Η Ουκρανία αναζητεί επειγόντως αντιαεροπορικούς πυραύλους ενόψει του χειμώνα, ενώ η Ελλάδα και η Ισπανία καλούνται να παραχωρήσουν αποθέματα Patriot PAC-2 που πλησιάζουν στο τέλος της πιστοποιημένης επιχειρησιακής ζωής τους
Νέο μέτωπο πιέσεων ανοίγει στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ, με την Ελλάδα και την Ισπανία να βρίσκονται στο επίκεντρο των προσπαθειών ενίσχυσης της ουκρανικής αντιαεροπορικής άμυνας.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της βρετανικής Telegraph στις 9 Οκτωβρίου 2026, αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιχειρούν να πείσουν τις δύο χώρες να παραχωρήσουν στην Ουκρανία αναχαιτιστικούς πυραύλους Patriot PAC-2, των οποίων η πιστοποιημένη διάρκεια επιχειρησιακής ζωής πλησιάζει στη λήξη της.
Αθήνα και Μαδρίτη καλούνται να αποδεχθούν το αίτημα, που έχει θέσει η ηγεσία της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας.
Ωστόσο το ερώτημα για την Ελλάδα δεν είναι μόνο εάν μπορεί να διαθέσει πυραύλους, αλλά εάν η παραχώρησή τους θα δημιουργήσει κενά στην εθνική αμυντική της διάταξη, χωρίς εξασφαλισμένη και έγκαιρη αναπλήρωση.
Η Ουκρανία χρειάζεται επειγόντως Patriot
Το αίτημα συνδέεται με την προοπτική νέας ρωσικής εκστρατείας εναντίον του ουκρανικού ενεργειακού συστήματος κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
Η ουκρανική κυβέρνηση προειδοποιεί ότι οι δυνάμεις της Ρωσίας μπορούν να εξαπολύσουν μαζικές συνδυασμένες επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους, πυραύλους cruise και μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Στόχοι ενδέχεται να είναι σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής, υποσταθμοί μεταφοράς ενέργειας, βιομηχανικές υποδομές και κρίσιμες εγκαταστάσεις που στηρίζουν την καθημερινή λειτουργία των μεγάλων πόλεων.
Ο Ουκρανός πρόεδρος Volodymyr Zelensky έχει ζητήσει επανειλημμένα την αποστολή πρόσθετων πυραύλων Patriot, θεωρώντας τα συγκεκριμένα συστήματα ιδιαίτερα σημαντικά για την αντιμετώπιση προηγμένων ρωσικών απειλών.
Ταυτόχρονα, όμως, αναδεικνύεται η δυσκολία διατήρησης μιας πολυετούς αεροπορικής άμυνας όταν η κατανάλωση αναχαιτιστικών πυραύλων ξεπερνά τις δυνατότητες ταχείας αναπλήρωσής τους.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία, σε συνδυασμό με τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, έχει αυξήσει σημαντικά τη διεθνή ζήτηση για συστήματα Patriot.
Η παραγωγή δεν μπορεί να αυξηθεί απεριόριστα μέσα σε λίγους μήνες, καθώς εξαρτάται από σύνθετες γραμμές συναρμολόγησης, εξειδικευμένα υλικά και μακροχρόνια βιομηχανικά συμβόλαια.
Το ελληνικό απόθεμα και τα προηγούμενα αιτήματα των Ουκρανών
Η συζήτηση για παραχώρηση ελληνικών Patriot δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά.
Ήδη από τον Ιούλιο του 2026 είχαν δημοσιοποιηθεί πληροφορίες ότι η Ουκρανία ζητούσε έως και 200 πυραύλους PAC-2 από τα ελληνικά αποθέματα.
Σύμφωνα με πληροφορίες οι σχετικές διαβουλεύσεις αφορούσαν πυραύλους που βρίσκονται περίπου 23 χρόνια σε ελληνική υπηρεσία και ενδέχεται να πλησιάζουν το προβλεπόμενο όριο επιχειρησιακής ζωής τους.
Είχε επίσης εξεταστεί η δυνατότητα μεταφοράς μέσω τρίτης χώρας, με τη Νορβηγία να αναφέρεται ως πιθανός ενδιάμεσος αποδέκτης.
Η ελληνική πλευρά δεν έχει δώσει ακόμη θετική απάντηση στις σχετικές προτάσεις.
Αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία λόγω της γεωγραφικής και στρατηγικής θέσης της χώρας.
Η Ελλάδα εκ των πραγμάτων δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα της αεράμυνας μόνο ως μέρος της συλλογικής άμυνας του ΝΑΤΟ.
Διαθέτει ιδιαίτερες εθνικές ανάγκες, οι οποίες συνδέονται με την προστασία της επικράτειας, των νησιωτικών περιοχών, των στρατιωτικών εγκαταστάσεων και των κρίσιμων υποδομών λόγω της εμπλοκής της και σε άλλα μέτωπα, όπως εκείνο με το Ιράν.
Επομένως, ακόμη και η παραχώρηση μέρους των αποθεμάτων απαιτεί λεπτομερή επιχειρησιακή αξιολόγηση.
Η κρίσιμη λεπτομέρεια: Τι σημαίνει ότι οι πύραυλοι «λήγουν»;
Η αναφορά σε πυραύλους που πλησιάζουν στη λήξη της διάρκειας ζωής τους μπορεί να δημιουργήσει την εντύπωση ότι πρόκειται για άχρηστο ή παρωχημένο στρατιωτικό υλικό.
Η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
Οι αναχαιτιστικοί πύραυλοι PAC-2 έχουν συγκεκριμένες απαιτήσεις συντήρησης, επιθεώρησης και περιοδικής επαναπιστοποίησης.
Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας εξετάζονται κρίσιμα εξαρτήματα, η λειτουργική αξιοπιστία, τα συστήματα καθοδήγησης και οι μηχανισμοί ασφαλείας.
Η κατασκευάστρια Raytheon έχει αναπτύξει διαδικασίες αναβάθμισης και επαναπιστοποίησης που μπορούν, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να παρατείνουν σημαντικά τη διάρκεια χρήσης των πυραύλων.
Συνεπώς, ένας πύραυλος που πλησιάζει το τέλος της πιστοποιημένης ζωής του δεν καθίσταται αυτομάτως άχρηστος.
Ούτε, όμως, μπορεί να θεωρηθεί επιχειρησιακά κατάλληλος χωρίς τους απαραίτητους τεχνικούς ελέγχους.
Το γεγονός ότι ένας πύραυλος χρειάζεται επαναπιστοποίηση δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα μπορεί να τον παραχωρήσει χωρίς κόστος για την άμυνά της.
Η πραγματική επιχειρησιακή αξία κάθε αποθέματος εξαρτάται από την τεχνική του κατάσταση, τη δυνατότητα αναβάθμισης και τον χρόνο αντικατάστασης.
Η Ισπανία και το κοινό αμυντικό δίλημμα
Παρόμοια στάση εμφανίζεται να τηρεί η Ισπανία.
Η Μαδρίτη συμμετέχει στη στρατιωτική στήριξη της Ουκρανίας, αλλά ταυτόχρονα διατηρεί την ετοιμότητα των δικών της ενόπλων δυνάμεων για άλλα μέτωπα στα οποία έχει εμπλακεί στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.
Η μεταφορά σημαντικών ποσοτήτων αναχαιτιστικών πυραύλων μπορεί να επηρεάσει την επιχειρησιακή επάρκεια ακόμη και χωρών που δεν αντιμετωπίζουν άμεση στρατιωτική απειλή.
Το πρόβλημα είναι ευρύτερο από την Ελλάδα και την Ισπανία.
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις καλούνται να στηρίξουν την ουκρανική αεράμυνα, να ενισχύσουν την ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ και ταυτόχρονα να αποκαταστήσουν τα δικά τους αποθέματα.
Η ταυτόχρονη εξυπηρέτηση αυτών των στόχων απαιτεί παραγωγικές δυνατότητες που δεν μπορούν να δημιουργηθούν αποκλειστικά με δηλώσεις.
Εάν τα πυρομαχικά μεταφέρονται συνεχώς από τα αποθέματα μιας χώρας σε μια άλλη, χωρίς αντίστοιχη παραγωγή, το πρόβλημα δεν επιλύεται συνολικά.
Απλώς μεταφέρεται.
Οι αντιφάσεις του ευρωπαϊκού επανεξοπλισμού
Η υπόθεση των Patriot δείχνει πόσο δύσκολη παραμένει η αντιστοίχιση των πολιτικών φιλοδοξιών του ΝΑΤΟ με τις υλικές δυνατότητες των κρατών-μελών.
Επί χρόνια, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις βασίστηκαν σε σχετικά περιορισμένα στρατιωτικά αποθέματα, θεωρώντας ότι μια παρατεταμένη σύγκρουση υψηλής έντασης ήταν απίθανη.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία ανέτρεψε αυτή την παραδοχή.
Οι στρατιωτικές βιομηχανίες πιέζονται πλέον να προσαρμοστούν σε πολύ μεγαλύτερες ανάγκες παραγωγής, ενώ οι κυβερνήσεις καλούνται να χρηματοδοτήσουν ταυτόχρονα νέα εξοπλιστικά προγράμματα και την αναπλήρωση υλικού που έχει ήδη παραδοθεί.
Η κατάσταση δημιουργεί ιδιαίτερα δύσκολες αποφάσεις για μικρότερες χώρες.
Η στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία έχει αδειάσει τα οπλοστάσια του ΝΑΤΟ και στο εσωτερικό των κρατών – μελών πυκνώνουν οι διαμαρτυρίες για εγκατάλειψη της εθνικής άμυνας.
Ο ρόλος των ΗΠΑ και της Raytheon
Εν τω μεταξύ, η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να αναζητεί τρόπους συντήρησης και ενίσχυσης των ουκρανικών συστημάτων Patriot.
Προηγούμενες πληροφορίες ανέφεραν ότι το Πεντάγωνο σχεδίαζε σύμβαση με τη Raytheon για εξοπλισμό υποστήριξης και υπηρεσίες συντήρησης.
Ανάλογες συμφωνίες είναι σημαντικές, καθώς τα συστήματα Patriot αποτελούν σύνθετα σύνολα αισθητήρων, εκτοξευτών, σταθμών διοίκησης και αναχαιτιστικών πυραύλων.
Ωστόσο, η τεχνική υποστήριξη δεν ισοδυναμεί με άμεση παραγωγή νέων αποθεμάτων πυρομαχικών.
Το αμερικανικό στρατιωτικό και βιομηχανικό σύστημα αντιμετωπίζει επίσης αυξημένη ζήτηση, γεγονός που περιορίζει τη δυνατότητα ταχείας κάλυψης όλων των συμμαχικών αναγκών.
Για την Αθήνα, επομένως, η ουσιαστική διαπραγμάτευση δεν αφορά αποκλειστικά τον αριθμό των πυραύλων που ενδέχεται να ζητηθούν.
Αφορά τις εγγυήσεις αναπλήρωσης, τα χρονοδιαγράμματα παράδοσης και τη διατήρηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας.
Το κρίσιμο ερώτημα για την Αθήνα
Η τελική απόφαση για ενδεχόμενη παραχώρηση ελληνικών Patriot δεν μπορεί να ληφθεί αποκλειστικά με πολιτικά κριτήρια ή υπό την πίεση των συμμάχων σύμφωνα με την Telegraph.
Προϋποθέτει σαφή αξιολόγηση των υφιστάμενων αποθεμάτων, των δυνατοτήτων επαναπιστοποίησης και των πραγματικών αναγκών της Πολεμικής Αεροπορίας.
Παράλληλα, θα πρέπει να εξεταστούν συγκεκριμένες δεσμεύσεις για αντικατάσταση των πυραύλων και χρηματοδότηση της διαδικασίας.
Το δίλημμα των Patriot αποκαλύπτει τελικά την κεντρική αδυναμία της δυτικής αμυντικής πολιτικής: η απαράδεκτη και επιζήμια πολιτική επιλογή για συνεχή εξοπλιστική υποστήριξη της Ουκρανίας δεν συνοδεύεται πάντοτε από αντίστοιχη βιομηχανική ικανότητα.
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με δημοσίευμα της βρετανικής Telegraph στις 9 Οκτωβρίου 2026, αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιχειρούν να πείσουν τις δύο χώρες να παραχωρήσουν στην Ουκρανία αναχαιτιστικούς πυραύλους Patriot PAC-2, των οποίων η πιστοποιημένη διάρκεια επιχειρησιακής ζωής πλησιάζει στη λήξη της.
Αθήνα και Μαδρίτη καλούνται να αποδεχθούν το αίτημα, που έχει θέσει η ηγεσία της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας.
Ωστόσο το ερώτημα για την Ελλάδα δεν είναι μόνο εάν μπορεί να διαθέσει πυραύλους, αλλά εάν η παραχώρησή τους θα δημιουργήσει κενά στην εθνική αμυντική της διάταξη, χωρίς εξασφαλισμένη και έγκαιρη αναπλήρωση.
Η Ουκρανία χρειάζεται επειγόντως Patriot
Το αίτημα συνδέεται με την προοπτική νέας ρωσικής εκστρατείας εναντίον του ουκρανικού ενεργειακού συστήματος κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
Η ουκρανική κυβέρνηση προειδοποιεί ότι οι δυνάμεις της Ρωσίας μπορούν να εξαπολύσουν μαζικές συνδυασμένες επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους, πυραύλους cruise και μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Στόχοι ενδέχεται να είναι σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής, υποσταθμοί μεταφοράς ενέργειας, βιομηχανικές υποδομές και κρίσιμες εγκαταστάσεις που στηρίζουν την καθημερινή λειτουργία των μεγάλων πόλεων.
Ο Ουκρανός πρόεδρος Volodymyr Zelensky έχει ζητήσει επανειλημμένα την αποστολή πρόσθετων πυραύλων Patriot, θεωρώντας τα συγκεκριμένα συστήματα ιδιαίτερα σημαντικά για την αντιμετώπιση προηγμένων ρωσικών απειλών.
Ταυτόχρονα, όμως, αναδεικνύεται η δυσκολία διατήρησης μιας πολυετούς αεροπορικής άμυνας όταν η κατανάλωση αναχαιτιστικών πυραύλων ξεπερνά τις δυνατότητες ταχείας αναπλήρωσής τους.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία, σε συνδυασμό με τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, έχει αυξήσει σημαντικά τη διεθνή ζήτηση για συστήματα Patriot.
Η παραγωγή δεν μπορεί να αυξηθεί απεριόριστα μέσα σε λίγους μήνες, καθώς εξαρτάται από σύνθετες γραμμές συναρμολόγησης, εξειδικευμένα υλικά και μακροχρόνια βιομηχανικά συμβόλαια.
Το ελληνικό απόθεμα και τα προηγούμενα αιτήματα των Ουκρανών
Η συζήτηση για παραχώρηση ελληνικών Patriot δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά.
Ήδη από τον Ιούλιο του 2026 είχαν δημοσιοποιηθεί πληροφορίες ότι η Ουκρανία ζητούσε έως και 200 πυραύλους PAC-2 από τα ελληνικά αποθέματα.
Σύμφωνα με πληροφορίες οι σχετικές διαβουλεύσεις αφορούσαν πυραύλους που βρίσκονται περίπου 23 χρόνια σε ελληνική υπηρεσία και ενδέχεται να πλησιάζουν το προβλεπόμενο όριο επιχειρησιακής ζωής τους.
Είχε επίσης εξεταστεί η δυνατότητα μεταφοράς μέσω τρίτης χώρας, με τη Νορβηγία να αναφέρεται ως πιθανός ενδιάμεσος αποδέκτης.
Η ελληνική πλευρά δεν έχει δώσει ακόμη θετική απάντηση στις σχετικές προτάσεις.
Αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία λόγω της γεωγραφικής και στρατηγικής θέσης της χώρας.
Η Ελλάδα εκ των πραγμάτων δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα της αεράμυνας μόνο ως μέρος της συλλογικής άμυνας του ΝΑΤΟ.
Διαθέτει ιδιαίτερες εθνικές ανάγκες, οι οποίες συνδέονται με την προστασία της επικράτειας, των νησιωτικών περιοχών, των στρατιωτικών εγκαταστάσεων και των κρίσιμων υποδομών λόγω της εμπλοκής της και σε άλλα μέτωπα, όπως εκείνο με το Ιράν.
Επομένως, ακόμη και η παραχώρηση μέρους των αποθεμάτων απαιτεί λεπτομερή επιχειρησιακή αξιολόγηση.
Η κρίσιμη λεπτομέρεια: Τι σημαίνει ότι οι πύραυλοι «λήγουν»;
Η αναφορά σε πυραύλους που πλησιάζουν στη λήξη της διάρκειας ζωής τους μπορεί να δημιουργήσει την εντύπωση ότι πρόκειται για άχρηστο ή παρωχημένο στρατιωτικό υλικό.
Η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
Οι αναχαιτιστικοί πύραυλοι PAC-2 έχουν συγκεκριμένες απαιτήσεις συντήρησης, επιθεώρησης και περιοδικής επαναπιστοποίησης.
Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας εξετάζονται κρίσιμα εξαρτήματα, η λειτουργική αξιοπιστία, τα συστήματα καθοδήγησης και οι μηχανισμοί ασφαλείας.
Η κατασκευάστρια Raytheon έχει αναπτύξει διαδικασίες αναβάθμισης και επαναπιστοποίησης που μπορούν, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να παρατείνουν σημαντικά τη διάρκεια χρήσης των πυραύλων.
Συνεπώς, ένας πύραυλος που πλησιάζει το τέλος της πιστοποιημένης ζωής του δεν καθίσταται αυτομάτως άχρηστος.
Ούτε, όμως, μπορεί να θεωρηθεί επιχειρησιακά κατάλληλος χωρίς τους απαραίτητους τεχνικούς ελέγχους.
Το γεγονός ότι ένας πύραυλος χρειάζεται επαναπιστοποίηση δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα μπορεί να τον παραχωρήσει χωρίς κόστος για την άμυνά της.
Η πραγματική επιχειρησιακή αξία κάθε αποθέματος εξαρτάται από την τεχνική του κατάσταση, τη δυνατότητα αναβάθμισης και τον χρόνο αντικατάστασης.
Η Ισπανία και το κοινό αμυντικό δίλημμα
Παρόμοια στάση εμφανίζεται να τηρεί η Ισπανία.
Η Μαδρίτη συμμετέχει στη στρατιωτική στήριξη της Ουκρανίας, αλλά ταυτόχρονα διατηρεί την ετοιμότητα των δικών της ενόπλων δυνάμεων για άλλα μέτωπα στα οποία έχει εμπλακεί στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.
Η μεταφορά σημαντικών ποσοτήτων αναχαιτιστικών πυραύλων μπορεί να επηρεάσει την επιχειρησιακή επάρκεια ακόμη και χωρών που δεν αντιμετωπίζουν άμεση στρατιωτική απειλή.
Το πρόβλημα είναι ευρύτερο από την Ελλάδα και την Ισπανία.
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις καλούνται να στηρίξουν την ουκρανική αεράμυνα, να ενισχύσουν την ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ και ταυτόχρονα να αποκαταστήσουν τα δικά τους αποθέματα.
Η ταυτόχρονη εξυπηρέτηση αυτών των στόχων απαιτεί παραγωγικές δυνατότητες που δεν μπορούν να δημιουργηθούν αποκλειστικά με δηλώσεις.
Εάν τα πυρομαχικά μεταφέρονται συνεχώς από τα αποθέματα μιας χώρας σε μια άλλη, χωρίς αντίστοιχη παραγωγή, το πρόβλημα δεν επιλύεται συνολικά.
Απλώς μεταφέρεται.
Οι αντιφάσεις του ευρωπαϊκού επανεξοπλισμού
Η υπόθεση των Patriot δείχνει πόσο δύσκολη παραμένει η αντιστοίχιση των πολιτικών φιλοδοξιών του ΝΑΤΟ με τις υλικές δυνατότητες των κρατών-μελών.
Επί χρόνια, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις βασίστηκαν σε σχετικά περιορισμένα στρατιωτικά αποθέματα, θεωρώντας ότι μια παρατεταμένη σύγκρουση υψηλής έντασης ήταν απίθανη.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία ανέτρεψε αυτή την παραδοχή.
Οι στρατιωτικές βιομηχανίες πιέζονται πλέον να προσαρμοστούν σε πολύ μεγαλύτερες ανάγκες παραγωγής, ενώ οι κυβερνήσεις καλούνται να χρηματοδοτήσουν ταυτόχρονα νέα εξοπλιστικά προγράμματα και την αναπλήρωση υλικού που έχει ήδη παραδοθεί.
Η κατάσταση δημιουργεί ιδιαίτερα δύσκολες αποφάσεις για μικρότερες χώρες.
Η στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία έχει αδειάσει τα οπλοστάσια του ΝΑΤΟ και στο εσωτερικό των κρατών – μελών πυκνώνουν οι διαμαρτυρίες για εγκατάλειψη της εθνικής άμυνας.
Ο ρόλος των ΗΠΑ και της Raytheon
Εν τω μεταξύ, η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να αναζητεί τρόπους συντήρησης και ενίσχυσης των ουκρανικών συστημάτων Patriot.
Προηγούμενες πληροφορίες ανέφεραν ότι το Πεντάγωνο σχεδίαζε σύμβαση με τη Raytheon για εξοπλισμό υποστήριξης και υπηρεσίες συντήρησης.
Ανάλογες συμφωνίες είναι σημαντικές, καθώς τα συστήματα Patriot αποτελούν σύνθετα σύνολα αισθητήρων, εκτοξευτών, σταθμών διοίκησης και αναχαιτιστικών πυραύλων.
Ωστόσο, η τεχνική υποστήριξη δεν ισοδυναμεί με άμεση παραγωγή νέων αποθεμάτων πυρομαχικών.
Το αμερικανικό στρατιωτικό και βιομηχανικό σύστημα αντιμετωπίζει επίσης αυξημένη ζήτηση, γεγονός που περιορίζει τη δυνατότητα ταχείας κάλυψης όλων των συμμαχικών αναγκών.
Για την Αθήνα, επομένως, η ουσιαστική διαπραγμάτευση δεν αφορά αποκλειστικά τον αριθμό των πυραύλων που ενδέχεται να ζητηθούν.
Αφορά τις εγγυήσεις αναπλήρωσης, τα χρονοδιαγράμματα παράδοσης και τη διατήρηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας.
Το κρίσιμο ερώτημα για την Αθήνα
Η τελική απόφαση για ενδεχόμενη παραχώρηση ελληνικών Patriot δεν μπορεί να ληφθεί αποκλειστικά με πολιτικά κριτήρια ή υπό την πίεση των συμμάχων σύμφωνα με την Telegraph.
Προϋποθέτει σαφή αξιολόγηση των υφιστάμενων αποθεμάτων, των δυνατοτήτων επαναπιστοποίησης και των πραγματικών αναγκών της Πολεμικής Αεροπορίας.
Παράλληλα, θα πρέπει να εξεταστούν συγκεκριμένες δεσμεύσεις για αντικατάσταση των πυραύλων και χρηματοδότηση της διαδικασίας.
Το δίλημμα των Patriot αποκαλύπτει τελικά την κεντρική αδυναμία της δυτικής αμυντικής πολιτικής: η απαράδεκτη και επιζήμια πολιτική επιλογή για συνεχή εξοπλιστική υποστήριξη της Ουκρανίας δεν συνοδεύεται πάντοτε από αντίστοιχη βιομηχανική ικανότητα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών