Η στρατιωτική αντιπαράθεση στην Υεμένη ανέδειξε μια νέα πραγματικότητα: η τεχνολογική υπεροχή δεν εγγυάται απόλυτη προστασία απέναντι σε φθηνότερα και ευέλικτα οπλικά συστήματα
Με σχετικά φθηνά μη επανδρωμένα αεροσκάφη, οι Houthis της Υεμένης (Ansar Allah) έχουν αναδειχθεί σε σημαντικό παράγοντα του σύγχρονου πολέμου.
Τα drones Qasif και Samad, μαζί με νεότερα συστήματα μικρής εμβέλειας, αναδεικνύουν τα όρια ακόμη και των ακριβότερων συστημάτων αεράμυνας.
Από τα Qasif στα Samad: Το οπλοστάσιο της Ansar Allah
Η στρατιωτική αντιπαράθεση στην Υεμένη ανέδειξε μια νέα πραγματικότητα: η τεχνολογική υπεροχή δεν εγγυάται απόλυτη προστασία απέναντι σε φθηνότερα και ευέλικτα οπλικά συστήματα.
Οι δυνάμεις της Ansar Allah έχουν αναπτύξει και χρησιμοποιήσει διαφορετικές κατηγορίες μη επανδρωμένων αεροσκαφών, τα οποία αξιοποιούνται για αναγνώριση και επιθέσεις.
Ανάμεσα στα πιο γνωστά βρίσκονται τα Qasif, μη επανδρωμένα αεροσκάφη επίθεσης μίας κατεύθυνσης, με σχεδιαστικές ομοιότητες προς το ιρανικό Ababil.
Ορισμένες εκδόσεις φέρονται να μεταφέρουν εκρηκτική κεφαλή περίπου 30 κιλών, ενώ για το Qasif-2K αναφέρονται επιχειρησιακές δυνατότητες πέραν των 120 χιλιομέτρων.
Ξεχωριστή θέση κατέχει η οικογένεια Samad.
Το Samad-1 χρησιμοποιείται κυρίως για αναγνώριση, ενώ οι εκδόσεις Samad-2 και Samad-3 συνδέονται με αποστολές μεγαλύτερης εμβέλειας.
Για το Samad-3 έχουν αναφερθεί αποστάσεις πτήσης περίπου 1.500 έως 1.600 χιλιομέτρων, αν και οι πραγματικές επιδόσεις εξαρτώνται από τις συνθήκες.
Τα μικρά πολυκόπτερα και η αλλαγή στο πεδίο της μάχης
Εκτός από τα μεγαλύτερα drones, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα πολυκόπτερα, δηλαδή μη επανδρωμένα αεροσκάφη με τέσσερις, έξι ή περισσότερους έλικες.
Τα συστήματα αυτά μπορούν να απογειώνονται και να προσγειώνονται κάθετα, να αιωρούνται και να επιχειρούν σε περιορισμένους χώρους.
Στο αρχικό υλικό γίνεται αναφορά σε ένα εξακόπτερο με την ονομασία «Republic», το οποίο φέρεται να διαθέτει οπτικές κάμερες ημέρας και νύχτας και δυνατότητα μεταφοράς μικρών πυρομαχικών.
Αναφέρεται επίσης το Shawaz, ένα φερόμενο FPV drone με επικοινωνία μέσω οπτικής ίνας.
Τέτοιου τύπου συστήματα μπορούν να περιορίζουν την αποτελεσματικότητα ορισμένων μορφών παρεμβολών, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι απρόσβλητα από κάθε αντίμετρο.
Γιατί προβληματίζεται η Σαουδική Αραβία
Η Σαουδική Αραβία έχει επενδύσει σημαντικά ποσά σε προηγμένα συστήματα αεράμυνας, μεταξύ των οποίων τα αμερικανικά Patriot.
Ωστόσο, τα μικρά drones δημιουργούν μια διαφορετική πρόκληση από εκείνη των συμβατικών αεροσκαφών και βαλλιστικών πυραύλων.
Το βασικό πρόβλημα είναι η οικονομική ασυμμετρία: ένα σχετικά φθηνό μη επανδρωμένο αεροσκάφος μπορεί να απαιτήσει την ενεργοποίηση ενός πολύ ακριβότερου αμυντικού μηχανισμού.
Επιπλέον, το μικρό μέγεθος και η χαμηλή πτήση ορισμένων drones δυσκολεύουν τον έγκαιρο εντοπισμό τους.
Αυτό δεν σημαίνει ότι τα Patriot είναι συνολικά αναποτελεσματικά.
Πρόκειται για συστήματα σχεδιασμένα πρωτίστως για συγκεκριμένες εναέριες και πυραυλικές απειλές, ενώ η αντιμετώπιση μικρών drones απαιτεί συνδυασμό διαφορετικών μέσων προστασίας.
Η μεγάλη σημασία της χαμηλού κόστους τεχνολογίας
Η περίπτωση της Ansar Allah αναδεικνύει τη μεταβολή της οικονομίας του πολέμου.
Τα εμπορικά εξαρτήματα, οι μικρότεροι κινητήρες και οι σχετικά απλές κατασκευές επιτρέπουν σε μη κρατικούς ένοπλους σχηματισμούς να αποκτούν δυνατότητες που παλαιότερα απαιτούσαν πολύ μεγαλύτερους πόρους.
Παραμένει, ωστόσο, δύσκολο να εξακριβωθεί ποιο ποσοστό των συγκεκριμένων συστημάτων παράγεται εξ ολοκλήρου στην Υεμένη και ποιο βασίζεται σε εισαγόμενα εξαρτήματα ή εξωτερική τεχνογνωσία.
Το σημαντικότερο δίδαγμα είναι ότι η ισχύς ενός στρατού δεν μετριέται πλέον μόνο από την αξία των εξοπλισμών του.
Η εμπειρία της Υεμένης δείχνει πως ακόμη και περιορισμένου κόστους μη επανδρωμένα συστήματα μπορούν να επιβαρύνουν τις αμυντικές δυνατότητες ενός πολύ ισχυρότερου αντιπάλου.
Για τη Σαουδική Αραβία και τις υπόλοιπες χώρες της περιοχής, η πρόκληση είναι η ανάπτυξη αποτελεσματικής, πολυεπίπεδης άμυνας απέναντι σε απειλές που εξελίσσονται ταχύτερα από τους παραδοσιακούς εξοπλιστικούς σχεδιασμούς.
www.bankingnews.gr
Τα drones Qasif και Samad, μαζί με νεότερα συστήματα μικρής εμβέλειας, αναδεικνύουν τα όρια ακόμη και των ακριβότερων συστημάτων αεράμυνας.
Από τα Qasif στα Samad: Το οπλοστάσιο της Ansar Allah
Η στρατιωτική αντιπαράθεση στην Υεμένη ανέδειξε μια νέα πραγματικότητα: η τεχνολογική υπεροχή δεν εγγυάται απόλυτη προστασία απέναντι σε φθηνότερα και ευέλικτα οπλικά συστήματα.
Οι δυνάμεις της Ansar Allah έχουν αναπτύξει και χρησιμοποιήσει διαφορετικές κατηγορίες μη επανδρωμένων αεροσκαφών, τα οποία αξιοποιούνται για αναγνώριση και επιθέσεις.
Ανάμεσα στα πιο γνωστά βρίσκονται τα Qasif, μη επανδρωμένα αεροσκάφη επίθεσης μίας κατεύθυνσης, με σχεδιαστικές ομοιότητες προς το ιρανικό Ababil.
Ορισμένες εκδόσεις φέρονται να μεταφέρουν εκρηκτική κεφαλή περίπου 30 κιλών, ενώ για το Qasif-2K αναφέρονται επιχειρησιακές δυνατότητες πέραν των 120 χιλιομέτρων.
Ξεχωριστή θέση κατέχει η οικογένεια Samad.
Το Samad-1 χρησιμοποιείται κυρίως για αναγνώριση, ενώ οι εκδόσεις Samad-2 και Samad-3 συνδέονται με αποστολές μεγαλύτερης εμβέλειας.
Για το Samad-3 έχουν αναφερθεί αποστάσεις πτήσης περίπου 1.500 έως 1.600 χιλιομέτρων, αν και οι πραγματικές επιδόσεις εξαρτώνται από τις συνθήκες.
Τα μικρά πολυκόπτερα και η αλλαγή στο πεδίο της μάχης
Εκτός από τα μεγαλύτερα drones, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα πολυκόπτερα, δηλαδή μη επανδρωμένα αεροσκάφη με τέσσερις, έξι ή περισσότερους έλικες.
Τα συστήματα αυτά μπορούν να απογειώνονται και να προσγειώνονται κάθετα, να αιωρούνται και να επιχειρούν σε περιορισμένους χώρους.
Στο αρχικό υλικό γίνεται αναφορά σε ένα εξακόπτερο με την ονομασία «Republic», το οποίο φέρεται να διαθέτει οπτικές κάμερες ημέρας και νύχτας και δυνατότητα μεταφοράς μικρών πυρομαχικών.
Αναφέρεται επίσης το Shawaz, ένα φερόμενο FPV drone με επικοινωνία μέσω οπτικής ίνας.
Τέτοιου τύπου συστήματα μπορούν να περιορίζουν την αποτελεσματικότητα ορισμένων μορφών παρεμβολών, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι απρόσβλητα από κάθε αντίμετρο.
Γιατί προβληματίζεται η Σαουδική Αραβία
Η Σαουδική Αραβία έχει επενδύσει σημαντικά ποσά σε προηγμένα συστήματα αεράμυνας, μεταξύ των οποίων τα αμερικανικά Patriot.
Ωστόσο, τα μικρά drones δημιουργούν μια διαφορετική πρόκληση από εκείνη των συμβατικών αεροσκαφών και βαλλιστικών πυραύλων.
Το βασικό πρόβλημα είναι η οικονομική ασυμμετρία: ένα σχετικά φθηνό μη επανδρωμένο αεροσκάφος μπορεί να απαιτήσει την ενεργοποίηση ενός πολύ ακριβότερου αμυντικού μηχανισμού.
Επιπλέον, το μικρό μέγεθος και η χαμηλή πτήση ορισμένων drones δυσκολεύουν τον έγκαιρο εντοπισμό τους.
Αυτό δεν σημαίνει ότι τα Patriot είναι συνολικά αναποτελεσματικά.
Πρόκειται για συστήματα σχεδιασμένα πρωτίστως για συγκεκριμένες εναέριες και πυραυλικές απειλές, ενώ η αντιμετώπιση μικρών drones απαιτεί συνδυασμό διαφορετικών μέσων προστασίας.
Η μεγάλη σημασία της χαμηλού κόστους τεχνολογίας
Η περίπτωση της Ansar Allah αναδεικνύει τη μεταβολή της οικονομίας του πολέμου.
Τα εμπορικά εξαρτήματα, οι μικρότεροι κινητήρες και οι σχετικά απλές κατασκευές επιτρέπουν σε μη κρατικούς ένοπλους σχηματισμούς να αποκτούν δυνατότητες που παλαιότερα απαιτούσαν πολύ μεγαλύτερους πόρους.
Παραμένει, ωστόσο, δύσκολο να εξακριβωθεί ποιο ποσοστό των συγκεκριμένων συστημάτων παράγεται εξ ολοκλήρου στην Υεμένη και ποιο βασίζεται σε εισαγόμενα εξαρτήματα ή εξωτερική τεχνογνωσία.
Το σημαντικότερο δίδαγμα είναι ότι η ισχύς ενός στρατού δεν μετριέται πλέον μόνο από την αξία των εξοπλισμών του.
Η εμπειρία της Υεμένης δείχνει πως ακόμη και περιορισμένου κόστους μη επανδρωμένα συστήματα μπορούν να επιβαρύνουν τις αμυντικές δυνατότητες ενός πολύ ισχυρότερου αντιπάλου.
Για τη Σαουδική Αραβία και τις υπόλοιπες χώρες της περιοχής, η πρόκληση είναι η ανάπτυξη αποτελεσματικής, πολυεπίπεδης άμυνας απέναντι σε απειλές που εξελίσσονται ταχύτερα από τους παραδοσιακούς εξοπλιστικούς σχεδιασμούς.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών