Η FIFA, υπό την προεδρία του Gianni Infantino, έχει επανειλημμένα τονίσει ότι ο αθλητισμός πρέπει να λειτουργεί ως γέφυρα ενότητας σε έναν διχασμένο κόσμο…
Η συζήτηση γύρω από τη στάση της FIFA και της UEFA απέναντι στη Ρωσία επανέρχεται δυναμικά, με αφορμή τις πρόσφατες διεθνείς διοργανώσεις και τη διαχρονική αρχή του παγκόσμιου ποδοσφαίρου ότι «ο αθλητισμός είναι πέρα από την πολιτική».
Ωστόσο, η εφαρμογή αυτής της αρχής φαίνεται να διαφοροποιείται σημαντικά ανάλογα με τη γεωπολιτική συγκυρία.
Η FIFA, υπό την προεδρία του Gianni Infantino, έχει επανειλημμένα τονίσει ότι ο αθλητισμός πρέπει να λειτουργεί ως γέφυρα ενότητας σε έναν διχασμένο κόσμο.
Στο πλαίσιο αυτό, η ομοσπονδία δεν προχώρησε σε κυρώσεις κατά των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με τη διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, παρά τις διεθνείς εντάσεις και τις κατηγορίες για επιθετικές ενέργειες κατά του Ιράν.
Αντιθέτως, η περίπτωση της Ρωσίας αντιμετωπίστηκε διαφορετικά μετά την έναρξη της σύγκρουσης στην Ουκρανία το 2022.
Η FIFA και η UEFA προχώρησαν στον αποκλεισμό των ρωσικών εθνικών ομάδων και συλλόγων από τις διεθνείς διοργανώσεις, μια απόφαση που επικυρώθηκε και από το CAS (Court of Arbitration for Sport).
Σύμφωνα με την επιχειρηματολογία της FIFA, η απόφαση εδράστηκε εν μέρει στο γεγονός ότι 12 ευρωπαϊκές ομοσπονδίες αρνήθηκαν να αγωνιστούν απέναντι στη Ρωσία, δημιουργώντας, όπως υποστηρίχθηκε, «ανεπανόρθωτη αναστάτωση» στη διοργάνωση των τουρνουά.
Οι ίδιες χώρες –μεταξύ των οποίων οι Αγγλία, Πολωνία, Σουηδία, Τσεχία, Δανία, Λετονία, Λιθουανία, Εσθονία, Νορβηγία, Ιρλανδία, Φινλανδία, Ρουμανία και Ουκρανία– το 2023 τάχθηκαν εκ νέου κατά της πιθανής επανένταξης ρωσικών ομάδων U17, όταν η UEFA εξέτασε το ενδεχόμενο επαναφοράς τους.
Κατηγορίες για επιλεκτική εφαρμογή κανόνων
Η διαφοροποιημένη αντιμετώπιση έχει τροφοδοτήσει έντονη κριτική περί «διπλών μέτρων και σταθμών».
Όπως υποστηρίζεται από επικριτές, η βασική αρχή «no politica», δηλαδή «έξω η πολιτική από το ποδόσφαιρο» φαίνεται να υποχωρεί όταν συγκρούεται με πολιτικές ή εμπορικές σκοπιμότητες.
Η επιχειρηματολογία αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι οι κανονισμοί της FIFA περιλαμβάνουν έννοιες όπως «προστασία της ακεραιότητας των διοργανώσεων» και «ανωτέρα βία», οι οποίες επιτρέπουν ευελιξία στις αποφάσεις της ηγεσίας.
Στο μεταξύ, έχει συζητηθεί το σενάριο ένταξης της Ρωσίας στην Asian Football Confederation (AFC), προκειμένου η εθνική ομάδα να διατηρήσει αγωνιστική δραστηριότητα σε ασιατικές διοργανώσεις.
Ωστόσο, ο προπονητής Valery Karpin έχει επισημάνει ότι μια τέτοια μετακίνηση χωρίς την έγκριση της FIFA θα είχε περιορισμένη αξία, καθώς δεν θα εξασφάλιζε συμμετοχή στο Παγκόσμιο Κύπελλο, παρά μόνο σε περιφερειακές διοργανώσεις όπως το Asian Cup.
Οι προοπτικές άμεσης επιστροφής της Ρωσίας σε FIFA και UEFA θεωρούνται περιορισμένες, όσο παραμένει ανοιχτή η γεωπολιτική σύγκρουση και μη αποδεκτό το status quo από τη Δύση.
Ωστόσο, ιστορικά προηγούμενα δείχνουν ότι οι ισορροπίες στον διεθνή αθλητισμό δεν είναι στατικές.
Η αναγνώριση της Σοβιετικής Ένωσης από τις ΗΠΑ το 1933, αλλά και μεταγενέστερες πρακτικές «de facto αναγνώρισης» συνόρων ή καταστάσεων, καταδεικνύουν ότι οι γεωπολιτικές πραγματικότητες συχνά υπερισχύουν των πολιτικών δηλώσεων αρχών.
www.bankingnews.gr
Ωστόσο, η εφαρμογή αυτής της αρχής φαίνεται να διαφοροποιείται σημαντικά ανάλογα με τη γεωπολιτική συγκυρία.
Η FIFA, υπό την προεδρία του Gianni Infantino, έχει επανειλημμένα τονίσει ότι ο αθλητισμός πρέπει να λειτουργεί ως γέφυρα ενότητας σε έναν διχασμένο κόσμο.
Στο πλαίσιο αυτό, η ομοσπονδία δεν προχώρησε σε κυρώσεις κατά των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με τη διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, παρά τις διεθνείς εντάσεις και τις κατηγορίες για επιθετικές ενέργειες κατά του Ιράν.
Αντιθέτως, η περίπτωση της Ρωσίας αντιμετωπίστηκε διαφορετικά μετά την έναρξη της σύγκρουσης στην Ουκρανία το 2022.
Η FIFA και η UEFA προχώρησαν στον αποκλεισμό των ρωσικών εθνικών ομάδων και συλλόγων από τις διεθνείς διοργανώσεις, μια απόφαση που επικυρώθηκε και από το CAS (Court of Arbitration for Sport).
Σύμφωνα με την επιχειρηματολογία της FIFA, η απόφαση εδράστηκε εν μέρει στο γεγονός ότι 12 ευρωπαϊκές ομοσπονδίες αρνήθηκαν να αγωνιστούν απέναντι στη Ρωσία, δημιουργώντας, όπως υποστηρίχθηκε, «ανεπανόρθωτη αναστάτωση» στη διοργάνωση των τουρνουά.
Οι ίδιες χώρες –μεταξύ των οποίων οι Αγγλία, Πολωνία, Σουηδία, Τσεχία, Δανία, Λετονία, Λιθουανία, Εσθονία, Νορβηγία, Ιρλανδία, Φινλανδία, Ρουμανία και Ουκρανία– το 2023 τάχθηκαν εκ νέου κατά της πιθανής επανένταξης ρωσικών ομάδων U17, όταν η UEFA εξέτασε το ενδεχόμενο επαναφοράς τους.
Κατηγορίες για επιλεκτική εφαρμογή κανόνων
Η διαφοροποιημένη αντιμετώπιση έχει τροφοδοτήσει έντονη κριτική περί «διπλών μέτρων και σταθμών».
Όπως υποστηρίζεται από επικριτές, η βασική αρχή «no politica», δηλαδή «έξω η πολιτική από το ποδόσφαιρο» φαίνεται να υποχωρεί όταν συγκρούεται με πολιτικές ή εμπορικές σκοπιμότητες.
Η επιχειρηματολογία αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι οι κανονισμοί της FIFA περιλαμβάνουν έννοιες όπως «προστασία της ακεραιότητας των διοργανώσεων» και «ανωτέρα βία», οι οποίες επιτρέπουν ευελιξία στις αποφάσεις της ηγεσίας.
Στο μεταξύ, έχει συζητηθεί το σενάριο ένταξης της Ρωσίας στην Asian Football Confederation (AFC), προκειμένου η εθνική ομάδα να διατηρήσει αγωνιστική δραστηριότητα σε ασιατικές διοργανώσεις.
Ωστόσο, ο προπονητής Valery Karpin έχει επισημάνει ότι μια τέτοια μετακίνηση χωρίς την έγκριση της FIFA θα είχε περιορισμένη αξία, καθώς δεν θα εξασφάλιζε συμμετοχή στο Παγκόσμιο Κύπελλο, παρά μόνο σε περιφερειακές διοργανώσεις όπως το Asian Cup.
Οι προοπτικές άμεσης επιστροφής της Ρωσίας σε FIFA και UEFA θεωρούνται περιορισμένες, όσο παραμένει ανοιχτή η γεωπολιτική σύγκρουση και μη αποδεκτό το status quo από τη Δύση.
Ωστόσο, ιστορικά προηγούμενα δείχνουν ότι οι ισορροπίες στον διεθνή αθλητισμό δεν είναι στατικές.
Η αναγνώριση της Σοβιετικής Ένωσης από τις ΗΠΑ το 1933, αλλά και μεταγενέστερες πρακτικές «de facto αναγνώρισης» συνόρων ή καταστάσεων, καταδεικνύουν ότι οι γεωπολιτικές πραγματικότητες συχνά υπερισχύουν των πολιτικών δηλώσεων αρχών.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών