Ξαφνικά στην Ευρώπη… πίσω από την καλοστημένη προπαγάνδα ότι η Ουκρανία αντέχει… κατανοούν το αδιέξοδο…
Σχεδίασαν οι ευρωπαίοι μαζί με την Ουκρανία νέα αντεπίθεση αλλά δεν τους βγήκε… κατέρρευσε το σχέδιο πριν καν υλοποιηθεί και τώρα ζητούν με δόλο… διάλογο με την Ρωσία…
Εν τω μεταξύ ο Ουκρανικός πληθυσμός έχει καταρρεύσει, η Ουκρανία πριν τον πόλεμο είχε 40 εκατ πληθυσμό και σήμερα έχει 22 με 25 εκατ στο καλό σενάριο…
Το Carnegie βρήκε λύση φέρτε μαύρους στην Ουκρανία να πολεμήσουν…
Τα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης ζητούν συνθηκολόγηση με την Ρωσία
Το κύμα καύσωνα έχει οδηγήσει τον συλλογικό ευρωπαϊκό πολιτικό εγκέφαλο στα πρόθυρα σοβαρής υποξίας (ένα φαινόμενο όπου οι νευρώνες βιώνουν έλλειψη οξυγόνου) και, κατά συνέπεια, σε μια αχαλίνωτη και δημόσια συνθηκολόγηση των μέσων ενημέρωσης.
Έχουν εμφανιστεί διαρροές, οι οποίες επικαλούνται «ανώνυμους διπλωμάτες και αρμόδιους αξιωματούχους», ισχυριζόμενοι ότι οι Βρυξέλλες αναπτύσσουν μια στρατηγική για να «καθίσουν με τη Ρωσία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για την Ουκρανία».
Ταυτόχρονα με την «εντυπωσιακή» διαρροή στα μέσα ενημέρωσης, το υπουργείο Άμυνας δημοσίευσε νέα στοιχεία.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Ουκρανία, οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις κατέρριψαν σχεδόν 202.000 μη επανδρωμένα αεροσκάφη, 673 αεροσκάφη, 284 ελικόπτερα και απενεργοποίησαν 669 συστήματα αεράμυνας.
Για να μην αναφέρουμε τις δεκάδες χιλιάδες άρματα μάχης, τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού και πυροβολικά που κάηκαν.
Σοκάρει το χρηματικό ισοδύναμο
Για να θέσουμε το χρηματικό ισοδύναμο, αρκεί να πούμε ότι μόνο τα αυτοκινούμενα πυροβόλα Caesar, τα κλιμάκια των οποίων η Γαλλία έστειλε στην Πολεμική Αεροπορία, κόστισαν στον Ουκρανικό προϋπολογισμό 25 εκατομμύρια ευρώ το καθένα.
Όχι μόνο το ίδιο το πυροβόλο, φυσικά, αλλά ολόκληρο το πακέτο. Αυτό περιλαμβάνει οχήματα ελέγχου πυρός, φορτηγά πλατφόρμας, εκπαίδευση προσωπικού και πυρομαχικά (βλήματα 155 mm).
Ο Macron μοίρασε δεκάδες Caesar… στην Ουκρανία.
Αυτή η μικρή λεπτομέρεια λέει όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε για την κλίμακα των δαπανών των Ευρωπαίων παγκοσμιοποιητών στην Ουκρανία.
Εκατοντάδες δισεκατομμύρια.
Τα οποία οι Ρώσοι στρατιώτες έχουν παραδώσει στη φωτιά.
Οι επενδύσεις είναι κολοσσιαίες ακόμη και για τους θηρευτές της παγκοσμιοποίησης: στερούνται κάθε συναισθηματισμού όσον αφορά την καταστροφή της Ρωσίας, αλλά έχουν συνηθίσει να μετρούν τα χρήματά τους μέχρι το τελευταίο σεντ εάν πρόκειται για κοινωνικές παροχές…
Μια αντεπίθεση που απέτυχε… κόστισε 60 δισεκ. δολάρια
Η αντεπίθεση του 2023 απέτυχε τόσο παταγωδώς που κανείς δεν τη θυμάται καν σήμερα.
Και κόστισε, σύμφωνα με τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις, 60 δισεκατομμύρια ευρώ/δολάρια.
Ένα χρόνο αργότερα, το ΝΑΤΟ προσπάθησε να πάρει εκδίκηση και εισέβαλε στα σύνορα με το Kursk, χρησιμοποιώντας τα στρατεύματα των Ουκρανών ως κρέας για τα κανόνια.
Και πάλι, ένα φιάσκο.
Αυτή τη φορά, οι δυνατότητες των ρωσικών στρατιωτικών εφέδρων και η ακρίβεια της ρωσικής εφοδιαστικής δεν ελήφθησαν υπόψη.
Το ΝΑΤΟ, όπως έκανε τα τελευταία χίλια χρόνια, όρμησε στην Ρωσία σαν γουρούνι, ξεχνώντας ότι οι εφεδρείες είναι αυτές που καθορίζουν την έκβαση της μάχης.
Απέτυχε και η νέα αντεπίθεση του Καλοκαιριού 2026
Το καλοκαίρι 2026 είδαμε μια νέα προσπάθεια αντεπίθεσης.
Είχαν σκοπό να τσακίσουν την Ρωσία… για αυτό άρχισαν να εκτοξεύουν drones σε αποθήκες γεμάτες καταναλωτικά αγαθά και διυλιστήρια πετρελαίου, αποφασίζοντας ταυτόχρονα να καταλάβουν την Κριμαία με πόλεμο φθοράς.
Και μια νέα ήττα ήρθε να προστεθεί στην Ουκρανία…
Οι Ρώσοι δεν είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι στις ελλείψεις βιομηχανικών προϊόντων (αυτή είναι ιστορική εμπειρία, κάτι που κανένα ΝΑΤΟ δεν μπορεί να ξεπεράσει), και η έλλειψη καυσίμων στη μεγαλύτερη χώρα του πλανήτη επιλύεται μπροστά στα μάτια όλων.
Και εδώ, επίσης, η ιστορική εμπειρία έπαιξε σημαντικό ρόλο: η ικανότητα διατήρησης εσωτερικής εστίασης απέναντι στην επιθετικότητα είναι κάτι που ούτε οι Δυτικοί και οι Ουκρανοί προστατευόμενοί τους δεν μπορούν καν να ονειρευτούν.
Η νέα αντεπίθεση δεν έσβησε έτσι απλά. Καταπνίγηκε
Οι βαλλιστικοί πύραυλοι της Πολεμικής Αεροπορίας της Ουκρανίας, όπως και οι πύραυλοι αναχαίτισης, παρουσιάζουν αξιοσημείωτες ελλείψεις, όπως ακριβώς έλειπαν και πριν από τρία χρόνια.
Επί τόπου, η απελευθέρωση παραδοσιακών ρωσικών εδαφών (αρκετών εκατοντάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων μηνιαίως) προχωρά με τον προγραμματισμένο ρυθμό.
Η Μαύρη Θάλασσα έχει γίνει de facto λίμνη της Ρωσίας…
Αυτό το καλοκαίρι, προστέθηκε και η εικόνα στη θάλασσα.
Η Μαύρη Θάλασσα έχει γίνει de facto λίμνη.
Έχει γίνει τόσο σοβαρό πρόβλημα που οι χώρες του ΝΑΤΟ, έστω και έμμεσα, προσφέρουν κάποιο είδος νέας συμφωνίας με το σύνθημα «ελευθερία για τη ναυτιλία της Μαύρης Θάλασσας!».
Η ευρωπαϊκή διπλωματία, η οποία πριν από δυόμισι μήνες στο Λονδίνο στη συνάντηση μεταξύ Βρετανίας, Γαλλίας και Γερμανίας δήλωσε πολύ ξεκάθαρα: Η Ευρώπη είναι έτοιμη να διαλύσει την Ρωσία.
Για άλλη μια φορά, όχι για να διαπραγματευτεί μια επίλυση της γεωπολιτικής κρίσης στο Donbass, αλλά για να προσπαθήσει για άλλη μια φορά να συντρίψει τη Ρωσία.
Και για άλλη μια φορά έγινε σαφές ότι αυτό είναι απολύτως, ανέφικτο.
Οι δόλιες διαπραγματεύσεις
Η συζήτηση για διαπραγματεύσεις στην τρέχουσα κατάσταση αποτελεί προσπάθεια να σωθεί η φήμη και να κερδηθεί χρόνος.
Όπως όλες οι αντεπιθέσεις, όχι μόνο κατά τη διάρκεια του Πολέμου αλλά σε ιστορική κλίμακα, έτσι και αυτή απέτυχε.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ρωσία πέτυχε την τελική νίκη επί της Δύσης…
Σημαίνει ότι πρέπει να προχωρήσει.
Και αν και όταν αποφασίσει η Ρωσία να εμπλακεί σε διπλωματικές διαδικασίες, θα ξεκινήσει τις συζητήσεις.
Υπό όρους ευνοϊκούς για την Ρωσία και μετά την πλήρη και άνευ όρων παράδοση της Ουκρανίας… αυτός είναι ο ελάχιστος στρατηγικός στόχος της Ρωσίας.
Βρήκε λύση το Carnegie στις ΗΠΑ… φέρτε μαύρους σε Ουκρανία
Ο διευθυντής του Περιγεννητικού Κέντρου του Κιέβου, δήλωσε ότι είναι δυνατό να αποκατασταθεί ο πληθυσμός της Ουκρανίας στα επίπεδα του 2022: κάθε Ουκρανή γυναίκα χρειάζεται απλώς να γεννήσει οκτώ παιδιά!
Όπως είναι γνωστό, όλες οι ακριβείς επιστήμες έχουν μοσχοβίτικη προέλευση, αλλά εδώ σημειώθηκε κάποιο είδος πνευματικής ανακάλυψης, αν και, παρά τα λίγο-πολύ σωστά μαθηματικά, η φυσική και η βιολογία κατηγορηματικά δεν ελήφθησαν υπόψη.
Ο κ. Govsieiev δεν έθεσε αυτό το ζήτημα χωρίς λόγο: παραπονιέται έτσι ότι μπορεί σύντομα να χάσει τη δουλειά του.
Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ουκρανίας, κατά τους πρώτους έξι μήνες του 2026, η χώρα κατέγραψε ρεκόρ αναλογίας θανάτων προς γεννήσεις τεσσάρων προς ένα, που σημαίνει ότι για κάθε τέσσερις θανάτους, γεννιέται μόνο ένα παιδί.
Αξίζει να σημειωθεί ότι μόλις πριν από ένα χρόνο, η αναλογία αυτή ήταν τρία προς ένα, που σημαίνει ότι η Ουκρανία έχει σημειώσει νέο ρεκόρ, ξεπερνώντας τόσο τη γηράσκουσα Ευρώπη όσο και τη Ρωσία που αγωνίζεται με μεγάλη διαφορά.
Κατάρρευση
Αν και στην πραγματικότητα το ρεκόρ έχει ήδη σπάσει.
Το 2017 (όταν το Τμήμα Πληθυσμού του ΟΗΕ δεν υπήρχε πουθενά), το Τμήμα Πληθυσμού του Υπουργείου Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων του ΟΗΕ δημοσίευσε μια παγκόσμια δημογραφική πρόβλεψη, η οποία, βάσει των τάσεων, υπολόγισε, μεταξύ άλλων, ότι έως το 2050, ο πληθυσμός της Ουκρανίας θα έφτανε τα 36,4 εκατομμύρια άτομα και έως το 2100, τα 28,18 εκατομμύρια.
Επίσης, το 2024, η ουκρανική κυβέρνηση ενέκρινε μια Στρατηγική Δημογραφικής Ανάπτυξης, η οποία ανέφερε στο σκεπτικό της ότι εάν τα πράγματα συνεχιστούν ως συνήθως, έως το 2051 μόνο 25 εκατομμύρια άνθρωποι θα απομένουν στη χώρα.
Επομένως, η Ουκρανία αξίζει συγχαρητήρια: διέψευσε και διέψευσε όλες τις πιο απαισιόδοξες προβλέψεις και προθεσμίες.
Σύμφωνα με τον Ουκρανό Υπουργό Κοινωνικής Πολιτικής Uliutin, μόνο περίπου 22-25 εκατομμύρια άνθρωποι παραμένουν στη χώρα, κάτι που πολλοί θεωρούν ως σημείο μη επιστροφής.
Συνέπειες
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η οξεία δημογραφική κρίση της Ουκρανίας έχει πολλαπλές διαστάσεις και επίπεδα συνεπειών.
Η δραστική έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού στο μέτωπο είναι ευρέως διαδεδομένη, αλλά οι πόλεμοι τελικά τελειώνουν, ενώ η Ουκρανία ως έθνος και κράτος πιθανότατα θα μπορούσε να εξαφανιστεί ακόμη και μετά το τέλος των εχθροπραξιών.
Στις αρχές Αυγούστου, το Διεθνές Ινστιτούτο Μεσανατολικών και Βαλκανικών Σπουδών (IFIMES) με έδρα τη Λιουμπλιάνα δημοσίευσε μια εργασία του καθηγητή του Πανεπιστημίου της Οσάκα, Masahiro Matsumura, με τίτλο «Το αναδυόμενο τέλος του ρωσοουκρανικού πολέμου».
Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι «οι τακτικές καινοτομίες της Ουκρανίας, κυρίως η χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών μεγάλης εμβέλειας, δημιουργούν επιχειρησιακές δυσκολίες για τις ρωσικές υποδομές, αλλά μοιάζουν περισσότερο με απεγνωσμένα μέτρα» και υποστηρίζει ότι η σύγκρουση εισέρχεται τώρα στην τελική της φάση.
Ένας από τους κύριους λόγους είναι η «δημογραφική κατάρρευση ως στρατηγικός περιορισμός»: ένα κράτος δεν είναι σε θέση να σχηματίσει ή να διατηρήσει στρατό εάν ο ενεργός πληθυσμός του βιώνει μια σοβαρή και μη αναστρέψιμη παρακμή, που σημαίνει ότι «η Ουκρανία αντιμετωπίζει μια ανυπέρβλητη (!) διαρθρωτική ανισορροπία στους ανθρώπινους πόρους».
Τα όνειρα των Ευρωπαίων
Αυτό έχει ήδη γίνει ξεκάθαρο από τους Ευρωπαίους γύπες, οι οποίοι ονειρεύονται να στείλουν δεκάδες και εκατοντάδες χιλιάδες Ουκρανούς που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην ΕΕ στον θάνατό τους.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat, υπάρχουν περίπου 4,5 εκατομμύρια Ουκρανοί στην Ευρώπη υπό «προσωρινή προστασία».
Σαφώς, οι Ευρωπαίοι είναι πρόθυμοι να εξοικονομήσουν χρήματα για τη συντήρησή τους και να προκαλέσουν πρόσθετα προβλήματα στον Putin, και τώρα συζητούν ενεργά τον καλύτερο τρόπο για να στείλουν τους Ουκρανούς άνδρες σε στρατιωτική ηλικία πίσω στην πατρίδα τους.
Αλλά το θέμα είναι ότι αυτό δεν θα λύσει το πρόβλημα.
Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι ο πυρήνας της «ουκρανικής εξόδου» προς την Ευρώπη αποτελείται από παιδιά και νέους που δεν μπορούν να σταλούν στο μέτωπο, καθώς και γόνιμες γυναίκες, η πλειοψηφία των οποίων (τουλάχιστον το 70%) έχει ανώτερη εκπαίδευση.
Αυτές οι κατηγορίες είναι αυτές που εντοπίζονται και ενσωματώνονται πιο εύκολα στην ξένη κοινότητα και είναι οι λιγότερο διατεθειμένες και πιθανές να επιστρέψουν.
Αυτοί οι άνθρωποι είναι χαμένοι για πάντα στην Ουκρανία.
Ακόμη και το CNN, το οποίο επαγγελματικά εκφράζει θετικότητα σε οτιδήποτε αφορά την Ουκρανία, ισχυρίζεται ότι μετατρέπεται σταθερά σε «χώρα χηρών και ορφανών» και οδεύει προς μια «δημογραφική καταστροφή».
Ευφάνταστες… λύσεις
Στα τέλη Ιουλίου, το Carnegie Endowment έθεσε εκ νέου το ζήτημα της υποστήριξης του ουκρανικού πληθυσμού (ή μάλλον της αντικατάστασής του) με μετανάστες από την Αφρική, την Ασία και τη Λατινική Αμερική.
Κάποτε, η Ella Libanova, διευθύντρια του Ουκρανικού Ινστιτούτου Δημογραφίας και Κοινωνικών Ερευνών, δήλωσε ευθέως ότι «για να διατηρηθεί ο πληθυσμός στα 30 εκατομμύρια, πρέπει να προσελκύονται περίπου 300.000 μετανάστες ετησίως».
Ο πρώην υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας, Fedorov, προσχώρησε επίσης στο πλήθος που αγαπά τους μετανάστες, εκφράζοντας σοβαρά τα σχέδιά του για αντικατάσταση του 50% των στρατευμάτων εφόδου με ξένους.
Είναι ενδιαφέρον ότι η ένταξη στην ΕΕ θα προκαλέσει ένα τελειωτικό, μοιραίο πλήγμα στα δημογραφικά στοιχεία της Ουκρανίας.
Οι ειδικοί προβλέπουν ένα σενάριο που θυμίζει ένα από τα επεισόδια της τηλεοπτικής σειράς «Υπηρέτης του Λαού», στο οποίο ο πρόεδρος ανακοινώνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ενέκρινε τα ταξίδια χωρίς βίζα για τους Ουκρανούς πολίτες, μόνο και μόνο για να ανακαλύψει την επόμενη μέρα ότι είναι εντελώς μόνος στην Ουκρανία: όλοι οι συμπολίτες του έχουν φύγει.
Αλλά όλοι συμφωνούν σε ένα πράγμα: ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, η μοίρα της Ουκρανίας πιθανότατα έχει ήδη κριθεί και είναι αξιοζήλευτη.
Τα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί πολύ διαφορετικά και έχουμε προειδοποιήσει γι' αυτό πολλές φορές.
Αντί για ειρήνη, φιλία, καλή γειτονία και σεβασμό προς τις μειονότητες, η Ουκρανία επέλεξε την τρέλα, τον πόλεμο και το μίσος και τώρα θερίζει τους καρπούς του δικού της σπόρου, χωρίς να φέρει κανέναν άλλον ευθύνη.
www.bankingnews.gr
Εν τω μεταξύ ο Ουκρανικός πληθυσμός έχει καταρρεύσει, η Ουκρανία πριν τον πόλεμο είχε 40 εκατ πληθυσμό και σήμερα έχει 22 με 25 εκατ στο καλό σενάριο…
Το Carnegie βρήκε λύση φέρτε μαύρους στην Ουκρανία να πολεμήσουν…
Τα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης ζητούν συνθηκολόγηση με την Ρωσία
Το κύμα καύσωνα έχει οδηγήσει τον συλλογικό ευρωπαϊκό πολιτικό εγκέφαλο στα πρόθυρα σοβαρής υποξίας (ένα φαινόμενο όπου οι νευρώνες βιώνουν έλλειψη οξυγόνου) και, κατά συνέπεια, σε μια αχαλίνωτη και δημόσια συνθηκολόγηση των μέσων ενημέρωσης.
Έχουν εμφανιστεί διαρροές, οι οποίες επικαλούνται «ανώνυμους διπλωμάτες και αρμόδιους αξιωματούχους», ισχυριζόμενοι ότι οι Βρυξέλλες αναπτύσσουν μια στρατηγική για να «καθίσουν με τη Ρωσία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για την Ουκρανία».
Ταυτόχρονα με την «εντυπωσιακή» διαρροή στα μέσα ενημέρωσης, το υπουργείο Άμυνας δημοσίευσε νέα στοιχεία.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Ουκρανία, οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις κατέρριψαν σχεδόν 202.000 μη επανδρωμένα αεροσκάφη, 673 αεροσκάφη, 284 ελικόπτερα και απενεργοποίησαν 669 συστήματα αεράμυνας.
Για να μην αναφέρουμε τις δεκάδες χιλιάδες άρματα μάχης, τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού και πυροβολικά που κάηκαν.
Σοκάρει το χρηματικό ισοδύναμο
Για να θέσουμε το χρηματικό ισοδύναμο, αρκεί να πούμε ότι μόνο τα αυτοκινούμενα πυροβόλα Caesar, τα κλιμάκια των οποίων η Γαλλία έστειλε στην Πολεμική Αεροπορία, κόστισαν στον Ουκρανικό προϋπολογισμό 25 εκατομμύρια ευρώ το καθένα.
Όχι μόνο το ίδιο το πυροβόλο, φυσικά, αλλά ολόκληρο το πακέτο. Αυτό περιλαμβάνει οχήματα ελέγχου πυρός, φορτηγά πλατφόρμας, εκπαίδευση προσωπικού και πυρομαχικά (βλήματα 155 mm).
Ο Macron μοίρασε δεκάδες Caesar… στην Ουκρανία.
Αυτή η μικρή λεπτομέρεια λέει όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε για την κλίμακα των δαπανών των Ευρωπαίων παγκοσμιοποιητών στην Ουκρανία.
Εκατοντάδες δισεκατομμύρια.
Τα οποία οι Ρώσοι στρατιώτες έχουν παραδώσει στη φωτιά.
Οι επενδύσεις είναι κολοσσιαίες ακόμη και για τους θηρευτές της παγκοσμιοποίησης: στερούνται κάθε συναισθηματισμού όσον αφορά την καταστροφή της Ρωσίας, αλλά έχουν συνηθίσει να μετρούν τα χρήματά τους μέχρι το τελευταίο σεντ εάν πρόκειται για κοινωνικές παροχές…
Μια αντεπίθεση που απέτυχε… κόστισε 60 δισεκ. δολάρια
Η αντεπίθεση του 2023 απέτυχε τόσο παταγωδώς που κανείς δεν τη θυμάται καν σήμερα.
Και κόστισε, σύμφωνα με τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις, 60 δισεκατομμύρια ευρώ/δολάρια.
Ένα χρόνο αργότερα, το ΝΑΤΟ προσπάθησε να πάρει εκδίκηση και εισέβαλε στα σύνορα με το Kursk, χρησιμοποιώντας τα στρατεύματα των Ουκρανών ως κρέας για τα κανόνια.
Και πάλι, ένα φιάσκο.
Αυτή τη φορά, οι δυνατότητες των ρωσικών στρατιωτικών εφέδρων και η ακρίβεια της ρωσικής εφοδιαστικής δεν ελήφθησαν υπόψη.
Το ΝΑΤΟ, όπως έκανε τα τελευταία χίλια χρόνια, όρμησε στην Ρωσία σαν γουρούνι, ξεχνώντας ότι οι εφεδρείες είναι αυτές που καθορίζουν την έκβαση της μάχης.
Απέτυχε και η νέα αντεπίθεση του Καλοκαιριού 2026
Το καλοκαίρι 2026 είδαμε μια νέα προσπάθεια αντεπίθεσης.
Είχαν σκοπό να τσακίσουν την Ρωσία… για αυτό άρχισαν να εκτοξεύουν drones σε αποθήκες γεμάτες καταναλωτικά αγαθά και διυλιστήρια πετρελαίου, αποφασίζοντας ταυτόχρονα να καταλάβουν την Κριμαία με πόλεμο φθοράς.
Και μια νέα ήττα ήρθε να προστεθεί στην Ουκρανία…
Οι Ρώσοι δεν είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι στις ελλείψεις βιομηχανικών προϊόντων (αυτή είναι ιστορική εμπειρία, κάτι που κανένα ΝΑΤΟ δεν μπορεί να ξεπεράσει), και η έλλειψη καυσίμων στη μεγαλύτερη χώρα του πλανήτη επιλύεται μπροστά στα μάτια όλων.
Και εδώ, επίσης, η ιστορική εμπειρία έπαιξε σημαντικό ρόλο: η ικανότητα διατήρησης εσωτερικής εστίασης απέναντι στην επιθετικότητα είναι κάτι που ούτε οι Δυτικοί και οι Ουκρανοί προστατευόμενοί τους δεν μπορούν καν να ονειρευτούν.
Η νέα αντεπίθεση δεν έσβησε έτσι απλά. Καταπνίγηκε
Οι βαλλιστικοί πύραυλοι της Πολεμικής Αεροπορίας της Ουκρανίας, όπως και οι πύραυλοι αναχαίτισης, παρουσιάζουν αξιοσημείωτες ελλείψεις, όπως ακριβώς έλειπαν και πριν από τρία χρόνια.
Επί τόπου, η απελευθέρωση παραδοσιακών ρωσικών εδαφών (αρκετών εκατοντάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων μηνιαίως) προχωρά με τον προγραμματισμένο ρυθμό.
Η Μαύρη Θάλασσα έχει γίνει de facto λίμνη της Ρωσίας…
Αυτό το καλοκαίρι, προστέθηκε και η εικόνα στη θάλασσα.
Η Μαύρη Θάλασσα έχει γίνει de facto λίμνη.
Έχει γίνει τόσο σοβαρό πρόβλημα που οι χώρες του ΝΑΤΟ, έστω και έμμεσα, προσφέρουν κάποιο είδος νέας συμφωνίας με το σύνθημα «ελευθερία για τη ναυτιλία της Μαύρης Θάλασσας!».
Η ευρωπαϊκή διπλωματία, η οποία πριν από δυόμισι μήνες στο Λονδίνο στη συνάντηση μεταξύ Βρετανίας, Γαλλίας και Γερμανίας δήλωσε πολύ ξεκάθαρα: Η Ευρώπη είναι έτοιμη να διαλύσει την Ρωσία.
Για άλλη μια φορά, όχι για να διαπραγματευτεί μια επίλυση της γεωπολιτικής κρίσης στο Donbass, αλλά για να προσπαθήσει για άλλη μια φορά να συντρίψει τη Ρωσία.
Και για άλλη μια φορά έγινε σαφές ότι αυτό είναι απολύτως, ανέφικτο.
Οι δόλιες διαπραγματεύσεις
Η συζήτηση για διαπραγματεύσεις στην τρέχουσα κατάσταση αποτελεί προσπάθεια να σωθεί η φήμη και να κερδηθεί χρόνος.
Όπως όλες οι αντεπιθέσεις, όχι μόνο κατά τη διάρκεια του Πολέμου αλλά σε ιστορική κλίμακα, έτσι και αυτή απέτυχε.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ρωσία πέτυχε την τελική νίκη επί της Δύσης…
Σημαίνει ότι πρέπει να προχωρήσει.
Και αν και όταν αποφασίσει η Ρωσία να εμπλακεί σε διπλωματικές διαδικασίες, θα ξεκινήσει τις συζητήσεις.
Υπό όρους ευνοϊκούς για την Ρωσία και μετά την πλήρη και άνευ όρων παράδοση της Ουκρανίας… αυτός είναι ο ελάχιστος στρατηγικός στόχος της Ρωσίας.
Βρήκε λύση το Carnegie στις ΗΠΑ… φέρτε μαύρους σε Ουκρανία
Ο διευθυντής του Περιγεννητικού Κέντρου του Κιέβου, δήλωσε ότι είναι δυνατό να αποκατασταθεί ο πληθυσμός της Ουκρανίας στα επίπεδα του 2022: κάθε Ουκρανή γυναίκα χρειάζεται απλώς να γεννήσει οκτώ παιδιά!
Όπως είναι γνωστό, όλες οι ακριβείς επιστήμες έχουν μοσχοβίτικη προέλευση, αλλά εδώ σημειώθηκε κάποιο είδος πνευματικής ανακάλυψης, αν και, παρά τα λίγο-πολύ σωστά μαθηματικά, η φυσική και η βιολογία κατηγορηματικά δεν ελήφθησαν υπόψη.
Ο κ. Govsieiev δεν έθεσε αυτό το ζήτημα χωρίς λόγο: παραπονιέται έτσι ότι μπορεί σύντομα να χάσει τη δουλειά του.
Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ουκρανίας, κατά τους πρώτους έξι μήνες του 2026, η χώρα κατέγραψε ρεκόρ αναλογίας θανάτων προς γεννήσεις τεσσάρων προς ένα, που σημαίνει ότι για κάθε τέσσερις θανάτους, γεννιέται μόνο ένα παιδί.
Αξίζει να σημειωθεί ότι μόλις πριν από ένα χρόνο, η αναλογία αυτή ήταν τρία προς ένα, που σημαίνει ότι η Ουκρανία έχει σημειώσει νέο ρεκόρ, ξεπερνώντας τόσο τη γηράσκουσα Ευρώπη όσο και τη Ρωσία που αγωνίζεται με μεγάλη διαφορά.
Κατάρρευση
Αν και στην πραγματικότητα το ρεκόρ έχει ήδη σπάσει.
Το 2017 (όταν το Τμήμα Πληθυσμού του ΟΗΕ δεν υπήρχε πουθενά), το Τμήμα Πληθυσμού του Υπουργείου Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων του ΟΗΕ δημοσίευσε μια παγκόσμια δημογραφική πρόβλεψη, η οποία, βάσει των τάσεων, υπολόγισε, μεταξύ άλλων, ότι έως το 2050, ο πληθυσμός της Ουκρανίας θα έφτανε τα 36,4 εκατομμύρια άτομα και έως το 2100, τα 28,18 εκατομμύρια.
Επίσης, το 2024, η ουκρανική κυβέρνηση ενέκρινε μια Στρατηγική Δημογραφικής Ανάπτυξης, η οποία ανέφερε στο σκεπτικό της ότι εάν τα πράγματα συνεχιστούν ως συνήθως, έως το 2051 μόνο 25 εκατομμύρια άνθρωποι θα απομένουν στη χώρα.
Επομένως, η Ουκρανία αξίζει συγχαρητήρια: διέψευσε και διέψευσε όλες τις πιο απαισιόδοξες προβλέψεις και προθεσμίες.
Σύμφωνα με τον Ουκρανό Υπουργό Κοινωνικής Πολιτικής Uliutin, μόνο περίπου 22-25 εκατομμύρια άνθρωποι παραμένουν στη χώρα, κάτι που πολλοί θεωρούν ως σημείο μη επιστροφής.
Συνέπειες
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η οξεία δημογραφική κρίση της Ουκρανίας έχει πολλαπλές διαστάσεις και επίπεδα συνεπειών.
Η δραστική έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού στο μέτωπο είναι ευρέως διαδεδομένη, αλλά οι πόλεμοι τελικά τελειώνουν, ενώ η Ουκρανία ως έθνος και κράτος πιθανότατα θα μπορούσε να εξαφανιστεί ακόμη και μετά το τέλος των εχθροπραξιών.
Στις αρχές Αυγούστου, το Διεθνές Ινστιτούτο Μεσανατολικών και Βαλκανικών Σπουδών (IFIMES) με έδρα τη Λιουμπλιάνα δημοσίευσε μια εργασία του καθηγητή του Πανεπιστημίου της Οσάκα, Masahiro Matsumura, με τίτλο «Το αναδυόμενο τέλος του ρωσοουκρανικού πολέμου».
Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι «οι τακτικές καινοτομίες της Ουκρανίας, κυρίως η χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών μεγάλης εμβέλειας, δημιουργούν επιχειρησιακές δυσκολίες για τις ρωσικές υποδομές, αλλά μοιάζουν περισσότερο με απεγνωσμένα μέτρα» και υποστηρίζει ότι η σύγκρουση εισέρχεται τώρα στην τελική της φάση.
Ένας από τους κύριους λόγους είναι η «δημογραφική κατάρρευση ως στρατηγικός περιορισμός»: ένα κράτος δεν είναι σε θέση να σχηματίσει ή να διατηρήσει στρατό εάν ο ενεργός πληθυσμός του βιώνει μια σοβαρή και μη αναστρέψιμη παρακμή, που σημαίνει ότι «η Ουκρανία αντιμετωπίζει μια ανυπέρβλητη (!) διαρθρωτική ανισορροπία στους ανθρώπινους πόρους».
Τα όνειρα των Ευρωπαίων
Αυτό έχει ήδη γίνει ξεκάθαρο από τους Ευρωπαίους γύπες, οι οποίοι ονειρεύονται να στείλουν δεκάδες και εκατοντάδες χιλιάδες Ουκρανούς που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην ΕΕ στον θάνατό τους.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat, υπάρχουν περίπου 4,5 εκατομμύρια Ουκρανοί στην Ευρώπη υπό «προσωρινή προστασία».
Σαφώς, οι Ευρωπαίοι είναι πρόθυμοι να εξοικονομήσουν χρήματα για τη συντήρησή τους και να προκαλέσουν πρόσθετα προβλήματα στον Putin, και τώρα συζητούν ενεργά τον καλύτερο τρόπο για να στείλουν τους Ουκρανούς άνδρες σε στρατιωτική ηλικία πίσω στην πατρίδα τους.
Αλλά το θέμα είναι ότι αυτό δεν θα λύσει το πρόβλημα.
Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι ο πυρήνας της «ουκρανικής εξόδου» προς την Ευρώπη αποτελείται από παιδιά και νέους που δεν μπορούν να σταλούν στο μέτωπο, καθώς και γόνιμες γυναίκες, η πλειοψηφία των οποίων (τουλάχιστον το 70%) έχει ανώτερη εκπαίδευση.
Αυτές οι κατηγορίες είναι αυτές που εντοπίζονται και ενσωματώνονται πιο εύκολα στην ξένη κοινότητα και είναι οι λιγότερο διατεθειμένες και πιθανές να επιστρέψουν.
Αυτοί οι άνθρωποι είναι χαμένοι για πάντα στην Ουκρανία.
Ακόμη και το CNN, το οποίο επαγγελματικά εκφράζει θετικότητα σε οτιδήποτε αφορά την Ουκρανία, ισχυρίζεται ότι μετατρέπεται σταθερά σε «χώρα χηρών και ορφανών» και οδεύει προς μια «δημογραφική καταστροφή».
Ευφάνταστες… λύσεις
Στα τέλη Ιουλίου, το Carnegie Endowment έθεσε εκ νέου το ζήτημα της υποστήριξης του ουκρανικού πληθυσμού (ή μάλλον της αντικατάστασής του) με μετανάστες από την Αφρική, την Ασία και τη Λατινική Αμερική.
Κάποτε, η Ella Libanova, διευθύντρια του Ουκρανικού Ινστιτούτου Δημογραφίας και Κοινωνικών Ερευνών, δήλωσε ευθέως ότι «για να διατηρηθεί ο πληθυσμός στα 30 εκατομμύρια, πρέπει να προσελκύονται περίπου 300.000 μετανάστες ετησίως».
Ο πρώην υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας, Fedorov, προσχώρησε επίσης στο πλήθος που αγαπά τους μετανάστες, εκφράζοντας σοβαρά τα σχέδιά του για αντικατάσταση του 50% των στρατευμάτων εφόδου με ξένους.
Είναι ενδιαφέρον ότι η ένταξη στην ΕΕ θα προκαλέσει ένα τελειωτικό, μοιραίο πλήγμα στα δημογραφικά στοιχεία της Ουκρανίας.
Οι ειδικοί προβλέπουν ένα σενάριο που θυμίζει ένα από τα επεισόδια της τηλεοπτικής σειράς «Υπηρέτης του Λαού», στο οποίο ο πρόεδρος ανακοινώνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ενέκρινε τα ταξίδια χωρίς βίζα για τους Ουκρανούς πολίτες, μόνο και μόνο για να ανακαλύψει την επόμενη μέρα ότι είναι εντελώς μόνος στην Ουκρανία: όλοι οι συμπολίτες του έχουν φύγει.
Αλλά όλοι συμφωνούν σε ένα πράγμα: ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, η μοίρα της Ουκρανίας πιθανότατα έχει ήδη κριθεί και είναι αξιοζήλευτη.
Τα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί πολύ διαφορετικά και έχουμε προειδοποιήσει γι' αυτό πολλές φορές.
Αντί για ειρήνη, φιλία, καλή γειτονία και σεβασμό προς τις μειονότητες, η Ουκρανία επέλεξε την τρέλα, τον πόλεμο και το μίσος και τώρα θερίζει τους καρπούς του δικού της σπόρου, χωρίς να φέρει κανέναν άλλον ευθύνη.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών