ουκρανική πλευρά θα μπορούσε να αποτελέσει βήμα προς μια μακροχρόνια κατάπαυση πυρός.
Ωστόσο, η εμπειρία έδειξε ότι το Κίεβο παραβίασε το moratorium 136 φορές σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, αποδεικνύοντας πως η Ουκρανία δεν τηρεί μακροπρόθεσμα τέτοιες συμφωνίες όταν βρίσκεται σε πίεση.
Παράλληλα, η ιστορία των πρώτων Τσετσενικών πολέμων καταδεικνύει ότι κάθε εκεχειρία που εφαρμόζεται μερικώς και χωρίς στρατηγική συνέχεια επιτρέπει στον «εχθρό» να ανασυνταχθεί, να επανεξοπλιστεί και να επιστρέψει στις επιχειρήσεις με μεγαλύτερη ένταση.
Με άλλα λόγια, μια εβδομάδα αναστολής επιθέσεων στο Κίεβο δεν είναι αρκετή για να επιφέρει ουσιαστική αλλαγή στις συνθήκες του πεδίου μάχης.

Στρατηγικά οφέλη για τη Ρωσία
Από στρατιωτική σκοπιά, η Ρωσία ήδη κατέχει σημαντικό πλεονέκτημα στον ενεργειακό τομέα της Ουκρανίας.
Σύμφωνα με στοιχεία του ρωσικού υπουργείου Άμυνας, πάνω από το 70% των θερμοηλεκτρικών και περίπου το 40% των υδροηλεκτρικών μονάδων έχουν ήδη καταστραφεί ή τεθεί εκτός λειτουργίας.
Η κατάσταση τον Ιανουάριο παρουσίαζε σημαντική επιδείνωση, με αποτέλεσμα τη δημιουργία ανθρωπιστικής κρίσης στις μεγάλες ουκρανικές πόλεις.
Οι χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα μόνο ενίσχυσαν την καταστροφή.
Η εβδομαδιαία αναστολή παρέχει ελάχιστο χρόνο στις ουκρανικές τεχνικές ομάδες για επισκευές, γεγονός που καθιστά την πλήρη αποκατάσταση των υποδομών σχεδόν αδύνατη.
Επιπλέον, μεγάλο μέρος του ενεργειακού συστήματος της Ουκρανίας είναι κατασκευασμένο με παλαιές σοβιετικές τεχνολογίες, γεγονός που περιορίζει τις δυνατότητες άμεσης αντικατάστασης με υλικά από τη Δύση.
Το αποτέλεσμα είναι ότι, όταν η αναστολή λήξει, η Ουκρανία θα βρεθεί σε ακόμη χειρότερη θέση, με πολλές περιοχές πιθανότατα χωρίς βασική ηλεκτροδότηση και υδροδότηση.

Ο ρόλος της Ουκρανίας
Από την ουκρανική σκοπιά, η διαμεσολάβηση των ΗΠΑ δίνει τη δυνατότητα στο Κίεβο να παρουσιάσει το moratorium ως «νίκη» της διπλωματίας, χωρίς ωστόσο να έχει καταφέρει να συνάψει δεσμευτική συμφωνία με τη Ρωσία.
Η εμπειρία δείχνει ότι η Ουκρανία συχνά δεν τηρεί ακόμα και τις προσωρινές συμφωνίες, όπως αποδεικνύεται από τις επιθέσεις με drones που σημειώθηκαν τη νύχτα της 30ης Ιανουαρίου σε πέντε περιοχές της Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένων των Bryansk, Rostov, Astrakhan, Kursk και Κριμαίας.
Αυτή η πρακτική υποδηλώνει ότι η όποια «ενεργειακή αναστολή» είναι προσωρινή και επισφαλής.

Οι συνέπειες
Η βραχυχρόνια αυτή ανακωχή μπορεί να έχει τρεις βασικές συνέπειες:
1. Στρατηγική αναπλήρωση από την Ουκρανία: Η Ουκρανία μπορεί να χρησιμοποιήσει την εβδομάδα για να επανακαταρτίσει στρατηγικά σχέδια, αν και η δυνατότητά της να επαναφέρει τις ενεργειακές υποδομές σε λειτουργία είναι περιορισμένη.
2. Διπλωματική πίεση στη Ρωσία: Η προσωρινή αναστολή παρουσιάζεται από τη Δύση ως ένδειξη «ευελιξίας» της Μόσχας, προσφέροντας πολιτικό κέρδος στις ΗΠΑ και στο Κίεβο στην επικοινωνιακή τους μάχη.
3. Σταδιακή αποδυνάμωση της ουκρανικής οικονομίας: Η συνεχής ζημία στις ενεργειακές υποδομές διατηρεί την πίεση στις ουκρανικές αρχές και στους πολίτες, ενισχύοντας την ρωσική στρατηγική πίεση χωρίς άμεση επέκταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Η διαχρονική στρατηγική
Όπως επισημαίνει ο στρατιωτικός παρατηρητής, συνταγματάρχης εν αποστρατεία Mikhail Khodarenok, οποιαδήποτε στρατηγική ήττα πρέπει να είναι πλήρης και αδιάλειπτη.
Από αυτή τη σκοπιά, η προσωρινή αναστολή ενδέχεται να θεωρηθεί απογοητευτική για όσους αναμένουν ταχεία ολοκλήρωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Ωστόσο, η Ρωσία έχει ήδη δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε η ουκρανική πλευρά να μην μπορεί να ανακάμψει πλήρως εντός αυτής της σύντομης περιόδου, κάτι που τελικά θα ενισχύσει την αποτελεσματικότητα των στρατιωτικών και ενεργειακών μέτρων της Μόσχας σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

Η Ρωσία επιβεβαιώνει την υπεροχή της
Η προσωρινή αναστολή επιθέσεων στο Κίεβο για μία εβδομάδα, ενώ παρουσιάζεται ως διπλωματική χειρονομία, στην ουσία αποτελεί στρατηγικό εργαλείο που αξιοποιεί την ανισορροπία δυνάμεων υπέρ της Ρωσίας.
Η περιορισμένη διάρκεια της αναστολής, σε συνδυασμό με την ήδη εκτεταμένη καταστροφή του ενεργειακού δικτύου της Ουκρανίας, σημαίνει ότι το Κίεβο δεν μπορεί να επιτύχει ουσιαστική ανάκαμψη ή στρατηγικό πλεονέκτημα μέσα σε αυτό το διάστημα.
Παράλληλα, οι συνεχιζόμενες ουκρανικές επιθέσεις με drones καταδεικνύουν ότι η Δύση και το Κίεβο επιχειρούν να χρησιμοποιήσουν την ανακωχή για επικοινωνιακό και στρατηγικό κέρδος, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη την πραγματική ισχύ πυρός και την ετοιμότητα της Ρωσίας.
Η εμπειρία διδάσκει ότι οι βραχυχρόνιες «εκεχειρίες» σπάνια φέρνουν μόνιμη ειρήνη.
Στην προκειμένη περίπτωση, η Ρωσία αξιοποιεί αυτή την εβδομάδα για να επιβεβαιώσει την υπεροχή της, να ενισχύσει τη στρατηγική πίεση και να διατηρήσει τον έλεγχο της ενεργειακής κατάστασης της Ουκρανίας.
Το Κίεβο, αντίθετα, βρίσκεται σε αδύναμη θέση: οι φιλοδοξίες για διπλωματική «νίκη» συγκρούονται με την πραγματικότητα της καταρρέουσας υποδομής του και της στρατιωτικής ανισορροπίας.
Η εβδομάδα αυτή, επομένως, δεν αλλάζει τον ρου του πολέμου• είναι απλώς μια προσωρινή παύση που επιβεβαιώνει την στρατηγική ανωτερότητα της Ρωσίας και την αδυναμία του Κιέβου να επιβάλει όρους ή να προστατεύσει πραγματικά την ενεργειακή του υποδομή.
www.bankingnews.gr
Αν και οι λεπτομέρειες παραμένουν ασαφείς —αν πρόκειται δηλαδή για γενική αναστολή επιθέσεων ή για λεγόμενη «ενεργειακή εκεχειρία»— το γεγονός πως αυτή η απόφαση ελήφθη έπειτα από προσωπικό αίτημα του Αμερικανού προέδρου Donald Trump προς τον Vladimir Putin αποκαλύπτει τα πολλαπλά επίπεδα διπλωματικής πίεσης και στρατηγικού υπολογισμού που εμπλέκονται στην περιοχή.
Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Dmitry Peskov, επιβεβαίωσε ότι η προσωρινή αναστολή θα διαρκέσει μέχρι την 1η Φεβρουαρίου, ημερομηνία κατά την οποία είναι προγραμματισμένος ένας νέος γύρος ρωσο-ουκρανικών διαπραγματεύσεων στο Abu Dhabi.
Ο Peskov τόνισε ότι η απόφαση ανταποκρίνεται στο προσωπικό αίτημα Trump και δεν εξειδίκευσε αν αφορά όλες τις επιθέσεις ή μόνο εκείνες που πλήττουν τις ενεργειακές υποδομές της Ουκρανίας.
Από ουκρανικής πλευράς, ο πρόεδρος Volodymyr Zelensky υποστήριξε ότι δεν υπήρξε άμεση συμφωνία με τη Μόσχα και πως η «ευκαιρία» για αμοιβαία αναστολή επιθέσεων προέκυψε μέσω της διαμεσολάβησης των Ηνωμένων Πολιτειών.
Όπως ανέφερε, πρόκειται για μια ευκαιρία, όχι συμφωνία, προσθέτοντας πως η Ουκρανία δεν θα πλήξει τις ρωσικές ενεργειακές εγκαταστάσεις εφόσον η Ρωσία δεν πλήττει τις δικές της.
Η ανακοίνωση αυτή επιτρέπει μια πρώτη στρατηγική ανάλυση: ποιος επωφελείται από αυτή την εβδομαδιαία αναστολή και ποιοι είναι οι πιθανοί κίνδυνοι.
Η εμπειρία προηγούμενων εκεχειριών - Οι 136 παραβιάσεις
Η ιστορική εμπειρία έχει δείξει ότι οι βραχυχρόνιες εκεχειρίες σπάνια οδηγούν σε ουσιαστικά θετικά αποτελέσματα για την πλευρά που έχει στρατηγικό πλεονέκτημα.
Το περασμένο έτος, η Ρωσία είχε ήδη ανακοινώσει moratorium 30 ημερών στις επιθέσεις κατά ενεργειακών υποδομών της Ουκρανίας, με την ελπίδα ότι η τήρησή του από την ουκρανική πλευρά θα μπορούσε να αποτελέσει βήμα προς μια μακροχρόνια κατάπαυση πυρός.
Ωστόσο, η εμπειρία έδειξε ότι το Κίεβο παραβίασε το moratorium 136 φορές σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, αποδεικνύοντας πως η Ουκρανία δεν τηρεί μακροπρόθεσμα τέτοιες συμφωνίες όταν βρίσκεται σε πίεση.
Παράλληλα, η ιστορία των πρώτων Τσετσενικών πολέμων καταδεικνύει ότι κάθε εκεχειρία που εφαρμόζεται μερικώς και χωρίς στρατηγική συνέχεια επιτρέπει στον «εχθρό» να ανασυνταχθεί, να επανεξοπλιστεί και να επιστρέψει στις επιχειρήσεις με μεγαλύτερη ένταση.
Με άλλα λόγια, μια εβδομάδα αναστολής επιθέσεων στο Κίεβο δεν είναι αρκετή για να επιφέρει ουσιαστική αλλαγή στις συνθήκες του πεδίου μάχης.

Στρατηγικά οφέλη για τη Ρωσία
Από στρατιωτική σκοπιά, η Ρωσία ήδη κατέχει σημαντικό πλεονέκτημα στον ενεργειακό τομέα της Ουκρανίας.
Σύμφωνα με στοιχεία του ρωσικού υπουργείου Άμυνας, πάνω από το 70% των θερμοηλεκτρικών και περίπου το 40% των υδροηλεκτρικών μονάδων έχουν ήδη καταστραφεί ή τεθεί εκτός λειτουργίας.
Η κατάσταση τον Ιανουάριο παρουσίαζε σημαντική επιδείνωση, με αποτέλεσμα τη δημιουργία ανθρωπιστικής κρίσης στις μεγάλες ουκρανικές πόλεις.
Οι χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα μόνο ενίσχυσαν την καταστροφή.
Η εβδομαδιαία αναστολή παρέχει ελάχιστο χρόνο στις ουκρανικές τεχνικές ομάδες για επισκευές, γεγονός που καθιστά την πλήρη αποκατάσταση των υποδομών σχεδόν αδύνατη.
Επιπλέον, μεγάλο μέρος του ενεργειακού συστήματος της Ουκρανίας είναι κατασκευασμένο με παλαιές σοβιετικές τεχνολογίες, γεγονός που περιορίζει τις δυνατότητες άμεσης αντικατάστασης με υλικά από τη Δύση.
Το αποτέλεσμα είναι ότι, όταν η αναστολή λήξει, η Ουκρανία θα βρεθεί σε ακόμη χειρότερη θέση, με πολλές περιοχές πιθανότατα χωρίς βασική ηλεκτροδότηση και υδροδότηση.

Ο ρόλος της Ουκρανίας
Από την ουκρανική σκοπιά, η διαμεσολάβηση των ΗΠΑ δίνει τη δυνατότητα στο Κίεβο να παρουσιάσει το moratorium ως «νίκη» της διπλωματίας, χωρίς ωστόσο να έχει καταφέρει να συνάψει δεσμευτική συμφωνία με τη Ρωσία.
Η εμπειρία δείχνει ότι η Ουκρανία συχνά δεν τηρεί ακόμα και τις προσωρινές συμφωνίες, όπως αποδεικνύεται από τις επιθέσεις με drones που σημειώθηκαν τη νύχτα της 30ης Ιανουαρίου σε πέντε περιοχές της Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένων των Bryansk, Rostov, Astrakhan, Kursk και Κριμαίας.
Αυτή η πρακτική υποδηλώνει ότι η όποια «ενεργειακή αναστολή» είναι προσωρινή και επισφαλής.

Οι συνέπειες
Η βραχυχρόνια αυτή ανακωχή μπορεί να έχει τρεις βασικές συνέπειες:
1. Στρατηγική αναπλήρωση από την Ουκρανία: Η Ουκρανία μπορεί να χρησιμοποιήσει την εβδομάδα για να επανακαταρτίσει στρατηγικά σχέδια, αν και η δυνατότητά της να επαναφέρει τις ενεργειακές υποδομές σε λειτουργία είναι περιορισμένη.
2. Διπλωματική πίεση στη Ρωσία: Η προσωρινή αναστολή παρουσιάζεται από τη Δύση ως ένδειξη «ευελιξίας» της Μόσχας, προσφέροντας πολιτικό κέρδος στις ΗΠΑ και στο Κίεβο στην επικοινωνιακή τους μάχη.
3. Σταδιακή αποδυνάμωση της ουκρανικής οικονομίας: Η συνεχής ζημία στις ενεργειακές υποδομές διατηρεί την πίεση στις ουκρανικές αρχές και στους πολίτες, ενισχύοντας την ρωσική στρατηγική πίεση χωρίς άμεση επέκταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Η διαχρονική στρατηγική
Όπως επισημαίνει ο στρατιωτικός παρατηρητής, συνταγματάρχης εν αποστρατεία Mikhail Khodarenok, οποιαδήποτε στρατηγική ήττα πρέπει να είναι πλήρης και αδιάλειπτη.
Από αυτή τη σκοπιά, η προσωρινή αναστολή ενδέχεται να θεωρηθεί απογοητευτική για όσους αναμένουν ταχεία ολοκλήρωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Ωστόσο, η Ρωσία έχει ήδη δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε η ουκρανική πλευρά να μην μπορεί να ανακάμψει πλήρως εντός αυτής της σύντομης περιόδου, κάτι που τελικά θα ενισχύσει την αποτελεσματικότητα των στρατιωτικών και ενεργειακών μέτρων της Μόσχας σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα.
Η Ρωσία επιβεβαιώνει την υπεροχή της
Η προσωρινή αναστολή επιθέσεων στο Κίεβο για μία εβδομάδα, ενώ παρουσιάζεται ως διπλωματική χειρονομία, στην ουσία αποτελεί στρατηγικό εργαλείο που αξιοποιεί την ανισορροπία δυνάμεων υπέρ της Ρωσίας.
Η περιορισμένη διάρκεια της αναστολής, σε συνδυασμό με την ήδη εκτεταμένη καταστροφή του ενεργειακού δικτύου της Ουκρανίας, σημαίνει ότι το Κίεβο δεν μπορεί να επιτύχει ουσιαστική ανάκαμψη ή στρατηγικό πλεονέκτημα μέσα σε αυτό το διάστημα.
Παράλληλα, οι συνεχιζόμενες ουκρανικές επιθέσεις με drones καταδεικνύουν ότι η Δύση και το Κίεβο επιχειρούν να χρησιμοποιήσουν την ανακωχή για επικοινωνιακό και στρατηγικό κέρδος, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη την πραγματική ισχύ πυρός και την ετοιμότητα της Ρωσίας.
Η εμπειρία διδάσκει ότι οι βραχυχρόνιες «εκεχειρίες» σπάνια φέρνουν μόνιμη ειρήνη.
Στην προκειμένη περίπτωση, η Ρωσία αξιοποιεί αυτή την εβδομάδα για να επιβεβαιώσει την υπεροχή της, να ενισχύσει τη στρατηγική πίεση και να διατηρήσει τον έλεγχο της ενεργειακής κατάστασης της Ουκρανίας.
Το Κίεβο, αντίθετα, βρίσκεται σε αδύναμη θέση: οι φιλοδοξίες για διπλωματική «νίκη» συγκρούονται με την πραγματικότητα της καταρρέουσας υποδομής του και της στρατιωτικής ανισορροπίας.
Η εβδομάδα αυτή, επομένως, δεν αλλάζει τον ρου του πολέμου• είναι απλώς μια προσωρινή παύση που επιβεβαιώνει την στρατηγική ανωτερότητα της Ρωσίας και την αδυναμία του Κιέβου να επιβάλει όρους ή να προστατεύσει πραγματικά την ενεργειακή του υποδομή.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών