Το δικαστήριο απέρριψε ομόφωνα κάθε ελαφρυντικό, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα μηδενικής ανοχής.
Σε μια απόφαση - σταθμό που αντικατοπτρίζει την απόλυτη αυστηρότητα απέναντι σε εγκλήματα που συγκλονίζουν την ανθρώπινη συνείδηση, το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών επέβαλε τη βαρύτερη δυνατή ποινή στον 46χρονο πρώην αστυνομικό της Βουλής.
Ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε σε τέσσερις φορές ισόβια κάθειρξη και επιπλέον 80 έτη και 3 μήνες (με ανώτατο όριο έκτισης τα 25 έτη).
Οι κατηγορίες που τον βαρύνουν αφορούν τον κατ’ εξακολούθηση βιασμό και την κακοποίηση των ίδιων του των παιδιών, καθώς και σωματική κακοποίηση της εν διαστάσει συζύγου του.
Το δικαστήριο απέρριψε ομόφωνα κάθε ελαφρυντικό, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα μηδενικής ανοχής.
Η υπόθεση ήρθε στο φως το 2023, προκαλώντας αποτροπιασμό, καθώς ο δράστης ήταν στέλεχος της ΕΛ.ΑΣ. επιφορτισμένο με τη φύλαξη του κορυφαίου δημοκρατικού θεσμού της χώρας.
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο 46χρονος επί σειρά ετών υπέβαλλε τα ανήλικα παιδιά του σε φρικιαστικές γενετήσιες πράξεις, ενώ παράλληλα παρήγαγε πορνογραφικό υλικό.
Η δίκη διεξήχθη κεκλεισμένων των θυρών για να προστατευθεί η ψυχική υγεία των παιδιών.
Η μητέρα των παιδιών, η οποία αρχικά κατηγορήθηκε για παραμέληση ή ανοχή, αθωώθηκε.
Το δικαστήριο αναγνώρισε ότι βρισκόταν σε κατάσταση απόλυτου τρόμου και ψυχολογικής χειραγώγησης από τον δράστη, γεγονός που την καθιστούσε ανίκανη να αντιδράσει («συνδρομή σημαντικού διλήμματος»).
Τι σημαίνει η απόφαση για την ελληνική κοινωνία;
Η απόφαση αυτή δεν είναι απλώς μια ποινική καταδίκη· είναι ιστορική για τους εξής λόγους.
1. Η δικαιοσύνη παρεμβαίνει με ορμή μέσα στον ιερό θεσμό της οικογένειας, διαμηνύοντας ότι το σπίτι δεν μπορεί να είναι καταφύγιο για τέρατα.
2. Ενδυνάμωση θυμάτων: Η σκληρότητα της ποινής ενθαρρύνει άλλα θύματα ενδοοικογενειακής και σεξουαλικής βίας να σπάσουν τη σιωπή τους, βλέποντας ότι το σύστημα μπορεί να τους προσφέρει δικαίωση.
3. Η καταδίκη ενός εν ενεργεία (τότε) αστυνομικού αποδεικνύει ότι η ιδιότητα του λειτουργού της έννομης τάξης λειτουργεί πλέον ως απόλυτα επιβαρυντικός παράγοντας στη συνείδηση των δικαστών.
Ιστορική αναδρομή: Είναι η πιο σκληρή απόφαση;
Η ποινή των τετράκις ισοβίων τοποθετείται στην κορυφή των πιο αυστηρών αποφάσεων των ελληνικών δικαστικών χρονικών για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας.
Παραδοσιακά, οι πολυάριθμες καταδίκες ισοβίων δεσμών καθείρξεως επιβάλλονταν σε περιπτώσεις μαζικών δολοφονιών ή τρομοκρατίας (π.χ. οι καταδίκες για τη «17 Νοέμβρη» όπου επιβλήθηκαν δεκάδες ισόβια).
Μέχρι σήμερα, ως η πιο «βαριά» θεωρείται η απόφαση για την 17 Νοέμβρη (π.χ. ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος καταδικάστηκε σε 17 φορές ισόβια).
Στο παρελθόν είχαμε βαριές ποινές για κατά συρροή δολοφόνους/βιαστές, όπως οι περιπτώσεις του «Δράκου του Σέιχ Σου» ή του Κυριάκου Παπαχρόνη, αλλά η περίπτωση του αστυνομικού της Βουλής ξεχωρίζει λόγω του αριθμού των ισοβίων που αφορούν αποκλειστικά σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων μέσα στην οικογένεια.
Σε επίπεδο ηθικής απαξίας και ποινής για σεξουαλικό έγκλημα, η χθεσινή απόφαση 17/4 είναι ίσως η πιο εξοντωτική που έχει εκδοθεί ποτέ στην Ελλάδα, ξεπερνώντας ακόμα και την υπόθεση του παιδοβιαστή του Αγρινίου ή άλλων πρόσφατων υποθέσεων (π.χ. Λιγνάδης, Φιλιππίδης), όπου οι ποινές ήταν σημαντικά μικρότερες και με δυνατότητα αναστολής.
Τι σημαίνει η ποινή του και πόσα χρόνια θα εκτίσει
Η ελληνική δικαιοσύνη πέρασε το κατώφλι μιας νέας εποχής, όπου η παιδοφιλία και η ενδοοικογενειακή φρίκη τιμωρούνται με όρους που στο παρελθόν προορίζονταν μόνο για τους πιο στυγερούς δολοφόνους ή τρομοκράτες, ωστόσο τι γίνεται με τα πραγματικά χρόνια που θα πρέπει να μείνει έγκλειστος;
Σύμφωνα με την ισχύουσα ελληνική νομοθεσία:
1. Η «ισόβια κάθειρξη» δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο κρατούμενος μένει στη φυλακή μέχρι το τέλος της ζωής του.
Σημαίνει ότι η ποινή του είναι αόριστης διάρκειας, αλλά έχει δικαίωμα να ζητήσει την αποφυλάκισή του υπό όρους (υφ’ όρον απόλυση) αφού εκτίσει ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
2.Το δικαστήριο επέβαλε «4 φορές ισόβια και 80 έτη».
Ωστόσο, ο Ποινικός Κώδικας ορίζει ένα ανώτατο όριο πραγματικής παραμονής στη φυλακή για όλους τους κρατούμενους:
Για κάποιον που έχει καταδικαστεί σε ισόβια (ή πολλά ισόβια), το ανώτατο χρονικό διάστημα που μπορεί να παραμείνει στη φυλακή πριν αιτηθεί αποφυλάκιση είναι τα 25 έτη.
Αυτό σημαίνει ότι, ανεξάρτητα από το αν έχεις καταδικαστεί σε ένα έτος ισόβια ή 4 ή 10, το «ταβάνι» της κλειστής φυλακής παραμένει το ίδιο.
3. Ο συγκεκριμένος καταδικασθείς, για να περάσει την πύλη της φυλακής, θα πρέπει να εκτίσει:
- τουλάχιστον 18 έτη «κλειστής» φυλακής (αν η ποινή ήταν μία ισόβια κάθειρξη).
- συνήθως, η πραγματική παραμονή πλησιάζει ή αγγίζει το όριο των 25 ετών.
Γιατί τότε επιβάλλονται «4 Ισόβια»;
«Αφού στα 25 χρόνια μπορεί να βγει, γιατί του έβαλαν 4 φορές ισόβια;».
Υπάρχουν δύο λόγοι:
1ος: Συμβολικός & Ηθικός: Το δικαστήριο θέλει να καταδείξει την τεράστια απαξία της πράξης.
Κάθε «ισόβια» αντιστοιχεί σε ένα από τα θύματα ή σε μια συγκεκριμένη κακουργηματική πράξη (π.χ. βιασμός ενός παιδιού).
2ος: Να καταστήσει δύσκολη την αποφυλάκιση.
Όταν ένας κρατούμενος έχει τόσες πολλές ποινές συσσωρευμένες, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών που εξετάζει την αίτηση αποφυλάκισής του μετά τα 20-25 χρόνια, είναι πολύ πιο απίθανο να του δώσει το «πράσινο φως» αν θεωρεί ότι παραμένει επικίνδυνος.
www.bankingnews.gr
Ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε σε τέσσερις φορές ισόβια κάθειρξη και επιπλέον 80 έτη και 3 μήνες (με ανώτατο όριο έκτισης τα 25 έτη).
Οι κατηγορίες που τον βαρύνουν αφορούν τον κατ’ εξακολούθηση βιασμό και την κακοποίηση των ίδιων του των παιδιών, καθώς και σωματική κακοποίηση της εν διαστάσει συζύγου του.
Το δικαστήριο απέρριψε ομόφωνα κάθε ελαφρυντικό, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα μηδενικής ανοχής.
Η υπόθεση ήρθε στο φως το 2023, προκαλώντας αποτροπιασμό, καθώς ο δράστης ήταν στέλεχος της ΕΛ.ΑΣ. επιφορτισμένο με τη φύλαξη του κορυφαίου δημοκρατικού θεσμού της χώρας.
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο 46χρονος επί σειρά ετών υπέβαλλε τα ανήλικα παιδιά του σε φρικιαστικές γενετήσιες πράξεις, ενώ παράλληλα παρήγαγε πορνογραφικό υλικό.
Η δίκη διεξήχθη κεκλεισμένων των θυρών για να προστατευθεί η ψυχική υγεία των παιδιών.
Η μητέρα των παιδιών, η οποία αρχικά κατηγορήθηκε για παραμέληση ή ανοχή, αθωώθηκε.
Το δικαστήριο αναγνώρισε ότι βρισκόταν σε κατάσταση απόλυτου τρόμου και ψυχολογικής χειραγώγησης από τον δράστη, γεγονός που την καθιστούσε ανίκανη να αντιδράσει («συνδρομή σημαντικού διλήμματος»).
Τι σημαίνει η απόφαση για την ελληνική κοινωνία;
Η απόφαση αυτή δεν είναι απλώς μια ποινική καταδίκη· είναι ιστορική για τους εξής λόγους.
1. Η δικαιοσύνη παρεμβαίνει με ορμή μέσα στον ιερό θεσμό της οικογένειας, διαμηνύοντας ότι το σπίτι δεν μπορεί να είναι καταφύγιο για τέρατα.
2. Ενδυνάμωση θυμάτων: Η σκληρότητα της ποινής ενθαρρύνει άλλα θύματα ενδοοικογενειακής και σεξουαλικής βίας να σπάσουν τη σιωπή τους, βλέποντας ότι το σύστημα μπορεί να τους προσφέρει δικαίωση.
3. Η καταδίκη ενός εν ενεργεία (τότε) αστυνομικού αποδεικνύει ότι η ιδιότητα του λειτουργού της έννομης τάξης λειτουργεί πλέον ως απόλυτα επιβαρυντικός παράγοντας στη συνείδηση των δικαστών.
Ιστορική αναδρομή: Είναι η πιο σκληρή απόφαση;
Η ποινή των τετράκις ισοβίων τοποθετείται στην κορυφή των πιο αυστηρών αποφάσεων των ελληνικών δικαστικών χρονικών για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας.
Παραδοσιακά, οι πολυάριθμες καταδίκες ισοβίων δεσμών καθείρξεως επιβάλλονταν σε περιπτώσεις μαζικών δολοφονιών ή τρομοκρατίας (π.χ. οι καταδίκες για τη «17 Νοέμβρη» όπου επιβλήθηκαν δεκάδες ισόβια).
Μέχρι σήμερα, ως η πιο «βαριά» θεωρείται η απόφαση για την 17 Νοέμβρη (π.χ. ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος καταδικάστηκε σε 17 φορές ισόβια).
Στο παρελθόν είχαμε βαριές ποινές για κατά συρροή δολοφόνους/βιαστές, όπως οι περιπτώσεις του «Δράκου του Σέιχ Σου» ή του Κυριάκου Παπαχρόνη, αλλά η περίπτωση του αστυνομικού της Βουλής ξεχωρίζει λόγω του αριθμού των ισοβίων που αφορούν αποκλειστικά σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων μέσα στην οικογένεια.
Σε επίπεδο ηθικής απαξίας και ποινής για σεξουαλικό έγκλημα, η χθεσινή απόφαση 17/4 είναι ίσως η πιο εξοντωτική που έχει εκδοθεί ποτέ στην Ελλάδα, ξεπερνώντας ακόμα και την υπόθεση του παιδοβιαστή του Αγρινίου ή άλλων πρόσφατων υποθέσεων (π.χ. Λιγνάδης, Φιλιππίδης), όπου οι ποινές ήταν σημαντικά μικρότερες και με δυνατότητα αναστολής.
Τι σημαίνει η ποινή του και πόσα χρόνια θα εκτίσει
Η ελληνική δικαιοσύνη πέρασε το κατώφλι μιας νέας εποχής, όπου η παιδοφιλία και η ενδοοικογενειακή φρίκη τιμωρούνται με όρους που στο παρελθόν προορίζονταν μόνο για τους πιο στυγερούς δολοφόνους ή τρομοκράτες, ωστόσο τι γίνεται με τα πραγματικά χρόνια που θα πρέπει να μείνει έγκλειστος;
Σύμφωνα με την ισχύουσα ελληνική νομοθεσία:
1. Η «ισόβια κάθειρξη» δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο κρατούμενος μένει στη φυλακή μέχρι το τέλος της ζωής του.
Σημαίνει ότι η ποινή του είναι αόριστης διάρκειας, αλλά έχει δικαίωμα να ζητήσει την αποφυλάκισή του υπό όρους (υφ’ όρον απόλυση) αφού εκτίσει ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
2.Το δικαστήριο επέβαλε «4 φορές ισόβια και 80 έτη».
Ωστόσο, ο Ποινικός Κώδικας ορίζει ένα ανώτατο όριο πραγματικής παραμονής στη φυλακή για όλους τους κρατούμενους:
Για κάποιον που έχει καταδικαστεί σε ισόβια (ή πολλά ισόβια), το ανώτατο χρονικό διάστημα που μπορεί να παραμείνει στη φυλακή πριν αιτηθεί αποφυλάκιση είναι τα 25 έτη.
Αυτό σημαίνει ότι, ανεξάρτητα από το αν έχεις καταδικαστεί σε ένα έτος ισόβια ή 4 ή 10, το «ταβάνι» της κλειστής φυλακής παραμένει το ίδιο.
3. Ο συγκεκριμένος καταδικασθείς, για να περάσει την πύλη της φυλακής, θα πρέπει να εκτίσει:
- τουλάχιστον 18 έτη «κλειστής» φυλακής (αν η ποινή ήταν μία ισόβια κάθειρξη).
- συνήθως, η πραγματική παραμονή πλησιάζει ή αγγίζει το όριο των 25 ετών.
Γιατί τότε επιβάλλονται «4 Ισόβια»;
«Αφού στα 25 χρόνια μπορεί να βγει, γιατί του έβαλαν 4 φορές ισόβια;».
Υπάρχουν δύο λόγοι:
1ος: Συμβολικός & Ηθικός: Το δικαστήριο θέλει να καταδείξει την τεράστια απαξία της πράξης.
Κάθε «ισόβια» αντιστοιχεί σε ένα από τα θύματα ή σε μια συγκεκριμένη κακουργηματική πράξη (π.χ. βιασμός ενός παιδιού).
2ος: Να καταστήσει δύσκολη την αποφυλάκιση.
Όταν ένας κρατούμενος έχει τόσες πολλές ποινές συσσωρευμένες, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών που εξετάζει την αίτηση αποφυλάκισής του μετά τα 20-25 χρόνια, είναι πολύ πιο απίθανο να του δώσει το «πράσινο φως» αν θεωρεί ότι παραμένει επικίνδυνος.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών