Υπάρχουν στιγμές στη διεθνή πολιτική όπου τα πρόσωπα αποκτούν μεγαλύτερη σημασία ακριβώς επειδή συμπυκνώνουν πίσω τους ευρύτερες γεωπολιτικές εξελίξεις
Η παρουσία της Kimberly Guilfoyle και της Pninat Yanay στην Αθήνα δεν είναι απλώς μια ακόμη διπλωματική συγκυρία.
Είναι η εικόνα μιας Ελλάδας που αποκτά ολοένα μεγαλύτερη στρατηγική σημασία και βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο των εξελίξεων που διαμορφώνουν τον νέο χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου.
Υπάρχουν στιγμές στη διεθνή πολιτική όπου τα πρόσωπα αποκτούν μεγαλύτερη σημασία ακριβώς επειδή συμπυκνώνουν πίσω τους ευρύτερες γεωπολιτικές εξελίξεις.
Η παρουσία στην Αθήνα της Αμερικανίδας πρέσβεως Kimberly Guilfoyle και της νέας πρέσβεως του Ισραήλ Pninat Yanay αποτελεί μια τέτοια περίπτωση.
Δύο γυναίκες που εκπροσωπούν δύο από τους σημαντικότερους στρατηγικούς εταίρους της Ελλάδας βρίσκονται στην ελληνική πρωτεύουσα σε μια περίοδο κατά την οποία η Ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται ξανά σε περιοχή ιδιαίτερης γεωπολιτικής βαρύτητας.
Πίσω από τις επίσημες συναντήσεις, τις διπλωματικές επαφές και τις δηλώσεις υπάρχει μια πολύ μεγαλύτερη εικόνα.
Η Ελλάδα βρίσκεται στο σημείο όπου συναντώνται η ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια, οι αμερικανικοί σχεδιασμοί για την περιοχή, η ισραηλινή τεχνογνωσία και οι νέες ανάγκες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Και όσο μεταβάλλονται οι ισορροπίες στην Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο, τόσο περισσότερο αναδεικνύεται η αξία της ελληνικής γεωγραφικής θέσης.
Για χρόνια η Ελλάδα αντιμετωπιζόταν ως χώρα της ευρωπαϊκής περιφέρειας.
Η εικόνα αυτή, όμως, έχει αρχίσει να αλλάζει.
Η ενεργειακή κρίση, η ανάγκη της Ευρώπης να διαφοροποιήσει τις πηγές και τις οδούς ενεργειακού εφοδιασμού της, οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και η ενίσχυση των αμυντικών συνεργασιών έχουν δημιουργήσει ένα νέο περιβάλλον.
Σε αυτό το περιβάλλον η Ελλάδα δεν είναι απλώς ένας παρατηρητής των εξελίξεων.
Είναι ένας από τους χώρους μέσα στους οποίους αυτές οι εξελίξεις μπορούν να υλοποιηθούν.
Η αμερικανική παρουσία στην Αθήνα αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο.
Η Kimberly Guilfoyle έχει αναλάβει τα καθήκοντά της σε μια περίοδο κατά την οποία η ενέργεια αποτελεί βασικό στοιχείο της αμερικανικής στρατηγικής για την Ευρώπη.
Το LNG, οι νέες ενεργειακές υποδομές και ο Κάθετος Διάδρομος δημιουργούν προϋποθέσεις για να καταστεί η Ελλάδα σημαντικός κόμβος μεταφοράς ενέργειας προς τα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη.
Η σημασία αυτής της εξέλιξης δεν περιορίζεται στην οικονομία. Η ενέργεια είναι πλέον καθαρά γεωπολιτικό εργαλείο.
Οι αγωγοί, οι τερματικοί σταθμοί, τα λιμάνια και οι διασυνδέσεις δεν αποτελούν απλώς υποδομές.
Δημιουργούν εξαρτήσεις, επηρεάζουν συμμαχίες και διαμορφώνουν τις επιλογές ολόκληρων κρατών.
Όσο περισσότερο η Ελλάδα μπορεί να αποτελέσει μέρος των νέων ενεργειακών διαδρομών της Ευρώπης, τόσο μεγαλύτερη γίνεται και η στρατηγική της αξία.
Ακριβώς την ίδια στιγμή, η σχέση με το Ισραήλ αποκτά μια διαφορετική αλλά εξίσου σημαντική διάσταση.
Η Pninat Yanay αναλαμβάνει τη θέση της πρέσβεως του Ισραήλ στην Αθήνα σε μια περίοδο κατά την οποία η ελληνοϊσραηλινή συνεργασία έχει ξεφύγει από τα παραδοσιακά όρια της διπλωματίας.
Άμυνα, τεχνολογία, κυβερνοασφάλεια, ενέργεια και επενδύσεις αποτελούν πλέον βασικά πεδία συνεργασίας, ενώ η γεωγραφική εγγύτητα των δύο χωρών δημιουργεί πρόσθετες δυνατότητες για την ανάπτυξη κοινών στρατηγικών.
Το Ισραήλ διαθέτει τεράστια εμπειρία σε τομείς στους οποίους η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να επιδιώξει μεγαλύτερη τεχνολογική και παραγωγική παρουσία.
Από τα συστήματα επιτήρησης και την κυβερνοασφάλεια μέχρι τις αμυντικές τεχνολογίες και τις εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, η συνεργασία μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία για την ελληνική οικονομία, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα περιοριστεί σε μια σχέση αγοραστή και προμηθευτή.
Αυτό είναι ίσως και το σημαντικότερο σημείο για την ελληνική πλευρά.
Η γεωπολιτική αναβάθμιση της χώρας δεν μπορεί να εξαντλείται στο γεγονός ότι μεγάλες δυνάμεις επιθυμούν να χρησιμοποιούν τις ελληνικές υποδομές ή να αναπτύσσουν σχέσεις με την Αθήνα.
Η πραγματική επιτυχία θα έρθει όταν η Ελλάδα καταφέρει να μετατρέψει αυτό το ενδιαφέρον σε παραγωγική δύναμη.
Η χώρα πρέπει να διεκδικήσει συμμετοχή.
Να απαιτήσει επενδύσεις.
Να ενισχύσει την ελληνική αμυντική βιομηχανία.
Να προσελκύσει τεχνογνωσία.
Να δημιουργήσει παραγωγικές συνεργασίες και θέσεις εργασίας.
Να μετατρέψει τις μεγάλες διεθνείς συμφωνίες σε ευκαιρίες για τις ελληνικές επιχειρήσεις και όχι απλώς σε συμφωνίες που περνούν πάνω από την ελληνική οικονομία.
Το ίδιο ισχύει και για την ενέργεια.
Το να περνά ένας αγωγός ή ένα φορτίο LNG από την Ελλάδα είναι σημαντικό.
Το να δημιουργείται όμως γύρω από αυτή τη δραστηριότητα ένα ολόκληρο οικοσύστημα επιχειρήσεων, υποδομών, υπηρεσιών και επενδύσεων είναι πολύ σημαντικότερο.
Η Ελλάδα έχει την ευκαιρία να γίνει όχι μόνο ενεργειακή πύλη αλλά πραγματικός ενεργειακός κόμβος.
Και εδώ η γεωγραφία παίζει καθοριστικό ρόλο.
Η Ελλάδα βρίσκεται στην είσοδο της Ευρώπης από την Ανατολική Μεσόγειο, δίπλα στα Βαλκάνια και σε μικρή απόσταση από τις κρίσιμες θαλάσσιες διαδρομές της περιοχής. Διαθέτει λιμάνια, ενεργειακές υποδομές και πρόσβαση σε μια αγορά εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων.
Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ και ταυτόχρονα διατηρεί ιδιαίτερα στενές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.
Αυτός ο συνδυασμός δεν είναι εύκολο να βρεθεί αλλού.
Και όσο περισσότερο η Ευρώπη αναζητά εναλλακτικές ενεργειακές πηγές, όσο περισσότερο η Ανατολική Μεσόγειος αποκτά σημασία και όσο η ασφάλεια επιστρέφει στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής πολιτικής, τόσο περισσότερο η Ελλάδα μετατρέπεται από χώρα της «περιφέρειας» σε χώρα-κλειδί.
Η παρουσία της Guilfoyle και της Yanay στην Αθήνα, επομένως, έχει έναν ισχυρό συμβολισμό.
Δεν είναι απλώς δύο πρέσβεις που υπηρετούν σε μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα.
Είναι εκπρόσωποι δύο χωρών που έχουν συγκεκριμένα στρατηγικά συμφέροντα στην περιοχή και που θεωρούν την Ελλάδα σημαντικό εταίρο για την επίτευξή τους.
Η Ουάσιγκτον χρειάζεται αξιόπιστες διαδρομές ενέργειας και ένα σταθερό στρατηγικό αποτύπωμα στην περιοχή.
Το Ισραήλ χρειάζεται ισχυρούς περιφερειακούς εταίρους και πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά και στις ευρωπαϊκές δομές.
Η Ελλάδα, από την πλευρά της, έχει τη δυνατότητα να λειτουργήσει ως συνδετικός κρίκος.
Αυτή η θέση δίνει στην Αθήνα διαπραγματευτική ισχύ.
Αλλά η διαπραγματευτική ισχύς δεν είναι αυτονόητο ότι μετατρέπεται σε εθνικό κέρδος. Χρειάζεται στρατηγική.
Χρειάζεται συνέχεια.
Χρειάζεται σχέδιο.
Και πάνω απ' όλα χρειάζεται η Ελλάδα να γνωρίζει τι θέλει από τις συνεργασίες της.
Η εποχή κατά την οποία η χώρα μπορούσε απλώς να περιμένει να αποφασίσουν οι άλλοι έχει περάσει.
Η Ελλάδα έχει σήμερα τη δυνατότητα να συμμετέχει στη διαμόρφωση των εξελίξεων και να διεκδικεί ρόλο ανάλογο με τη γεωγραφική και στρατηγική της σημασία.
Αυτό αφορά την ενέργεια, αλλά δεν περιορίζεται σε αυτήν.
Αφορά την άμυνα, όπου η Ελλάδα μπορεί να γίνει παραγωγός και όχι μόνο αγοραστής. Αφορά την τεχνολογία, όπου η συνεργασία με το Ισραήλ και άλλους εταίρους μπορεί να δημιουργήσει νέες δυνατότητες για την ελληνική αγορά.
Αφορά τα λιμάνια και τις μεταφορές, όπου η χώρα μπορεί να λειτουργήσει ως πύλη για τα Βαλκάνια. Αφορά τις επενδύσεις και την προσέλκυση κεφαλαίων.
Αφορά τελικά τη συνολική θέση της Ελλάδας στον νέο οικονομικό και γεωπολιτικό χάρτη.
Και ίσως εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη αλλαγή των τελευταίων ετών.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται πλέον να πείσει ότι έχει γεωστρατηγική σημασία.
Αυτό το έχουν ήδη καταλάβει οι ισχυροί παίκτες της περιοχής.
Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η ίδια η Ελλάδα έχει καταλάβει πόσο μεγάλη ευκαιρία βρίσκεται μπροστά της.
Η Αθήνα έχει σήμερα τη δυνατότητα να γίνει ένα από τα βασικά σημεία συνάντησης της Ευρώπης με την Ανατολική Μεσόγειο.
Να αποτελέσει ενεργειακή πύλη, κόμβο μεταφορών, κέντρο αμυντικής και τεχνολογικής συνεργασίας και χώρο στον οποίο θα συναντώνται διαφορετικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα.
Αυτό απαιτεί, βέβαια, προσοχή.
Η Ελλάδα δεν πρέπει να θεωρήσει τίποτα δεδομένο και δεν πρέπει να εγκλωβιστεί στον ρόλο του απλού «περάσματος».
Οι μεγάλες δυνάμεις προωθούν τα δικά τους συμφέροντα και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό.
Το ίδιο πρέπει να κάνει και η Ελλάδα.
Οι συμμαχίες αποκτούν αξία όταν υπάρχει αμοιβαίο όφελος.
Οι επενδύσεις αποκτούν αξία όταν δημιουργούν παραγωγή και θέσεις εργασίας.
Οι αμυντικές συμφωνίες αποκτούν μεγαλύτερη αξία όταν ενισχύουν την εγχώρια βιομηχανία.
Και οι ενεργειακοί διάδρομοι αποκτούν πραγματικό εθνικό βάρος όταν η χώρα που τους φιλοξενεί αποκτά μεγαλύτερη οικονομική και στρατηγική ισχύ.
Αυτό είναι το μεγάλο ελληνικό στοίχημα.
Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε μια θέση που πριν από λίγα χρόνια έμοιαζε πολύ πιο δύσκολο να επιτευχθεί.
Οι σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αποκτήσει μεγαλύτερο στρατηγικό βάθος.
Η συνεργασία με το Ισραήλ έχει ενισχυθεί σε πολλαπλά επίπεδα.
Η Ευρώπη χρειάζεται νέες ενεργειακές και εμπορικές διαδρομές.
Τα Βαλκάνια αποκτούν μεγαλύτερη σημασία.
Η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται στο επίκεντρο των διεθνών εξελίξεων.
Και η Ελλάδα βρίσκεται στο κέντρο αυτής της γεωγραφίας.
Η εικόνα των δύο πρέσβεων στην Αθήνα είναι, επομένως, κάτι περισσότερο από μια διπλωματική λεπτομέρεια.
Είναι ένα μικρό κομμάτι μιας πολύ μεγαλύτερης εικόνας: μιας Ελλάδας που μπορεί να μετατραπεί σε βασικό κόμβο της νέας γεωπολιτικής πραγματικότητας.
Το ζητούμενο πλέον δεν είναι να κοιτάμε με θαυμασμό το διεθνές ενδιαφέρον για τη χώρα. Είναι να το αξιοποιήσουμε.
Να υπάρξει ελληνική συμμετοχή στα μεγάλα έργα.
Να δημιουργηθεί παραγωγή. Να έρθουν τεχνολογίες.
Να ενισχυθούν οι ελληνικές επιχειρήσεις.
Να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας.
Να αποκτήσει η χώρα μεγαλύτερη ενεργειακή και αμυντική αυτονομία. Να μετατραπεί η γεωγραφική της θέση σε πραγματικό οικονομικό και πολιτικό πλεονέκτημα.
Γιατί τελικά αυτό είναι που μετρά.
Δεν αρκεί να θέλουν οι άλλοι την Ελλάδα.
Πρέπει και η Ελλάδα να ξέρει τι θέλει από τους άλλους.
Η Αθήνα έχει πλέον μπροστά της μια ιστορική ευκαιρία.
Να αξιοποιήσει τις συμμαχίες της, να επενδύσει στη γεωγραφική της θέση και να μετατρέψει τη στρατηγική της αξία σε εθνική ισχύ.
Η παρουσία της Kimberly Guilfoyle και της Pninat Yanay στην ελληνική πρωτεύουσα έρχεται να υπογραμμίσει ακριβώς αυτή τη νέα πραγματικότητα.
Δύο ισχυροί εταίροι, δύο διαφορετικές στρατηγικές, ένας κοινός γεωγραφικός παρονομαστής: η Ελλάδα.
Και σε έναν κόσμο όπου οι ισορροπίες αλλάζουν με ταχύτητα, η χώρα μας έχει πλέον την ευκαιρία να πάψει να θεωρείται απλώς η νοτιοανατολική άκρη της Ευρώπης και να διεκδικήσει έναν πολύ πιο ουσιαστικό ρόλο.
Η γεωγραφία έδωσε στην Ελλάδα τη θέση. Οι συμμαχίες τής δίνουν την ευκαιρία.
Η οικονομία και η στρατηγική πρέπει τώρα να μετατρέψουν αυτή την ευκαιρία σε δύναμη.
Η Αθήνα δεν βρίσκεται στην άκρη του νέου γεωπολιτικού χάρτη.
Βρίσκεται στο σταυροδρόμι του.
www.bankingnews.gr
Είναι η εικόνα μιας Ελλάδας που αποκτά ολοένα μεγαλύτερη στρατηγική σημασία και βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο των εξελίξεων που διαμορφώνουν τον νέο χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου.
Υπάρχουν στιγμές στη διεθνή πολιτική όπου τα πρόσωπα αποκτούν μεγαλύτερη σημασία ακριβώς επειδή συμπυκνώνουν πίσω τους ευρύτερες γεωπολιτικές εξελίξεις.
Η παρουσία στην Αθήνα της Αμερικανίδας πρέσβεως Kimberly Guilfoyle και της νέας πρέσβεως του Ισραήλ Pninat Yanay αποτελεί μια τέτοια περίπτωση.
Δύο γυναίκες που εκπροσωπούν δύο από τους σημαντικότερους στρατηγικούς εταίρους της Ελλάδας βρίσκονται στην ελληνική πρωτεύουσα σε μια περίοδο κατά την οποία η Ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται ξανά σε περιοχή ιδιαίτερης γεωπολιτικής βαρύτητας.
Πίσω από τις επίσημες συναντήσεις, τις διπλωματικές επαφές και τις δηλώσεις υπάρχει μια πολύ μεγαλύτερη εικόνα.
Η Ελλάδα βρίσκεται στο σημείο όπου συναντώνται η ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια, οι αμερικανικοί σχεδιασμοί για την περιοχή, η ισραηλινή τεχνογνωσία και οι νέες ανάγκες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Και όσο μεταβάλλονται οι ισορροπίες στην Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο, τόσο περισσότερο αναδεικνύεται η αξία της ελληνικής γεωγραφικής θέσης.
Για χρόνια η Ελλάδα αντιμετωπιζόταν ως χώρα της ευρωπαϊκής περιφέρειας.
Η εικόνα αυτή, όμως, έχει αρχίσει να αλλάζει.
Η ενεργειακή κρίση, η ανάγκη της Ευρώπης να διαφοροποιήσει τις πηγές και τις οδούς ενεργειακού εφοδιασμού της, οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και η ενίσχυση των αμυντικών συνεργασιών έχουν δημιουργήσει ένα νέο περιβάλλον.
Σε αυτό το περιβάλλον η Ελλάδα δεν είναι απλώς ένας παρατηρητής των εξελίξεων.
Είναι ένας από τους χώρους μέσα στους οποίους αυτές οι εξελίξεις μπορούν να υλοποιηθούν.
Η αμερικανική παρουσία στην Αθήνα αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο.
Η Kimberly Guilfoyle έχει αναλάβει τα καθήκοντά της σε μια περίοδο κατά την οποία η ενέργεια αποτελεί βασικό στοιχείο της αμερικανικής στρατηγικής για την Ευρώπη.
Το LNG, οι νέες ενεργειακές υποδομές και ο Κάθετος Διάδρομος δημιουργούν προϋποθέσεις για να καταστεί η Ελλάδα σημαντικός κόμβος μεταφοράς ενέργειας προς τα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη.
Η σημασία αυτής της εξέλιξης δεν περιορίζεται στην οικονομία. Η ενέργεια είναι πλέον καθαρά γεωπολιτικό εργαλείο.
Οι αγωγοί, οι τερματικοί σταθμοί, τα λιμάνια και οι διασυνδέσεις δεν αποτελούν απλώς υποδομές.
Δημιουργούν εξαρτήσεις, επηρεάζουν συμμαχίες και διαμορφώνουν τις επιλογές ολόκληρων κρατών.
Όσο περισσότερο η Ελλάδα μπορεί να αποτελέσει μέρος των νέων ενεργειακών διαδρομών της Ευρώπης, τόσο μεγαλύτερη γίνεται και η στρατηγική της αξία.
Ακριβώς την ίδια στιγμή, η σχέση με το Ισραήλ αποκτά μια διαφορετική αλλά εξίσου σημαντική διάσταση.
Η Pninat Yanay αναλαμβάνει τη θέση της πρέσβεως του Ισραήλ στην Αθήνα σε μια περίοδο κατά την οποία η ελληνοϊσραηλινή συνεργασία έχει ξεφύγει από τα παραδοσιακά όρια της διπλωματίας.
Άμυνα, τεχνολογία, κυβερνοασφάλεια, ενέργεια και επενδύσεις αποτελούν πλέον βασικά πεδία συνεργασίας, ενώ η γεωγραφική εγγύτητα των δύο χωρών δημιουργεί πρόσθετες δυνατότητες για την ανάπτυξη κοινών στρατηγικών.
Το Ισραήλ διαθέτει τεράστια εμπειρία σε τομείς στους οποίους η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να επιδιώξει μεγαλύτερη τεχνολογική και παραγωγική παρουσία.
Από τα συστήματα επιτήρησης και την κυβερνοασφάλεια μέχρι τις αμυντικές τεχνολογίες και τις εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, η συνεργασία μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία για την ελληνική οικονομία, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα περιοριστεί σε μια σχέση αγοραστή και προμηθευτή.
Αυτό είναι ίσως και το σημαντικότερο σημείο για την ελληνική πλευρά.
Η γεωπολιτική αναβάθμιση της χώρας δεν μπορεί να εξαντλείται στο γεγονός ότι μεγάλες δυνάμεις επιθυμούν να χρησιμοποιούν τις ελληνικές υποδομές ή να αναπτύσσουν σχέσεις με την Αθήνα.
Η πραγματική επιτυχία θα έρθει όταν η Ελλάδα καταφέρει να μετατρέψει αυτό το ενδιαφέρον σε παραγωγική δύναμη.
Η χώρα πρέπει να διεκδικήσει συμμετοχή.
Να απαιτήσει επενδύσεις.
Να ενισχύσει την ελληνική αμυντική βιομηχανία.
Να προσελκύσει τεχνογνωσία.
Να δημιουργήσει παραγωγικές συνεργασίες και θέσεις εργασίας.
Να μετατρέψει τις μεγάλες διεθνείς συμφωνίες σε ευκαιρίες για τις ελληνικές επιχειρήσεις και όχι απλώς σε συμφωνίες που περνούν πάνω από την ελληνική οικονομία.
Το ίδιο ισχύει και για την ενέργεια.
Το να περνά ένας αγωγός ή ένα φορτίο LNG από την Ελλάδα είναι σημαντικό.
Το να δημιουργείται όμως γύρω από αυτή τη δραστηριότητα ένα ολόκληρο οικοσύστημα επιχειρήσεων, υποδομών, υπηρεσιών και επενδύσεων είναι πολύ σημαντικότερο.
Η Ελλάδα έχει την ευκαιρία να γίνει όχι μόνο ενεργειακή πύλη αλλά πραγματικός ενεργειακός κόμβος.
Και εδώ η γεωγραφία παίζει καθοριστικό ρόλο.
Η Ελλάδα βρίσκεται στην είσοδο της Ευρώπης από την Ανατολική Μεσόγειο, δίπλα στα Βαλκάνια και σε μικρή απόσταση από τις κρίσιμες θαλάσσιες διαδρομές της περιοχής. Διαθέτει λιμάνια, ενεργειακές υποδομές και πρόσβαση σε μια αγορά εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων.
Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ και ταυτόχρονα διατηρεί ιδιαίτερα στενές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.
Αυτός ο συνδυασμός δεν είναι εύκολο να βρεθεί αλλού.
Και όσο περισσότερο η Ευρώπη αναζητά εναλλακτικές ενεργειακές πηγές, όσο περισσότερο η Ανατολική Μεσόγειος αποκτά σημασία και όσο η ασφάλεια επιστρέφει στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής πολιτικής, τόσο περισσότερο η Ελλάδα μετατρέπεται από χώρα της «περιφέρειας» σε χώρα-κλειδί.
Η παρουσία της Guilfoyle και της Yanay στην Αθήνα, επομένως, έχει έναν ισχυρό συμβολισμό.
Δεν είναι απλώς δύο πρέσβεις που υπηρετούν σε μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα.
Είναι εκπρόσωποι δύο χωρών που έχουν συγκεκριμένα στρατηγικά συμφέροντα στην περιοχή και που θεωρούν την Ελλάδα σημαντικό εταίρο για την επίτευξή τους.
Η Ουάσιγκτον χρειάζεται αξιόπιστες διαδρομές ενέργειας και ένα σταθερό στρατηγικό αποτύπωμα στην περιοχή.
Το Ισραήλ χρειάζεται ισχυρούς περιφερειακούς εταίρους και πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά και στις ευρωπαϊκές δομές.
Η Ελλάδα, από την πλευρά της, έχει τη δυνατότητα να λειτουργήσει ως συνδετικός κρίκος.
Αυτή η θέση δίνει στην Αθήνα διαπραγματευτική ισχύ.
Αλλά η διαπραγματευτική ισχύς δεν είναι αυτονόητο ότι μετατρέπεται σε εθνικό κέρδος. Χρειάζεται στρατηγική.
Χρειάζεται συνέχεια.
Χρειάζεται σχέδιο.
Και πάνω απ' όλα χρειάζεται η Ελλάδα να γνωρίζει τι θέλει από τις συνεργασίες της.
Η εποχή κατά την οποία η χώρα μπορούσε απλώς να περιμένει να αποφασίσουν οι άλλοι έχει περάσει.
Η Ελλάδα έχει σήμερα τη δυνατότητα να συμμετέχει στη διαμόρφωση των εξελίξεων και να διεκδικεί ρόλο ανάλογο με τη γεωγραφική και στρατηγική της σημασία.
Αυτό αφορά την ενέργεια, αλλά δεν περιορίζεται σε αυτήν.
Αφορά την άμυνα, όπου η Ελλάδα μπορεί να γίνει παραγωγός και όχι μόνο αγοραστής. Αφορά την τεχνολογία, όπου η συνεργασία με το Ισραήλ και άλλους εταίρους μπορεί να δημιουργήσει νέες δυνατότητες για την ελληνική αγορά.
Αφορά τα λιμάνια και τις μεταφορές, όπου η χώρα μπορεί να λειτουργήσει ως πύλη για τα Βαλκάνια. Αφορά τις επενδύσεις και την προσέλκυση κεφαλαίων.
Αφορά τελικά τη συνολική θέση της Ελλάδας στον νέο οικονομικό και γεωπολιτικό χάρτη.
Και ίσως εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη αλλαγή των τελευταίων ετών.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται πλέον να πείσει ότι έχει γεωστρατηγική σημασία.
Αυτό το έχουν ήδη καταλάβει οι ισχυροί παίκτες της περιοχής.
Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η ίδια η Ελλάδα έχει καταλάβει πόσο μεγάλη ευκαιρία βρίσκεται μπροστά της.
Η Αθήνα έχει σήμερα τη δυνατότητα να γίνει ένα από τα βασικά σημεία συνάντησης της Ευρώπης με την Ανατολική Μεσόγειο.
Να αποτελέσει ενεργειακή πύλη, κόμβο μεταφορών, κέντρο αμυντικής και τεχνολογικής συνεργασίας και χώρο στον οποίο θα συναντώνται διαφορετικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα.
Αυτό απαιτεί, βέβαια, προσοχή.
Η Ελλάδα δεν πρέπει να θεωρήσει τίποτα δεδομένο και δεν πρέπει να εγκλωβιστεί στον ρόλο του απλού «περάσματος».
Οι μεγάλες δυνάμεις προωθούν τα δικά τους συμφέροντα και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό.
Το ίδιο πρέπει να κάνει και η Ελλάδα.
Οι συμμαχίες αποκτούν αξία όταν υπάρχει αμοιβαίο όφελος.
Οι επενδύσεις αποκτούν αξία όταν δημιουργούν παραγωγή και θέσεις εργασίας.
Οι αμυντικές συμφωνίες αποκτούν μεγαλύτερη αξία όταν ενισχύουν την εγχώρια βιομηχανία.
Και οι ενεργειακοί διάδρομοι αποκτούν πραγματικό εθνικό βάρος όταν η χώρα που τους φιλοξενεί αποκτά μεγαλύτερη οικονομική και στρατηγική ισχύ.
Αυτό είναι το μεγάλο ελληνικό στοίχημα.
Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε μια θέση που πριν από λίγα χρόνια έμοιαζε πολύ πιο δύσκολο να επιτευχθεί.
Οι σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αποκτήσει μεγαλύτερο στρατηγικό βάθος.
Η συνεργασία με το Ισραήλ έχει ενισχυθεί σε πολλαπλά επίπεδα.
Η Ευρώπη χρειάζεται νέες ενεργειακές και εμπορικές διαδρομές.
Τα Βαλκάνια αποκτούν μεγαλύτερη σημασία.
Η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται στο επίκεντρο των διεθνών εξελίξεων.
Και η Ελλάδα βρίσκεται στο κέντρο αυτής της γεωγραφίας.
Η εικόνα των δύο πρέσβεων στην Αθήνα είναι, επομένως, κάτι περισσότερο από μια διπλωματική λεπτομέρεια.
Είναι ένα μικρό κομμάτι μιας πολύ μεγαλύτερης εικόνας: μιας Ελλάδας που μπορεί να μετατραπεί σε βασικό κόμβο της νέας γεωπολιτικής πραγματικότητας.
Το ζητούμενο πλέον δεν είναι να κοιτάμε με θαυμασμό το διεθνές ενδιαφέρον για τη χώρα. Είναι να το αξιοποιήσουμε.
Να υπάρξει ελληνική συμμετοχή στα μεγάλα έργα.
Να δημιουργηθεί παραγωγή. Να έρθουν τεχνολογίες.
Να ενισχυθούν οι ελληνικές επιχειρήσεις.
Να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας.
Να αποκτήσει η χώρα μεγαλύτερη ενεργειακή και αμυντική αυτονομία. Να μετατραπεί η γεωγραφική της θέση σε πραγματικό οικονομικό και πολιτικό πλεονέκτημα.
Γιατί τελικά αυτό είναι που μετρά.
Δεν αρκεί να θέλουν οι άλλοι την Ελλάδα.
Πρέπει και η Ελλάδα να ξέρει τι θέλει από τους άλλους.
Η Αθήνα έχει πλέον μπροστά της μια ιστορική ευκαιρία.
Να αξιοποιήσει τις συμμαχίες της, να επενδύσει στη γεωγραφική της θέση και να μετατρέψει τη στρατηγική της αξία σε εθνική ισχύ.
Η παρουσία της Kimberly Guilfoyle και της Pninat Yanay στην ελληνική πρωτεύουσα έρχεται να υπογραμμίσει ακριβώς αυτή τη νέα πραγματικότητα.
Δύο ισχυροί εταίροι, δύο διαφορετικές στρατηγικές, ένας κοινός γεωγραφικός παρονομαστής: η Ελλάδα.
Και σε έναν κόσμο όπου οι ισορροπίες αλλάζουν με ταχύτητα, η χώρα μας έχει πλέον την ευκαιρία να πάψει να θεωρείται απλώς η νοτιοανατολική άκρη της Ευρώπης και να διεκδικήσει έναν πολύ πιο ουσιαστικό ρόλο.
Η γεωγραφία έδωσε στην Ελλάδα τη θέση. Οι συμμαχίες τής δίνουν την ευκαιρία.
Η οικονομία και η στρατηγική πρέπει τώρα να μετατρέψουν αυτή την ευκαιρία σε δύναμη.
Η Αθήνα δεν βρίσκεται στην άκρη του νέου γεωπολιτικού χάρτη.
Βρίσκεται στο σταυροδρόμι του.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών