Οι ΗΠΑ μετατρέπουν το Ιράκ σε «νεκρή ζώνη» – Οι μυστικές βάσεις, οι κυρώσεις-φωτιά και το ρίσκο της μεγάλης έκρηξης
Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε αδιέξοδο λόγω λανθασμένων υπολογισμών και της ευθυγράμμισής τους με το σιωνιστικό καθεστώς στις κρίσεις της Δυτικής Ασίας, ιδίως όσον αφορά τις εξελίξεις στο Στενό του Hormuz και την αδυναμία τους να αντιμετωπίσουν την επιρροή του Ιράν και του άξονα της αντίστασης, έχουν εντείνει τις παρεμβατικές τους κινήσεις στο Ιράκ, προκαλώντας ένταση και αστάθεια.
Στο πλαίσιο αυτό, οι Ηνωμένες Πολιτείες, με μια ενέργεια που χαρακτηρίζεται παρέμβαση και κατάφωρη παραβίαση της κυριαρχίας και της ανεξαρτησίας του Ιράκ, φέρονται να συνέλαβαν και να μετέφεραν Ιρακινό πολίτη στην επικράτειά τους.
Σύμφωνα με την Ουάσιγκτον, το άτομο αυτό διατηρούσε διασυνδέσεις με ιρακινές οργανώσεις αντίστασης.
Οι αμερικανικές δικαστικές αρχές ισχυρίστηκαν ότι ο Muhammad Baqir Saad Dawood al-Saadi και αρκετά ακόμη πρόσωπα εμπλέκονται σε επίθεση κατά του προξενείου στο Τορόντο, καθώς και σε άλλη επίθεση σε συναγωγή στον Καναδά.
Νωρίτερα, το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ είχε επιβάλει κυρώσεις στον Ali Ma’arij al-Bahadli, υφυπουργό Πετρελαίου του Ιράκ, κατηγορώντας τον ότι συνεργάζεται με δίκτυα της αντίστασης και συμβάλλει στη διάθεση ιρανικού πετρελαίου.
Επιπλέον, στον κατάλογο κυρώσεων περιλαμβάνονται και τρία ανώτερα στελέχη ιρακινών οργανώσεων αντίστασης, μεταξύ των οποίων υψηλόβαθμοι διοικητές των ομάδων «Kataib Sayyid al-Shuhada» και «Asaib Ahl al-Haq».
Αξιοσημείωτο είναι ότι, την ίδια περίοδο, δημοσιεύθηκαν αναφορές για αιφνιδιαστική επίσκεψη στη Βαγδάτη του Petraeus, πρώην διοικητή των αμερικανικών δυνάμεων στο Ιράκ και την ευρύτερη περιοχή, καθώς και πρώην επικεφαλής της CIA.
Παράλληλα, οι εξελίξεις αυτές, μαζί με αναφορές για ύπαρξη μυστικών βάσεων του σιωνιστικού καθεστώτος στο Ιράκ, οι οποίες φέρονται επίσης να έχουν στοχοποιηθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, υποδηλώνουν, σύμφωνα με ορισμένες αναλύσεις, τη διαμόρφωση ενός νέου σεναρίου από την Ουάσιγκτον.
Το σενάριο αυτό αφορά την επέκταση των παρεμβάσεων στις εσωτερικές υποθέσεις του Ιράκ, την αποσταθεροποίηση της ισορροπημένης εξωτερικής πολιτικής της νέας κυβέρνησης της χώρας και την ώθηση του Ιράκ σε περιφερειακές κρίσεις και εντάσεις.
Πρόκειται για μια διαδικασία που, σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις, απαιτεί αυξημένη επαγρύπνηση και συντονισμένη αντίδραση από την ιρακινή πλευρά.
Πολιτική πίεση και ενεργειακή διαχείριση
Ενώ η νέα ιρακινή κυβέρνηση, με λαϊκή και κοινοβουλευτική στήριξη, επιδιώκει την αντιμετώπιση οικονομικών προκλήσεων, την καταπολέμηση της διαφθοράς, την ενίσχυση της αμυντικής και ασφαλιστικής ανεξαρτησίας και την ανάπτυξη περιφερειακής συνεργασίας, φαίνεται ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, στο πλαίσιο της διαχρονικής τους πολιτικής αποδυνάμωσης ανεξάρτητων κυβερνήσεων, συνεχίζουν να επιχειρούν την εμπλοκή της σε κρίσεις και αποσταθεροποιητικές συνθήκες, απομακρύνοντάς την από τους βασικούς της στόχους.
Από τη μία πλευρά, η προσέγγιση αυτή δυσχεραίνει τη διαμόρφωση ενός αυτόνομου δημοκρατικού μοντέλου στο Ιράκ και την πιθανή επιρροή του σε άλλες χώρες της περιοχής.
Από την άλλη, συμβάλλει στη διατήρηση της στρατιωτικής παρουσίας, της πολιτικής επιρροής και της οικονομικής επιρροής των ΗΠΑ στη χώρα.
Στην πράξη, σύμφωνα με αυτή την οπτική, η Ουάσιγκτον επαναπροσδιορίζει το πλαίσιο της κρίσης στο Ιράκ, προκειμένου να αποτρέψει τη συγκρότηση μιας συνεκτικής και ισορροπημένης κυβέρνησης και να παρουσιάσει μια εικόνα περιορισμένης κυριαρχίας, η οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως αιτιολόγηση για μελλοντικές παρεμβάσεις.
H καθιέρωση του Ιράκ ως ευάλωτου κράτους
Το 2003, οι Ηνωμένες Πολιτείες έθεσαν τις βάσεις για την αποδυνάμωση της ασφάλειας στο Ιράκ, καταστρέφοντας τη στρατιωτική και υπηρεσιακή του υποδομή πληροφοριών.
Η εξέλιξη αυτή, σύμφωνα με την εν λόγω ανάλυση, συνέβαλε στην εμφάνιση του ISIS.
Αντίθετα, η συγκρότηση δυνάμεων αντίστασης και ο συντονισμός μεταξύ των Δυνάμεων Λαϊκής Κινητοποίησης και του ιρακινού στρατού φέρονται να διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην αποκατάσταση της εσωτερικής ασφάλειας και στην ενίσχυση της περιφερειακής σταθερότητας.
Η εξέλιξη αυτή θεωρείται, επίσης, ένας από τους βασικούς παράγοντες που έχουν οδηγήσει στη μείωση της νομιμοποίησης της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στο Ιράκ.
Σήμερα, ενόψει του σχηματισμού νέας κυβέρνησης, η Ουάσιγκτον φέρεται να επιχειρεί εκ νέου να διαμορφώσει συνθήκες ευαλωτότητας στο Ιράκ, μέσω οικονομικών, πολιτικών και αμυντικών πιέσεων, συμπεριλαμβανομένων σχεδίων για τον αφοπλισμό ομάδων αντίστασης.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται, σύμφωνα με σχετικές αναφορές, απειλές κατά διοικητών οργανώσεων αντίστασης, καθώς και η επιβολή οικονομικών κυρώσεων σε πρόσωπα που συνδέονται με τον ιρακινό πετρελαϊκό τομέα.
Σενάριο εμπλοκής του Ιράκ σε περιφερειακές κρίσεις
Παρότι ο νέος πρωθυπουργός του Ιράκ, Ali Faleh al-Zaydi, δήλωσε κατά την ορκωμοσία του στη Βαγδάτη ότι η κυβέρνησή του θα ακολουθήσει ισορροπημένη εξωτερική πολιτική, θα ενισχύσει τις διεθνείς σχέσεις της χώρας και θα προστατεύσει τα εθνικά συμφέροντα, εκτιμάται ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να εμπλέξουν το Ιράκ σε έναν κύκλο περιφερειακών εντάσεων και κρίσεων.
Μια τέτοια εξέλιξη, σύμφωνα με την ανάλυση, θα μπορούσε να επηρεάσει όχι μόνο την εδαφική ακεραιότητα της χώρας, αλλά και τις περιφερειακές της σχέσεις.
Παράλληλα, έχουν δημοσιευθεί αναφορές για τη δημιουργία νέων αμερικανικών στρατιωτικών και υπηρεσιών πληροφοριών βάσεων στο Ιράκ.
Οι εξελίξεις αυτές, σε συνδυασμό με τις προσπάθειες εφαρμογής της συμφωνίας ασφαλείας Βαγδάτης – Ουάσιγκτον, ερμηνεύονται ως ένδειξη μιας νέας φάσης στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στη χώρα.
Η τάση αυτή ενισχύεται από δηλώσεις του στρατηγού Brad Cooper, διοικητή της CENTCOM, σχετικά με την επέκταση του αμερικανικού ρόλου στη Συρία για την αντιμετώπιση του ISIS, παρά το γεγονός ότι οργανώσεις όπως η Hay’at Tahrir al-Sham έχουν ιστορικούς δεσμούς με τρομοκρατικά δίκτυα.
Η έξοδος από την κρίση και η ενίσχυση της ιρακινής κυριαρχίας
Με βάση την ιστορική εμπειρία της αμερικανικής πολιτικής στην περιοχή και τα ευρύτερα γεωστρατηγικά της σχέδια, οι πρόσφατες ενέργειες της Ουάσιγκτον ερμηνεύονται ως μέρος μιας προσπάθειας επαναδιαμόρφωσης συνθηκών αστάθειας στο Ιράκ, με στόχο την αιτιολόγηση μελλοντικών παρεμβάσεων.
Υπό αυτές τις συνθήκες, προτείνεται ότι η ενίσχυση της εθνικής συνοχής, η εφαρμογή του κοινοβουλευτικού ψηφίσματος για την αποχώρηση των ξένων δυνάμεων, η νομική στήριξη των δυνάμεων αντίστασης, η υλοποίηση συμφωνιών ασφαλείας με περιφερειακές χώρες, συμπεριλαμβανομένου του Ιράν, η αντιμετώπιση της δράσης τρομοκρατικών και αυτονομιστικών ομάδων στην περιοχή του Κουρδιστάν, καθώς και η ενίσχυση της περιφερειακής συνεργασίας, μπορούν να συμβάλουν στη σταθεροποίηση της νέας ιρακινής κυβέρνησης.
Παράλληλα, θα μπορούσαν να ενισχύσουν τον ρόλο του Ιράκ στις περιφερειακές ισορροπίες και στη διαμόρφωση της νέας διεθνούς τάξης.
www.bankingnews.gr
Στο πλαίσιο αυτό, οι Ηνωμένες Πολιτείες, με μια ενέργεια που χαρακτηρίζεται παρέμβαση και κατάφωρη παραβίαση της κυριαρχίας και της ανεξαρτησίας του Ιράκ, φέρονται να συνέλαβαν και να μετέφεραν Ιρακινό πολίτη στην επικράτειά τους.
Σύμφωνα με την Ουάσιγκτον, το άτομο αυτό διατηρούσε διασυνδέσεις με ιρακινές οργανώσεις αντίστασης.
Οι αμερικανικές δικαστικές αρχές ισχυρίστηκαν ότι ο Muhammad Baqir Saad Dawood al-Saadi και αρκετά ακόμη πρόσωπα εμπλέκονται σε επίθεση κατά του προξενείου στο Τορόντο, καθώς και σε άλλη επίθεση σε συναγωγή στον Καναδά.
Νωρίτερα, το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ είχε επιβάλει κυρώσεις στον Ali Ma’arij al-Bahadli, υφυπουργό Πετρελαίου του Ιράκ, κατηγορώντας τον ότι συνεργάζεται με δίκτυα της αντίστασης και συμβάλλει στη διάθεση ιρανικού πετρελαίου.
Επιπλέον, στον κατάλογο κυρώσεων περιλαμβάνονται και τρία ανώτερα στελέχη ιρακινών οργανώσεων αντίστασης, μεταξύ των οποίων υψηλόβαθμοι διοικητές των ομάδων «Kataib Sayyid al-Shuhada» και «Asaib Ahl al-Haq».
Αξιοσημείωτο είναι ότι, την ίδια περίοδο, δημοσιεύθηκαν αναφορές για αιφνιδιαστική επίσκεψη στη Βαγδάτη του Petraeus, πρώην διοικητή των αμερικανικών δυνάμεων στο Ιράκ και την ευρύτερη περιοχή, καθώς και πρώην επικεφαλής της CIA.
Παράλληλα, οι εξελίξεις αυτές, μαζί με αναφορές για ύπαρξη μυστικών βάσεων του σιωνιστικού καθεστώτος στο Ιράκ, οι οποίες φέρονται επίσης να έχουν στοχοποιηθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, υποδηλώνουν, σύμφωνα με ορισμένες αναλύσεις, τη διαμόρφωση ενός νέου σεναρίου από την Ουάσιγκτον.
Το σενάριο αυτό αφορά την επέκταση των παρεμβάσεων στις εσωτερικές υποθέσεις του Ιράκ, την αποσταθεροποίηση της ισορροπημένης εξωτερικής πολιτικής της νέας κυβέρνησης της χώρας και την ώθηση του Ιράκ σε περιφερειακές κρίσεις και εντάσεις.
Πρόκειται για μια διαδικασία που, σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις, απαιτεί αυξημένη επαγρύπνηση και συντονισμένη αντίδραση από την ιρακινή πλευρά.
Πολιτική πίεση και ενεργειακή διαχείριση
Ενώ η νέα ιρακινή κυβέρνηση, με λαϊκή και κοινοβουλευτική στήριξη, επιδιώκει την αντιμετώπιση οικονομικών προκλήσεων, την καταπολέμηση της διαφθοράς, την ενίσχυση της αμυντικής και ασφαλιστικής ανεξαρτησίας και την ανάπτυξη περιφερειακής συνεργασίας, φαίνεται ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, στο πλαίσιο της διαχρονικής τους πολιτικής αποδυνάμωσης ανεξάρτητων κυβερνήσεων, συνεχίζουν να επιχειρούν την εμπλοκή της σε κρίσεις και αποσταθεροποιητικές συνθήκες, απομακρύνοντάς την από τους βασικούς της στόχους.
Από τη μία πλευρά, η προσέγγιση αυτή δυσχεραίνει τη διαμόρφωση ενός αυτόνομου δημοκρατικού μοντέλου στο Ιράκ και την πιθανή επιρροή του σε άλλες χώρες της περιοχής.
Από την άλλη, συμβάλλει στη διατήρηση της στρατιωτικής παρουσίας, της πολιτικής επιρροής και της οικονομικής επιρροής των ΗΠΑ στη χώρα.
Στην πράξη, σύμφωνα με αυτή την οπτική, η Ουάσιγκτον επαναπροσδιορίζει το πλαίσιο της κρίσης στο Ιράκ, προκειμένου να αποτρέψει τη συγκρότηση μιας συνεκτικής και ισορροπημένης κυβέρνησης και να παρουσιάσει μια εικόνα περιορισμένης κυριαρχίας, η οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως αιτιολόγηση για μελλοντικές παρεμβάσεις.
H καθιέρωση του Ιράκ ως ευάλωτου κράτους
Το 2003, οι Ηνωμένες Πολιτείες έθεσαν τις βάσεις για την αποδυνάμωση της ασφάλειας στο Ιράκ, καταστρέφοντας τη στρατιωτική και υπηρεσιακή του υποδομή πληροφοριών.
Η εξέλιξη αυτή, σύμφωνα με την εν λόγω ανάλυση, συνέβαλε στην εμφάνιση του ISIS.
Αντίθετα, η συγκρότηση δυνάμεων αντίστασης και ο συντονισμός μεταξύ των Δυνάμεων Λαϊκής Κινητοποίησης και του ιρακινού στρατού φέρονται να διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην αποκατάσταση της εσωτερικής ασφάλειας και στην ενίσχυση της περιφερειακής σταθερότητας.
Η εξέλιξη αυτή θεωρείται, επίσης, ένας από τους βασικούς παράγοντες που έχουν οδηγήσει στη μείωση της νομιμοποίησης της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στο Ιράκ.
Σήμερα, ενόψει του σχηματισμού νέας κυβέρνησης, η Ουάσιγκτον φέρεται να επιχειρεί εκ νέου να διαμορφώσει συνθήκες ευαλωτότητας στο Ιράκ, μέσω οικονομικών, πολιτικών και αμυντικών πιέσεων, συμπεριλαμβανομένων σχεδίων για τον αφοπλισμό ομάδων αντίστασης.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται, σύμφωνα με σχετικές αναφορές, απειλές κατά διοικητών οργανώσεων αντίστασης, καθώς και η επιβολή οικονομικών κυρώσεων σε πρόσωπα που συνδέονται με τον ιρακινό πετρελαϊκό τομέα.
Σενάριο εμπλοκής του Ιράκ σε περιφερειακές κρίσεις
Παρότι ο νέος πρωθυπουργός του Ιράκ, Ali Faleh al-Zaydi, δήλωσε κατά την ορκωμοσία του στη Βαγδάτη ότι η κυβέρνησή του θα ακολουθήσει ισορροπημένη εξωτερική πολιτική, θα ενισχύσει τις διεθνείς σχέσεις της χώρας και θα προστατεύσει τα εθνικά συμφέροντα, εκτιμάται ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να εμπλέξουν το Ιράκ σε έναν κύκλο περιφερειακών εντάσεων και κρίσεων.
Μια τέτοια εξέλιξη, σύμφωνα με την ανάλυση, θα μπορούσε να επηρεάσει όχι μόνο την εδαφική ακεραιότητα της χώρας, αλλά και τις περιφερειακές της σχέσεις.
Παράλληλα, έχουν δημοσιευθεί αναφορές για τη δημιουργία νέων αμερικανικών στρατιωτικών και υπηρεσιών πληροφοριών βάσεων στο Ιράκ.
Οι εξελίξεις αυτές, σε συνδυασμό με τις προσπάθειες εφαρμογής της συμφωνίας ασφαλείας Βαγδάτης – Ουάσιγκτον, ερμηνεύονται ως ένδειξη μιας νέας φάσης στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στη χώρα.
Η τάση αυτή ενισχύεται από δηλώσεις του στρατηγού Brad Cooper, διοικητή της CENTCOM, σχετικά με την επέκταση του αμερικανικού ρόλου στη Συρία για την αντιμετώπιση του ISIS, παρά το γεγονός ότι οργανώσεις όπως η Hay’at Tahrir al-Sham έχουν ιστορικούς δεσμούς με τρομοκρατικά δίκτυα.
Η έξοδος από την κρίση και η ενίσχυση της ιρακινής κυριαρχίας
Με βάση την ιστορική εμπειρία της αμερικανικής πολιτικής στην περιοχή και τα ευρύτερα γεωστρατηγικά της σχέδια, οι πρόσφατες ενέργειες της Ουάσιγκτον ερμηνεύονται ως μέρος μιας προσπάθειας επαναδιαμόρφωσης συνθηκών αστάθειας στο Ιράκ, με στόχο την αιτιολόγηση μελλοντικών παρεμβάσεων.
Υπό αυτές τις συνθήκες, προτείνεται ότι η ενίσχυση της εθνικής συνοχής, η εφαρμογή του κοινοβουλευτικού ψηφίσματος για την αποχώρηση των ξένων δυνάμεων, η νομική στήριξη των δυνάμεων αντίστασης, η υλοποίηση συμφωνιών ασφαλείας με περιφερειακές χώρες, συμπεριλαμβανομένου του Ιράν, η αντιμετώπιση της δράσης τρομοκρατικών και αυτονομιστικών ομάδων στην περιοχή του Κουρδιστάν, καθώς και η ενίσχυση της περιφερειακής συνεργασίας, μπορούν να συμβάλουν στη σταθεροποίηση της νέας ιρακινής κυβέρνησης.
Παράλληλα, θα μπορούσαν να ενισχύσουν τον ρόλο του Ιράκ στις περιφερειακές ισορροπίες και στη διαμόρφωση της νέας διεθνούς τάξης.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών