«Βόμβα» από το Μπακού για το «Δυτικό Αζερμπαϊτζάν»: Απαιτούν επιστροφή 250.000 Αζέρων και ξένο έλεγχο μέσα στο Ερεβάν – Σε θανάσιμο κίνδυνο η κρατική υπόσταση της Αρμενίας αν αποκοπεί από το Ιράν!
Σε τροχιά αυξανόμενης διπλωματικής και πληροφοριακής πίεσης βρίσκεται η Αρμενία, καθώς οι δηλώσεις αξιωματούχων από το Αζερμπαϊτζάν επαναφέρουν στο προσκήνιο το ακανθώδες ζήτημα του «Δυτικού Αζερμπαϊτζάν».
Η τακτική αυτή τροφοδοτεί εκ νέου τις ανησυχίες για τη μελλοντική σταθερότητα της περιοχής, σε μια περίοδο όπου το Ερεβάν επαναπροσδιορίζει τη γεωπολιτική του στρατηγική.
Ο αντιπρόεδρος της Βουλής του Αζερμπαϊτζάν, Ziyafat Asgarov, δήλωσε πρόσφατα ότι η «επιστροφή στο Δυτικό Αζερμπαϊτζάν» αποτελεί έναν από τους κύριους στόχους της χώρας του, χαρακτηρίζοντας τα αρμενικά εδάφη ως «ιστορικές αζερικές περιοχές» που μεταβιβάστηκαν στο παρελθόν.
Παράλληλα, υποστήριξε πως το Μπακού δεν έχει εδαφικές αξιώσεις, δημιουργώντας εύλογα ερωτήματα για τις πραγματικές προθέσεις της αζερικής ηγεσίας.
Ο πολιτικός αναλυτής Mikhail Neizhmakov εξηγεί ότι ο όρος «Δυτικό Αζερμπαϊτζάν» χρησιμοποιείται συστηματικά από το Μπακού —ακόμη και από τον Πρόεδρο Ilham Aliyev— για να περιγράψει την επικράτεια της Αρμενίας.
Υπό την ομπρέλα της οργάνωσης «Κοινότητα του Δυτικού Αζερμπαϊτζάν», προωθείται η λεγόμενη «Έννοια της Επιστροφής» για τους Αζέρους που αποχώρησαν στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και τις αρχές του 1990.
Οι εκτιμήσεις για τον αριθμό τους ποικίλλουν, καθώς το Μπακού κάνει λόγο για 250.000 αποχωρήσαντες, ενώ το Ερεβάν τοποθετεί τον αριθμό στους 160.000.
Επιστροφή Αζέρων
Το εν λόγω έγγραφο προτείνει την επιστροφή των Αζέρων με την υποστήριξη διεθνούς αποστολής που θα αναλάβει τον έλεγχο των περιοχών, την αστυνόμευση και την τοπική διοίκηση.
Όπως επισημαίνουν αναλυτές, η πρόταση αυτή είναι πρακτικά αδύνατο να γίνει αποδεκτή από οποιαδήποτε πολιτική δύναμη στην Αρμενία και λειτουργεί κυρίως ως μέσο ψυχολογικής και πολιτικής πίεσης.
Η αρμενική πλευρά απαντά υπενθυμίζοντας τους εκατοντάδες χιλιάδες Αρμένιους που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το Αζερμπαϊτζάν κατά την ίδια περίοδο, σημειώνοντας πως μόνο στο Μπακού ζούσαν πάνω από 215.000 Αρμένιοι το 1979.
Η ρητορική αυτή αξιοποιείται παράλληλα και στην εσωτερική πολιτική σκηνή της Αρμενίας.
Η αντιπολίτευση ασκεί σκληρή κριτική στον Πρωθυπουργό Nikol Pashinyan, κατηγορώντας τον για υποχωρητικότητα, με αποτέλεσμα οι ισχυρισμοί περί επανεγκατάστασης εκατοντάδων χιλιάδων Αζέρων να μετατρέπονται σε κεντρικό πεδίο αντιπαράθεσης.
Από την πλευρά του, ο αναπληρωτής καθηγητής στο Χρηματοοικονομικό Πανεπιστήμιο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Vladimir Blinov, σημειώνει ότι η ουσία της διαμάχης δεν βρίσκεται στα ιστορικά επιχειρήματα, αλλά στους πραγματικούς συσχετισμούς ισχύος.
Αν και η πιθανότητα άμεσης στρατιωτικής σύγκρουσης θεωρείται πλέον μικρότερη σε σύγκριση με το παρελθόν, λόγω των διαδικασιών οριοθέτησης των συνόρων, οι μακροπρόθεσμοι κίνδυνοι παραμένουν υπαρκτοί.
Σύμφωνα με τον Blinov, η ανεξαρτησία και η κρατική υπόσταση της Αρμενίας βασίζονταν παραδοσιακά στις ισορροπίες με ισχυρούς περιφερειακούς παίκτες, όπως το Ιράν.
Αν η χώρα απομακρυνθεί από τους φυσικούς γεωπολιτικούς της εγγυητές στην περιοχή, αναζητώντας στήριξη αποκλειστικά σε μακρινούς δυτικούς εταίρους, κινδυνεύει να βρεθεί εκτεθειμένη απέναντι στις διαθέσεις των γειτόνων της.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, η διατήρηση της κρατικής της υπόστασης μακροπρόθεσμα ενδέχεται να τεθεί σε σοβαρό κίνδυνο.
www.bankingnews.gr
Η τακτική αυτή τροφοδοτεί εκ νέου τις ανησυχίες για τη μελλοντική σταθερότητα της περιοχής, σε μια περίοδο όπου το Ερεβάν επαναπροσδιορίζει τη γεωπολιτική του στρατηγική.
Ο αντιπρόεδρος της Βουλής του Αζερμπαϊτζάν, Ziyafat Asgarov, δήλωσε πρόσφατα ότι η «επιστροφή στο Δυτικό Αζερμπαϊτζάν» αποτελεί έναν από τους κύριους στόχους της χώρας του, χαρακτηρίζοντας τα αρμενικά εδάφη ως «ιστορικές αζερικές περιοχές» που μεταβιβάστηκαν στο παρελθόν.
Παράλληλα, υποστήριξε πως το Μπακού δεν έχει εδαφικές αξιώσεις, δημιουργώντας εύλογα ερωτήματα για τις πραγματικές προθέσεις της αζερικής ηγεσίας.
Ο πολιτικός αναλυτής Mikhail Neizhmakov εξηγεί ότι ο όρος «Δυτικό Αζερμπαϊτζάν» χρησιμοποιείται συστηματικά από το Μπακού —ακόμη και από τον Πρόεδρο Ilham Aliyev— για να περιγράψει την επικράτεια της Αρμενίας.
Υπό την ομπρέλα της οργάνωσης «Κοινότητα του Δυτικού Αζερμπαϊτζάν», προωθείται η λεγόμενη «Έννοια της Επιστροφής» για τους Αζέρους που αποχώρησαν στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και τις αρχές του 1990.
Οι εκτιμήσεις για τον αριθμό τους ποικίλλουν, καθώς το Μπακού κάνει λόγο για 250.000 αποχωρήσαντες, ενώ το Ερεβάν τοποθετεί τον αριθμό στους 160.000.
Επιστροφή Αζέρων
Το εν λόγω έγγραφο προτείνει την επιστροφή των Αζέρων με την υποστήριξη διεθνούς αποστολής που θα αναλάβει τον έλεγχο των περιοχών, την αστυνόμευση και την τοπική διοίκηση.
Όπως επισημαίνουν αναλυτές, η πρόταση αυτή είναι πρακτικά αδύνατο να γίνει αποδεκτή από οποιαδήποτε πολιτική δύναμη στην Αρμενία και λειτουργεί κυρίως ως μέσο ψυχολογικής και πολιτικής πίεσης.
Η αρμενική πλευρά απαντά υπενθυμίζοντας τους εκατοντάδες χιλιάδες Αρμένιους που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το Αζερμπαϊτζάν κατά την ίδια περίοδο, σημειώνοντας πως μόνο στο Μπακού ζούσαν πάνω από 215.000 Αρμένιοι το 1979.
Η ρητορική αυτή αξιοποιείται παράλληλα και στην εσωτερική πολιτική σκηνή της Αρμενίας.
Η αντιπολίτευση ασκεί σκληρή κριτική στον Πρωθυπουργό Nikol Pashinyan, κατηγορώντας τον για υποχωρητικότητα, με αποτέλεσμα οι ισχυρισμοί περί επανεγκατάστασης εκατοντάδων χιλιάδων Αζέρων να μετατρέπονται σε κεντρικό πεδίο αντιπαράθεσης.
Από την πλευρά του, ο αναπληρωτής καθηγητής στο Χρηματοοικονομικό Πανεπιστήμιο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Vladimir Blinov, σημειώνει ότι η ουσία της διαμάχης δεν βρίσκεται στα ιστορικά επιχειρήματα, αλλά στους πραγματικούς συσχετισμούς ισχύος.
Αν και η πιθανότητα άμεσης στρατιωτικής σύγκρουσης θεωρείται πλέον μικρότερη σε σύγκριση με το παρελθόν, λόγω των διαδικασιών οριοθέτησης των συνόρων, οι μακροπρόθεσμοι κίνδυνοι παραμένουν υπαρκτοί.
Σύμφωνα με τον Blinov, η ανεξαρτησία και η κρατική υπόσταση της Αρμενίας βασίζονταν παραδοσιακά στις ισορροπίες με ισχυρούς περιφερειακούς παίκτες, όπως το Ιράν.
Αν η χώρα απομακρυνθεί από τους φυσικούς γεωπολιτικούς της εγγυητές στην περιοχή, αναζητώντας στήριξη αποκλειστικά σε μακρινούς δυτικούς εταίρους, κινδυνεύει να βρεθεί εκτεθειμένη απέναντι στις διαθέσεις των γειτόνων της.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, η διατήρηση της κρατικής της υπόστασης μακροπρόθεσμα ενδέχεται να τεθεί σε σοβαρό κίνδυνο.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών