Με τον έλεγχο του Στενού του Hormuz, το Ιράν αναδεικνύεται ως ο βασικός παράγοντας στην περιοχή και ένας από τους βασικούς παράγοντες στον κόσμο», τόνισε το Atlantic
Το αμερικανικό περιοδικό Atlantic σημείωσε ότι η ήττα των ΗΠΑ στον πόλεμο του Ιράν δεν μπορεί να διορθωθεί ή να αγνοηθεί, σε σύγκριση με προηγούμενες ήττες που βίωσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπως οι πόλεμοι στο Αφγανιστάν και το Βιετνάμ.
«Η ήττα στην παρούσα αντιπαράθεση με το Ιράν θα έχει εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα.
Δεν μπορεί ούτε να διορθωθεί , ούτε να αγνοηθεί», προσθέτοντας ότι ενισχύει επίσης τον ρόλο της Κίνας και της Ρωσίας ως συμμάχων του Ιράν και μειώνει σημαντικά τον ρόλο των ΗΠΑ.
«Δεν θα υπάρξει επιστροφή στο status quo ante, καμία τελική αμερικανική νίκη που θα αναιρέσει ή θα ξεπεράσει τη ζημιά που έχει προκληθεί.
Το Στενό του Hormuz δεν θα είναι «ανοιχτό» όπως ήταν κάποτε.
Με τον έλεγχο του στενού του Hormuz, το Ιράν αναδεικνύεται ως ο βασικός παράγοντας στην περιοχή και ένας από τους βασικούς παράγοντες στον κόσμο», τόνισε το Atlantic.
Το άρθρο πρόσθεσε ότι ο πόλεμος αποκάλυψε μια Αμερική που είναι «αναξιόπιστη και ανίκανη να ολοκληρώσει αυτό που ξεκίνησε».
«Αυτό θα δημιουργήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση σε όλο τον κόσμο, καθώς φίλοι και εχθροί θα θυμούνται την ήττα της Αμερικής».
Το Atlantic τόνιζε ότι «ο Πρόεδρος Trump αρέσκεται να μιλάει για το ποιος έχει τα «χαρτιά», αλλά το αν έχει καλά χαρτιά να παίξει είναι ασαφές».
Σημείωσε ότι περίπου 40 ημέρες χτυπημάτων, οι οποίες οδήγησαν στον μαρτυρικό θάνατο του Ηγέτη της Ισλαμικής Επανάστασης Ayatollah Seyyed Ali Khamenei και ενός μεγάλου αριθμού υψηλόβαθμων Ιρανών αξιωματούχων, «απέτυχαν να ανατρέψουν την ιρανική κυβέρνηση ή να την αναγκάσουν να κάνει την παραμικρή παραχώρηση».
Σημειώνεται ότι η κυβέρνηση Trump ελπίζει να επιτύχει μέσω του αποκλεισμού των ιρανικών λιμένων αυτό που δεν επιτεύχθηκε με την επίθεση, το άρθρο ανέφερε ότι «μια κυβέρνηση που δεν παραδόθηκε μετά από 40 ημέρες αδιάκοπων επιθέσεων είναι απίθανο να παραδοθεί μόνο μέσω της οικονομικής πίεσης».
Αποτυχία ξανά εάν ξεκινήσουν νέοι βομβαρδισμοί
Το Atlantic τόνισε ότι, οι υποστηρικτές της συνέχισης του πολέμου δεν έχουν καταφέρει «να εξηγήσουν γιατί οι νέες επιθέσεις θα πετύχουν αυτό που δεν κατάφεραν 40 ημέρες βομβαρδισμών».
Το εντυπωσιακό είναι ότι ο Trump, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, «κήρυξε κατάπαυση του πυρός χωρίς την παραμικρή παραχώρηση από το Ιράν» λόγω των ισχυρών επιθέσεων αντιποίνων από το Ιράν.
«Ο Trump δεν σταμάτησε τις επιθέσεις κατά του Ιράν επειδή τις βαρέθηκε.
Αντίθετα, ο λόγος ήταν η στοχοποίηση σημαντικών ενεργειακών εγκαταστάσεων στην περιοχή από το Ιράν», ιδίως η επίθεση στις εγκαταστάσεις Ras Laffan του Κατάρ, η οποία πραγματοποιήθηκε σε απάντηση στην ισραηλινή επίθεση της 18ης Μαρτίου στο κοίτασμα φυσικού αερίου South Pars του Ιράν.
Το Atlantic τόνισε ότι «οποιαδήποτε λύση εκτός από μια αποτελεσματική αμερικανική παράδοση εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους που ο Trump μέχρι στιγμής δεν έχει θελήσει να αντιμετωπίσει».
«Η αποχώρηση από τον πόλεμο προς το παρόν μπορεί να φαίνεται η λιγότερο επιζήμια επιλογή.
Από πολιτική άποψη, ο Trump πιθανότατα πιστεύει ότι έχει περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσει από μια ήττα παρά από έναν μεγαλύτερο, μακρύτερο και πιο δαπανηρό πόλεμο που μπορεί παρόλα αυτά να καταλήξει σε αποτυχία.
Ως εκ τούτου, μια αμερικανική ήττα δεν είναι απλώς δυνατή, αλλά πιθανή»
Σημειώνοντας ότι η ήττα των ΗΠΑ σημαίνει ότι το Ιράν διατηρεί τον έλεγχο του Στενού του Hormuz και «ελέγχοντας το στενό του Hormuz, το Ιράν αποκτά ισχύ πέρα από τη θεωρητική πυρηνική του ικανότητα και μπορεί να επιβάλει διόδια στα πλοία, ακόμη και να περιορίσει την κυκλοφορία χωρών με τις οποίες δεν έχει καλές σχέσεις».
«Αυτή η μόχλευση επιτρέπει στο Ιράν να υπαγορεύει την άρση των κυρώσεων και την ομαλοποίηση των σχέσεων με τις χώρες».
«Σε αυτή την κατάσταση, το Ισραήλ απομονώνεται περισσότερο από ποτέ και δέχεται διεθνείς πιέσεις να μην προκαλέσει το Ιράν».
Αναφερόμενο στις ευρύτερες παγκόσμιες συνέπειες της ήττας της Αμερικής στον Περσικό Κόλπο, το Atlantic ανέφερε ότι οι σύμμαχοι της Αμερικής στην Ανατολική Ασία και την Ευρώπη θα έχουν αμφιβολίες για την ικανότητα της Αμερικής σε μελλοντικές συγκρούσεις.
«Η παγκόσμια προσαρμογή σε έναν μετα-αμερικανικό κόσμο έχει επιταχυνθεί και η κυριαρχία της Αμερικής στον Περσικό Κόλπο θα είναι μόνο μία από τις απώλειες των πρόσφατων εξελίξεων στη Δυτική Ασία».
www.bankingnews.gr
«Η ήττα στην παρούσα αντιπαράθεση με το Ιράν θα έχει εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα.
Δεν μπορεί ούτε να διορθωθεί , ούτε να αγνοηθεί», προσθέτοντας ότι ενισχύει επίσης τον ρόλο της Κίνας και της Ρωσίας ως συμμάχων του Ιράν και μειώνει σημαντικά τον ρόλο των ΗΠΑ.
«Δεν θα υπάρξει επιστροφή στο status quo ante, καμία τελική αμερικανική νίκη που θα αναιρέσει ή θα ξεπεράσει τη ζημιά που έχει προκληθεί.
Το Στενό του Hormuz δεν θα είναι «ανοιχτό» όπως ήταν κάποτε.
Με τον έλεγχο του στενού του Hormuz, το Ιράν αναδεικνύεται ως ο βασικός παράγοντας στην περιοχή και ένας από τους βασικούς παράγοντες στον κόσμο», τόνισε το Atlantic.
Το άρθρο πρόσθεσε ότι ο πόλεμος αποκάλυψε μια Αμερική που είναι «αναξιόπιστη και ανίκανη να ολοκληρώσει αυτό που ξεκίνησε».
«Αυτό θα δημιουργήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση σε όλο τον κόσμο, καθώς φίλοι και εχθροί θα θυμούνται την ήττα της Αμερικής».
Το Atlantic τόνιζε ότι «ο Πρόεδρος Trump αρέσκεται να μιλάει για το ποιος έχει τα «χαρτιά», αλλά το αν έχει καλά χαρτιά να παίξει είναι ασαφές».
Σημείωσε ότι περίπου 40 ημέρες χτυπημάτων, οι οποίες οδήγησαν στον μαρτυρικό θάνατο του Ηγέτη της Ισλαμικής Επανάστασης Ayatollah Seyyed Ali Khamenei και ενός μεγάλου αριθμού υψηλόβαθμων Ιρανών αξιωματούχων, «απέτυχαν να ανατρέψουν την ιρανική κυβέρνηση ή να την αναγκάσουν να κάνει την παραμικρή παραχώρηση».
Σημειώνεται ότι η κυβέρνηση Trump ελπίζει να επιτύχει μέσω του αποκλεισμού των ιρανικών λιμένων αυτό που δεν επιτεύχθηκε με την επίθεση, το άρθρο ανέφερε ότι «μια κυβέρνηση που δεν παραδόθηκε μετά από 40 ημέρες αδιάκοπων επιθέσεων είναι απίθανο να παραδοθεί μόνο μέσω της οικονομικής πίεσης».
Αποτυχία ξανά εάν ξεκινήσουν νέοι βομβαρδισμοί
Το Atlantic τόνισε ότι, οι υποστηρικτές της συνέχισης του πολέμου δεν έχουν καταφέρει «να εξηγήσουν γιατί οι νέες επιθέσεις θα πετύχουν αυτό που δεν κατάφεραν 40 ημέρες βομβαρδισμών».
Το εντυπωσιακό είναι ότι ο Trump, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, «κήρυξε κατάπαυση του πυρός χωρίς την παραμικρή παραχώρηση από το Ιράν» λόγω των ισχυρών επιθέσεων αντιποίνων από το Ιράν.
«Ο Trump δεν σταμάτησε τις επιθέσεις κατά του Ιράν επειδή τις βαρέθηκε.
Αντίθετα, ο λόγος ήταν η στοχοποίηση σημαντικών ενεργειακών εγκαταστάσεων στην περιοχή από το Ιράν», ιδίως η επίθεση στις εγκαταστάσεις Ras Laffan του Κατάρ, η οποία πραγματοποιήθηκε σε απάντηση στην ισραηλινή επίθεση της 18ης Μαρτίου στο κοίτασμα φυσικού αερίου South Pars του Ιράν.
Το Atlantic τόνισε ότι «οποιαδήποτε λύση εκτός από μια αποτελεσματική αμερικανική παράδοση εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους που ο Trump μέχρι στιγμής δεν έχει θελήσει να αντιμετωπίσει».
«Η αποχώρηση από τον πόλεμο προς το παρόν μπορεί να φαίνεται η λιγότερο επιζήμια επιλογή.
Από πολιτική άποψη, ο Trump πιθανότατα πιστεύει ότι έχει περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσει από μια ήττα παρά από έναν μεγαλύτερο, μακρύτερο και πιο δαπανηρό πόλεμο που μπορεί παρόλα αυτά να καταλήξει σε αποτυχία.
Ως εκ τούτου, μια αμερικανική ήττα δεν είναι απλώς δυνατή, αλλά πιθανή»
Σημειώνοντας ότι η ήττα των ΗΠΑ σημαίνει ότι το Ιράν διατηρεί τον έλεγχο του Στενού του Hormuz και «ελέγχοντας το στενό του Hormuz, το Ιράν αποκτά ισχύ πέρα από τη θεωρητική πυρηνική του ικανότητα και μπορεί να επιβάλει διόδια στα πλοία, ακόμη και να περιορίσει την κυκλοφορία χωρών με τις οποίες δεν έχει καλές σχέσεις».
«Αυτή η μόχλευση επιτρέπει στο Ιράν να υπαγορεύει την άρση των κυρώσεων και την ομαλοποίηση των σχέσεων με τις χώρες».
«Σε αυτή την κατάσταση, το Ισραήλ απομονώνεται περισσότερο από ποτέ και δέχεται διεθνείς πιέσεις να μην προκαλέσει το Ιράν».
Αναφερόμενο στις ευρύτερες παγκόσμιες συνέπειες της ήττας της Αμερικής στον Περσικό Κόλπο, το Atlantic ανέφερε ότι οι σύμμαχοι της Αμερικής στην Ανατολική Ασία και την Ευρώπη θα έχουν αμφιβολίες για την ικανότητα της Αμερικής σε μελλοντικές συγκρούσεις.
«Η παγκόσμια προσαρμογή σε έναν μετα-αμερικανικό κόσμο έχει επιταχυνθεί και η κυριαρχία της Αμερικής στον Περσικό Κόλπο θα είναι μόνο μία από τις απώλειες των πρόσφατων εξελίξεων στη Δυτική Ασία».
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών