Στη λάθος πλευρά: Η Ελλάδα απέναντι στην Κίνα για το 6G - Επιλέγει τις ΗΠΑ και ρισκάρει έναν από τους μεγαλύτερους εμπορικούς εταίρους

Η απόφαση της Ελλάδας να συμμετάσχει στη νέα διεθνή πρωτοβουλία των Ηνωμένων Πολιτειών για την ανάπτυξη των δικτύων 6G αποτελεί μια ακόμη ένδειξη της ολοένα στενότερης γεωπολιτικής ευθυγράμμισης της Αθήνας με την Ουάσιγκτον.
Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση του Donald Trump προχωρά στη δημιουργία μιας νέας διεθνούς συμμαχίας με περισσότερες από 20 χώρες, με στόχο την επιτάχυνση της ανάπτυξης ασφαλών δικτύων 6G και τον περιορισμό της επιρροής της Κίνας στην επόμενη γενιά τηλεπικοινωνιών.
Όπως αναφέρει το Politico στη συμμαχία συμμετέχουν μεταξύ άλλων το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, η Ιαπωνία και η Ελλάδα και η ίδρυσή της αποσκοπεί στον συντονισμό των στρατηγικών των κυβερνήσεων αρκετά χρόνια πριν από την ευρεία εμπορική διάθεση του 6G, η οποία αναμένεται να ξεκινήσει τη δεκαετία του 2030.
Η νέα συμμαχία, στην οποία συμμετέχουν συνολικά 25 χώρες, παρουσιάζεται ως ένα πλαίσιο συνεργασίας για την ανάπτυξη ασφαλών τηλεπικοινωνιακών δικτύων επόμενης γενιάς. Ωστόσο, πίσω από τη ρητορική περί «ασφάλειας» και «τεχνολογικής συνεργασίας» βρίσκεται ο βασικός στρατηγικός στόχος των ΗΠΑ, δηλαδή ο ο περιορισμός της κινεζικής επιρροής στις τηλεπικοινωνίες και στις κρίσιμες τεχνολογίες του μέλλοντος.
Για την Ελλάδα, όμως, η επιλογή αυτή δημιουργεί εύλογα ερωτήματα. Μπορεί μια χώρα με περιορισμένο οικονομικό και γεωπολιτικό εκτόπισμα να επιλέγει χωρίς δεύτερη σκέψη πλευρά στον τεχνολογικό και εμπορικό ανταγωνισμό ανάμεσα στις δύο μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη; Και κυρίως, ποιο μπορεί να είναι το κόστος όταν ο «αντίπαλος» αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους εμπορικούς και επενδυτικούς εταίρους της χώρας;

Οι αριθμοί δείχνουν ότι η Κίνα παραμένει κρίσιμος οικονομικός εταίρος

Τα τελευταία διαθέσιμα οικονομικά στοιχεία δείχνουν ότι οι ελληνοκινεζικές σχέσεις όχι μόνο παραμένουν ισχυρές, αλλά αποκτούν νέα δυναμική. Το διμερές εμπόριο ξεπέρασε τα 7 δισ. ευρώ το 2025, ενώ οι ελληνικές εξαγωγές προς την Κίνα αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 68% σε ετήσια βάση. Η εντυπωσιακή αυτή άνοδος οφείλεται κυρίως στα πετρελαιοειδή, αλλά και στην αυξανόμενη παρουσία ελληνικών φαρμακευτικών προϊόντων, μαρμάρου και μεταλλευμάτων στη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου.
Παράλληλα, η Κίνα εξακολουθεί να αποτελεί βασική πηγή επενδυτικών κεφαλαίων για την Ελλάδα. Οι Κινέζοι επενδυτές παραμένουν με μεγάλη διαφορά οι σημαντικότεροι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα Golden Visa, ενώ το κινεζικό ενδιαφέρον για υποδομές, logistics, ενέργεια, ακίνητα και τηλεπικοινωνίες παραμένει ενεργό.
Επιπλέον, η ανάκαμψη του κινεζικού τουρισμού δημιουργεί σημαντικές προοπτικές για μια αγορά με ιδιαίτερα υψηλή κατά κεφαλήν δαπάνη.
Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και σε μια περίοδο κατά την οποία οι σχέσεις Δύσης - Κίνας χαρακτηρίζονται από αυξανόμενη καχυποψία, οι οικονομικές συναλλαγές μεταξύ των δύο χωρών όχι μόνο δεν διακόπτονται αλλά διευρύνονται. Η ελληνική επιχειρηματική κοινότητα εξακολουθεί να βλέπει στην κινεζική αγορά σημαντικές ευκαιρίες ανάπτυξης, ενώ το Πεκίνο εξακολουθεί να αντιμετωπίζει την Ελλάδα ως στρατηγική πύλη προς την ευρωπαϊκή αγορά, κυρίως λόγω της γεωγραφικής της θέσης και των λιμενικών της υποδομών.
Μέσα σε αυτό το οικονομικό περιβάλλον, η επιλογή της Αθήνας να ενταχθεί σε μια πρωτοβουλία που οι ίδιες οι ΗΠΑ παρουσιάζουν ως αντίβαρο στις φιλοδοξίες του Πεκίνου δεν μπορεί να θεωρηθεί μια απλή τεχνική απόφαση. Πρόκειται για μια επιλογή με σαφές γεωπολιτικό αποτύπωμα, η οποία ενδέχεται να επηρεάσει τις σχέσεις με έναν εταίρο που έχει αποκτήσει σημαντική παρουσία στην ελληνική οικονομία την τελευταία δεκαπενταετία.

Η γεωπολιτική έχει πάντα οικονομικό κόστος

Η Ουάσιγκτον επιδιώκει να διαμορφώσει από σήμερα τους κανόνες που θα διέπουν το 6G πριν ακόμη αυτό γίνει εμπορικά διαθέσιμο στις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Στόχος είναι να διασφαλιστεί ότι οι τεχνολογικές προδιαγραφές, οι αλυσίδες εφοδιασμού και οι κρίσιμες υποδομές δεν θα εξαρτώνται από κινεζικές εταιρείες όπως η Huawei και η ZTE.
Για τις ΗΠΑ, η τεχνολογική πρωτοκαθεδρία αποτελεί πλέον ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Η Ελλάδα, ωστόσο, δεν διαθέτει ούτε την οικονομική ισχύ ούτε τη βιομηχανική βάση που θα της επέτρεπαν να επηρεάσει ουσιαστικά αυτή τη διεθνή αντιπαράθεση.
Αντίθετα, είναι μια οικονομία που εξαρτάται από τις εξαγωγές, τις ξένες επενδύσεις, τη ναυτιλία και τον τουρισμό. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η διατήρηση ισορροπημένων σχέσεων με όλα τα μεγάλα οικονομικά κέντρα θα μπορούσε να θεωρηθεί σημαντικό στρατηγικό πλεονέκτημα.
Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι ολοένα περισσότερα κράτη επιχειρούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα, αποφεύγοντας επιλογές που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε οικονομικές απώλειες ή σε περιορισμό των επενδυτικών και εμπορικών τους επιλογών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, άλλωστε, παρά τις διαφωνίες της με το Πεκίνο σε αρκετά ζητήματα, εξακολουθεί να διατηρεί εκτεταμένες οικονομικές σχέσεις με την κινεζική οικονομία, αναγνωρίζοντας ότι η πλήρης αποσύνδεση δεν είναι ούτε εύκολη ούτε απαραίτητα προς όφελος των ευρωπαϊκών οικονομιών.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα οφείλει να απομακρυνθεί από τους δυτικούς συμμάχους της ή να αμφισβητήσει τις δεσμεύσεις της στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σημαίνει όμως ότι κάθε επιλογή εξωτερικής πολιτικής έχει και οικονομικές συνέπειες, ιδιαίτερα όταν αφορά μια χώρα όπως η Κίνα, η οποία διαδραματίζει ολοένα σημαντικότερο ρόλο στο παγκόσμιο εμπόριο, στις επενδύσεις και στις τεχνολογικές αλυσίδες αξίας.

www.bankingnews.gr