Η πρωτοφανής μείωση της δημοφιλίας του Trump δεν πρέπει να θεωρηθεί μια συγκυριακή διακύμανση στο αμερικανικό μιντιακό τοπίο…
Πρωτοφανή πτώση στη δημοτικότητά του καταγράφει σε μια σειρά πρόσφατων δημοσκοπήσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες ο Donald Trump, σημειώνοντας ιστορικό αρνητικό ρεκόρ με ποσοστό αποδοκιμασίας που φτάνει το 58,3%, αναφέρει η αμερικανική εφημερίδα «Daily Post».
Η πρωτοφανής μείωση της δημοφιλίας του Trump δεν πρέπει να θεωρηθεί μια συγκυριακή διακύμανση στο αμερικανικό μιντιακό τοπίο.
Αυτό που αποτυπώνεται σήμερα στις δημοσκοπήσεις φαίνεται να είναι λιγότερο αποτέλεσμα πολιτικών εντάσεων ή της παραδοσιακής κομματικής πόλωσης στην Ουάσιγκτον και περισσότερο ένδειξη μιας σταδιακής διάβρωσης της εμπιστοσύνης του κοινού στην ικανότητα του Trump να διαχειριστεί το «κόστος ζωής» και την «εθνική σταθερότητα» — δύο παράγοντες που είχαν αποτελέσει τον πυρήνα της πολιτικής του επανόδου στην εξουσία.
Ο Trump, και στις δύο πολιτικές του θητείες, παρουσιάστηκε περισσότερο ως «διαχειριστής της οικονομικής κρίσης των ΗΠΑ» παρά ως ένας κλασικός πολιτικός.
Ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνικής του βάσης δεν τον στήριξε απαραίτητα για ιδεολογικούς λόγους, αλλά επειδή είχε καλλιεργηθεί η πεποίθηση ότι θα μπορούσε να περιορίσει τον πληθωρισμό, να σταθεροποιήσει την αγορά και να μειώσει την οικονομική πίεση στη μεσαία τάξη.
Για τον λόγο αυτό, η σημερινή πτώση της δημοτικότητάς του αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα: η κρίση αυτή αγγίζει τον ίδιο τον πυρήνα της πολιτικής του νομιμοποίησης.
Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η δυσαρέσκεια για την οικονομική διαχείριση έχει φτάσει σε επίπεδα που ξεπερνούν ακόμη και προηγούμενες κρίσιμες περιόδους, όπως εκείνη που ακολούθησε τα γεγονότα της 6ης Ιανουαρίου 2021 στο Καπιτώλιο.
Το στοιχείο αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς ο Αμερικανός ψηφοφόρος συνήθως παραμένει σχετικά ανθεκτικός απέναντι σε πολιτικές εντάσεις, δικαστικές υποθέσεις ή κομματικές συγκρούσεις, αλλά αντιδρά πολύ πιο έντονα στην άμεση οικονομική πίεση.
Η αύξηση του κόστους καυσίμων, η άνοδος στις τιμές βασικών αγαθών, η ανησυχία για την αγορά εργασίας και η πτώση της καταναλωτικής εμπιστοσύνης έχουν αποδυναμώσει την εικόνα που ο Trump προσπαθούσε επί χρόνια να οικοδομήσει: αυτήν του ηγέτη που κατανοεί την οικονομία καλύτερα από την παραδοσιακή ελίτ της Ουάσιγκτον.
Σε αυτό το πλαίσιο, το ζήτημα του Ιράν έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες που επηρεάζουν την αμερικανική κοινή γνώμη.
Ο πόλεμος που ξεκίνησε ο Trump εναντίον του Ιράν, αντίθετα με τις αρχικές εκτιμήσεις του Λευκού Οίκου, δεν οδήγησε σε εσωτερική συσπείρωση ούτε ενίσχυσε την πολιτική του θέση.
Αντιθέτως, φαίνεται ότι σημαντικό μέρος της αμερικανικής κοινωνίας αντιλαμβάνεται αυτή την κρίση ως έναν άμεσο παράγοντα αύξησης της οικονομικής αβεβαιότητας και εκτίναξης του κόστους ζωής.
Δυσαρέσκεια για οικονομία
Πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η δυσαρέσκεια για την οικονομική απόδοση της κυβέρνησης έχει φτάσει σε επίπεδα που ξεπερνούν ακόμη και προηγούμενες περιόδους κρίσης, συμπεριλαμβανομένων των συνεπειών των γεγονότων της 6ης Ιανουαρίου 2021 στο Κογκρέσο.
Το στοιχείο αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς ο Αμερικανός ψηφοφόρος είναι συνήθως σχετικά ανθεκτικός σε πολιτικές αντιπαραθέσεις, δικαστικές διαμάχες και κομματικές συγκρούσεις, αλλά εμφανίζεται πολύ πιο ευαίσθητος στις άμεσες οικονομικές πιέσεις.
Η αύξηση του κόστους των καυσίμων, οι ανατιμήσεις στα καταναλωτικά αγαθά, οι ανησυχίες για το μέλλον της αγοράς εργασίας και η πτώση της καταναλωτικής εμπιστοσύνης έχουν σταδιακά υπονομεύσει την εικόνα που ο Trump έχει καλλιεργήσει επί χρόνια: αυτήν ενός προέδρου που κατανοεί την οικονομία καλύτερα από τις παραδοσιακές ελίτ της Ουάσινγκτον.
Παράλληλα, το ζήτημα του Ιράν έχει εξελιχθεί σε μία από τις σημαντικότερες μεταβλητές που επηρεάζουν την αμερικανική κοινή γνώμη.
Ο πόλεμος που εξαπέλυσε ο Trump εναντίον του Ιράν, σε αντίθεση με την αρχική εκτίμηση του Λευκού Οίκου, δεν οδήγησε ούτε σε εσωτερική συναίνεση ούτε κατάφερε να σταθεροποιήσει την πολιτική του θέση.
Αντιθέτως, ένα σημαντικό μέρος της αμερικανικής κοινωνίας φαίνεται να αντιμετωπίζει αυτή την κρίση ως άμεση αιτία αυξημένης οικονομικής αβεβαιότητας και απότομης επιβάρυνσης του κόστους ζωής.
Ωστόσο, θα ήταν λάθος να ερμηνεύσει κανείς την τρέχουσα πτώση της δημοτικότητας του Trump ως το τέλος της πολιτικής του επιρροής.
Η δομή του αμερικανικού πολιτικού συστήματος παραμένει βαθιά πολωμένη, και ο Trump εξακολουθεί να διαθέτει μια πιστή κοινωνική βάση που αμφισβητεί μεγάλο μέρος της αφήγησης και των δημοσκοπήσεων των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης.
Το κρίσιμο ζήτημα, όμως, είναι ότι οι αμερικανικές εκλογές δεν καθορίζονται αποκλειστικά από σταθερές κομματικές βάσεις, αλλά κυρίως από αμφιταλαντευόμενους, ανεξάρτητους ψηφοφόρους• μια ομάδα που αντιδρά πρωτίστως στην οικονομική κατάσταση και στην αίσθηση ψυχολογικής σταθερότητας της κοινωνίας.
Αυτό που παρατηρείται σήμερα στην Αμερική δεν είναι απλώς μια μείωση της δημοτικότητας ενός προέδρου, αλλά ένδειξη μιας σταδιακής αποδυνάμωσης της αφήγησης με την οποία ο Trump επέστρεψε στην εξουσία: της αφήγησης της οικονομικής αποτελεσματικότητας, του ελέγχου των κρίσεων και της αποκατάστασης της σταθερότητας στην καθημερινότητα των Αμερικανών.
Εάν ο πόλεμος στο Ιράν συνεχίσει να συνοδεύεται από οικονομική πίεση, αυξημένο ενεργειακό κόστος και έλλειψη σαφούς πολιτικού οράματος, η κρίση αυτή θα μπορούσε να εξελιχθεί στον σημαντικότερο παράγοντα διάβρωσης του πολιτικού κεφαλαίου του Trump στην αμερικανική κοινή γνώμη — μια διάβρωση της οποίας οι συνέπειες πιθανότατα θα εκτείνονται πέρα από έναν εκλογικό κύκλο.
www.bankingnews.gr
Η πρωτοφανής μείωση της δημοφιλίας του Trump δεν πρέπει να θεωρηθεί μια συγκυριακή διακύμανση στο αμερικανικό μιντιακό τοπίο.
Αυτό που αποτυπώνεται σήμερα στις δημοσκοπήσεις φαίνεται να είναι λιγότερο αποτέλεσμα πολιτικών εντάσεων ή της παραδοσιακής κομματικής πόλωσης στην Ουάσιγκτον και περισσότερο ένδειξη μιας σταδιακής διάβρωσης της εμπιστοσύνης του κοινού στην ικανότητα του Trump να διαχειριστεί το «κόστος ζωής» και την «εθνική σταθερότητα» — δύο παράγοντες που είχαν αποτελέσει τον πυρήνα της πολιτικής του επανόδου στην εξουσία.
Ο Trump, και στις δύο πολιτικές του θητείες, παρουσιάστηκε περισσότερο ως «διαχειριστής της οικονομικής κρίσης των ΗΠΑ» παρά ως ένας κλασικός πολιτικός.
Ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνικής του βάσης δεν τον στήριξε απαραίτητα για ιδεολογικούς λόγους, αλλά επειδή είχε καλλιεργηθεί η πεποίθηση ότι θα μπορούσε να περιορίσει τον πληθωρισμό, να σταθεροποιήσει την αγορά και να μειώσει την οικονομική πίεση στη μεσαία τάξη.
Για τον λόγο αυτό, η σημερινή πτώση της δημοτικότητάς του αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα: η κρίση αυτή αγγίζει τον ίδιο τον πυρήνα της πολιτικής του νομιμοποίησης.
Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η δυσαρέσκεια για την οικονομική διαχείριση έχει φτάσει σε επίπεδα που ξεπερνούν ακόμη και προηγούμενες κρίσιμες περιόδους, όπως εκείνη που ακολούθησε τα γεγονότα της 6ης Ιανουαρίου 2021 στο Καπιτώλιο.
Το στοιχείο αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς ο Αμερικανός ψηφοφόρος συνήθως παραμένει σχετικά ανθεκτικός απέναντι σε πολιτικές εντάσεις, δικαστικές υποθέσεις ή κομματικές συγκρούσεις, αλλά αντιδρά πολύ πιο έντονα στην άμεση οικονομική πίεση.
Η αύξηση του κόστους καυσίμων, η άνοδος στις τιμές βασικών αγαθών, η ανησυχία για την αγορά εργασίας και η πτώση της καταναλωτικής εμπιστοσύνης έχουν αποδυναμώσει την εικόνα που ο Trump προσπαθούσε επί χρόνια να οικοδομήσει: αυτήν του ηγέτη που κατανοεί την οικονομία καλύτερα από την παραδοσιακή ελίτ της Ουάσιγκτον.
Σε αυτό το πλαίσιο, το ζήτημα του Ιράν έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες που επηρεάζουν την αμερικανική κοινή γνώμη.
Ο πόλεμος που ξεκίνησε ο Trump εναντίον του Ιράν, αντίθετα με τις αρχικές εκτιμήσεις του Λευκού Οίκου, δεν οδήγησε σε εσωτερική συσπείρωση ούτε ενίσχυσε την πολιτική του θέση.
Αντιθέτως, φαίνεται ότι σημαντικό μέρος της αμερικανικής κοινωνίας αντιλαμβάνεται αυτή την κρίση ως έναν άμεσο παράγοντα αύξησης της οικονομικής αβεβαιότητας και εκτίναξης του κόστους ζωής.
Δυσαρέσκεια για οικονομία
Πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η δυσαρέσκεια για την οικονομική απόδοση της κυβέρνησης έχει φτάσει σε επίπεδα που ξεπερνούν ακόμη και προηγούμενες περιόδους κρίσης, συμπεριλαμβανομένων των συνεπειών των γεγονότων της 6ης Ιανουαρίου 2021 στο Κογκρέσο.
Το στοιχείο αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς ο Αμερικανός ψηφοφόρος είναι συνήθως σχετικά ανθεκτικός σε πολιτικές αντιπαραθέσεις, δικαστικές διαμάχες και κομματικές συγκρούσεις, αλλά εμφανίζεται πολύ πιο ευαίσθητος στις άμεσες οικονομικές πιέσεις.
Η αύξηση του κόστους των καυσίμων, οι ανατιμήσεις στα καταναλωτικά αγαθά, οι ανησυχίες για το μέλλον της αγοράς εργασίας και η πτώση της καταναλωτικής εμπιστοσύνης έχουν σταδιακά υπονομεύσει την εικόνα που ο Trump έχει καλλιεργήσει επί χρόνια: αυτήν ενός προέδρου που κατανοεί την οικονομία καλύτερα από τις παραδοσιακές ελίτ της Ουάσινγκτον.
Παράλληλα, το ζήτημα του Ιράν έχει εξελιχθεί σε μία από τις σημαντικότερες μεταβλητές που επηρεάζουν την αμερικανική κοινή γνώμη.
Ο πόλεμος που εξαπέλυσε ο Trump εναντίον του Ιράν, σε αντίθεση με την αρχική εκτίμηση του Λευκού Οίκου, δεν οδήγησε ούτε σε εσωτερική συναίνεση ούτε κατάφερε να σταθεροποιήσει την πολιτική του θέση.
Αντιθέτως, ένα σημαντικό μέρος της αμερικανικής κοινωνίας φαίνεται να αντιμετωπίζει αυτή την κρίση ως άμεση αιτία αυξημένης οικονομικής αβεβαιότητας και απότομης επιβάρυνσης του κόστους ζωής.
Ωστόσο, θα ήταν λάθος να ερμηνεύσει κανείς την τρέχουσα πτώση της δημοτικότητας του Trump ως το τέλος της πολιτικής του επιρροής.
Η δομή του αμερικανικού πολιτικού συστήματος παραμένει βαθιά πολωμένη, και ο Trump εξακολουθεί να διαθέτει μια πιστή κοινωνική βάση που αμφισβητεί μεγάλο μέρος της αφήγησης και των δημοσκοπήσεων των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης.
Το κρίσιμο ζήτημα, όμως, είναι ότι οι αμερικανικές εκλογές δεν καθορίζονται αποκλειστικά από σταθερές κομματικές βάσεις, αλλά κυρίως από αμφιταλαντευόμενους, ανεξάρτητους ψηφοφόρους• μια ομάδα που αντιδρά πρωτίστως στην οικονομική κατάσταση και στην αίσθηση ψυχολογικής σταθερότητας της κοινωνίας.
Αυτό που παρατηρείται σήμερα στην Αμερική δεν είναι απλώς μια μείωση της δημοτικότητας ενός προέδρου, αλλά ένδειξη μιας σταδιακής αποδυνάμωσης της αφήγησης με την οποία ο Trump επέστρεψε στην εξουσία: της αφήγησης της οικονομικής αποτελεσματικότητας, του ελέγχου των κρίσεων και της αποκατάστασης της σταθερότητας στην καθημερινότητα των Αμερικανών.
Εάν ο πόλεμος στο Ιράν συνεχίσει να συνοδεύεται από οικονομική πίεση, αυξημένο ενεργειακό κόστος και έλλειψη σαφούς πολιτικού οράματος, η κρίση αυτή θα μπορούσε να εξελιχθεί στον σημαντικότερο παράγοντα διάβρωσης του πολιτικού κεφαλαίου του Trump στην αμερικανική κοινή γνώμη — μια διάβρωση της οποίας οι συνέπειες πιθανότατα θα εκτείνονται πέρα από έναν εκλογικό κύκλο.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών