Σύμφωνα με το ισραηλινό δημόσιο τηλεοπτικό δίκτυο Kan 11, δεκάδες Έλληνες στρατιωτικοί μετέβησαν στο Ισραήλ και συμμετείχαν σε κοινή εκπαίδευση με στελέχη της Sayeret Haruv
Σοβαρά ερωτήματα για τη στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ προκαλεί η αποκάλυψη ότι Έλληνες στρατιωτικοί συμμετείχαν σε συνεκπαίδευση με την ισραηλινή μονάδα ειδικών επιχειρήσεων Sayeret Haruv, η οποία υπάγεται στην Ταξιαρχία Kfir.
Πρόκειται για στρατιωτικό σχηματισμό που έχει βρεθεί στο επίκεντρο καταγγελιών για επιχειρήσεις στη Γάζα, ενώ έκθεση της Εξεταστικής Επιτροπής του ΟΗΕ περιλαμβάνει συγκεκριμένη αναφορά σε θανατηφόρα επίθεση που αποδίδεται σε μέλη της ταξιαρχίας
Η υπόθεση ήρθε στο φως μέσα από δημοσιεύματα ισραηλινών και ελληνικών μέσων ενημέρωσης τον Νοέμβριο του 2026.
Σύμφωνα με το ισραηλινό δημόσιο τηλεοπτικό δίκτυο Kan 11, δεκάδες Έλληνες στρατιωτικοί μετέβησαν στο Ισραήλ και συμμετείχαν σε κοινή εκπαίδευση με στελέχη της Sayeret Haruv. Το ρεπορτάζ παρουσίασε τη δραστηριότητα ως μέρος της ενίσχυσης της στρατηγικής συνεργασίας των δύο χωρών, συνδέοντάς την μάλιστα με τις ευρύτερες γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή και τις σχέσεις Ελλάδας–Τουρκίας.
Ωστόσο, η επιλογή της συγκεκριμένης ισραηλινής μονάδας δημιουργεί πολιτικό και ηθικό ζήτημα που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μια συνηθισμένη στρατιωτική ανταλλαγή τεχνογνωσίας.
Η μονάδα και η σύνδεσή της με την Ταξιαρχία Kfir
Η Sayeret Haruv είναι μονάδα αναγνώρισης και ειδικών επιχειρήσεων που υπάγεται στην Ταξιαρχία Kfir των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων.
Η ταξιαρχία έχει συμμετάσχει σε επιχειρήσεις στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη και στη Λωρίδα της Γάζας.
Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι η Kfir δεν βρίσκεται μόνο στο επίκεντρο πολιτικών καταγγελιών.
Έχει συμπεριληφθεί σε αναφορές της Ανεξάρτητης Εξεταστικής Επιτροπής του ΟΗΕ για περιστατικά που αφορούν σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου.
Σε έκθεση της Επιτροπής τον Ιούνιο του 2026 γίνεται συγκεκριμένη αναφορά σε επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, στις 29 Νοεμβρίου 2025, κοντά στη Χαν Γιουνίς της νότιας Γάζας, κατά την οποία σκοτώθηκαν δύο αδέλφια, ηλικίας εννέα και δέκα ετών. Η έκθεση εξετάζει την ευθύνη μελών της Ταξιαρχίας Kfir για το περιστατικό.
Η αναφορά αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν εξετάζεται η απόφαση για κοινή εκπαίδευση ελληνικού στρατιωτικού προσωπικού με μονάδα που ανήκει στην ίδια ταξιαρχία.
Χρειάζεται, πάντως, να γίνει μια ουσιώδης διάκριση: η ευθύνη που εξετάζεται για συγκεκριμένο περιστατικό δεν αποτελεί αυτομάτως δικαστική καταδίκη κάθε μέλους της ταξιαρχίας ούτε αποδεικνύει ότι η Sayeret Haruv συμμετείχε στη συγκεκριμένη επίθεση.
Ποια ελληνική μονάδα συμμετείχε;
Αυτό είναι το πρώτο και σημαντικότερο ερώτημα που παραμένει αναπάντητο.
Τα δημοσιεύματα αναφέρουν συμμετοχή δεκάδων Ελλήνων στρατιωτικών, χωρίς να έχει προσδιοριστεί με σαφήνεια η ελληνική μονάδα.
Σε σχετικά δημοσιεύματα έχει διατυπωθεί η εκτίμηση ότι ενδέχεται να πρόκειται για προσωπικό της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου του ΓΕΕΘΑ. Ωστόσο, η εκτίμηση αυτή δεν πρέπει να θεωρηθεί επίσημα επιβεβαιωμένο γεγονός.
Η στάση αυτή δεν απαντά στα ερωτήματα που προκύπτουν από τη δημοσιοποίηση της συνεκπαίδευσης. Αντίθετα, ενισχύει την ανάγκη να δοθούν διευκρινίσεις για τη σύνθεση της ελληνικής αποστολής, τον σκοπό της εκπαίδευσης και το πλαίσιο στο οποίο εγκρίθηκε η συμμετοχή της.
Γενοκτονία στη Γάζα και διεθνείς ευθύνες
Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα λόγω των συμπερασμάτων της Εξεταστικής Επιτροπής του ΟΗΕ για τη Γάζα.
Στις 16 Σεπτεμβρίου 2025, η Επιτροπή ανακοίνωσε ότι κατέληξε στο συμπέρασμα πως το Ισραήλ έχει διαπράξει γενοκτονία στη Λωρίδα της Γάζας. Η διαπίστωση αυτή αποτελεί επίσημο πόρισμα διεθνούς εξεταστικού οργάνου και όχι τελεσίδικη δικαστική απόφαση.
Το γεγονός, ωστόσο, ότι η Ελλάδα συμμετέχει σε στρατιωτικές δραστηριότητες με ισραηλινές μονάδες, την ώρα που υπάρχουν τέτοιες διεθνείς διαπιστώσεις και τεκμηριωμένες καταγγελίες, δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για τα κριτήρια επιλογής των εταίρων της.
Η στρατιωτική συνεργασία δεν είναι από μόνη της παράνομη. Ούτε η συμμετοχή σε μια άσκηση συνεπάγεται αυτομάτως συνενοχή σε εγκλήματα. Αυτό όμως δεν απαλλάσσει την ελληνική πλευρά από την υποχρέωση να εξετάζει το ιστορικό των μονάδων με τις οποίες συνεργάζεται και να διασφαλίζει ότι οι συμφωνίες της συνάδουν με τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας.
Τι οφείλει να απαντήσει η κυβέρνηση
Η υπόθεση απαιτεί σαφείς απαντήσεις από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το ΓΕΕΘΑ:
• Ποια ελληνική μονάδα συμμετείχε στη συνεκπαίδευση;
• Πόσοι στρατιωτικοί έλαβαν μέρος και ποιοι ήταν οι επικεφαλής;
• Πότε πραγματοποιήθηκε η δραστηριότητα και σε ποια εγκατάσταση;
• Συμμετείχαν αποκλειστικά στελέχη της Sayeret Haruv ή και άλλες μονάδες της Ταξιαρχίας Kfir;
• Ποιο ήταν το αντικείμενο της εκπαίδευσης;
• Εξετάστηκε το ιστορικό της ισραηλινής μονάδας πριν δοθεί η έγκριση;
Το ζήτημα δεν αφορά μόνο μια στρατιωτική άσκηση. Αγγίζει την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, τη σχέση της με το Ισραήλ, τη στάση της απέναντι στον πόλεμο στη Γάζα και την αξιοπιστία των δεσμεύσεών της απέναντι στο διεθνές δίκαιο.
Η Αθήνα έχει κάθε δικαίωμα να αναπτύσσει αμυντικές συνεργασίες και να ενισχύει τις στρατηγικές της σχέσεις. Έχει όμως και την υποχρέωση να εξηγεί με ποιους συνεργάζεται, για ποιον σκοπό και με ποια κριτήρια.
Η σιωπή δεν συνιστά απάντηση. Και όταν πρόκειται για συνεργασία με στρατιωτικές μονάδες που συνδέονται με σοβαρές καταγγελίες για εγκλήματα πολέμου, η διαφάνεια δεν είναι απλώς πολιτική επιλογή. Είναι ζήτημα δημοκρατικής λογοδοσίας.
www.bankingnews.gr
Πρόκειται για στρατιωτικό σχηματισμό που έχει βρεθεί στο επίκεντρο καταγγελιών για επιχειρήσεις στη Γάζα, ενώ έκθεση της Εξεταστικής Επιτροπής του ΟΗΕ περιλαμβάνει συγκεκριμένη αναφορά σε θανατηφόρα επίθεση που αποδίδεται σε μέλη της ταξιαρχίας
Η υπόθεση ήρθε στο φως μέσα από δημοσιεύματα ισραηλινών και ελληνικών μέσων ενημέρωσης τον Νοέμβριο του 2026.
Σύμφωνα με το ισραηλινό δημόσιο τηλεοπτικό δίκτυο Kan 11, δεκάδες Έλληνες στρατιωτικοί μετέβησαν στο Ισραήλ και συμμετείχαν σε κοινή εκπαίδευση με στελέχη της Sayeret Haruv. Το ρεπορτάζ παρουσίασε τη δραστηριότητα ως μέρος της ενίσχυσης της στρατηγικής συνεργασίας των δύο χωρών, συνδέοντάς την μάλιστα με τις ευρύτερες γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή και τις σχέσεις Ελλάδας–Τουρκίας.
Ωστόσο, η επιλογή της συγκεκριμένης ισραηλινής μονάδας δημιουργεί πολιτικό και ηθικό ζήτημα που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μια συνηθισμένη στρατιωτική ανταλλαγή τεχνογνωσίας.
Η μονάδα και η σύνδεσή της με την Ταξιαρχία Kfir
Η Sayeret Haruv είναι μονάδα αναγνώρισης και ειδικών επιχειρήσεων που υπάγεται στην Ταξιαρχία Kfir των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων.
Η ταξιαρχία έχει συμμετάσχει σε επιχειρήσεις στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη και στη Λωρίδα της Γάζας.
Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι η Kfir δεν βρίσκεται μόνο στο επίκεντρο πολιτικών καταγγελιών.
Έχει συμπεριληφθεί σε αναφορές της Ανεξάρτητης Εξεταστικής Επιτροπής του ΟΗΕ για περιστατικά που αφορούν σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου.
Σε έκθεση της Επιτροπής τον Ιούνιο του 2026 γίνεται συγκεκριμένη αναφορά σε επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, στις 29 Νοεμβρίου 2025, κοντά στη Χαν Γιουνίς της νότιας Γάζας, κατά την οποία σκοτώθηκαν δύο αδέλφια, ηλικίας εννέα και δέκα ετών. Η έκθεση εξετάζει την ευθύνη μελών της Ταξιαρχίας Kfir για το περιστατικό.
Η αναφορά αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν εξετάζεται η απόφαση για κοινή εκπαίδευση ελληνικού στρατιωτικού προσωπικού με μονάδα που ανήκει στην ίδια ταξιαρχία.
Χρειάζεται, πάντως, να γίνει μια ουσιώδης διάκριση: η ευθύνη που εξετάζεται για συγκεκριμένο περιστατικό δεν αποτελεί αυτομάτως δικαστική καταδίκη κάθε μέλους της ταξιαρχίας ούτε αποδεικνύει ότι η Sayeret Haruv συμμετείχε στη συγκεκριμένη επίθεση.
Ποια ελληνική μονάδα συμμετείχε;
Αυτό είναι το πρώτο και σημαντικότερο ερώτημα που παραμένει αναπάντητο.
Τα δημοσιεύματα αναφέρουν συμμετοχή δεκάδων Ελλήνων στρατιωτικών, χωρίς να έχει προσδιοριστεί με σαφήνεια η ελληνική μονάδα.
Σε σχετικά δημοσιεύματα έχει διατυπωθεί η εκτίμηση ότι ενδέχεται να πρόκειται για προσωπικό της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου του ΓΕΕΘΑ. Ωστόσο, η εκτίμηση αυτή δεν πρέπει να θεωρηθεί επίσημα επιβεβαιωμένο γεγονός.
Η στάση αυτή δεν απαντά στα ερωτήματα που προκύπτουν από τη δημοσιοποίηση της συνεκπαίδευσης. Αντίθετα, ενισχύει την ανάγκη να δοθούν διευκρινίσεις για τη σύνθεση της ελληνικής αποστολής, τον σκοπό της εκπαίδευσης και το πλαίσιο στο οποίο εγκρίθηκε η συμμετοχή της.
Γενοκτονία στη Γάζα και διεθνείς ευθύνες
Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα λόγω των συμπερασμάτων της Εξεταστικής Επιτροπής του ΟΗΕ για τη Γάζα.
Στις 16 Σεπτεμβρίου 2025, η Επιτροπή ανακοίνωσε ότι κατέληξε στο συμπέρασμα πως το Ισραήλ έχει διαπράξει γενοκτονία στη Λωρίδα της Γάζας. Η διαπίστωση αυτή αποτελεί επίσημο πόρισμα διεθνούς εξεταστικού οργάνου και όχι τελεσίδικη δικαστική απόφαση.
Το γεγονός, ωστόσο, ότι η Ελλάδα συμμετέχει σε στρατιωτικές δραστηριότητες με ισραηλινές μονάδες, την ώρα που υπάρχουν τέτοιες διεθνείς διαπιστώσεις και τεκμηριωμένες καταγγελίες, δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για τα κριτήρια επιλογής των εταίρων της.
Η στρατιωτική συνεργασία δεν είναι από μόνη της παράνομη. Ούτε η συμμετοχή σε μια άσκηση συνεπάγεται αυτομάτως συνενοχή σε εγκλήματα. Αυτό όμως δεν απαλλάσσει την ελληνική πλευρά από την υποχρέωση να εξετάζει το ιστορικό των μονάδων με τις οποίες συνεργάζεται και να διασφαλίζει ότι οι συμφωνίες της συνάδουν με τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας.
Τι οφείλει να απαντήσει η κυβέρνηση
Η υπόθεση απαιτεί σαφείς απαντήσεις από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το ΓΕΕΘΑ:
• Ποια ελληνική μονάδα συμμετείχε στη συνεκπαίδευση;
• Πόσοι στρατιωτικοί έλαβαν μέρος και ποιοι ήταν οι επικεφαλής;
• Πότε πραγματοποιήθηκε η δραστηριότητα και σε ποια εγκατάσταση;
• Συμμετείχαν αποκλειστικά στελέχη της Sayeret Haruv ή και άλλες μονάδες της Ταξιαρχίας Kfir;
• Ποιο ήταν το αντικείμενο της εκπαίδευσης;
• Εξετάστηκε το ιστορικό της ισραηλινής μονάδας πριν δοθεί η έγκριση;
Το ζήτημα δεν αφορά μόνο μια στρατιωτική άσκηση. Αγγίζει την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, τη σχέση της με το Ισραήλ, τη στάση της απέναντι στον πόλεμο στη Γάζα και την αξιοπιστία των δεσμεύσεών της απέναντι στο διεθνές δίκαιο.
Η Αθήνα έχει κάθε δικαίωμα να αναπτύσσει αμυντικές συνεργασίες και να ενισχύει τις στρατηγικές της σχέσεις. Έχει όμως και την υποχρέωση να εξηγεί με ποιους συνεργάζεται, για ποιον σκοπό και με ποια κριτήρια.
Η σιωπή δεν συνιστά απάντηση. Και όταν πρόκειται για συνεργασία με στρατιωτικές μονάδες που συνδέονται με σοβαρές καταγγελίες για εγκλήματα πολέμου, η διαφάνεια δεν είναι απλώς πολιτική επιλογή. Είναι ζήτημα δημοκρατικής λογοδοσίας.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών