Τελευταία Νέα
Διεθνή

Δέος – Το Ιράν ετοιμάζει τη μεγάλη έκπληξη στις ΗΠΑ και… δεν θα είναι πύραυλος – 40.000 Αμερικανοί στρατιώτες στη ζώνη θανάτου

Δέος – Το Ιράν ετοιμάζει τη μεγάλη έκπληξη στις ΗΠΑ και… δεν θα είναι πύραυλος – 40.000 Αμερικανοί στρατιώτες στη ζώνη θανάτου
Η Τεχεράνη προειδοποιεί ότι μια νέα κλιμάκωση δεν θα περιοριστεί σε πυραύλους και drones - Οι επιθέσεις στο Μπαχρέιν, η ευαλωτότητα της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στον Περσικό Κόλπο και τα σενάρια για κυβερνοπόλεμο και υποθαλάσσιες επικοινωνίες αναδεικνύουν τη στρατηγική του Ιράν
Οι εξελίξεις των τελευταίων ωρών επιβεβαιώνουν ένα γεγονός που σταδιακά παραδέχονται και οι ίδιοι οι Αμερικανοί.
Η πραγματικότητα, που διαμορφώνεται για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ στη Μέση Ανατολή είναι εξαιρετικά επικίνδυνη καθώς το Ιράν επιχειρεί να αποδείξει ότι διαθέτει την ικανότητα να μεταφέρει το κόστος της στρατιωτικής σύγκρουσης πολύ πέρα από τα δικά του σύνορα.
Οι επιθέσεις εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων στο Μπαχρέιν αναδεικνύουν το βασικό στρατηγικό πρόβλημα της Ουάσιγκτον: η εκτεταμένη παρουσία αμερικανικών δυνάμεων στον Περσικό Κόλπο, που επί δεκαετίες αποτελούσε εργαλείο προβολής ισχύος, δημιουργεί ταυτόχρονα σημαντικές υποχρεώσεις προστασίας προσωπικού και υποδομών.
Η μεγάλη αλλαγή είναι ότι η Τεχεράνη δεν χρειάζεται να εξασφαλίσει συμβατική στρατιωτική υπεροχή απέναντι στις ΗΠΑ για να καταστήσει μια παρατεταμένη σύγκρουση εξαιρετικά δαπανηρή.
Αρκεί να διατηρεί αξιόπιστες δυνατότητες ανταπόδοσης, υποχρεώνοντας την αμερικανική πλευρά να διαθέτει τεράστιους πόρους στην άμυνα, στην προστασία των θαλάσσιων οδών και στη διασφάλιση της λειτουργίας κρίσιμων εγκαταστάσεων.
Αυτή ακριβώς είναι η λογική της ιρανικής στρατηγικής αποτροπής.
missile_6.webp

Το πλήγμα στο Μπαχρέιν και το μήνυμα προς την Ουάσιγκτον

Το Μπαχρέιν εξελίσσεται σε ένα από τα πιο ευαίσθητα σημεία της στρατιωτικής αντιπαράθεσης.
Στη χώρα βρίσκεται η έδρα του 5ου Στόλου των ΗΠΑ, γεγονός που της προσδίδει ιδιαίτερη σημασία για τις αμερικανικές επιχειρήσεις στον Περσικό Κόλπο.
Τον Νοέμβριο, οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης ανακοίνωσαν διαδοχικές επιθέσεις εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών στόχων στο Μπαχρέιν, μεταξύ των οποίων εγκαταστάσεις ραντάρ.
Οι αρχές του Μπαχρέιν ανακοίνωσαν αναχαιτίσεις ιρανικών επιθέσεων, ενώ στις 21 Νοεμβρίου καταγράφηκε πυρκαγιά σε πολιτική βιομηχανική εγκατάσταση.
Η ιρανική πλευρά υποστήριξε ότι στόχευσε αμερικανικές στρατιωτικές θέσεις, χωρίς να υπάρχει πλήρης συμφωνία μεταξύ των πλευρών για τα αποτελέσματα των πληγμάτων.
Το πολιτικό μήνυμα της Τεχεράνης είναι, ωστόσο, σαφές.
Το Ιράν επιδιώκει να δείξει ότι οι αμερικανικές εγκαταστάσεις στην περιοχή δεν βρίσκονται έξω από την εμβέλεια της σύγκρουσης και ότι κάθε νέα στρατιωτική ενέργεια εναντίον του μπορεί να έχει ευρύτερες συνέπειες.
Πρόκειται για μια προσπάθεια ανατροπής της αντίληψης ότι η Ουάσιγκτον μπορεί να διεξάγει στρατιωτικές επιχειρήσεις χωρίς να αντιμετωπίζει σοβαρό κόστος στις περιφερειακές της υποδομές. Η αμερικανική στρατιωτική παρουσία μετατρέπεται σε στρατηγικό δίλημμα

Το μέγεθος της αμερικανικής παρουσίας στον Περσικό Κόλπο εξηγεί γιατί η ιρανική στρατηγική προκαλεί προβληματισμό.
Πριν από την κλιμάκωση του 2026, οι εκτιμήσεις τοποθετούσαν περίπου 13.500 Αμερικανούς στρατιωτικούς στο Κουβέιτ και 6.500 έως 10.000 στο Κατάρ.
Στο Κατάρ λειτουργεί η αεροπορική βάση Al Udeid, η οποία εξυπηρετεί την αμερικανική Κεντρική Διοίκηση και αποτελεί βασικό κόμβο αεροπορικών επιχειρήσεων.
Στο Κουβέιτ βρίσκονται επίσης σημαντικές εγκαταστάσεις στρατιωτικής υποστήριξης.
Η διατήρηση αυτής της παρουσίας παρέχει στις Ηνωμένες Πολιτείες σημαντικά επιχειρησιακά πλεονεκτήματα.
Ταυτόχρονα, όμως, επιβάλλει διαρκή ανάγκη προστασίας προσωπικού, εξοπλισμού και υποδομών.
Για την Τεχεράνη, αυτή η γεωγραφική πραγματικότητα αποτελεί βασικό παράγοντα αποτροπής.
Δεν πρόκειται μόνο για τον αριθμό των πυραύλων που διαθέτει το Ιράν, αλλά για τη δυνατότητά του να υποχρεώνει τον αντίπαλο να υπολογίζει ένα ευρύ φάσμα στρατιωτικών, οικονομικών και πολιτικών συνεπειών.

info_3.png
Abdul Bari Atwan: Η μεγάλη ιρανική έκπληξη μπορεί να μην είναι ένας πύραυλος

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εκτιμήσεις του γνωστού Άραβα αναλυτή Abdul Bari Atwan, ο οποίος υποστηρίζει ότι το Ιράν ενδέχεται να επιφυλάσσει μια σημαντική στρατηγική έκπληξη σε περίπτωση νέας κλιμάκωσης.
Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η Τεχεράνη θα μπορούσε να διευρύνει το πεδίο της αντιπαράθεσης πέρα από τις συμβατικές πυραυλικές επιθέσεις, αξιοποιώντας τις δυνατότητές της στον κυβερνοπόλεμο, στις θαλάσσιες επιχειρήσεις και στην άσκηση πίεσης επί κρίσιμων υποδομών.
Η εκτίμηση αυτή συνδέεται με μια σημαντική μεταβολή στη φύση των σύγχρονων συγκρούσεων.
Η στρατιωτική αποτελεσματικότητα δεν κρίνεται αποκλειστικά από την καταστροφή οπλικών συστημάτων, αλλά και από τη δυνατότητα πρόκλησης ευρύτερης επιχειρησιακής και οικονομικής αναστάτωσης.
Η ιρανική πλευρά φαίνεται να επενδύει ακριβώς σε αυτή τη διευρυμένη έννοια της αποτροπής.
Η πιθανή έκπληξη του Ιράν δεν είναι υποχρεωτικά ένα νέο όπλο.
Μπορεί να είναι η ικανότητά του να μεταβάλει τους όρους και το κόστος της ίδιας της αντιπαράθεσης.

map_2_4.webp
Τα Στενά του Hormuz και η νέα απειλή για τις ψηφιακές υποδομές


Μια από τις πιο ανησυχητικές πτυχές των ιρανικών προειδοποιήσεων αφορά τις υποθαλάσσιες τηλεπικοινωνιακές υποδομές.
Ιρανοί αξιωματούχοι έχουν αναφερθεί στη δυνατότητα προσβολής επτά μεγάλων υποθαλάσσιων καλωδίων δεδομένων στα Στενά του Hormuz, εφόσον δεχθούν επίθεση κρίσιμες ιρανικές εγκαταστάσεις.
Ο Yadollah Javani, ανώτατο στέλεχος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, έχει συνδέσει τέτοιες επιλογές με το ενδεχόμενο περαιτέρω στρατιωτικής κλιμάκωσης.
Η προειδοποίηση έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς οι υποθαλάσσιες οπτικές ίνες αποτελούν βασικό τμήμα των τηλεπικοινωνιακών συνδέσεων της περιοχής.
Μια εκτεταμένη διακοπή θα μπορούσε να επηρεάσει χρηματοοικονομικές συναλλαγές, υπηρεσίες διαδικτύου και εμπορικές δραστηριότητες.
Θα μπορούσε, ωστόσο, να πλήξει και την ίδια την ιρανική οικονομία, καθώς και κράτη που επιδιώκουν να παραμείνουν εκτός της σύγκρουσης.
Επομένως, το συγκεκριμένο ενδεχόμενο συνιστά περισσότερο προειδοποίηση για την επικίνδυνη διεύρυνση του πολέμου παρά επιλογή χωρίς κόστος για την Τεχεράνη.
Αναδεικνύει πάντως ένα κρίσιμο δεδομένο: ο σύγχρονος πόλεμος δεν περιορίζεται πλέον στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις.

cables.jpeg
Ισραηλινές ανησυχίες για την ιρανική στρατιωτική ισχύ

Στο Ισραήλ, η συζήτηση για τις συνέπειες μιας παρατεταμένης αντιπαράθεσης με το Ιράν αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία.
Σύμφωνα με τις αναφορές που επικαλείται ο Atwan, ισραηλινά μέσα ενημέρωσης εξετάζουν τη βελτίωση των ιρανικών δυνατοτήτων σε πυραυλικά συστήματα, μη επανδρωμένα αεροσκάφη και θαλάσσιες επιχειρήσεις.
Παράλληλα, αποδίδεται σε πρώην υψηλόβαθμο αξιωματούχο της υπηρεσίας εσωτερικής ασφάλειας Shin Bet προειδοποίηση ότι μια απερίσκεπτη σύγκρουση με το Ιράν θα μπορούσε να οδηγήσει το Ισραήλ σε έναν πόλεμο με απρόβλεπτη διάρκεια και κόστος.
Οι συγκεκριμένες εκτιμήσεις χρειάζονται προσεκτική αξιολόγηση, καθώς δεν τεκμηριώνουν από μόνες τους μεταβολή της συνολικής ισορροπίας ισχύος.
Αποτυπώνουν, ωστόσο, ένα πραγματικό στρατηγικό πρόβλημα: ακόμη και μια χώρα με σημαντική τεχνολογική και στρατιωτική υπεροχή μπορεί να αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες σε μια παρατεταμένη σύγκρουση φθοράς.
Το Ιράν διαθέτει μεγαλύτερο γεωγραφικό βάθος και διαφορετικές δυνατότητες διασποράς των δυνάμεών του από εκείνες των μικρότερων κρατών της περιοχής.
Από την άλλη πλευρά, η αμερικανική και ισραηλινή υπεροχή σε κρίσιμους στρατιωτικούς τομείς εξακολουθεί να αποτελεί σοβαρό παράγοντα που περιορίζει τις επιλογές της Τεχεράνης.

44_3.jpeg
Μπορεί η σύγκρουση να επεκταθεί μέχρι την Ευρώπη;


Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η υπόθεση ότι μια νέα φάση του πολέμου θα μπορούσε να διευρύνει τη γεωγραφία των απειλών πέρα από τη Μέση Ανατολή.
Ο Abdul Bari Atwan εξετάζει το ενδεχόμενο αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις εκτός Περσικού Κόλπου, ακόμη και στην Ευρώπη, να αποκτήσουν μεγαλύτερη σημασία στους υπολογισμούς μιας ενδεχόμενης κλιμάκωσης.
Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επιβεβαιωμένα στοιχεία για συγκεκριμένο ιρανικό σχέδιο επίθεσης εναντίον αμερικανικών βάσεων σε ευρωπαϊκό έδαφος.
Η στρατηγική σημασία της συζήτησης βρίσκεται αλλού.
Εάν ο πόλεμος επεκταθεί γεωγραφικά, χώρες που σήμερα επιδιώκουν να περιορίσουν την άμεση εμπλοκή τους θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν νέα διλήμματα ασφαλείας.
Μια τέτοια εξέλιξη θα διεύρυνε σημαντικά το κόστος της σύγκρουσης για όλες τις πλευρές.

55_2.jpeg
Η τρίτη φάση του πολέμου και το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ουάσιγκτον

Το βασικό συμπέρασμα από τις ιρανικές προειδοποιήσεις είναι ότι η Τεχεράνη επιχειρεί να μετατοπίσει τη σύγκρουση από την παραδοσιακή αντιπαράθεση στρατιωτικών δυνατοτήτων σε μια ευρύτερη δοκιμασία αντοχής.
Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, η πρόκληση δεν περιορίζεται στην εξουδετέρωση ιρανικών πυραύλων και drones.
Περιλαμβάνει επίσης τη διατήρηση της ασφάλειας των στρατιωτικών εγκαταστάσεων, την προστασία των περιφερειακών συμμάχων, τη σταθερότητα των ενεργειακών αγορών και τη διασφάλιση των διεθνών θαλάσσιων μεταφορών.
Κάθε νέα κλιμάκωση αυξάνει τις απαιτήσεις και το κόστος αυτών των αποστολών.
Η ιρανική στρατηγική φαίνεται να στηρίζεται στην εκτίμηση ότι η Ουάσιγκτον, παρά τη στρατιωτική της υπεροχή, δεν μπορεί να αγνοεί επ' αόριστον το κόστος μιας σύγκρουσης που επηρεάζει ολόκληρη την περιοχή.
Αυτό προσφέρει στην Τεχεράνη ένα σημαντικό διαπραγματευτικό επιχείρημα, χωρίς να εγγυάται στρατιωτική επιτυχία ή πολιτική νίκη.

Το μεγάλο ιρανικό στοίχημα: Να γίνει η συνέχιση του πολέμου ακριβότερη από τη διπλωματία


Η ουσία της στρατηγικής που προβάλλει το Ιράν δεν βρίσκεται απαραίτητα στην επιδίωξη μιας ολοκληρωτικής στρατιωτικής αναμέτρησης με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Βρίσκεται στην προσπάθεια να καταστήσει σαφές ότι οποιαδήποτε νέα επίθεση εναντίον του θα συνοδεύεται από υψηλό και ενδεχομένως απρόβλεπτο κόστος.
Οι πρόσφατες επιχειρήσεις στο Μπαχρέιν, οι απειλές για κρίσιμες υποδομές και οι αναφορές για νέες επιχειρησιακές δυνατότητες εντάσσονται σε αυτή την ευρύτερη λογική αποτροπής.
Ταυτόχρονα, όμως, η διεύρυνση των επιθέσεων αυξάνει τους κινδύνους για τους αμάχους, τα γειτονικά κράτη και την ίδια την οικονομική σταθερότητα του Ιράν.
Η μεγαλύτερη στρατηγική επιτυχία για την Τεχεράνη θα ήταν να πείσει την Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ ότι καμία στρατιωτική κλιμάκωση δεν μπορεί να προσφέρει εύκολη, γρήγορη και χαμηλού κόστους λύση.
Σε αυτή την περίπτωση, η ιρανική αποτροπή θα είχε επιτύχει τον σημαντικότερο πολιτικό της στόχο: να καταστήσει τη διπλωματική διευθέτηση περισσότερο ελκυστική από τη συνέχιση του πολέμου.
Και αυτή ενδέχεται να αποδειχθεί η πραγματική «μεγάλη έκπληξη» του Ιράν.
Όχι ένα συγκεκριμένο όπλο που θα αλλάξει από μόνο του τις στρατιωτικές ισορροπίες, αλλά η δυνατότητα μιας χώρας υπό ισχυρή στρατιωτική πίεση να επηρεάζει τις αποφάσεις μιας πολύ ισχυρότερης δύναμης, αυξάνοντας το τίμημα της αντιπαράθεσης.

www.bankingnews.gr

Ρoή Ειδήσεων

Σχόλια αναγνωστών

Δείτε επίσης