Οι προσπάθειες του Ομάν ως διαμεσολαβητή σχεδόν πάντα αποτυγχάνουν…
Όπως ακριβώς το Ομάν μπορεί να αποτελέσει λύση στο πρόβλημα μεταξύ Ιράν και Αμερικής, είναι επίσης ικανό να μετατρέψει αυτή τη διαμάχη και σύγκρουση σε τυφλό σημείο.
Οι διαμάχες μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών για το Στενό του Hormuz έχουν εισέλθει σε νέα φάση
Το Ομάν έχει γίνει το τρίτο μέρος σε αυτή τη διαμάχη και σύγκρουση.
Προηγουμένως, ειπώθηκε ότι οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ιράν και Ομάν θα μπορούσαν να επιλύσουν τις διαφορές μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών για το Hormuz.
Αλλά όπως ακριβώς το Ομάν μπορεί να αποτελέσει τη λύση στο πρόβλημα και τη σύγκρουση μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών, με τον ίδιο τρόπο, είναι ικανό να μετατρέψει αυτή τη διαμάχη και σύγκρουση σε τυφλό σημείο.
Αρκεί να επανεξετάσουμε την τρέχουσα κατάσταση των μερών στον Περσικό Κόλπο.
Το Ιράν και το Ομάν ξεκίνησαν διμερείς διαπραγματεύσεις για τη νότια διαδρομή του Στενού του Hormuz.
Ο Trump ήταν εξοργισμένος με αυτές τις διαπραγματεύσεις και μάλιστα απείλησε να βομβαρδίσει το Ομάν.
Από την άλλη πλευρά, ορισμένα δημοσιεύματα έκαναν λόγο για έναν μυστικό διάδρομο που έχει ανοιχτεί στη νότια διαδρομή της Θάλασσας του Ομάν και του Στενού του Hormuz, και ότι αμερικανικά δεξαμενόπλοια και πλοία διέρχονται ελεύθερα.
H είδηση αυτή αν αληθεύει, θα μπορούσε να αφαιρέσει την επιρροή του Στενού του Hormuz από τα χέρια του Ιράν και να την καταστήσει αναποτελεσματική.
Αμέσως μετά από αυτή την είδηση, διέρρευσε ότι οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ιράν και Ομάν για το Στενό του Hormuz είχαν φτάσει σε αδιέξοδο.
Οφείλεται αυτό το αδιέξοδο στην δημοσιοποίηση της είδησης για τον μυστικό διάδρομο;
Αμφισβήτησε το Ιράν την ειλικρίνεια της πλευράς του Ομάν;
Έχει υποκύψει το Ομάν στις απειλές του Trump και έχει αλλάξει τη θέση του;
Οι προσπάθειες του Ομάν ως διαμεσολαβητή σχεδόν πάντα αποτυγχάνουν…
Είναι αδύνατο να απαντηθούν τα παραπάνω ερωτήματα χωρίς να γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες των διαπραγματεύσεων Ιράν και Ομάν.
Ωστόσο, αυτό που είναι σαφές είναι ότι το Ομάν δεν μπόρεσε να εδραιώσει τη θέση του εν μέσω των διαφορών Ιράν-ΗΠΑ.
Προηγουμένως, το Ομάν έχει επανειλημμένα προσπαθήσει να γίνει μεσολαβητής μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ.
Αυτή η προσπάθεια κορυφώθηκε τη δεκαετία του 1980 με την έναρξη της πυρηνικής κρίσης και συνεχίστηκε μέχρι τη δεκαετία του 1990 και του 2000.
Ωστόσο, αυτές οι προσπάθειες συνήθως δεν ήταν καρποφόρες και δεν πέτυχαν απτά αποτελέσματα.
Οι προσπάθειες του Ομάν να μεσολαβήσει μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσινγκτον κορυφώθηκαν ξανά τον τελευταίο χρόνο.
Ο Υπουργός Εξωτερικών του Ομάν έπαιξε σημαντικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις Witkoff-Araqchi, αλλά ποιο ήταν το αποτέλεσμα αυτών των διαπραγματεύσεων;
Πόλεμος μεταξύ του Ιράν και του συνασπισμού ΗΠΑ-Ισραήλ.
Ακόμα και μετά τον πόλεμο Ιράν-ΗΠΑ, το Ομάν κατέβαλε προσπάθειες για κατάπαυση του πυρός, αλλά τελικά, το Πακιστάν ήταν αυτό που κατάφερε να το πετύχει αυτό και να τερματίσει τις άμεσες συγκρούσεις μεταξύ των δύο πλευρών.
Η περίεργη κατάσταση στο Hormuz
Στις διαπραγματεύσεις για το Στενό του Ομάν, η κατάσταση του Ομάν είναι λίγο διαφορετική.
Το Ομάν δεν είναι απλώς μεσολαβητής, αλλά ένα από τα μέρη που εμπλέκονται επίσημα στις διαφορές και έχουν συμφέροντα, επειδή η νότια διαδρομή του Στενού του Ομάν θεωρείται μέρος του εδάφους του Ομάν και το Ομάν πρέπει να αποφασίσει για την τύχη του.
Αλλά ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, το Ομάν δεν είναι σε θέση να λάβει ανεξάρτητες αποφάσεις και να μην παραμείνει παθητικό.
Η παθητικότητα του Ομάν έχει εμποδίσει το Ιράν και τις Ηνωμένες Πολιτείες να λύσουν το πρόβλημά τους, και το δίλημμα του Στενού του Ομάν παραμένει άλυτο.
Το Ομάν δεν έχει στρατηγική ισχύος
Αυτό που είναι πιο εντυπωσιακό στο Ομάν είναι η έλλειψη στρατηγικής ισχύος.
Η διαμεσολάβηση, ειδικά μεταξύ των δύο κύριων καθοριστικών δυνάμεων στην περιοχή, του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών, απαιτεί ισχύ (από οικονομική έως πολιτική και στρατιωτική).
Το Πακιστάν, το οποίο μπόρεσε να γίνει μεσολαβητής μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών, διέθετε μεγάλη στρατιωτική και πολιτική ισχύ και μπορούσε να λαμβάνει αποφάσεις ανεξάρτητα από τη βούληση άλλων δυνάμεων και να έχει σχετική ελευθερία δράσης.
Για αυτόν τον λόγο, μπόρεσε να μεσολαβήσει μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών.
Ωστόσο, το Ομάν δεν διαθέτει την απαραίτητη ισχύ και βούληση να ενεργεί και να ψηφίζει ανεξάρτητα, και ως εκ τούτου, αποτυγχάνει συνεχώς στις διαμεσολαβήσεις του, ακόμη και όταν το ίδιο επωφελείται από αυτή τη διαμεσολάβηση.
www.bankingnews.gr
Οι διαμάχες μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών για το Στενό του Hormuz έχουν εισέλθει σε νέα φάση
Το Ομάν έχει γίνει το τρίτο μέρος σε αυτή τη διαμάχη και σύγκρουση.
Προηγουμένως, ειπώθηκε ότι οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ιράν και Ομάν θα μπορούσαν να επιλύσουν τις διαφορές μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών για το Hormuz.
Αλλά όπως ακριβώς το Ομάν μπορεί να αποτελέσει τη λύση στο πρόβλημα και τη σύγκρουση μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών, με τον ίδιο τρόπο, είναι ικανό να μετατρέψει αυτή τη διαμάχη και σύγκρουση σε τυφλό σημείο.
Αρκεί να επανεξετάσουμε την τρέχουσα κατάσταση των μερών στον Περσικό Κόλπο.
Το Ιράν και το Ομάν ξεκίνησαν διμερείς διαπραγματεύσεις για τη νότια διαδρομή του Στενού του Hormuz.
Ο Trump ήταν εξοργισμένος με αυτές τις διαπραγματεύσεις και μάλιστα απείλησε να βομβαρδίσει το Ομάν.
Από την άλλη πλευρά, ορισμένα δημοσιεύματα έκαναν λόγο για έναν μυστικό διάδρομο που έχει ανοιχτεί στη νότια διαδρομή της Θάλασσας του Ομάν και του Στενού του Hormuz, και ότι αμερικανικά δεξαμενόπλοια και πλοία διέρχονται ελεύθερα.
H είδηση αυτή αν αληθεύει, θα μπορούσε να αφαιρέσει την επιρροή του Στενού του Hormuz από τα χέρια του Ιράν και να την καταστήσει αναποτελεσματική.
Αμέσως μετά από αυτή την είδηση, διέρρευσε ότι οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ιράν και Ομάν για το Στενό του Hormuz είχαν φτάσει σε αδιέξοδο.
Οφείλεται αυτό το αδιέξοδο στην δημοσιοποίηση της είδησης για τον μυστικό διάδρομο;
Αμφισβήτησε το Ιράν την ειλικρίνεια της πλευράς του Ομάν;
Έχει υποκύψει το Ομάν στις απειλές του Trump και έχει αλλάξει τη θέση του;
Οι προσπάθειες του Ομάν ως διαμεσολαβητή σχεδόν πάντα αποτυγχάνουν…
Είναι αδύνατο να απαντηθούν τα παραπάνω ερωτήματα χωρίς να γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες των διαπραγματεύσεων Ιράν και Ομάν.
Ωστόσο, αυτό που είναι σαφές είναι ότι το Ομάν δεν μπόρεσε να εδραιώσει τη θέση του εν μέσω των διαφορών Ιράν-ΗΠΑ.
Προηγουμένως, το Ομάν έχει επανειλημμένα προσπαθήσει να γίνει μεσολαβητής μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ.
Αυτή η προσπάθεια κορυφώθηκε τη δεκαετία του 1980 με την έναρξη της πυρηνικής κρίσης και συνεχίστηκε μέχρι τη δεκαετία του 1990 και του 2000.
Ωστόσο, αυτές οι προσπάθειες συνήθως δεν ήταν καρποφόρες και δεν πέτυχαν απτά αποτελέσματα.
Οι προσπάθειες του Ομάν να μεσολαβήσει μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσινγκτον κορυφώθηκαν ξανά τον τελευταίο χρόνο.
Ο Υπουργός Εξωτερικών του Ομάν έπαιξε σημαντικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις Witkoff-Araqchi, αλλά ποιο ήταν το αποτέλεσμα αυτών των διαπραγματεύσεων;
Πόλεμος μεταξύ του Ιράν και του συνασπισμού ΗΠΑ-Ισραήλ.
Ακόμα και μετά τον πόλεμο Ιράν-ΗΠΑ, το Ομάν κατέβαλε προσπάθειες για κατάπαυση του πυρός, αλλά τελικά, το Πακιστάν ήταν αυτό που κατάφερε να το πετύχει αυτό και να τερματίσει τις άμεσες συγκρούσεις μεταξύ των δύο πλευρών.
Η περίεργη κατάσταση στο Hormuz
Στις διαπραγματεύσεις για το Στενό του Ομάν, η κατάσταση του Ομάν είναι λίγο διαφορετική.
Το Ομάν δεν είναι απλώς μεσολαβητής, αλλά ένα από τα μέρη που εμπλέκονται επίσημα στις διαφορές και έχουν συμφέροντα, επειδή η νότια διαδρομή του Στενού του Ομάν θεωρείται μέρος του εδάφους του Ομάν και το Ομάν πρέπει να αποφασίσει για την τύχη του.
Αλλά ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, το Ομάν δεν είναι σε θέση να λάβει ανεξάρτητες αποφάσεις και να μην παραμείνει παθητικό.
Η παθητικότητα του Ομάν έχει εμποδίσει το Ιράν και τις Ηνωμένες Πολιτείες να λύσουν το πρόβλημά τους, και το δίλημμα του Στενού του Ομάν παραμένει άλυτο.
Το Ομάν δεν έχει στρατηγική ισχύος
Αυτό που είναι πιο εντυπωσιακό στο Ομάν είναι η έλλειψη στρατηγικής ισχύος.
Η διαμεσολάβηση, ειδικά μεταξύ των δύο κύριων καθοριστικών δυνάμεων στην περιοχή, του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών, απαιτεί ισχύ (από οικονομική έως πολιτική και στρατιωτική).
Το Πακιστάν, το οποίο μπόρεσε να γίνει μεσολαβητής μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών, διέθετε μεγάλη στρατιωτική και πολιτική ισχύ και μπορούσε να λαμβάνει αποφάσεις ανεξάρτητα από τη βούληση άλλων δυνάμεων και να έχει σχετική ελευθερία δράσης.
Για αυτόν τον λόγο, μπόρεσε να μεσολαβήσει μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών.
Ωστόσο, το Ομάν δεν διαθέτει την απαραίτητη ισχύ και βούληση να ενεργεί και να ψηφίζει ανεξάρτητα, και ως εκ τούτου, αποτυγχάνει συνεχώς στις διαμεσολαβήσεις του, ακόμη και όταν το ίδιο επωφελείται από αυτή τη διαμεσολάβηση.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών