Ο μεγάλος χαμένος - H ενεργειακή κρίση λόγω Ιράν… χτυπάει βάναυσα τις ΗΠΑ – Το Hormuz κατέστρεψε το σύστημα Starlink

To Ιράν ή οι ΗΠΑ επλήγησαν περισσότερο από τον πόλεμο στο Ιράν;
Εκ πρώτης όψεως όλοι θα απαντούσαν ότι ο χαμένος είναι το Ιράν αλλά το αμερικανικό Responsible Statecraft διαφωνεί… και εξηγεί ότι ο μεγάλος χαμένος είναι οι ΗΠΑ.
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ προσποιείται ότι η μεγάλη ενεργειακή κρίση στον κόσμο μετά την έναρξη του παράνομου πολέμου εναντίον του Ιράν δεν θα βλάψει τις Ηνωμένες Πολιτείες και μάλιστα θα τις ωφελήσει, αναλυτές και ειδικοί παρατηρητές πιστεύουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα υποφέρουν περισσότερο από την Κίνα, τη Ρωσία ή την Ευρωπαϊκή Ένωση από το πετρελαϊκό σοκ που θα προκύψει στον κόσμο μετά από αυτόν τον πόλεμο.

Παλιές παρανοήσεις

Στο πλαίσιο αυτό, το αμερικανικό μέσο «Responsible Statecraft» ανέφερε σε ανάλυση του ότι η πετρελαϊκή κρίση θα εκπλήξει πολλούς Αμερικανούς, καθώς ο Trump και οι συνεργάτες επικαλούνται παλαιές παρανοήσεις για να αποτρέψουν τον πανικό και την αντίθεση του αμερικανικού κοινού στον πόλεμο.

Πετρελαϊκό σοκ για την οικονομία των ΗΠΑ

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η προειδοποίηση έρχεται καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ Trump και μέλη της κυβέρνησής του ισχυρίζονται ότι η τεράστια παραγωγή πετρελαίου των ΗΠΑ θα προστατεύσει τη χώρα από τις τιμολογιακές κρίσεις που προκαλούνται από το κλείσιμο του Στενού του Hormuz από το Ιράν, αλλά κάνουν λάθος.
To Responsible Statecraft, εξήγησε ότι η παραγωγή πετρελαίου στις ΗΠΑ δεν προστατεύει τους Αμερικανούς καταναλωτές από τις διακυμάνσεις των τιμών του πετρελαίου, οι οποίες καθορίζονται από την αλληλεπίδραση προσφοράς και ζήτησης στην παγκόσμια αγορά.
Το Responsible Statecraft τόνισε ότι οι υπολογισμοί της κυβέρνησης Trump είναι τρομερά διαφοροποιημένοι, επειδή η οικονομία των ΗΠΑ καταναλώνει μεγαλύτερες ποσότητες πετρελαίου για την παραγωγή κάθε μονάδας οικονομικής παραγωγής σε σύγκριση με τις ανταγωνίστριες χώρες και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επηρεαστούν περισσότερο από το σοκ των τιμών από άλλες χώρες.

Κάθε μέρα απαιτούνται 100 εκατ βαρέλια πετρελαίου

Το Responsible Statecraft συνεχίζει λέγοντας ότι υπό κανονικές συνθήκες, η παγκόσμια αγορά χρειάζεται περίπου 100 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα, αλλά το κλείσιμο του Στενού του Hormuz λόγω του πολέμου του Trump στο Ιράν οδήγησε σε μια ξαφνική πτώση περίπου 10 εκατομμυρίων βαρελιών την ημέρα.
Αυτό μείωσε τα παγκόσμια αποθέματα πετρελαίου και αύξησε τις τιμές του σε όλες τις χώρες που εμπλέκονται στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, ανεξάρτητα από το αν αυτές οι χώρες καταναλώνουν άμεσα πετρέλαιο του Περσικού Κόλπου ή όχι.

Τα άδεια τάνκερ… ο ακριβής μηχανισμός μετάδοσης της κρίσης

Το Responsible Statecraft συνεχίζει λέγοντας ότι υπό κανονικές συνθήκες, η παγκόσμια αγορά χρειάζεται περίπου 100 εκατομμύρια βαρέλια ανέφερε ότι η ροή των άδειων δεξαμενόπλοιων που διασχίζουν τον Ατλαντικό για να φορτώσουν αμερικανικό πετρέλαιο, για την οποία καυχιόταν ο Trump, είναι στην πραγματικότητα ο ακριβής μηχανισμός μετάδοσης μέσω του οποίου μεταδίδεται το σοκ.
Με άλλα λόγια, αυτά τα δεξαμενόπλοια μεταφέρουν αμερικανικό πετρέλαιο στην Ασία, όπου οι τιμές είναι υψηλότερες, γεγονός που με τη σειρά του οδηγεί σε υψηλότερες τιμές πετρελαίου στις ΗΠΑ.

Στα 4,24 δολάρια η βενζίνη στις ΗΠΑ από 3,03 δολάρια

Σύμφωνα με την έκθεση, τα στοιχεία της Υπηρεσίας Πληροφοριών Ενέργειας των ΗΠΑ (EIA) για την εβδομάδα που έληξε στις 24 Απριλίου έδειξαν σημαντική μείωση 6,2 εκατομμυρίων βαρελιών στα αποθέματα αργού πετρελαίου των ΗΠΑ, επιβεβαιώνοντας ότι η μετάβαση βρίσκεται σε εξέλιξη.
Οι εκτιμήσεις της EIA δείχνουν ότι η μέση τιμή της βενζίνης στις Ηνωμένες Πολιτείες αυξήθηκε στα 4,24 δολάρια ανά γαλόνι τον Απρίλιο, σε σύγκριση με 3,77 δολάρια ανά γαλόνι τον Μάρτιο και 3,03 δολάρια ανά γαλόνι τον Φεβρουάριο, πριν από την έναρξη του πολέμου.
Το Responsible Statecraft τόνισε ότι ακόμη και αν το Στενό του Hormuz ανοίξει ξανά με πλήρη χωρητικότητα αύριο, οι τιμές της βενζίνης στις Ηνωμένες Πολιτείες θα αυξηθούν τον Μάιο λόγω των καθυστερημένων επιπτώσεων του πετρελαίου που εξορύσσεται από τον Περσικό Κόλπο και το οποίο έχει ήδη αποχωρήσει από την αγορά.

Ενεργειακό σοκ και η σχέση του με την ύφεση

Ο ιστότοπος Responsible Statecraft τόνισε ότι δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας παγκόσμιας οικονομικής κατάρρευσης, καθώς η κατανάλωση πετρελαίου είναι μια αναγκαιότητα που δεν μπορεί να μειωθεί γρήγορα.
Οι κρίσεις στις τιμές του πετρελαίου συνδέονται με υφέσεις, καθώς οι απότομες αυξήσεις στις τιμές του πετρελαίου προηγήθηκαν των υφέσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η αύξηση των τιμών της βενζίνης θα ανάγκαζε τις αμερικανικές οικογένειες να μειώσουν τις δαπάνες για όλα τα άλλα, οδηγώντας σε ένα τεράστιο σοκ ζήτησης για άλλα αγαθά.
Επίσης, η αύξηση του κόστους μεταφοράς για αγαθά όπως τα τρόφιμα και τα ρούχα θα οδηγούσε σε απότομη αύξηση των τιμών αυτών των ειδών πρώτης ανάγκης, τροφοδοτώντας τον πληθωρισμό στη χώρα.

Η εξάρτηση της αμερικανικής οικονομίας από το πετρέλαιο

Σύμφωνα με το Responsible Statecraft, η οικονομία των ΗΠΑ εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πετρέλαιο, πράγμα που σημαίνει ότι απαιτεί περισσότερο πετρέλαιο για την παραγωγή κάθε μονάδας ΑΕΠ από ό,τι η Κίνα, η Ρωσία και ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση μαζί.
Για κάθε δολάριο οικονομικής παραγωγής, η οικονομία των ΗΠΑ καταναλώνει διπλάσια ποσότητα πετρελαίου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, 40% περισσότερο από την Κίνα και 20% περισσότερο από τη Ρωσία.

Οι δύο παράγοντες

Υπάρχουν δύο κύριοι παράγοντες που εξηγούν τη μεγάλη εξάρτηση της Αμερικής από το πετρέλαιο:
Πρώτον, οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι γνωστές για την κουλτούρα τους που «αγαπά τα αυτοκίνητα» και το σύστημα μεταφορών τους ήταν πάντα περισσότερο εξαρτημένο από τα αυτοκίνητα από ό,τι άλλες μεγάλες δυνάμεις.
Δεύτερον, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν καθυστερήσει στη μετάβαση σε ηλεκτρικά οχήματα, τα οποία μπορούν να λειτουργούν σχεδόν εξ ολοκλήρου σε δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας ανεξάρτητα από το πετρέλαιο.
Η Κίνα, ειδικότερα, ενθαρρύνει εδώ και καιρό τη χρήση ηλεκτρικών οχημάτων και ηλεκτρικών σιδηροδρόμων για στρατηγικούς λόγους, αναγνωρίζοντας τα οφέλη για την ασφάλεια από την αποσύνδεση του συστήματος μεταφορών της από την παγκόσμια αγορά πετρελαίου, η οποία υπόκειται σε διακυμάνσεις των τιμών, σύμφωνα με το Responsible Statecraft.

Ο χρόνος δεν είναι με το μέρος του Trump και πρέπει να κάνει μια συμφωνία με το Ιράν…

Mακροπρόθεσμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να ακολουθήσουν τη στρατηγική της Κίνας και να μειώσουν τους κινδύνους που σχετίζονται με την εξάρτηση από το πετρέλαιο. Επομένως, βραχυπρόθεσμα, η μόνη λύση είναι να επιτευχθεί συμφωνία με το Ιράν για το άνοιγμα του Στενού του Hormuz, και όσο πιο γρήγορα γίνει αυτό, τόσο το καλύτερο.
H διαπραγματευτική ισχύς του Trump θα μειωθεί καθώς οι αναταραχές θα εντείνονται και οι τιμές του πετρελαίου θα αυξάνονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, και ο χρόνος δεν είναι με το μέρος του Trump.

Πώς το Στενό του Hormuz κατέστρεψε το δορυφορικό διαδίκτυο Starlink των ΗΠΑ;

Δεδομένου του υψηλού κινδύνου κοπής υποθαλάσσιων οπτικών ινών στα στρατηγικά Στενά του Hormuz, το δορυφορικό internet Starlink αναγνωρίζεται ως μια γρήγορη και ευέλικτη εναλλακτική λύση για τη διατήρηση της σταθερότητας των επικοινωνιών σε κρίσιμες καταστάσεις.
Η γενική αντίληψη ήταν ότι ένα δίκτυο περισσότερων από 9.400 δορυφόρων σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη θα μπορούσε να λειτουργεί ανεξάρτητα από τις φυσικές επίγειες υποδομές και να διατηρεί παγκόσμιες επικοινωνίες, αλλά η πραγματικότητα στο πεδίο έδειξε το αντίθετο.

Σύμφωνα με ανάλυση που δημοσιεύτηκε από το Κέντρο Εσωτερικής Ασφάλειας (HSToday) στις 8 Απριλίου 2026, το κλείσιμο του Στενού του Hormuz έχει αποκαλύψει μια νέα κατηγορία ευπαθειών στις υποδομές που το δόγμα ανθεκτικότητας των ΗΠΑ δεν είναι προς το παρόν σε θέση να μοντελοποιήσει. Σύμφωνα με την ανάλυση, οι δορυφορικές επικοινωνίες χαμηλής γήινης τροχιάς (LEO), τόσο οι στρατιωτικές όσο και οι εμπορικές, εξαρτώνται από επίγειες υποδομές.

Οι ευπάθειες του Starlink

Οι κρίσιμες εισροές σε αυτόν τον τομέα, οι οποίες διέρχονται από το Στενό του Hormuz, περιλαμβάνουν ήλιο, εξειδικευμένα ψυκτικά αέρια και συγκεκριμένες οικογένειες ημιαγωγών.
Η ανάλυση τόνισε:
Για να διαταράξει το δίκτυο Starlink, ένας αντίπαλος δεν χρειάζεται να επιτεθεί σε έναν δορυφόρο ή να στοχεύσει έναν επίγειο σταθμό.
Η υποβάθμιση του περιβάλλοντος είναι κατανεμημένη και αμφισβητήσιμη.
Το απλό κλείσιμο ενός θαλάσσιου περάσματος, χωρίς να ριχθεί ούτε μία βολή, έχει διαταράξει την αλυσίδα εφοδιασμού κρίσιμου εξοπλισμού δορυφορικού δικτύου.
Η αναστάτωση είναι κάτι περισσότερο από μια προσωρινή υλικοτεχνική κρίση.
Μέχρι το τέλος του 2025, το δίκτυο Starlink φέρεται να είχε περίπου 150 επίγειους σταθμούς σε λειτουργία σε όλο τον κόσμο, με σχεδόν 30 ακόμη τοποθεσίες σε διάφορα στάδια κατασκευής ή έγκρισης.
Ωστόσο, η ανάλυση της Quilty Space υποδηλώνει ότι ο αριθμός θα μπορούσε να αυξηθεί σε περισσότερες από 500 τοποθεσίες έως το 2026, συμπεριλαμβανομένων των νέων κόμβων.

Το Στενό του Hormuz: Η Χρυσή Αρτηρία των Παγκόσμιων Logistics

Για να κατανοήσουμε το βάθος αυτής της κρίσης, είναι απαραίτητο να εξετάσουμε γιατί ένα πέρασμα 50-90 χιλιομέτρων στο νότιο Ιράν θα μπορούσε να παραλύσει την αλυσίδα εφοδιασμού ενός δορυφορικού δικτύου.
Σύμφωνα με έκθεση της Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη (UNCTAD), περισσότερο από το 80% των παγκόσμιων αγαθών μεταφέρονται δια θαλάσσης και το κόστος των θαλάσσιων μεταφορών ανά τονοχιλιόμετρο είναι λιγότερο από 1,5 δολάρια, ενώ το κόστος για τις αεροπορικές μεταφορές κυμαίνεται από 4 δολάρια έως 12 δολάρια.
Ο εξοπλισμός για τους επίγειους σταθμούς Starlink, κάθε τοποθεσία ζυγίζει αρκετούς τόνους, δεν έχει ουσιαστικά άλλη επιλογή από το να μεταφερθεί δια θαλάσσης.
Από το Στενό του Hormuz διέρχονται 20 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα (που ισοδυναμεί με το 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης) και το 20% του παγκόσμιου εμπορίου LNG.
Αλλά το πιο σημαντικό από το πετρέλαιο είναι ότι το 89% του αργού πετρελαίου και των συμπυκνωμάτων που διέρχονται από το στενό προορίζονται για την Ασία.
Μόνο η Κίνα εισάγει το 37,4%, η Ινδία το 14,8%, η Νότια Κορέα το 12,1% και η Ιαπωνία το 11% αυτού του όγκου.
Αυτή η γεωγραφία έχει αναγκάσει τις θαλάσσιες διαδρομές από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη προς βασικά λιμάνια της Μέσης Ανατολής να περνούν από τη Διώρυγα του Σουέζ και το Στενό του Hormuz.
Όταν το στενό είναι κλειστό, ούτε το πετρέλαιο ούτε οι κεραίες των 1,4 μέτρων των επίγειων σταθμών Starlink φτάνουν.

Αρχιτεκτονική τριών επιπέδων δικτύου Starlink

Το δίκτυο Starlink έχει σχεδιαστεί ως μια αρχιτεκτονική τριών επιπέδων: έναν αστερισμό δορυφόρων σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, ένα δίκτυο επίγειων σταθμών (Σταθμοί Πύλης) και τερματικά χρηστών, τα οποία είναι μικρές κεραίες σε στέγες.
Σε αυτήν την αρχιτεκτονική, κάθε δορυφόρος λειτουργεί ουσιαστικά ως επαναλήπτης: λαμβάνει το σήμα από τον επίγειο σταθμό και το μεταδίδει στον χρήστη και αντίστροφα.
Οι επίγειοι σταθμοί λειτουργούν ως «γέφυρα» μεταξύ των δορυφόρων σε τροχιά και της επίγειας υποδομής του Διαδικτύου, λαμβάνοντας δεδομένα και δρομολογώντας τα στα κατάλληλα δίκτυα Διαδικτύου.
Είναι επίσης υπεύθυνοι για την αποστολή εντολών ελέγχου στους δορυφόρους και τη διαχείριση της κίνησης δικτύου.
Μια κεραία Starlink σε μια ταράτσα συνδέεται απευθείας με έναν δορυφόρο, αλλά για να παρέχει παγκόσμια πρόσβαση στο διαδίκτυο, ο δορυφόρος αυτός πρέπει να μπορεί να επικοινωνεί με έναν επίγειο σταθμό συνδεδεμένο με οπτικές ίνες.
Χωρίς επίγειο σταθμό, το δορυφορικό σήμα δεν έχει πουθενά να στείλει δεδομένα.
Το κλειδί είναι: Οι επίγειοι σταθμοί είναι μεγάλα κομμάτια εξοπλισμού που μεταφέρονται δια θαλάσσης.
Η θαλάσσια ναυτιλία είναι η κρυφή αδυναμία της Starlink.

Όταν κόβονται τα επίγεια καλώδια και όσο και ο επίγειος εξοπλισμός δεν είναι διαθέσιμος…

Το ζήτημα αποκτά μορφή κρίσης όταν συνειδητοποιούμε ότι η κρίση στα Στενά του Hormuz συνέβη ταυτόχρονα με την κρίση των υποθαλάσσιων καλωδίων που έγινε πιο έντονη!
Τα υποθαλάσσια καλώδια εξακολουθούν να αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του παγκόσμιου διαδικτύου, με περισσότερο από το 97% της παγκόσμιας διαδικτυακής κίνησης να διέρχεται από αυτά.
Σύμφωνα με εκθέσεις εμπειρογνωμόνων, ένα ζεύγος οπτικών ινών στα σύγχρονα υποβρύχια καλώδια μπορεί να παρέχει χωρητικότητα ισοδύναμη με 224 terabit ανά δευτερόλεπτο, ενώ η συνολική χωρητικότητα του συστήματος Starlink με περισσότερους από 4.000 δορυφόρους εξακολουθεί να είναι πολύ χαμηλότερη από αυτό το ποσοστό και δεν είναι σε θέση να ανταγωνιστεί το τεράστιο εύρος ζώνης των καλωδίων οπτικών ινών.
Υπό κανονικές συνθήκες, το Starlink μπορεί να λειτουργήσει ως εφεδρική επιλογή, αλλά όταν τα υποβρύχια καλώδια είναι εκτός λειτουργίας και ταυτόχρονα ο επίγειος εξοπλισμός Starlink δεν μπορεί να φτάσει στα απαιτούμενα σημεία λόγω του κλεισίματος του στενού, το δίκτυο αντιμετωπίζει το δίλημμα «χωρίς καλώδιο, χωρίς δορυφόρο».
Αυτό εκθέτει ένα σενάριο «ταυτόχρονης βλάβης» που συχνά παραβλέπεται στις αναλύσεις κινδύνου.

Το παράδοξο των λέιζερ

Ένα από τα πιο εξελιγμένα τεχνικά επίπεδα του Starlink το 2014 είναι η εκτεταμένη χρήση διαδορυφορικών συνδέσεων λέιζερ (ISL).
Αυτή η τεχνολογία επιτρέπει στους δορυφόρους να μεταφέρουν δεδομένα μεταξύ τους στο κενό του διαστήματος με την ταχύτητα του φωτός, χωρίς να χρειάζεται άμεση οπτική επαφή με έναν επίγειο σταθμό ανά πάσα στιγμή.
Θεωρητικά, αυτό σημαίνει ότι εάν δεν κατασκευαστούν επίγειοι σταθμοί στη Μέση Ανατολή λόγω της κρίσης στα Στενά του Hormuz, τα δεδομένα θα μπορούσαν να «πηδήξουν» πάνω από την περιοχή και να προσγειωθούν σε έναν σταθμό στην Κεντρική Ευρώπη ή την Ανατολική Ασία.
Αλλά η πρόσφατη κρίση έδειξε γιατί η εξάρτηση από τα λέιζερ για την αντιστάθμιση της έλλειψης φυσικών υποδομών στο έδαφος αποτελεί μάλλον «τεχνολογική αισιοδοξία» παρά πρακτική λύση

www.bankingnews.gr