Η Μέση Ανατολή βρίσκεται ξανά αντιμέτωπη με την απειλή μιας ευρείας πολεμικής ανάφλεξης, καθώς αποκαλύπτεται ότι η ισραηλινή κυβέρνηση είχε προχωρήσει σε προετοιμασίες για νέα, μεγάλης κλίμακας επίθεση
Σχέδιο ισραηλινής επίθεσης μεγάλης κλίμακας κατά του Ιράν με στόχο ακόμη και ζωτικές πολιτικές υποδομές έρχεται στο φως της δημοσιότητας.
Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, παρέμβαση του Donald Trump ανέβαλε την επιχείρηση, αλλά οι αναφερόμενες πτήσεις ισραηλινών F-35 πάνω από τη Συρία και το Ιράκ δείχνουν ότι η στρατιωτική επιλογή παραμένει στο τραπέζι.
Η Τεχεράνη, ωστόσο, διαθέτει πλέον αποτρεπτικές δυνατότητες που καθιστούν μια νέα αναμέτρηση εξαιρετικά επικίνδυνη για το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.
Το πολεμικό σχέδιο που σταμάτησε την τελευταία στιγμή
Η Μέση Ανατολή βρίσκεται ξανά αντιμέτωπη με την απειλή μιας ευρείας πολεμικής ανάφλεξης, καθώς αποκαλύπτεται ότι η ισραηλινή κυβέρνηση είχε προχωρήσει σε προετοιμασίες για νέα, μεγάλης κλίμακας επίθεση εναντίον του Ιράν, με την επιχείρηση να αποτρέπεται, τουλάχιστον προσωρινά, έπειτα από την αντίθεση του Αμερικανού προέδρου Donald Trump.
Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times στις 21 Οκτωβρίου, ο Benjamin Netanyahu είχε δώσει εντολή στις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις (IDF) να προετοιμάσουν μια πολυήμερη αεροπορική επιχείρηση, η οποία επρόκειτο να ξεκινήσει το Σαββατοκύριακο της 10ης Οκτωβρίου.
Οι σχεδιαζόμενες επιθέσεις δεν περιορίζονταν σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις ή σε υποδομές του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος.
Στον κατάλογο περιλαμβάνονταν ενεργειακές εγκαταστάσεις και άλλες κρίσιμες πολιτικές υποδομές, γεγονός που αναδεικνύει τον δυνητικά καταστροφικό χαρακτήρα της επιχείρησης για τον ιρανικό πληθυσμό.
Το σημαντικότερο στοιχείο των αποκαλύψεων είναι ότι η ισραηλινή ηγεσία φέρεται να σχεδίαζε πλήγματα μεγαλύτερης έντασης από τις κοινές αμερικανοϊσραηλινές επιχειρήσεις του Φεβρουαρίου.
Πρόκειται για σχεδιασμό που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια νέα, εξαιρετικά επικίνδυνη φάση της σύγκρουσης, με απρόβλεπτες συνέπειες για ολόκληρη την περιοχή.
Η επιχείρηση τελικά δεν πραγματοποιήθηκε, όχι επειδή εγκαταλείφθηκε η στρατηγική της στρατιωτικής πίεσης, αλλά επειδή ο Donald Trump δεν επιθυμούσε την επανέναρξη του πολέμου πριν από τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου.
Η εξέλιξη αυτή αποκαλύπτει μια κρίσιμη πραγματικότητα: η επιλογή του χρόνου μιας ενδεχόμενης επίθεσης φαίνεται να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τους εκλογικούς υπολογισμούς της Ουάσιγκτον.
Στο στόχαστρο η καθημερινή ζωή εκατομμυρίων Ιρανών
Η συμπερίληψη πολιτικών υποδομών στον ισραηλινό σχεδιασμό αποτελεί μία από τις πλέον ανησυχητικές διαστάσεις των αποκαλύψεων.
Οι ενεργειακές εγκαταστάσεις δεν αποτελούν απλώς οικονομικούς στόχους.
Συνδέονται άμεσα με τη λειτουργία νοσοκομείων, τη βιομηχανική παραγωγή, την ηλεκτροδότηση, την ύδρευση και τις βασικές ανάγκες εκατομμυρίων πολιτών.
Μια εκτεταμένη επίθεση εναντίον τέτοιων εγκαταστάσεων θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρή ανθρωπιστική κρίση, υπερβαίνοντας κατά πολύ το πλαίσιο μιας περιορισμένης στρατιωτικής αναμέτρησης.
Από την ιρανική οπτική, ο σχεδιασμός αυτός ενισχύει την εκτίμηση ότι το Ισραήλ δεν επιδιώκει απλώς να περιορίσει συγκεκριμένες στρατιωτικές δυνατότητες της Ισλαμικής Δημοκρατίας, αλλά να αποδυναμώσει συνολικά την οικονομική και κρατική της ανθεκτικότητα.
Ακριβώς εδώ ανακύπτει και το ζήτημα του διεθνούς δικαίου.
Οι πολιτικές υποδομές προστατεύονται από τους κανόνες του ανθρωπιστικού δικαίου, εκτός εάν πληρούν τις αυστηρές προϋποθέσεις χαρακτηρισμού τους ως στρατιωτικών στόχων.
Η γενικευμένη καταστροφή τους δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με αόριστες αναφορές στην εθνική ασφάλεια.
Για την Τεχεράνη, επομένως, η ενίσχυση της στρατιωτικής αποτροπής δεν αποτελεί απλώς επιλογή ισχύος, αλλά βασικό στοιχείο προστασίας της εθνικής κυριαρχίας και των ζωτικών υποδομών της χώρας.
Τα F-35 πάνω από το Ιράκ και η προετοιμασία νέων επιχειρήσεων
Την ίδια στιγμή, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι πληροφορίες για δραστηριότητα ισραηλινών μαχητικών αεροσκαφών στον εναέριο χώρο της Συρίας και του Ιράκ.
Σύμφωνα με το Military Watch Magazine, περίπου δέκα ισραηλινά μαχητικά πέμπτης γενιάς F-35 απογειώθηκαν το βράδυ της 19ης Οκτωβρίου από την αεροπορική βάση Nevatim και, αφού διέσχισαν τη Συρία, εισήλθαν στον ιρακινό εναέριο χώρο, όπου φέρεται να πραγματοποίησαν εικονικές προσβολές στόχων.
Παρόμοιες δραστηριότητες αναφέρονται και για προηγούμενες ημέρες, χωρίς ωστόσο να υπάρχει επίσημη ανεξάρτητη επιβεβαίωση για τον αριθμό των αεροσκαφών, την ακριβή διαδρομή ή τη φύση των ασκήσεων.
Εφόσον οι πληροφορίες επιβεβαιωθούν, πρόκειται για δραστηριότητα που θα μπορούσε να συνδέεται με την επιχειρησιακή προετοιμασία αεροπορικών πληγμάτων μεγάλου βεληνεκούς εναντίον ιρανικών στόχων.
Η γεωγραφία της περιοχής καθιστά τον εναέριο χώρο της Συρίας και του Ιράκ εξαιρετικά σημαντικό για ενδεχόμενες ισραηλινές επιχειρήσεις.
Η αποδυνάμωση της ιρακινής αεράμυνας κατά τις αμερικανικές στρατιωτικές επεμβάσεις προηγούμενων δεκαετιών, σε συνδυασμό με τη διάλυση σημαντικού μέρους του συριακού συστήματος αεράμυνας μετά την ανατροπή της κυβέρνησης Bashar al-Assad τον Δεκέμβριο του 2024, έχει μεταβάλει δραματικά τους περιφερειακούς στρατιωτικούς συσχετισμούς.
Η εξέλιξη αυτή διευκολύνει δυνητικά την πραγματοποίηση αεροπορικών επιχειρήσεων από το Ισραήλ, χωρίς όμως να εξαλείφει τους κινδύνους για τα επιτιθέμενα αεροσκάφη.
Παράλληλα, εγείρει σοβαρά ζητήματα κυριαρχίας για τη Συρία και το Ιράκ, καθώς η χρησιμοποίηση του εναέριου χώρου τους για επιθέσεις εναντίον τρίτης χώρας χωρίς συναίνεση θα μπορούσε να παραβιάζει θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς δικαίου.
Ο Trump, οι εκλογές και η πολιτική εργαλειοποίηση του πολέμου
Οι νέες αποκαλύψεις αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία εξαιτίας της εκλογικής συγκυρίας.
Στις 27 Οκτωβρίου το Ισραήλ οδηγείται σε βουλευτικές εκλογές, ενώ στις 3 Νοεμβρίου ακολουθούν οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ.
Για τον Benjamin Netanyahu, μια νέα αναμέτρηση με το Ιράν θα μπορούσε, υπό προϋποθέσεις, να μεταφέρει την πολιτική αντιπαράθεση από τις εσωτερικές αποτυχίες της κυβέρνησής του στο πεδίο της εθνικής ασφάλειας.
Ωστόσο, μια πολεμική επιχείρηση εν μέσω προεκλογικής περιόδου εμπεριέχει και τεράστιο πολιτικό κίνδυνο, ιδιαίτερα εάν προκαλέσει σημαντικά ισραηλινά πλήγματα ή παρατεταμένη σύγκρουση.
Από την πλευρά του, ο Donald Trump φαίνεται να επιχειρεί να ελέγξει τον χρόνο της κλιμάκωσης, χωρίς να αποκλείει οριστικά τη στρατιωτική επιλογή.
Αυτό σημαίνει ότι η προσωρινή αναστολή της επιχείρησης δεν ισοδυναμεί απαραίτητα με στρατηγική αποκλιμάκωσης.
Αντιθέτως, δημιουργεί την ανησυχητική προοπτική ο πόλεμος να αντιμετωπίζεται ως επιλογή που μπορεί να ενεργοποιηθεί όταν οι πολιτικές συνθήκες γίνουν ευνοϊκότερες.
Μέσα σε αυτό το κλίμα πραγματοποιήθηκε στις 19 Οκτωβρίου η αιφνιδιαστική επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Άμυνας Pete Hegseth στο Ισραήλ.
Ο Hegseth συναντήθηκε με τον Benjamin Netanyahu στην αεροπορική βάση Ovda, όπου αναπτύσσονται αμερικανικά αεροσκάφη, μεταξύ των οποίων μαχητικά και αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού.
Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν στις περιφερειακές απειλές και στη στρατιωτική συνεργασία των δύο χωρών, τόσο στο επιθετικό όσο και στο αμυντικό σκέλος της.
Παρότι η συνάντηση δεν αποδεικνύει ότι ελήφθη απόφαση για νέα επίθεση, η χρονική συγκυρία είναι ιδιαίτερα ενδεικτική.
Η παρουσία αμερικανικών στρατιωτικών μέσων στην περιοχή, η επικαιροποίηση των πληροφοριών για πιθανούς ιρανικούς στόχους και η διατήρηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας δημιουργούν ένα περιβάλλον διαρκούς στρατιωτικής πίεσης προς την Τεχεράνη.
Το ερώτημα δεν αφορά πλέον μόνο τις προθέσεις του Ισραήλ, αλλά και τον βαθμό στον οποίο η Ουάσιγκτον είναι διατεθειμένη να αναλάβει το κόστος μιας νέας σύγκρουσης.
Η ιρανική αποτροπή αλλάζει τους υπολογισμούς
Ωστόσο, η στρατιωτική εξίσωση δεν είναι μονομερής.
Το Ιράν διαθέτει σημαντικό οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων, αναπτυγμένες δυνατότητες μη επανδρωμένων συστημάτων και υποδομές που του επιτρέπουν να απειλεί στρατιωτικούς στόχους σε μεγάλη γεωγραφική ακτίνα.
Η εμπειρία των προηγούμενων συγκρούσεων έχει καταδείξει ότι η Τεχεράνη δεν περιορίζεται αναγκαστικά σε συμβολικές αντιδράσεις, αλλά μπορεί να προχωρήσει σε άμεσα αντίποινα.
Αυτό αποτελεί κρίσιμο παράγοντα στους υπολογισμούς τόσο του ισραηλινού όσο και του αμερικανικού στρατιωτικού επιτελείου.
Μια νέα επίθεση κατά ιρανικών πυρηνικών ή ενεργειακών εγκαταστάσεων θα μπορούσε να προκαλέσει πυραυλική ανταπάντηση και να επεκτείνει τη σύγκρουση σε αμερικανικές βάσεις και περιφερειακές στρατιωτικές υποδομές.
Επιπλέον, η κατανάλωση ακριβών πυραύλων αναχαίτισης και πυρομαχικών μεγάλης εμβέλειας δημιουργεί σοβαρές επιχειρησιακές προκλήσεις για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ σε περίπτωση παρατεταμένου πολέμου.
Η αποτελεσματικότητα της ιρανικής αποτροπής δεν μπορεί να θεωρείται απόλυτη.
Είναι όμως σαφές ότι το κόστος μιας νέας στρατιωτικής αναμέτρησης δεν θα ήταν αμελητέο για καμία πλευρά.
Αυτή ακριβώς η δυνατότητα ανταπόδοσης αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους για τους οποίους η Τεχεράνη εξακολουθεί να διατηρεί ουσιαστική διαπραγματευτική ισχύ παρά τη στρατιωτική πίεση.
Το Ιράν δεν είναι εύκολος στόχος και ο επόμενος πόλεμος μπορεί να ξεφύγει από κάθε έλεγχο
Η ουσία των τελευταίων εξελίξεων είναι ότι η αναβολή της ισραηλινής επίθεσης δεν συνεπάγεται εξαφάνιση της απειλής.
Ο Benjamin Netanyahu εξακολουθεί να αντιμετωπίζει το Ιράν ως κεντρικό στρατηγικό αντίπαλο, ενώ η αμερικανική κυβέρνηση διατηρεί ανοικτό το ενδεχόμενο νέας στρατιωτικής δράσης.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η Τεχεράνη επιμένει στην υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας της και στη διατήρηση αποτρεπτικών δυνατοτήτων, θεωρώντας ότι οποιαδήποτε ένδειξη αδυναμίας θα μπορούσε να ενθαρρύνει περαιτέρω επιθέσεις.
Η προσπάθεια να επιβληθεί στο Ιράν μια γεωπολιτική υποχώρηση μέσω βομβαρδισμών εμπεριέχει μια θεμελιώδη αντίφαση: όσο αυξάνεται η εξωτερική στρατιωτική πίεση, τόσο ισχυρότερα γίνονται τα κίνητρα της ιρανικής ηγεσίας να ενισχύσει τις αμυντικές της δυνατότητες.
Και όσο περισσότερο τίθενται στο στόχαστρο υποδομές από τις οποίες εξαρτάται ο άμαχος πληθυσμός, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να παρουσιαστεί μια τέτοια εκστρατεία ως περιορισμένη επιχείρηση ασφαλείας.
Το κεντρικό συμπέρασμα είναι ότι το Ιράν δεν αποτελεί έναν αντίπαλο που μπορεί να εξουδετερωθεί χωρίς σοβαρό περιφερειακό κόστος.
Η στρατιωτική του ισχύς, το γεωγραφικό του βάθος και η δυνατότητα αντιποίνων καθιστούν ιδιαίτερα επικίνδυνη οποιαδήποτε απόπειρα επιβολής τετελεσμένων.
Αν οι σχεδιασμοί που αποκαλύπτουν οι Financial Times μετατραπούν σε πραγματική πολεμική επιχείρηση, η σύγκρουση ενδέχεται να μην περιοριστεί σε ένα ακόμη κύμα αεροπορικών επιδρομών.
Θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια περιφερειακή αναμέτρηση με τεράστιες ανθρώπινες, οικονομικές και γεωπολιτικές συνέπειες.
Η Ουάσιγκτον μπορεί να επιλέγει τον εκλογικά κατάλληλο χρόνο για έναν πόλεμο.
Δεν μπορεί, όμως, να εγγυηθεί ούτε την έκβασή του ούτε την αδυναμία του Ιράν να απαντήσει.
Και αυτό είναι το σημαντικότερο εμπόδιο στα σχέδια μιας νέας επίθεσης.
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, παρέμβαση του Donald Trump ανέβαλε την επιχείρηση, αλλά οι αναφερόμενες πτήσεις ισραηλινών F-35 πάνω από τη Συρία και το Ιράκ δείχνουν ότι η στρατιωτική επιλογή παραμένει στο τραπέζι.
Η Τεχεράνη, ωστόσο, διαθέτει πλέον αποτρεπτικές δυνατότητες που καθιστούν μια νέα αναμέτρηση εξαιρετικά επικίνδυνη για το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.
Το πολεμικό σχέδιο που σταμάτησε την τελευταία στιγμή
Η Μέση Ανατολή βρίσκεται ξανά αντιμέτωπη με την απειλή μιας ευρείας πολεμικής ανάφλεξης, καθώς αποκαλύπτεται ότι η ισραηλινή κυβέρνηση είχε προχωρήσει σε προετοιμασίες για νέα, μεγάλης κλίμακας επίθεση εναντίον του Ιράν, με την επιχείρηση να αποτρέπεται, τουλάχιστον προσωρινά, έπειτα από την αντίθεση του Αμερικανού προέδρου Donald Trump.
Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times στις 21 Οκτωβρίου, ο Benjamin Netanyahu είχε δώσει εντολή στις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις (IDF) να προετοιμάσουν μια πολυήμερη αεροπορική επιχείρηση, η οποία επρόκειτο να ξεκινήσει το Σαββατοκύριακο της 10ης Οκτωβρίου.
Οι σχεδιαζόμενες επιθέσεις δεν περιορίζονταν σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις ή σε υποδομές του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος.
Στον κατάλογο περιλαμβάνονταν ενεργειακές εγκαταστάσεις και άλλες κρίσιμες πολιτικές υποδομές, γεγονός που αναδεικνύει τον δυνητικά καταστροφικό χαρακτήρα της επιχείρησης για τον ιρανικό πληθυσμό.
Το σημαντικότερο στοιχείο των αποκαλύψεων είναι ότι η ισραηλινή ηγεσία φέρεται να σχεδίαζε πλήγματα μεγαλύτερης έντασης από τις κοινές αμερικανοϊσραηλινές επιχειρήσεις του Φεβρουαρίου.
Πρόκειται για σχεδιασμό που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια νέα, εξαιρετικά επικίνδυνη φάση της σύγκρουσης, με απρόβλεπτες συνέπειες για ολόκληρη την περιοχή.
Η επιχείρηση τελικά δεν πραγματοποιήθηκε, όχι επειδή εγκαταλείφθηκε η στρατηγική της στρατιωτικής πίεσης, αλλά επειδή ο Donald Trump δεν επιθυμούσε την επανέναρξη του πολέμου πριν από τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου.
Η εξέλιξη αυτή αποκαλύπτει μια κρίσιμη πραγματικότητα: η επιλογή του χρόνου μιας ενδεχόμενης επίθεσης φαίνεται να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τους εκλογικούς υπολογισμούς της Ουάσιγκτον.
Στο στόχαστρο η καθημερινή ζωή εκατομμυρίων Ιρανών
Η συμπερίληψη πολιτικών υποδομών στον ισραηλινό σχεδιασμό αποτελεί μία από τις πλέον ανησυχητικές διαστάσεις των αποκαλύψεων.
Οι ενεργειακές εγκαταστάσεις δεν αποτελούν απλώς οικονομικούς στόχους.
Συνδέονται άμεσα με τη λειτουργία νοσοκομείων, τη βιομηχανική παραγωγή, την ηλεκτροδότηση, την ύδρευση και τις βασικές ανάγκες εκατομμυρίων πολιτών.
Μια εκτεταμένη επίθεση εναντίον τέτοιων εγκαταστάσεων θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρή ανθρωπιστική κρίση, υπερβαίνοντας κατά πολύ το πλαίσιο μιας περιορισμένης στρατιωτικής αναμέτρησης.
Από την ιρανική οπτική, ο σχεδιασμός αυτός ενισχύει την εκτίμηση ότι το Ισραήλ δεν επιδιώκει απλώς να περιορίσει συγκεκριμένες στρατιωτικές δυνατότητες της Ισλαμικής Δημοκρατίας, αλλά να αποδυναμώσει συνολικά την οικονομική και κρατική της ανθεκτικότητα.
Ακριβώς εδώ ανακύπτει και το ζήτημα του διεθνούς δικαίου.
Οι πολιτικές υποδομές προστατεύονται από τους κανόνες του ανθρωπιστικού δικαίου, εκτός εάν πληρούν τις αυστηρές προϋποθέσεις χαρακτηρισμού τους ως στρατιωτικών στόχων.
Η γενικευμένη καταστροφή τους δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με αόριστες αναφορές στην εθνική ασφάλεια.
Για την Τεχεράνη, επομένως, η ενίσχυση της στρατιωτικής αποτροπής δεν αποτελεί απλώς επιλογή ισχύος, αλλά βασικό στοιχείο προστασίας της εθνικής κυριαρχίας και των ζωτικών υποδομών της χώρας.
Τα F-35 πάνω από το Ιράκ και η προετοιμασία νέων επιχειρήσεων
Την ίδια στιγμή, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι πληροφορίες για δραστηριότητα ισραηλινών μαχητικών αεροσκαφών στον εναέριο χώρο της Συρίας και του Ιράκ.
Σύμφωνα με το Military Watch Magazine, περίπου δέκα ισραηλινά μαχητικά πέμπτης γενιάς F-35 απογειώθηκαν το βράδυ της 19ης Οκτωβρίου από την αεροπορική βάση Nevatim και, αφού διέσχισαν τη Συρία, εισήλθαν στον ιρακινό εναέριο χώρο, όπου φέρεται να πραγματοποίησαν εικονικές προσβολές στόχων.
Παρόμοιες δραστηριότητες αναφέρονται και για προηγούμενες ημέρες, χωρίς ωστόσο να υπάρχει επίσημη ανεξάρτητη επιβεβαίωση για τον αριθμό των αεροσκαφών, την ακριβή διαδρομή ή τη φύση των ασκήσεων.
Εφόσον οι πληροφορίες επιβεβαιωθούν, πρόκειται για δραστηριότητα που θα μπορούσε να συνδέεται με την επιχειρησιακή προετοιμασία αεροπορικών πληγμάτων μεγάλου βεληνεκούς εναντίον ιρανικών στόχων.
Η γεωγραφία της περιοχής καθιστά τον εναέριο χώρο της Συρίας και του Ιράκ εξαιρετικά σημαντικό για ενδεχόμενες ισραηλινές επιχειρήσεις.
Η αποδυνάμωση της ιρακινής αεράμυνας κατά τις αμερικανικές στρατιωτικές επεμβάσεις προηγούμενων δεκαετιών, σε συνδυασμό με τη διάλυση σημαντικού μέρους του συριακού συστήματος αεράμυνας μετά την ανατροπή της κυβέρνησης Bashar al-Assad τον Δεκέμβριο του 2024, έχει μεταβάλει δραματικά τους περιφερειακούς στρατιωτικούς συσχετισμούς.
Η εξέλιξη αυτή διευκολύνει δυνητικά την πραγματοποίηση αεροπορικών επιχειρήσεων από το Ισραήλ, χωρίς όμως να εξαλείφει τους κινδύνους για τα επιτιθέμενα αεροσκάφη.
Παράλληλα, εγείρει σοβαρά ζητήματα κυριαρχίας για τη Συρία και το Ιράκ, καθώς η χρησιμοποίηση του εναέριου χώρου τους για επιθέσεις εναντίον τρίτης χώρας χωρίς συναίνεση θα μπορούσε να παραβιάζει θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς δικαίου.
Ο Trump, οι εκλογές και η πολιτική εργαλειοποίηση του πολέμου
Οι νέες αποκαλύψεις αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία εξαιτίας της εκλογικής συγκυρίας.
Στις 27 Οκτωβρίου το Ισραήλ οδηγείται σε βουλευτικές εκλογές, ενώ στις 3 Νοεμβρίου ακολουθούν οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ.
Για τον Benjamin Netanyahu, μια νέα αναμέτρηση με το Ιράν θα μπορούσε, υπό προϋποθέσεις, να μεταφέρει την πολιτική αντιπαράθεση από τις εσωτερικές αποτυχίες της κυβέρνησής του στο πεδίο της εθνικής ασφάλειας.
Ωστόσο, μια πολεμική επιχείρηση εν μέσω προεκλογικής περιόδου εμπεριέχει και τεράστιο πολιτικό κίνδυνο, ιδιαίτερα εάν προκαλέσει σημαντικά ισραηλινά πλήγματα ή παρατεταμένη σύγκρουση.
Από την πλευρά του, ο Donald Trump φαίνεται να επιχειρεί να ελέγξει τον χρόνο της κλιμάκωσης, χωρίς να αποκλείει οριστικά τη στρατιωτική επιλογή.
Αυτό σημαίνει ότι η προσωρινή αναστολή της επιχείρησης δεν ισοδυναμεί απαραίτητα με στρατηγική αποκλιμάκωσης.
Αντιθέτως, δημιουργεί την ανησυχητική προοπτική ο πόλεμος να αντιμετωπίζεται ως επιλογή που μπορεί να ενεργοποιηθεί όταν οι πολιτικές συνθήκες γίνουν ευνοϊκότερες.
Η μυστική επίσκεψη του Pete Hegseth και ο αμερικανικός παράγοντας?????? Netanyahu is pushing to RESTART large-scale strikes against Iran! Israel's military prepared a multi-day bombing campaign for the weekend of Oct 10, potentially targeting nuclear and regime sites as well as civilian infrastructure including power plants. The operation was ultimately shelved, with people familiar with the plans citing Trump's opposition to restarting full-scale war before the Nov 3 U.S. midterms. But the option remains very much alive... Israel has reportedly assembled an updated list of Iranian targets, while Trump and Netanyahu have both publicly talked about “finishing the job.” One person familiar with the discussions put the choice starkly: “There will either be a deal or an attack.” Source: FT / Writer: Samuel
— Mario Nawfal (@MarioNawfal) October 21, 2026
Μέσα σε αυτό το κλίμα πραγματοποιήθηκε στις 19 Οκτωβρίου η αιφνιδιαστική επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Άμυνας Pete Hegseth στο Ισραήλ.
Ο Hegseth συναντήθηκε με τον Benjamin Netanyahu στην αεροπορική βάση Ovda, όπου αναπτύσσονται αμερικανικά αεροσκάφη, μεταξύ των οποίων μαχητικά και αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού.
Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν στις περιφερειακές απειλές και στη στρατιωτική συνεργασία των δύο χωρών, τόσο στο επιθετικό όσο και στο αμυντικό σκέλος της.
Παρότι η συνάντηση δεν αποδεικνύει ότι ελήφθη απόφαση για νέα επίθεση, η χρονική συγκυρία είναι ιδιαίτερα ενδεικτική.
Η παρουσία αμερικανικών στρατιωτικών μέσων στην περιοχή, η επικαιροποίηση των πληροφοριών για πιθανούς ιρανικούς στόχους και η διατήρηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας δημιουργούν ένα περιβάλλον διαρκούς στρατιωτικής πίεσης προς την Τεχεράνη.
Το ερώτημα δεν αφορά πλέον μόνο τις προθέσεις του Ισραήλ, αλλά και τον βαθμό στον οποίο η Ουάσιγκτον είναι διατεθειμένη να αναλάβει το κόστος μιας νέας σύγκρουσης.
Η ιρανική αποτροπή αλλάζει τους υπολογισμούς
Ωστόσο, η στρατιωτική εξίσωση δεν είναι μονομερής.
Το Ιράν διαθέτει σημαντικό οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων, αναπτυγμένες δυνατότητες μη επανδρωμένων συστημάτων και υποδομές που του επιτρέπουν να απειλεί στρατιωτικούς στόχους σε μεγάλη γεωγραφική ακτίνα.
Η εμπειρία των προηγούμενων συγκρούσεων έχει καταδείξει ότι η Τεχεράνη δεν περιορίζεται αναγκαστικά σε συμβολικές αντιδράσεις, αλλά μπορεί να προχωρήσει σε άμεσα αντίποινα.
Αυτό αποτελεί κρίσιμο παράγοντα στους υπολογισμούς τόσο του ισραηλινού όσο και του αμερικανικού στρατιωτικού επιτελείου.
Μια νέα επίθεση κατά ιρανικών πυρηνικών ή ενεργειακών εγκαταστάσεων θα μπορούσε να προκαλέσει πυραυλική ανταπάντηση και να επεκτείνει τη σύγκρουση σε αμερικανικές βάσεις και περιφερειακές στρατιωτικές υποδομές.
Επιπλέον, η κατανάλωση ακριβών πυραύλων αναχαίτισης και πυρομαχικών μεγάλης εμβέλειας δημιουργεί σοβαρές επιχειρησιακές προκλήσεις για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ σε περίπτωση παρατεταμένου πολέμου.
Η αποτελεσματικότητα της ιρανικής αποτροπής δεν μπορεί να θεωρείται απόλυτη.
Είναι όμως σαφές ότι το κόστος μιας νέας στρατιωτικής αναμέτρησης δεν θα ήταν αμελητέο για καμία πλευρά.
Αυτή ακριβώς η δυνατότητα ανταπόδοσης αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους για τους οποίους η Τεχεράνη εξακολουθεί να διατηρεί ουσιαστική διαπραγματευτική ισχύ παρά τη στρατιωτική πίεση.
Το Ιράν δεν είναι εύκολος στόχος και ο επόμενος πόλεμος μπορεί να ξεφύγει από κάθε έλεγχο
Η ουσία των τελευταίων εξελίξεων είναι ότι η αναβολή της ισραηλινής επίθεσης δεν συνεπάγεται εξαφάνιση της απειλής.
Ο Benjamin Netanyahu εξακολουθεί να αντιμετωπίζει το Ιράν ως κεντρικό στρατηγικό αντίπαλο, ενώ η αμερικανική κυβέρνηση διατηρεί ανοικτό το ενδεχόμενο νέας στρατιωτικής δράσης.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η Τεχεράνη επιμένει στην υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας της και στη διατήρηση αποτρεπτικών δυνατοτήτων, θεωρώντας ότι οποιαδήποτε ένδειξη αδυναμίας θα μπορούσε να ενθαρρύνει περαιτέρω επιθέσεις.
Η προσπάθεια να επιβληθεί στο Ιράν μια γεωπολιτική υποχώρηση μέσω βομβαρδισμών εμπεριέχει μια θεμελιώδη αντίφαση: όσο αυξάνεται η εξωτερική στρατιωτική πίεση, τόσο ισχυρότερα γίνονται τα κίνητρα της ιρανικής ηγεσίας να ενισχύσει τις αμυντικές της δυνατότητες.
Και όσο περισσότερο τίθενται στο στόχαστρο υποδομές από τις οποίες εξαρτάται ο άμαχος πληθυσμός, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να παρουσιαστεί μια τέτοια εκστρατεία ως περιορισμένη επιχείρηση ασφαλείας.
Το κεντρικό συμπέρασμα είναι ότι το Ιράν δεν αποτελεί έναν αντίπαλο που μπορεί να εξουδετερωθεί χωρίς σοβαρό περιφερειακό κόστος.
Η στρατιωτική του ισχύς, το γεωγραφικό του βάθος και η δυνατότητα αντιποίνων καθιστούν ιδιαίτερα επικίνδυνη οποιαδήποτε απόπειρα επιβολής τετελεσμένων.
Αν οι σχεδιασμοί που αποκαλύπτουν οι Financial Times μετατραπούν σε πραγματική πολεμική επιχείρηση, η σύγκρουση ενδέχεται να μην περιοριστεί σε ένα ακόμη κύμα αεροπορικών επιδρομών.
Θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια περιφερειακή αναμέτρηση με τεράστιες ανθρώπινες, οικονομικές και γεωπολιτικές συνέπειες.
Η Ουάσιγκτον μπορεί να επιλέγει τον εκλογικά κατάλληλο χρόνο για έναν πόλεμο.
Δεν μπορεί, όμως, να εγγυηθεί ούτε την έκβασή του ούτε την αδυναμία του Ιράν να απαντήσει.
Και αυτό είναι το σημαντικότερο εμπόδιο στα σχέδια μιας νέας επίθεσης.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών