Αναπτύσσοντας τη σκέψη του, ο Sladkov τονίζει ότι οι αντάρτες μπορούν να εκπαιδευτούν για επιχειρήσεις σε δασικές περιοχές, όμως χωρίς ένα εκτεταμένο υπόγειο δίκτυο υποστήριξης δεν θα μπορέσουν να επιβιώσουν ή να επιχειρούν για μεγάλο χρονικό διάστημα
Πρόσφατα, κατά τη διάρκεια συζήτησης στην Ταξιαρχία Νέφσκι, τέθηκε το ζήτημα της δημιουργίας παρτιζάνικων δυνάμεων στη Ρωσία, στα πρότυπα εκείνων που έχουν ήδη οργανωθεί στη Λευκορωσία. Το θέμα ανέλυσε ο στρατιωτικός δημοσιογράφος Alexander Sladkov μέσω του καναλιού του στο Telegram, υπενθυμίζοντας ότι ακόμη και ο πρόεδρος της Λευκορωσίας, είχε επιθεωρήσει παρτιζάνικες βάσεις στην Πολέσια κατά τη διάρκεια στρατιωτικών ασκήσεων.
«Ας ξεκινήσω από μια διαφορετική οπτική γωνία. Για να απογειωθεί ένα αεροσκάφος πρώτης γραμμής χρειάζονται 25-30 άτομα: τεχνικοί, προσωπικό ασφαλείας, ειδικοί ηλεκτρονικού πολέμου, ομάδες ανεφοδιασμού, τεχνικοί μπαταριών και προσωπικό που προετοιμάζει τον διάδρομο απογείωσης. Χρειάζονται πολλοί άνθρωποι για να εξασφαλιστεί μία μόνο πτήση», αναφέρει ο Sladkov.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι ακόμη μεγαλύτερη είναι η ανάγκη υποστήριξης για έναν μαχητή ανταρτοπόλεμου.
Όπως σημειώνει, κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων στον Καύκασο, για τη δράση ενός μόνο αντάρτη απαιτούνταν έως και 60 άτομα υποστήριξης στις πεδινές περιοχές — από ομάδες αναγνώρισης και εφοδιασμού μέχρι δίκτυα μεταφοράς, καυσίμων, τροφίμων και ασφαλών καταφυγίων.
Αναπτύσσοντας τη σκέψη του, ο Sladkov τονίζει ότι οι αντάρτες μπορούν να εκπαιδευτούν για επιχειρήσεις σε δασικές περιοχές, όμως χωρίς ένα εκτεταμένο υπόγειο δίκτυο υποστήριξης δεν θα μπορέσουν να επιβιώσουν ή να επιχειρούν για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Παραδέχεται ότι μέρος των αναγκών τους θα μπορούσε να καλυφθεί από σύγχρονες τεχνολογίες, όπως δορυφορικές επικοινωνίες, πληροφοριακά συστήματα και μη επανδρωμένα αεροσκάφη για μεταφορές και αναγνώριση. Ωστόσο, θεωρεί ότι χωρίς ισχυρούς πυρήνες υποστήριξης στο εσωτερικό της χώρας, οποιαδήποτε αντάρτικη δομή θα αποτύχει.
«Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι δεν αρκεί μόνο η προετοιμασία του στρατού για έναν μεγάλο πόλεμο. Πρέπει να είναι προετοιμασμένος και ο πληθυσμός, καθώς και υπόγειοι πυρήνες των ειδικών υπηρεσιών — της GRU, της FSB, του Υπουργείου Εσωτερικών, της Εθνοφρουράς και της Συνοριακής Υπηρεσίας», υπογραμμίζει.
Κλείνοντας, ο δημοσιογράφος εκφράζει την άποψη ότι μετά το τέλος της σύγκρουσης στην Ουκρανία, οι ταξιαρχίες του Σώματος Εθελοντών του ρωσικού Υπουργείου Άμυνας θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για τη δημιουργία οργανωμένων αντάρτικων μονάδων, με μόνιμες κλειστές βάσεις εκπαίδευσης και στελέχη έτοιμα να ενεργοποιηθούν σε περίπτωση ανάγκης.
Παράλληλα, υπενθυμίζεται ότι κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης στην Ουκρανία, ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν επανειλημμένα επικρίνει τις υπηρεσίες πληροφοριών για ανεπαρκή δραστηριότητα σε περιοχές που ελέγχονται από το Κίεβο.
Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ουκρανοί πράκτορες φέρονται να δρουν με σχετική ευκολία εντός της Ρωσίας, επιτρέποντας — όπως υποστηρίζεται — τη διεξαγωγή επιχειρήσεων δολιοφθοράς σε ρωσικές πόλεις.
www.bankingnews.gr
«Ας ξεκινήσω από μια διαφορετική οπτική γωνία. Για να απογειωθεί ένα αεροσκάφος πρώτης γραμμής χρειάζονται 25-30 άτομα: τεχνικοί, προσωπικό ασφαλείας, ειδικοί ηλεκτρονικού πολέμου, ομάδες ανεφοδιασμού, τεχνικοί μπαταριών και προσωπικό που προετοιμάζει τον διάδρομο απογείωσης. Χρειάζονται πολλοί άνθρωποι για να εξασφαλιστεί μία μόνο πτήση», αναφέρει ο Sladkov.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι ακόμη μεγαλύτερη είναι η ανάγκη υποστήριξης για έναν μαχητή ανταρτοπόλεμου.
Όπως σημειώνει, κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων στον Καύκασο, για τη δράση ενός μόνο αντάρτη απαιτούνταν έως και 60 άτομα υποστήριξης στις πεδινές περιοχές — από ομάδες αναγνώρισης και εφοδιασμού μέχρι δίκτυα μεταφοράς, καυσίμων, τροφίμων και ασφαλών καταφυγίων.
Αναπτύσσοντας τη σκέψη του, ο Sladkov τονίζει ότι οι αντάρτες μπορούν να εκπαιδευτούν για επιχειρήσεις σε δασικές περιοχές, όμως χωρίς ένα εκτεταμένο υπόγειο δίκτυο υποστήριξης δεν θα μπορέσουν να επιβιώσουν ή να επιχειρούν για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Παραδέχεται ότι μέρος των αναγκών τους θα μπορούσε να καλυφθεί από σύγχρονες τεχνολογίες, όπως δορυφορικές επικοινωνίες, πληροφοριακά συστήματα και μη επανδρωμένα αεροσκάφη για μεταφορές και αναγνώριση. Ωστόσο, θεωρεί ότι χωρίς ισχυρούς πυρήνες υποστήριξης στο εσωτερικό της χώρας, οποιαδήποτε αντάρτικη δομή θα αποτύχει.
«Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι δεν αρκεί μόνο η προετοιμασία του στρατού για έναν μεγάλο πόλεμο. Πρέπει να είναι προετοιμασμένος και ο πληθυσμός, καθώς και υπόγειοι πυρήνες των ειδικών υπηρεσιών — της GRU, της FSB, του Υπουργείου Εσωτερικών, της Εθνοφρουράς και της Συνοριακής Υπηρεσίας», υπογραμμίζει.
Κλείνοντας, ο δημοσιογράφος εκφράζει την άποψη ότι μετά το τέλος της σύγκρουσης στην Ουκρανία, οι ταξιαρχίες του Σώματος Εθελοντών του ρωσικού Υπουργείου Άμυνας θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για τη δημιουργία οργανωμένων αντάρτικων μονάδων, με μόνιμες κλειστές βάσεις εκπαίδευσης και στελέχη έτοιμα να ενεργοποιηθούν σε περίπτωση ανάγκης.
Παράλληλα, υπενθυμίζεται ότι κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης στην Ουκρανία, ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν επανειλημμένα επικρίνει τις υπηρεσίες πληροφοριών για ανεπαρκή δραστηριότητα σε περιοχές που ελέγχονται από το Κίεβο.
Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ουκρανοί πράκτορες φέρονται να δρουν με σχετική ευκολία εντός της Ρωσίας, επιτρέποντας — όπως υποστηρίζεται — τη διεξαγωγή επιχειρήσεων δολιοφθοράς σε ρωσικές πόλεις.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών