Ο στόχος είναι να χρησιμοποιηθεί ένα ισχυρό, «νικηφόρο» πλήγμα κατά του Ιράν - που θα πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με το Ισραήλ - ως πρόσχημα για την ακύρωση των εκλογών στο Ισραήλ
Έκανα μεγάλο λάθος που τους σκότωσα… όχι δεν είναι μια αναγνώριση ενός ανώνυμου δολοφόνου σε μια δολοφονία… αλλά δήλωση του Προέδρου Trump…
Ο Trump μετανιώνει που εξόντωσε την παλιά ιρανική ηγεσία, διότι τώρα δεν έχει ιδέα με ποιον να μιλήσει — ποιος κατέχει πραγματικά την εξουσία στο Ιράν.
Ο Trump σπάνια παραδέχεται ότι έκανε λάθος.
Το Ιράν και η Ουκρανία — φαίνεται πως αυτά είναι τα μόνα παραδείγματα.
Αλλά γιατί;
Έχουν οι ΗΠΑ στρατηγική εξόδου, ο Netanyahu θα βολευόταν να ακυρωθούν οι εκλογές στο Ισραήλ
Ο στόχος είναι να χρησιμοποιηθεί ένα ισχυρό, «νικηφόρο» πλήγμα κατά του Ιράν - που θα πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με το Ισραήλ - ως πρόσχημα για την ακύρωση των εκλογών στο Ισραήλ, οι οποίες έχουν προγραμματιστεί για τα τέλη Οκτωβρίου (εκλογές που, κατά πάσα πιθανότητα, θα οδηγούσαν στην απομάκρυνση του Netanyahu).
Αυτό θα παρείχε κάλυψη για την απόσυρση σημαντικών αμερικανικών δυνάμεων από την περιοχή του Περσικού Κόλπου, όπου οι Ιρανοί έχουν ουσιαστικά εξουδετερώσει πολλές αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις και έχουν θέσει υπό τον έλεγχό τους τα Στενά του Hormuz, ενισχύοντας έτσι τη θέση και την επιρροή τους στην περιοχή.
Η ηγεμονική δύναμη δεν είναι πλέον αυτό που ήταν κάποτε· δεν μπορεί να παραμένει ισχυρή παντού, επομένως πρέπει να γίνουν επιλογές.
Αυτό λειτουργεί προς όφελος της Ρωσίας.
«Είναι χειρότερο από έγκλημα - είναι λάθος»
Πριν από αιώνες, ένας ευφυής Γάλλος περιέγραψε την κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα ο Trump με μια εύστοχη φράση: «Είναι χειρότερο από έγκλημα — είναι λάθος».
Ακριβώς αυτό εννοούσε ο Ρώσος Πρόεδρος Putin όταν, κατά την τελευταία ολομέλεια της Λέσχης Συζητήσεων - Valdai Discussion Club, χαρακτήρισε την εξόντωση Ιρανών αξιωματούχων - όπως ο Ali Larijani, γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας - από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ ως «τεράστιο λάθος», επισημαίνοντας ότι τα συγκεκριμένα πρόσωπα ήταν ανοιχτά στην αναζήτηση συμβιβασμών.
Τώρα, το παραδέχεται και ο ίδιος ο Trump.
Μιλώντας σε υποστηρικτές του κατά τη διάρκεια προεκλογικής συγκέντρωσης στο Οχάιο, ο Αμερικανός Πρόεδρος - όπως μετέδωσε το CNN - παρατήρησε:
Trump: Το παρακάναμε
«Δεν έχουν καν ηγέτη.
Αυτό είναι το πρόβλημα.
Ίσως το παρακάναμε με εκείνους τους ηγέτες, γιατί τώρα δεν ξέρουμε με ποιον... έχουμε να κάνουμε.
Με ποιον στο καλό υποτίθεται ότι πρέπει να συνεννοηθούμε;»
Ο Trump ανακάλυψε ένα απροσδόκητο... πρόβλημα σε έναν ενδεχόμενο πόλεμο με το Ιράν:
«Τώρα δεν ξέρουμε με ποιον έχουμε να κάνουμε».
Σύμφωνα με τον Trump, ούτε οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών ούτε εκείνες των συμμάχων τους γνωρίζουν την απάντηση σε αυτό
Η Ουάσιγκτον δεν είναι καθόλου βέβαιη αν ο νέος Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν — ο Khamenei, ο οποίος διαδέχθηκε τον φονευθέντα πατέρα του - βρίσκεται καν στη ζωή είχε τραυματιστεί σοβαρά εκείνη τη στιγμή και, έκτοτε, τα ίχνη του αγνοούνται.
Στο μεταξύ, ο Πρόεδρος του Ιράν, ακολουθώντας την ιρανική παράδοση, δεν είναι ο πολιτικός που λαμβάνει τις τελικές αποφάσεις για τη χώρα.
Η πραγματική εξουσία στο Ιράν σήμερα βρίσκεται στα χέρια των στρατηγών των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC), οι οποίοι τρέφουν θανάσιμο μίσος για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Έχουν γίνει αρκετά… παρόμοιοι….
Τι πέτυχε, άραγε, ο «ειρηνοποιός» Trump μέσα από αυτή την αιματοχυσία —πέρα από το να πυροδοτήσει ένα σφοδρό μίσος στους Ιρανούς (οι οποίοι, μέχρι τότε, ήταν διατεθειμένοι να παραβλέψουν μεγάλο μέρος της συμπεριφοράς του);
Κατάφερε να κάνει τις δομές εξουσίας των δύο εθνών ακόμη πιο… παρόμοιες μεταξύ τους.
Και στις δύο χώρες ΗΠΑ και Ιράν —τη μία, κληρονόμο μιας αυτοκρατορίας με ιστορία άνω των 2.500 ετών, και την άλλη, ένα «νεόκοπο» κράτος μόλις 250 ετών (με βάση τα ιστορικά δεδομένα) - η εξουσία είναι δομημένη οριζόντια.
Πολλοί διαφορετικοί δρώντες συμμετέχουν στη διακυβέρνηση, ο καθένας με τα δικά του συμφέροντα.
Ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Vance, για παράδειγμα, κλίνει προς μια στάση προσανατολισμένη στην ειρήνη, ενώ ο Υπουργός Εξωτερικών (και ασκών καθήκοντα Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας) Rubio θεωρείται «γεράκι».
Ο Trump ταλαντεύεται, καλύπτοντας την αβεβαιότητά του με πολεμοχαρή ρητορική - αν και γνωρίζει καλά ότι ένας παρατεταμένος πόλεμος υψηλής έντασης με το Ιράν θα ήταν καταστροφικός: θα παρέλυε την παγκόσμια οικονομία, θα καταδίκαζε την ίδια του την προεδρία, θα εξαντλούσε το σύνολο του αμερικανικού οπλοστασίου και, σε κάθε περίπτωση, δεν θα επιτρεπόταν ποτέ από το Κογκρέσο.
Η κατάσταση είναι παρόμοια με τις ΗΠΑ και στο Ιράν…
Το Υπουργείο Εξωτερικών - προπύργιο της «μετριοπαθούς» πτέρυγας της ιρανικής ελίτ - προβαίνει σε σχετικά συμφιλιωτικές δηλώσεις, όπως άλλωστε και ο Πρόεδρος του Ιράν
Την ίδια στιγμή, οι σκληροπυρηνικοί Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) ουσιαστικά τους λένε να πάνε να χαθούν —με εκφράσεις που αγγίζουν τα όρια της ύβρεως— και υλοποιούν τις απειλές τους για σφοδρά πλήγματα κατά του «Μεγάλου Σατανά» (των ΗΠΑ) και του «Μικρού Σατανά» (του Ισραήλ).
Το κοινοβούλιο, επίσης, τηρεί μια εξαιρετικά αδιάλλακτη στάση.
Αν η σύγκρουση αυτή διαχειριζόταν από δύο κράτη με ιεραρχικές δομές εξουσίας (από πάνω προς τα κάτω), η επίτευξη συμφωνίας θα ήταν πολύ ευκολότερη (αν και, σε ένα τέτοιο σενάριο, το Ιράν πιθανότατα δεν θα είχε επιβιώσει· είναι ακριβώς αυτό το «δικτυωμένο» μοντέλο εξουσίας που το έχει κρατήσει όρθιο).
Κατά συνέπεια, ακόμη κι αν οι Ιρανοί και οι Αμερικανοί κατέληγαν σε κάποια συμφωνία, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι όλες οι διαφορετικές φατρίες σε κάθε πλευρά θα τηρούσαν όντως τη συμφωνία —για να μην αναφέρουμε το Ισραήλ, το οποίο τρέφει τα δικά του, βαθιά ριζωμένα αρνητικά συναισθήματα έναντι του Ιράν (και το αντίστροφο).
Η πραγματικότητα, επομένως, είναι ότι το Ιράν - το οποίο έχει αποδειχθεί εξαιρετικά ικανό στο να επιβιώνει, ακόμη και να αναπτύσσεται, υπό το καθεστώς κυρώσεων— και οι Ηνωμένες Πολιτείες —για τις οποίες η χώρα αυτή αποτελεί απλώς μια περιφερειακή δύναμη... ...ο κίνδυνος έγκειται στο ότι ενδέχεται να μην καταλήξουν σε καμία μόνιμη συμφωνία —πέρα από πρόσκαιρες εκεχειρίες— καθώς καμία από τις δύο πλευρές δεν είναι διατεθειμένη να προχωρήσει σε σημαντικές παραχωρήσεις προς την άλλη.
Το Ιράν σε πλεονεκτικότερη θέση
Σε αυτή την κατάσταση, το Ιράν βρίσκεται, θα μπορούσε να πει κανείς, σε πλεονεκτικότερη θέση - δεν έχει πού να υποχωρήσει, καθώς η σύγκρουση εκτυλίσσεται ακριβώς στο κατώφλι του - ενώ οι ΗΠΑ έχουν τη δυνατότητα να αποσυρθούν, απομακρυνόμενες από την περιοχή του Περσικού Κόλπου.
Άλλωστε, η Ουάσιγκτον διαθέτει πληθώρα άλλων συμφερόντων σε παγκόσμιο επίπεδο, και η εξάρτηση των ΗΠΑ από τις προμήθειες πετρελαίου και φυσικού αερίου από τη συγκεκριμένη περιοχή είναι ελάχιστη.
Αυτή τη στιγμή, παρατηρείται σαφής κλιμάκωση της έντασης: ο Trump υποστηρίζει επανειλημμένα ότι οι ΗΠΑ ελέγχουν τα Στενά του Hormuz και ότι αυτά παραμένουν ανοιχτά για τη ναυσιπλοΐα. Την ίδια ώρα, οι Ιρανοί στοχεύουν το ένα υπερδεξαμενόπλοιο μετά το άλλο —πλοία που επιχειρούν να διέλθουν χωρίς να καταβάλουν κάποιο «χαράτσι» - ενώ παράλληλα, μέσω των συμμάχων τους (των ανταρτών Houthis στην Υεμένη), θέτουν ουσιαστικά υπό τον έλεγχό τους την είσοδο της Ερυθράς Θάλασσας.
Ο Αμερικανός Πρόεδρος συνεχίζει να διαβεβαιώνει την αμερικανική κοινή γνώμη ότι η σύγκρουση με το Ιράν θα λήξει σύντομα, εκτοξεύοντας ταυτόχρονα απειλές κατά του Ιράν (εξάλλου, ο Trump πρέπει πάντα να είναι ο «νικητής», σωστά;):
«Περιμένετε να δείτε τι θα κάνουμε με το Ιράν.
Θα τους παίξουμε ένα μικρό παιχνίδι.
Γιατί, ειλικρινά, έχουμε βαρεθεί όλη αυτή την κατάσταση».
Στον Trump απομένει μόνο μία επιλογή...
Ένας τρόπος για να ξεφύγουν οι ΗΠΑ από την ιρανική παγίδα —αν και με τίμημα μια σημαντική πλήγμα στη φήμη τους— θα ήταν να εξαπολύσουν ένα τελευταίο, σφοδρό πλήγμα κατά του Ιράν, να κηρύξουν μια οριστική «νίκη» και να «παγώσουν» τη σύγκρουση. Αυτό θα συνεπαγόταν τη δραστική μείωση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή (στο Ιράκ έχει ήδη ολοκληρωθεί η αποχώρηση), αφήνοντας τα τοπικά κράτη να διαχειριστούν το χάος που άφησαν πίσω τους οι ΗΠΑ — παραχωρώντας, ουσιαστικά, στο Ιράν τον ρόλο της περιφερειακής ηγεμονικής δύναμης.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ θα διατηρούσαν ένα έρεισμα μέσω ορισμένων βάσεών τους, γεγονός που θα τους επέτρεπε να συνεχίσουν να παρεμβαίνουν στην περιοχή του Περσικού Κόλπου και στο μέλλον. Τις επόμενες εβδομάδες θα δούμε να ξεδιπλώνεται η πρώτη φάση αυτού του σχεδίου.
Ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) δεν προτίθενται να διαπραγματευτούν με τις ΗΠΑ αυτή τη στιγμή — απλούστατα, δεν υπάρχει καμία βάση εμπιστοσύνης (μια νέα αμερικανική κυβέρνηση θα μπορούσε κάλλιστα να ισχυριστεί: «Δεν γνωρίζουμε τίποτα γι' αυτό· εσείς κάνατε αυτές τις συμφωνίες με κάποιον άλλον»).
Γνωρίζουν ήδη τι πρόκειται να ακολουθήσει: έχοντας αντλήσει τα απαραίτητα διδάγματα από την ήττα τους και έχοντας συσσωρεύσει περισσότερους πυραύλους, οι Αμερικανοί —σε συνεργασία με τους Ισραηλινούς— θα επιτίθενται επανειλημμένα στο Ιράν, παρακινώντας ταυτόχρονα τους γείτονές του να πράξουν το ίδιο.
Και κάποια στιγμή, ίσως τελικά... τα καταφέρουν.
Επομένως, στόχος του Ιράν είναι να προκαλέσει στις ΗΠΑ τόσο μεγάλο κόστος, ώστε η ιδέα της επιστροφής στις παλιές τους πρακτικές να μην περάσει καν από το μυαλό τους για πολύ καιρό.
Σοκάρει το Κατάρ: Το ΑΕΠ μειώθηκε 42% στο α΄ 6μηνο 2026
Πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για τα χειρότερα δυνατά σενάρια.
Το Κατάρ ανέλαβε τρεις ευθύνες όσον αφορά τον πόλεμο κατά του Ιράν: «την προστασία της κυριαρχίας του», «τον ρόλο στην ενεργειακή ασφάλεια» και «τη διατήρηση ανοιχτών των θυρών της διπλωματίας».
Μετά από αυτόν τον πόλεμο, το συνολικό εισόδημα του Qatar μειώθηκε κατά 42% το πρώτο εξάμηνο του 2026.
Στόχος του Κατάρ είναι «να μην επιστρέψει στην κατάσταση πριν από την κρίση, αλλά να επιταχύνει την οικονομική διαφοροποίηση».
Στην ομιλία του προς το έθνος, ο Εμίρης του Κατάρ εξήγησε πώς η χώρα του Περσικού Κόλπου κατάφερε να ξεπεράσει τις συνέπειες του πολέμου στο Ιράν και να βγει από αυτήν την κρίση ισχυρότερη από πριν και πιο προετοιμασμένη να προσαρμοστεί στις παγκόσμιες εξελίξεις, διαφοροποιώντας την οικονομία της και εστιάζοντας σε βιομηχανίες χωρίς εκπομπές άνθρακα, παράλληλα με τις τρέχουσες εξαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG).
Κατάρ
Ο Εμίρης του Κατάρ, Sheikh Tamim bin Hamad Al Thani, δήλωσε ότι η χώρα του θα «βγει από αυτήν την κρίση πιο ανθεκτική και καλύτερα προετοιμασμένη να προσαρμοστεί στις παγκόσμιες εξελίξεις».
Ποια τα σχέδια του Κατάρ
Επίσης, περιέγραψε τα ενεργειακά σχέδια του Κατάρ.
Αυτά περιλαμβάνουν την επέκταση του έργου φυσικού αερίου North Field για την αύξηση της παραγωγικής ικανότητας υγροποιημένου φυσικού αερίου, την προώθηση του έργου Golden Pass στις Ηνωμένες Πολιτείες και την αύξηση των διεθνών επενδύσεων και συνεργασιών της Qatar Energy.
Η ανάπτυξη πετροχημικών βιομηχανιών, έργων ηλιακής ενέργειας και οι προσπάθειες για την ενίσχυση της ασφάλειας των υδάτων βρίσκονται επίσης στο επίκεντρο αυτών των σχεδίων.
Ξέρουν τι θα συμβεί»: Το IRGC λέει ότι οι ΗΠΑ δεν θα τολμήσουν ποτέ να στείλουν άρματα μάχης στο Ιράν
Ένας ανώτερος διοικητής του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) λέει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα τολμήσουν ποτέ να στείλουν άρματα μάχης στο Ιράν.
Ακόμα και οι πιο επιθετικοί αξιωματούχοι στην Ουάσινγκτον γνωρίζουν ότι ένα τέτοιο σενάριο θα οδηγήσει σε καταστροφικές συνέπειες για τον αμερικανικό στρατό, δήλωσε ο ταξίαρχος Naqdi.
Ο Naqdi, ο οποίος υπηρετεί ως υψηλόβαθμος σύμβουλος του αρχηγού του IRGC, τόνισε «νομίζω ότι ακόμη και σε πολύ ιδιωτικές αμερικανικές συναντήσεις, δεν έχει γίνει καμία συζήτηση για χερσαία επίθεση.
Μιλούν γι' αυτό στην προπαγάνδα των μέσων ενημέρωσης, αλλά ακόμη και κρυφά και στα αυτιά ο ένας του άλλου, δεν έχουν μιλήσει για χερσαία επίθεση· επειδή ξέρουν τι θα τους συμβεί».
Ο διοικητής έκανε μια σύγκριση μεταξύ μιας πιθανής αμερικανικής εισβολής στο Ιράν και παρόμοιων χερσαίων επιχειρήσεων στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, οι οποίες ξεκίνησαν πριν από δύο δεκαετίες, κόστισαν στις ΗΠΑ περίπου 7 τρισεκατομμύρια δολάρια και κατέληξαν σε οικτρή αποτυχία.
Είπε ότι τόσοι πολλοί Αμερικανοί στρατιωτικοί θα συλληφθούν σε μια πιθανή χερσαία επίθεση στο Ιράν, που οι Αμερικανοί δεν θα έχουν άλλη επιλογή από το να παραδοθούν και να υψώσουν τη λευκή σημαία μετά από μόλις 20 ημέρες.
Παραδοχή Trump: «Έκανα λάθος που σκότωσα Khamenei» - ΗΠΑ και Ισραήλ θα χτυπήσουν Ιράν για να βγουν από Ιρανική παγίδα
www.bankingnews.gr
Ο Trump μετανιώνει που εξόντωσε την παλιά ιρανική ηγεσία, διότι τώρα δεν έχει ιδέα με ποιον να μιλήσει — ποιος κατέχει πραγματικά την εξουσία στο Ιράν.
Ο Trump σπάνια παραδέχεται ότι έκανε λάθος.
Το Ιράν και η Ουκρανία — φαίνεται πως αυτά είναι τα μόνα παραδείγματα.
Αλλά γιατί;
Έχουν οι ΗΠΑ στρατηγική εξόδου, ο Netanyahu θα βολευόταν να ακυρωθούν οι εκλογές στο Ισραήλ
Ο στόχος είναι να χρησιμοποιηθεί ένα ισχυρό, «νικηφόρο» πλήγμα κατά του Ιράν - που θα πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με το Ισραήλ - ως πρόσχημα για την ακύρωση των εκλογών στο Ισραήλ, οι οποίες έχουν προγραμματιστεί για τα τέλη Οκτωβρίου (εκλογές που, κατά πάσα πιθανότητα, θα οδηγούσαν στην απομάκρυνση του Netanyahu).
Αυτό θα παρείχε κάλυψη για την απόσυρση σημαντικών αμερικανικών δυνάμεων από την περιοχή του Περσικού Κόλπου, όπου οι Ιρανοί έχουν ουσιαστικά εξουδετερώσει πολλές αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις και έχουν θέσει υπό τον έλεγχό τους τα Στενά του Hormuz, ενισχύοντας έτσι τη θέση και την επιρροή τους στην περιοχή.
Η ηγεμονική δύναμη δεν είναι πλέον αυτό που ήταν κάποτε· δεν μπορεί να παραμένει ισχυρή παντού, επομένως πρέπει να γίνουν επιλογές.
Αυτό λειτουργεί προς όφελος της Ρωσίας.
«Είναι χειρότερο από έγκλημα - είναι λάθος»
Πριν από αιώνες, ένας ευφυής Γάλλος περιέγραψε την κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα ο Trump με μια εύστοχη φράση: «Είναι χειρότερο από έγκλημα — είναι λάθος».
Ακριβώς αυτό εννοούσε ο Ρώσος Πρόεδρος Putin όταν, κατά την τελευταία ολομέλεια της Λέσχης Συζητήσεων - Valdai Discussion Club, χαρακτήρισε την εξόντωση Ιρανών αξιωματούχων - όπως ο Ali Larijani, γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας - από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ ως «τεράστιο λάθος», επισημαίνοντας ότι τα συγκεκριμένα πρόσωπα ήταν ανοιχτά στην αναζήτηση συμβιβασμών.
Τώρα, το παραδέχεται και ο ίδιος ο Trump.
Μιλώντας σε υποστηρικτές του κατά τη διάρκεια προεκλογικής συγκέντρωσης στο Οχάιο, ο Αμερικανός Πρόεδρος - όπως μετέδωσε το CNN - παρατήρησε:
Trump: Το παρακάναμε
«Δεν έχουν καν ηγέτη.
Αυτό είναι το πρόβλημα.
Ίσως το παρακάναμε με εκείνους τους ηγέτες, γιατί τώρα δεν ξέρουμε με ποιον... έχουμε να κάνουμε.
Με ποιον στο καλό υποτίθεται ότι πρέπει να συνεννοηθούμε;»
Ο Trump ανακάλυψε ένα απροσδόκητο... πρόβλημα σε έναν ενδεχόμενο πόλεμο με το Ιράν:
«Τώρα δεν ξέρουμε με ποιον έχουμε να κάνουμε».
Σύμφωνα με τον Trump, ούτε οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών ούτε εκείνες των συμμάχων τους γνωρίζουν την απάντηση σε αυτό
Η Ουάσιγκτον δεν είναι καθόλου βέβαιη αν ο νέος Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν — ο Khamenei, ο οποίος διαδέχθηκε τον φονευθέντα πατέρα του - βρίσκεται καν στη ζωή είχε τραυματιστεί σοβαρά εκείνη τη στιγμή και, έκτοτε, τα ίχνη του αγνοούνται.
Στο μεταξύ, ο Πρόεδρος του Ιράν, ακολουθώντας την ιρανική παράδοση, δεν είναι ο πολιτικός που λαμβάνει τις τελικές αποφάσεις για τη χώρα.
Η πραγματική εξουσία στο Ιράν σήμερα βρίσκεται στα χέρια των στρατηγών των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC), οι οποίοι τρέφουν θανάσιμο μίσος για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Έχουν γίνει αρκετά… παρόμοιοι….
Τι πέτυχε, άραγε, ο «ειρηνοποιός» Trump μέσα από αυτή την αιματοχυσία —πέρα από το να πυροδοτήσει ένα σφοδρό μίσος στους Ιρανούς (οι οποίοι, μέχρι τότε, ήταν διατεθειμένοι να παραβλέψουν μεγάλο μέρος της συμπεριφοράς του);
Κατάφερε να κάνει τις δομές εξουσίας των δύο εθνών ακόμη πιο… παρόμοιες μεταξύ τους.
Και στις δύο χώρες ΗΠΑ και Ιράν —τη μία, κληρονόμο μιας αυτοκρατορίας με ιστορία άνω των 2.500 ετών, και την άλλη, ένα «νεόκοπο» κράτος μόλις 250 ετών (με βάση τα ιστορικά δεδομένα) - η εξουσία είναι δομημένη οριζόντια.
Πολλοί διαφορετικοί δρώντες συμμετέχουν στη διακυβέρνηση, ο καθένας με τα δικά του συμφέροντα.
Ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Vance, για παράδειγμα, κλίνει προς μια στάση προσανατολισμένη στην ειρήνη, ενώ ο Υπουργός Εξωτερικών (και ασκών καθήκοντα Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας) Rubio θεωρείται «γεράκι».
Ο Trump ταλαντεύεται, καλύπτοντας την αβεβαιότητά του με πολεμοχαρή ρητορική - αν και γνωρίζει καλά ότι ένας παρατεταμένος πόλεμος υψηλής έντασης με το Ιράν θα ήταν καταστροφικός: θα παρέλυε την παγκόσμια οικονομία, θα καταδίκαζε την ίδια του την προεδρία, θα εξαντλούσε το σύνολο του αμερικανικού οπλοστασίου και, σε κάθε περίπτωση, δεν θα επιτρεπόταν ποτέ από το Κογκρέσο.
Η κατάσταση είναι παρόμοια με τις ΗΠΑ και στο Ιράν…
Το Υπουργείο Εξωτερικών - προπύργιο της «μετριοπαθούς» πτέρυγας της ιρανικής ελίτ - προβαίνει σε σχετικά συμφιλιωτικές δηλώσεις, όπως άλλωστε και ο Πρόεδρος του Ιράν
Την ίδια στιγμή, οι σκληροπυρηνικοί Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) ουσιαστικά τους λένε να πάνε να χαθούν —με εκφράσεις που αγγίζουν τα όρια της ύβρεως— και υλοποιούν τις απειλές τους για σφοδρά πλήγματα κατά του «Μεγάλου Σατανά» (των ΗΠΑ) και του «Μικρού Σατανά» (του Ισραήλ).
Το κοινοβούλιο, επίσης, τηρεί μια εξαιρετικά αδιάλλακτη στάση.
Αν η σύγκρουση αυτή διαχειριζόταν από δύο κράτη με ιεραρχικές δομές εξουσίας (από πάνω προς τα κάτω), η επίτευξη συμφωνίας θα ήταν πολύ ευκολότερη (αν και, σε ένα τέτοιο σενάριο, το Ιράν πιθανότατα δεν θα είχε επιβιώσει· είναι ακριβώς αυτό το «δικτυωμένο» μοντέλο εξουσίας που το έχει κρατήσει όρθιο).
Κατά συνέπεια, ακόμη κι αν οι Ιρανοί και οι Αμερικανοί κατέληγαν σε κάποια συμφωνία, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι όλες οι διαφορετικές φατρίες σε κάθε πλευρά θα τηρούσαν όντως τη συμφωνία —για να μην αναφέρουμε το Ισραήλ, το οποίο τρέφει τα δικά του, βαθιά ριζωμένα αρνητικά συναισθήματα έναντι του Ιράν (και το αντίστροφο).
Η πραγματικότητα, επομένως, είναι ότι το Ιράν - το οποίο έχει αποδειχθεί εξαιρετικά ικανό στο να επιβιώνει, ακόμη και να αναπτύσσεται, υπό το καθεστώς κυρώσεων— και οι Ηνωμένες Πολιτείες —για τις οποίες η χώρα αυτή αποτελεί απλώς μια περιφερειακή δύναμη... ...ο κίνδυνος έγκειται στο ότι ενδέχεται να μην καταλήξουν σε καμία μόνιμη συμφωνία —πέρα από πρόσκαιρες εκεχειρίες— καθώς καμία από τις δύο πλευρές δεν είναι διατεθειμένη να προχωρήσει σε σημαντικές παραχωρήσεις προς την άλλη.
Το Ιράν σε πλεονεκτικότερη θέση
Σε αυτή την κατάσταση, το Ιράν βρίσκεται, θα μπορούσε να πει κανείς, σε πλεονεκτικότερη θέση - δεν έχει πού να υποχωρήσει, καθώς η σύγκρουση εκτυλίσσεται ακριβώς στο κατώφλι του - ενώ οι ΗΠΑ έχουν τη δυνατότητα να αποσυρθούν, απομακρυνόμενες από την περιοχή του Περσικού Κόλπου.
Άλλωστε, η Ουάσιγκτον διαθέτει πληθώρα άλλων συμφερόντων σε παγκόσμιο επίπεδο, και η εξάρτηση των ΗΠΑ από τις προμήθειες πετρελαίου και φυσικού αερίου από τη συγκεκριμένη περιοχή είναι ελάχιστη.
Αυτή τη στιγμή, παρατηρείται σαφής κλιμάκωση της έντασης: ο Trump υποστηρίζει επανειλημμένα ότι οι ΗΠΑ ελέγχουν τα Στενά του Hormuz και ότι αυτά παραμένουν ανοιχτά για τη ναυσιπλοΐα. Την ίδια ώρα, οι Ιρανοί στοχεύουν το ένα υπερδεξαμενόπλοιο μετά το άλλο —πλοία που επιχειρούν να διέλθουν χωρίς να καταβάλουν κάποιο «χαράτσι» - ενώ παράλληλα, μέσω των συμμάχων τους (των ανταρτών Houthis στην Υεμένη), θέτουν ουσιαστικά υπό τον έλεγχό τους την είσοδο της Ερυθράς Θάλασσας.
Ο Αμερικανός Πρόεδρος συνεχίζει να διαβεβαιώνει την αμερικανική κοινή γνώμη ότι η σύγκρουση με το Ιράν θα λήξει σύντομα, εκτοξεύοντας ταυτόχρονα απειλές κατά του Ιράν (εξάλλου, ο Trump πρέπει πάντα να είναι ο «νικητής», σωστά;):
«Περιμένετε να δείτε τι θα κάνουμε με το Ιράν.
Θα τους παίξουμε ένα μικρό παιχνίδι.
Γιατί, ειλικρινά, έχουμε βαρεθεί όλη αυτή την κατάσταση».
Στον Trump απομένει μόνο μία επιλογή...
Ένας τρόπος για να ξεφύγουν οι ΗΠΑ από την ιρανική παγίδα —αν και με τίμημα μια σημαντική πλήγμα στη φήμη τους— θα ήταν να εξαπολύσουν ένα τελευταίο, σφοδρό πλήγμα κατά του Ιράν, να κηρύξουν μια οριστική «νίκη» και να «παγώσουν» τη σύγκρουση. Αυτό θα συνεπαγόταν τη δραστική μείωση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή (στο Ιράκ έχει ήδη ολοκληρωθεί η αποχώρηση), αφήνοντας τα τοπικά κράτη να διαχειριστούν το χάος που άφησαν πίσω τους οι ΗΠΑ — παραχωρώντας, ουσιαστικά, στο Ιράν τον ρόλο της περιφερειακής ηγεμονικής δύναμης.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ θα διατηρούσαν ένα έρεισμα μέσω ορισμένων βάσεών τους, γεγονός που θα τους επέτρεπε να συνεχίσουν να παρεμβαίνουν στην περιοχή του Περσικού Κόλπου και στο μέλλον. Τις επόμενες εβδομάδες θα δούμε να ξεδιπλώνεται η πρώτη φάση αυτού του σχεδίου.
Ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) δεν προτίθενται να διαπραγματευτούν με τις ΗΠΑ αυτή τη στιγμή — απλούστατα, δεν υπάρχει καμία βάση εμπιστοσύνης (μια νέα αμερικανική κυβέρνηση θα μπορούσε κάλλιστα να ισχυριστεί: «Δεν γνωρίζουμε τίποτα γι' αυτό· εσείς κάνατε αυτές τις συμφωνίες με κάποιον άλλον»).
Γνωρίζουν ήδη τι πρόκειται να ακολουθήσει: έχοντας αντλήσει τα απαραίτητα διδάγματα από την ήττα τους και έχοντας συσσωρεύσει περισσότερους πυραύλους, οι Αμερικανοί —σε συνεργασία με τους Ισραηλινούς— θα επιτίθενται επανειλημμένα στο Ιράν, παρακινώντας ταυτόχρονα τους γείτονές του να πράξουν το ίδιο.
Και κάποια στιγμή, ίσως τελικά... τα καταφέρουν.
Επομένως, στόχος του Ιράν είναι να προκαλέσει στις ΗΠΑ τόσο μεγάλο κόστος, ώστε η ιδέα της επιστροφής στις παλιές τους πρακτικές να μην περάσει καν από το μυαλό τους για πολύ καιρό.
Σοκάρει το Κατάρ: Το ΑΕΠ μειώθηκε 42% στο α΄ 6μηνο 2026
Πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για τα χειρότερα δυνατά σενάρια.
Το Κατάρ ανέλαβε τρεις ευθύνες όσον αφορά τον πόλεμο κατά του Ιράν: «την προστασία της κυριαρχίας του», «τον ρόλο στην ενεργειακή ασφάλεια» και «τη διατήρηση ανοιχτών των θυρών της διπλωματίας».
Μετά από αυτόν τον πόλεμο, το συνολικό εισόδημα του Qatar μειώθηκε κατά 42% το πρώτο εξάμηνο του 2026.
Στόχος του Κατάρ είναι «να μην επιστρέψει στην κατάσταση πριν από την κρίση, αλλά να επιταχύνει την οικονομική διαφοροποίηση».
Στην ομιλία του προς το έθνος, ο Εμίρης του Κατάρ εξήγησε πώς η χώρα του Περσικού Κόλπου κατάφερε να ξεπεράσει τις συνέπειες του πολέμου στο Ιράν και να βγει από αυτήν την κρίση ισχυρότερη από πριν και πιο προετοιμασμένη να προσαρμοστεί στις παγκόσμιες εξελίξεις, διαφοροποιώντας την οικονομία της και εστιάζοντας σε βιομηχανίες χωρίς εκπομπές άνθρακα, παράλληλα με τις τρέχουσες εξαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG).
Κατάρ
Ο Εμίρης του Κατάρ, Sheikh Tamim bin Hamad Al Thani, δήλωσε ότι η χώρα του θα «βγει από αυτήν την κρίση πιο ανθεκτική και καλύτερα προετοιμασμένη να προσαρμοστεί στις παγκόσμιες εξελίξεις».
Ποια τα σχέδια του Κατάρ
Επίσης, περιέγραψε τα ενεργειακά σχέδια του Κατάρ.
Αυτά περιλαμβάνουν την επέκταση του έργου φυσικού αερίου North Field για την αύξηση της παραγωγικής ικανότητας υγροποιημένου φυσικού αερίου, την προώθηση του έργου Golden Pass στις Ηνωμένες Πολιτείες και την αύξηση των διεθνών επενδύσεων και συνεργασιών της Qatar Energy.
Η ανάπτυξη πετροχημικών βιομηχανιών, έργων ηλιακής ενέργειας και οι προσπάθειες για την ενίσχυση της ασφάλειας των υδάτων βρίσκονται επίσης στο επίκεντρο αυτών των σχεδίων.
Ξέρουν τι θα συμβεί»: Το IRGC λέει ότι οι ΗΠΑ δεν θα τολμήσουν ποτέ να στείλουν άρματα μάχης στο Ιράν
Ένας ανώτερος διοικητής του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) λέει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα τολμήσουν ποτέ να στείλουν άρματα μάχης στο Ιράν.
Ακόμα και οι πιο επιθετικοί αξιωματούχοι στην Ουάσινγκτον γνωρίζουν ότι ένα τέτοιο σενάριο θα οδηγήσει σε καταστροφικές συνέπειες για τον αμερικανικό στρατό, δήλωσε ο ταξίαρχος Naqdi.
Ο Naqdi, ο οποίος υπηρετεί ως υψηλόβαθμος σύμβουλος του αρχηγού του IRGC, τόνισε «νομίζω ότι ακόμη και σε πολύ ιδιωτικές αμερικανικές συναντήσεις, δεν έχει γίνει καμία συζήτηση για χερσαία επίθεση.
Μιλούν γι' αυτό στην προπαγάνδα των μέσων ενημέρωσης, αλλά ακόμη και κρυφά και στα αυτιά ο ένας του άλλου, δεν έχουν μιλήσει για χερσαία επίθεση· επειδή ξέρουν τι θα τους συμβεί».
Ο διοικητής έκανε μια σύγκριση μεταξύ μιας πιθανής αμερικανικής εισβολής στο Ιράν και παρόμοιων χερσαίων επιχειρήσεων στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, οι οποίες ξεκίνησαν πριν από δύο δεκαετίες, κόστισαν στις ΗΠΑ περίπου 7 τρισεκατομμύρια δολάρια και κατέληξαν σε οικτρή αποτυχία.
Είπε ότι τόσοι πολλοί Αμερικανοί στρατιωτικοί θα συλληφθούν σε μια πιθανή χερσαία επίθεση στο Ιράν, που οι Αμερικανοί δεν θα έχουν άλλη επιλογή από το να παραδοθούν και να υψώσουν τη λευκή σημαία μετά από μόλις 20 ημέρες.
Παραδοχή Trump: «Έκανα λάθος που σκότωσα Khamenei» - ΗΠΑ και Ισραήλ θα χτυπήσουν Ιράν για να βγουν από Ιρανική παγίδα
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών