«Θερμό» επεισόδιο στην Κάρπαθο, βέτο Αιγύπτου για ΑΟΖ…
Ραδιοεπικοινωνία μεταξύ τουρκικών και ελληνικών ναυτικών δυνάμεων ανατολικά της Καρπάθου πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του έργου Great Sea Interconnector στο Νότιο Αιγαίο, το οποίο προβλέπει την τοποθέτηση υποθαλάσσιου καλωδίου ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου,
Κατά τη διάρκεια επικοινωνιών σχετικά με τις δραστηριότητες του γαλλικού ερευνητικού σκάφους «Abeille Marengo» στην περιοχή, μια τουρκική φρεγάτα ισχυρίστηκε ότι το σκάφος βρισκόταν εντός της υφαλοκρηπίδας της Τουρκίας και δήλωσε ότι έλαβε άδεια να συνεχίσει το ταξίδι του.
Η ελληνική φρεγάτα «Λήμνος», στην απάντησή της στον ασυρμάτο, τόνισε ότι το «Abeille Marengo» βρισκόταν εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και διεξήγαγε τις δραστηριότητές του σύμφωνα με τη NAVTEX που εξέδωσε η Αθήνα.
Η ραδιοεπικοινωνία, στην οποία τα μέρη εξέφρασαν τις θέσεις τους σχετικά με τις αντίστοιχες θαλάσσιες δικαιοδοσίες τους, πραγματοποιήθηκε σε ήρεμο τόνο και δεν οδήγησε σε ένταση, ενώ οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις παρακολουθούν στενά τις κινήσεις των τουρκικών ναυτικών στοιχείων διατηρώντας το επίπεδο επιχειρησιακής τους ετοιμότητας.
Ωστόσο, κατά τα φαινόμενα… στους Τούρκους κάποιος έδωσε θάρρος και ζητούν «άδειες» για έρευνα σε ελληνικά ύδατα.
Και εν προκειμένω τίθενται εύλογα ερωτήματα.
Η ελληνική κυβέρνηση μειοδότησε στα εθνικά ζητήματα ή όχι;
Το έργο GSI είναι ένα ενεργειακό εγχείρημα που στοχεύει στη σύνδεση των δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας της Ελλάδας και της Νότιας Κύπρου με ένα υποβρύχιο καλώδιο, με την Ευρωπαϊκή Ένωση να έχει δεσμευτεί να διαθέσει 658 εκατομμύρια ευρώ για την υποστήριξή του, το οποίο αναμένεται να κοστίσει πάνω από 2 δισεκατομμύρια ευρώ και προβλέπει μελλοντική επέκταση στο Ισραήλ.
Το γαλλικών συμφερόντων ερευνητικό σκάφος «Abeille Marengo» απέπλευσε από το Ηράκλειο με αποστολή τη σχολαστική χαρτογράφηση του βυθού μεταξύ της Κορακιάς Κρήτης και της Κύπρου για την εξέταση της γεωλογικής δομής και των φυσικών εμποδίων, περιοχές που έχουν αναζωπυρώσει τη μακροχρόνια διαμάχη Ελλάδας και Τουρκίας.
Η Ελλάδα και η Κύπρος αντέδρασαν στην τουρκική NAVTEX της 10ης Νοεμβρίου, με τον σταθμό του Ηρακλείου να κηρύσσει την ανακοίνωση άκυρη ως προερχόμενη από μη εξουσιοδοτημένο σταθμό, ενώ η Τουρκία υποστηρίζει ότι η έρευνα πραγματοποιείται με την άδειά της και εντός της υφαλοκρηπίδας της βάσει του διεθνούς δικαίου, σε αντίθεση με την Αθήνα που θεωρεί ότι η διαδρομή εμπίπτει στην ελληνική ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα.
Αντιδράσεις
Στο πολιτικό πεδίο, ο απόστρατος αντιστράτηγος και επικεφαλής της ομάδας εθνικής άμυνας του κόμματος Νίκη, Γιάννης Ιντζές, υποστήριξε ότι η Ελλάδα έχει υποχωρήσει εννέα φορές έναντι της Τουρκίας τα τελευταία επτά χρόνια μετά το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019.
Σύμφωνα με τον ίδιο, στα βήματα υποχώρησης συγκαταλέγονται η συνέχιση των μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης, η έλλειψη επαρκούς αντίδρασης στο τουρκικό έγγραφη στον ΟΗΕ το 2020, η αναστολή εργασίων του GSI ανοιχτά της Κάσου το 2024, η υποβολή Χάρτη Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού από την Τουρκία στην UNESCO το 2025, η ανακήρυξη θαλάσσιων εθνικών πάρκων το 2026, η συμφωνία οριοθέτησης με την Αίγυπτο το 2020 όπου κατά την εκτίμησή του «δωρήθηκαν» θαλάσσιες ζώνες, η ρήτρα στη συμφωνία με την Chevron-Helleniq Energy το 2026, η Διακήρυξη των Αθηνών το 2023, καθώς και η ενημέρωση της Γαλλίας προς την Τουρκία μέσω σημειώματος για το GSI, τα οποία καθιστούν δυσκολότερη την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας παρά τις εξοπλιστικές αγορές.
Την ίδια στιγμή, μεγάλη πολιτική συζήτηση προκάλεσε η τοποθέτηση του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας, Δημήτρη Καιρίδη, απέναντι στον καθηγητή Γιάννη Μάζη.
Ο κ. Καιρίδης παραδέχθηκε ότι η Αίγυπτος αρνείται να προχωρήσει στην επέκταση της οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Ελλάδα ανατολικά του 28ου μεσημβρινού, στην περιοχή μεταξύ Ρόδου και Κύπρου, εάν δεν συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις και η Τουρκία, αποκαλύπτοντας ότι η Αίγυπτος υποκύπτει στις τουρκικές αξιώσεις, γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με τους πανηγυρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης για επανεκκίνηση των συζητήσεων μετά την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Λιβύη.
Η θέση των Τούρκων
Από την άλλη μεριά, σε άρθρο του στην AA Analysis, ο Διοικητής των Ναυτικών Δυνάμεων της Τουρκίας, Ναύαρχος Ercüment Tatlıoğlu, ανέλυσε τη σημασία της Ανατολικής Μεσογείου υπό το πρίσμα του δόγματος της Γαλάζιας Πατρίδας, τονίζοντας τη στρατηγική θέση της περιοχής, τον ενεργειακό ανταγωνισμό, την ασφάλεια των θαλάσσιων οδών και τη σημασία της τουρκικής ναυτικής ισχύος.
Όπως υποστηρίζει, πρωτοβουλίες όπως ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός, οι ενεργειακές διασυνδέσεις (όπως το καλώδιο GSI) και οι δράσεις προστασίας του περιβάλλοντος (όπως τα θαλάσσια πάρκα), παρότι παρουσιάζονται ως οικονομικά και τεχνικά εγχειρήματα, προωθούνται σε αμφισβητούμενες περιοχές με τρόπο που παράγει πολιτικά τετελεσμένα και επηρεάζει τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες.
Τονίζει ότι τέτοιες κινήσεις, όταν γίνονται μονομερώς και αγνοούν τα τουρκικά και τουρκοκυπριακά δικαιώματα, δεν μπορούν να οδηγήσουν σε βιώσιμη συνεργασία.
Ο Tatlıoğlu αμφισβητεί ευθέως το δικαίωμα των ελληνικών νησιών σε πλήρη θαλάσσια δικαιοδοσία (ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα) ίση με εκείνη των ηπειρωτικών ακτών. Χωρίς να το κατονομάζει ρητά, φωτογραφίζει το Καστελλόριζο, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να αναγνωρίσει χάρτες που περιορίζουν τη «Γαλάζια Πατρίδα» της διεκδικώντας θαλάσσια ζώνη 40.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων (4.000 φορές μεγαλύτερη από την έκτασή του) για ένα νησί μόλις 10 τετραγωνικών χιλιομέτρων που απέχει 3 χιλιόμετρα από τις τουρκικές ακτές. Επικαλείται μάλιστα την αρχή της «αναλογικότητας» του μήκους των ακτών (τονίζοντας ότι η Τουρκία έχει ακτογραμμή άνω των 2.500 χλμ. στην Ανατολική Μεσόγειο), καθώς και διεθνή νομολογία (Βόρεια Θάλασσα, Jan Mayen, Νήσοι της Μάγχης).
Ο Τούρκος Ναύαρχος ισχυρίζεται ότι η ίδια η Ελλάδα δημιούργησε προηγούμενο υπέρ των τουρκικών θέσεων μέσω της συμφωνίας οριοθέτησης ΑΟΖ που υπέγραψε με την Ιταλία στο Ιόνιο Πέλαγος, υποστηρίζοντας ότι η συγκεκριμένη συμφωνία επιβεβαιώνει πως δεν πρέπει να χορηγείται πλήρης θαλάσσια δικαιοδοσία στα νησιά.
Παράλληλα, αναφέρει ότι η προσπάθεια της Ελλάδας να εφαρμόσει τις διεκδικήσεις της νότια της Κρήτης συνάντησε τις αντιρρήσεις της Λιβύης και οδήγησε μόνο σε μια «μερική» συμφωνία οριοθέτησης με την Αίγυπτο.
Στη συνέχεια, κατηγορεί την Ελλάδα (και την Κυπριακή Δημοκρατία) ότι προχωρούν σε μονομερείς αδειοδοτήσεις για έρευνες υδρογονανθράκων και πόντιση καλωδίων σε περιοχές που επικαλύπτονται με την τουρκική υφαλοκρηπίδα, εξαιρώντας την Τουρκία.
Υποστηρίζει ότι η Αθήνα χρησιμοποιεί ερευνητικά και γεωτρητικά πλοία που ανήκουν σε τρίτες χώρες (όπως το γαλλικό Abeille Marengo) με σκοπό να εξασφαλίσει τη διπλωματική και πολιτική στήριξη των κρατών αυτών απέναντι στην Άγκυρα.
Διαμηνύει δε κατηγορηματικά ότι το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό δεν πρόκειται ποτέ να επιτρέψει σε ξένα σκάφη να διεξάγουν έρευνες ή γεωτρήσεις εκ μέρους της Ελλάδας στις αμφισβητούμενες περιοχές.
Ο Tatlıoğlu απορρίπτει τις διμερείς συμφωνίες της Ελλάδας με άλλα παράκτια κράτη που αφήνουν εκτός την Τουρκία, υποστηρίζοντας ότι η οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να γίνει συνολικά, με τη συμμετοχή και τη συναίνεση όλων των παράκτιων κρατών της περιοχής. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι όποια σενάρια ή ενεργειακά έργα επιχειρούν να δημιουργήσουν τετελεσμένα αγνοώντας τη χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ανατολική Μεσόγειο, είναι καταδικασμένα να αποτύχουν.
Τέλος, μέσα από την ανάλυση των κινήσεων της Τουρκίας (όπως η επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Λιβύη τον Οκτώβριο του 2026, η κοινή ναυτική άσκηση Friendship Sea-2026 με την Αίγυπτο τον Νοέμβριο και η δήλωση ετοιμότητας για τουρκοαιγυπτιακή συμφωνία ΑΟΖ), ο Τούρκος Ναύαρχος υπονοεί σαφώς ότι η Άγκυρα σπάει διπλωματικά την απομόνωση που επιχείρησε να επιβάλει η Αθήνα, προσελκύοντας την Αίγυπτο και τη Λιβύη σε ένα πιο «συμπεριληπτικό» πλαίσιο που ακυρώνει στην πράξη τους ελληνικούς σχεδιασμούς.
www.bankingnews.gr
Κατά τη διάρκεια επικοινωνιών σχετικά με τις δραστηριότητες του γαλλικού ερευνητικού σκάφους «Abeille Marengo» στην περιοχή, μια τουρκική φρεγάτα ισχυρίστηκε ότι το σκάφος βρισκόταν εντός της υφαλοκρηπίδας της Τουρκίας και δήλωσε ότι έλαβε άδεια να συνεχίσει το ταξίδι του.
Η ελληνική φρεγάτα «Λήμνος», στην απάντησή της στον ασυρμάτο, τόνισε ότι το «Abeille Marengo» βρισκόταν εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και διεξήγαγε τις δραστηριότητές του σύμφωνα με τη NAVTEX που εξέδωσε η Αθήνα.
Η ραδιοεπικοινωνία, στην οποία τα μέρη εξέφρασαν τις θέσεις τους σχετικά με τις αντίστοιχες θαλάσσιες δικαιοδοσίες τους, πραγματοποιήθηκε σε ήρεμο τόνο και δεν οδήγησε σε ένταση, ενώ οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις παρακολουθούν στενά τις κινήσεις των τουρκικών ναυτικών στοιχείων διατηρώντας το επίπεδο επιχειρησιακής τους ετοιμότητας.
Ωστόσο, κατά τα φαινόμενα… στους Τούρκους κάποιος έδωσε θάρρος και ζητούν «άδειες» για έρευνα σε ελληνικά ύδατα.
Και εν προκειμένω τίθενται εύλογα ερωτήματα.
Η ελληνική κυβέρνηση μειοδότησε στα εθνικά ζητήματα ή όχι;
Το έργο GSI είναι ένα ενεργειακό εγχείρημα που στοχεύει στη σύνδεση των δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας της Ελλάδας και της Νότιας Κύπρου με ένα υποβρύχιο καλώδιο, με την Ευρωπαϊκή Ένωση να έχει δεσμευτεί να διαθέσει 658 εκατομμύρια ευρώ για την υποστήριξή του, το οποίο αναμένεται να κοστίσει πάνω από 2 δισεκατομμύρια ευρώ και προβλέπει μελλοντική επέκταση στο Ισραήλ.
Το γαλλικών συμφερόντων ερευνητικό σκάφος «Abeille Marengo» απέπλευσε από το Ηράκλειο με αποστολή τη σχολαστική χαρτογράφηση του βυθού μεταξύ της Κορακιάς Κρήτης και της Κύπρου για την εξέταση της γεωλογικής δομής και των φυσικών εμποδίων, περιοχές που έχουν αναζωπυρώσει τη μακροχρόνια διαμάχη Ελλάδας και Τουρκίας.
Η Ελλάδα και η Κύπρος αντέδρασαν στην τουρκική NAVTEX της 10ης Νοεμβρίου, με τον σταθμό του Ηρακλείου να κηρύσσει την ανακοίνωση άκυρη ως προερχόμενη από μη εξουσιοδοτημένο σταθμό, ενώ η Τουρκία υποστηρίζει ότι η έρευνα πραγματοποιείται με την άδειά της και εντός της υφαλοκρηπίδας της βάσει του διεθνούς δικαίου, σε αντίθεση με την Αθήνα που θεωρεί ότι η διαδρομή εμπίπτει στην ελληνική ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα.
Αντιδράσεις
Στο πολιτικό πεδίο, ο απόστρατος αντιστράτηγος και επικεφαλής της ομάδας εθνικής άμυνας του κόμματος Νίκη, Γιάννης Ιντζές, υποστήριξε ότι η Ελλάδα έχει υποχωρήσει εννέα φορές έναντι της Τουρκίας τα τελευταία επτά χρόνια μετά το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019.
Σύμφωνα με τον ίδιο, στα βήματα υποχώρησης συγκαταλέγονται η συνέχιση των μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης, η έλλειψη επαρκούς αντίδρασης στο τουρκικό έγγραφη στον ΟΗΕ το 2020, η αναστολή εργασίων του GSI ανοιχτά της Κάσου το 2024, η υποβολή Χάρτη Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού από την Τουρκία στην UNESCO το 2025, η ανακήρυξη θαλάσσιων εθνικών πάρκων το 2026, η συμφωνία οριοθέτησης με την Αίγυπτο το 2020 όπου κατά την εκτίμησή του «δωρήθηκαν» θαλάσσιες ζώνες, η ρήτρα στη συμφωνία με την Chevron-Helleniq Energy το 2026, η Διακήρυξη των Αθηνών το 2023, καθώς και η ενημέρωση της Γαλλίας προς την Τουρκία μέσω σημειώματος για το GSI, τα οποία καθιστούν δυσκολότερη την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας παρά τις εξοπλιστικές αγορές.
Την ίδια στιγμή, μεγάλη πολιτική συζήτηση προκάλεσε η τοποθέτηση του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας, Δημήτρη Καιρίδη, απέναντι στον καθηγητή Γιάννη Μάζη.
Ο κ. Καιρίδης παραδέχθηκε ότι η Αίγυπτος αρνείται να προχωρήσει στην επέκταση της οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Ελλάδα ανατολικά του 28ου μεσημβρινού, στην περιοχή μεταξύ Ρόδου και Κύπρου, εάν δεν συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις και η Τουρκία, αποκαλύπτοντας ότι η Αίγυπτος υποκύπτει στις τουρκικές αξιώσεις, γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με τους πανηγυρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης για επανεκκίνηση των συζητήσεων μετά την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Λιβύη.
Η θέση των Τούρκων
Από την άλλη μεριά, σε άρθρο του στην AA Analysis, ο Διοικητής των Ναυτικών Δυνάμεων της Τουρκίας, Ναύαρχος Ercüment Tatlıoğlu, ανέλυσε τη σημασία της Ανατολικής Μεσογείου υπό το πρίσμα του δόγματος της Γαλάζιας Πατρίδας, τονίζοντας τη στρατηγική θέση της περιοχής, τον ενεργειακό ανταγωνισμό, την ασφάλεια των θαλάσσιων οδών και τη σημασία της τουρκικής ναυτικής ισχύος.
Όπως υποστηρίζει, πρωτοβουλίες όπως ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός, οι ενεργειακές διασυνδέσεις (όπως το καλώδιο GSI) και οι δράσεις προστασίας του περιβάλλοντος (όπως τα θαλάσσια πάρκα), παρότι παρουσιάζονται ως οικονομικά και τεχνικά εγχειρήματα, προωθούνται σε αμφισβητούμενες περιοχές με τρόπο που παράγει πολιτικά τετελεσμένα και επηρεάζει τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες.
Τονίζει ότι τέτοιες κινήσεις, όταν γίνονται μονομερώς και αγνοούν τα τουρκικά και τουρκοκυπριακά δικαιώματα, δεν μπορούν να οδηγήσουν σε βιώσιμη συνεργασία.
Ο Tatlıoğlu αμφισβητεί ευθέως το δικαίωμα των ελληνικών νησιών σε πλήρη θαλάσσια δικαιοδοσία (ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα) ίση με εκείνη των ηπειρωτικών ακτών. Χωρίς να το κατονομάζει ρητά, φωτογραφίζει το Καστελλόριζο, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να αναγνωρίσει χάρτες που περιορίζουν τη «Γαλάζια Πατρίδα» της διεκδικώντας θαλάσσια ζώνη 40.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων (4.000 φορές μεγαλύτερη από την έκτασή του) για ένα νησί μόλις 10 τετραγωνικών χιλιομέτρων που απέχει 3 χιλιόμετρα από τις τουρκικές ακτές. Επικαλείται μάλιστα την αρχή της «αναλογικότητας» του μήκους των ακτών (τονίζοντας ότι η Τουρκία έχει ακτογραμμή άνω των 2.500 χλμ. στην Ανατολική Μεσόγειο), καθώς και διεθνή νομολογία (Βόρεια Θάλασσα, Jan Mayen, Νήσοι της Μάγχης).
Ο Τούρκος Ναύαρχος ισχυρίζεται ότι η ίδια η Ελλάδα δημιούργησε προηγούμενο υπέρ των τουρκικών θέσεων μέσω της συμφωνίας οριοθέτησης ΑΟΖ που υπέγραψε με την Ιταλία στο Ιόνιο Πέλαγος, υποστηρίζοντας ότι η συγκεκριμένη συμφωνία επιβεβαιώνει πως δεν πρέπει να χορηγείται πλήρης θαλάσσια δικαιοδοσία στα νησιά.
Παράλληλα, αναφέρει ότι η προσπάθεια της Ελλάδας να εφαρμόσει τις διεκδικήσεις της νότια της Κρήτης συνάντησε τις αντιρρήσεις της Λιβύης και οδήγησε μόνο σε μια «μερική» συμφωνία οριοθέτησης με την Αίγυπτο.
Στη συνέχεια, κατηγορεί την Ελλάδα (και την Κυπριακή Δημοκρατία) ότι προχωρούν σε μονομερείς αδειοδοτήσεις για έρευνες υδρογονανθράκων και πόντιση καλωδίων σε περιοχές που επικαλύπτονται με την τουρκική υφαλοκρηπίδα, εξαιρώντας την Τουρκία.
Υποστηρίζει ότι η Αθήνα χρησιμοποιεί ερευνητικά και γεωτρητικά πλοία που ανήκουν σε τρίτες χώρες (όπως το γαλλικό Abeille Marengo) με σκοπό να εξασφαλίσει τη διπλωματική και πολιτική στήριξη των κρατών αυτών απέναντι στην Άγκυρα.
Διαμηνύει δε κατηγορηματικά ότι το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό δεν πρόκειται ποτέ να επιτρέψει σε ξένα σκάφη να διεξάγουν έρευνες ή γεωτρήσεις εκ μέρους της Ελλάδας στις αμφισβητούμενες περιοχές.
Ο Tatlıoğlu απορρίπτει τις διμερείς συμφωνίες της Ελλάδας με άλλα παράκτια κράτη που αφήνουν εκτός την Τουρκία, υποστηρίζοντας ότι η οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να γίνει συνολικά, με τη συμμετοχή και τη συναίνεση όλων των παράκτιων κρατών της περιοχής. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι όποια σενάρια ή ενεργειακά έργα επιχειρούν να δημιουργήσουν τετελεσμένα αγνοώντας τη χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ανατολική Μεσόγειο, είναι καταδικασμένα να αποτύχουν.
Τέλος, μέσα από την ανάλυση των κινήσεων της Τουρκίας (όπως η επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Λιβύη τον Οκτώβριο του 2026, η κοινή ναυτική άσκηση Friendship Sea-2026 με την Αίγυπτο τον Νοέμβριο και η δήλωση ετοιμότητας για τουρκοαιγυπτιακή συμφωνία ΑΟΖ), ο Τούρκος Ναύαρχος υπονοεί σαφώς ότι η Άγκυρα σπάει διπλωματικά την απομόνωση που επιχείρησε να επιβάλει η Αθήνα, προσελκύοντας την Αίγυπτο και τη Λιβύη σε ένα πιο «συμπεριληπτικό» πλαίσιο που ακυρώνει στην πράξη τους ελληνικούς σχεδιασμούς.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών