Η πιθανότητα νέων αμερικανικών στρατιωτικών επιθέσεων εναντίον του Ιράν προκαλεί αυξανόμενη ανησυχία στους μηχανισμούς ασφαλείας των ΗΠΑ, καθώς η Τεχεράνη θα μπορούσε να απαντήσει με μια πολυεπίπεδη στρατηγική αντιποίνων
Η Ουάσιγκτον εξετάζει τρία δυνητικά μέτωπα ιρανικών αντιποίνων σε περίπτωση νέων αμερικανικών επιθέσεων.
Από τον ενεργειακό στραγγαλισμό μέσω των Στενών του Hormuz μέχρι την επέκταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων εκτός Μέσης Ανατολής και τις κυβερνοεπιθέσεις σε κρίσιμες αμερικανικές υποδομές, η Τεχεράνη διαθέτει επιλογές που θα μπορούσαν να αυξήσουν δραματικά το κόστος μιας νέας πολεμικής κλιμάκωσης.
Η πιθανότητα νέων αμερικανικών στρατιωτικών επιθέσεων εναντίον του Ιράν προκαλεί αυξανόμενη ανησυχία στους μηχανισμούς ασφαλείας των ΗΠΑ, καθώς η Τεχεράνη θα μπορούσε να απαντήσει με μια πολυεπίπεδη στρατηγική αντιποίνων, μεταφέροντας το κόστος της σύγκρουσης πολύ πέρα από τα σύνορα της Μέσης Ανατολής.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Washington Post που επικαλείται ανώνυμο Αμερικανό αξιωματούχο, η CIA φέρεται να έχει εξετάσει τρεις απαντήσεις του Ιράν: αυστηρότερους περιορισμούς στη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Hormuz, επιθέσεις εναντίον αμερικανικών στόχων σε διάφορες περιοχές του κόσμου και κυβερνοεπιχειρήσεις κατά κρίσιμων υποδομών των ΗΠΑ.
Και τα τρία σκέλη απαντήσεων συμφωνούν με κινδύνους που έχουν εξετάσει αναλυτές ασφαλείας και με προειδοποιήσεις που έχουν διατυπωθεί από Ιρανούς αξιωματούχους.
Το κεντρικό στρατηγικό ζήτημα για την Ουάσιγκτον είναι ότι μια νέα επίθεση κατά του Ιράν δεν συνεπάγεται απαραίτητα μια περιορισμένη στρατιωτική αναμέτρηση, αλλά θα μπορούσε να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις με διεθνείς οικονομικές και γεωπολιτικές συνέπειες.
Πρώτη απάντηση: Τα Στενά του Hormuz ως στρατηγικό όπλο
Η πρώτη απάντηση αφορά την ενίσχυση των ιρανικών περιορισμών στη διέλευση εμπορικών πλοίων από τα Στενά του Hormuz.
Πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη, μέσω της οποίας διακινούνται τεράστιες ποσότητες πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου.
Η γεωγραφική θέση του Ιράν προσφέρει στην Τεχεράνη μια δυνατότητα άσκησης πίεσης που δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τη συμβατική στρατιωτική ισχύ της.
Η επιβολή αυστηρότερων περιορισμών στη ναυσιπλοΐα θα μπορούσε να επιδεινώσει την ενεργειακή αναστάτωση, να αυξήσει το κόστος μεταφοράς και ασφάλισης των φορτίων και να προκαλέσει νέες πιέσεις στις διεθνείς τιμές.
Οι συνέπειες δεν θα περιορίζονταν στις ΗΠΑ.
Η Ευρώπη, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και άλλες οικονομίες που εξαρτώνται από ενεργειακές εισαγωγές θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν σημαντικές επιβαρύνσεις.
Αυτό ακριβώς αποτελεί και το βασικό στοιχείο της ιρανικής γεωοικονομικής αποτροπής: η δυνατότητα μετατροπής μιας περιφερειακής στρατιωτικής σύγκρουσης σε διεθνή ενεργειακή κρίση.
Ωστόσο, μια τέτοια επιλογή θα είχε σοβαρό κόστος και για το ίδιο το Ιράν, καθώς θα μπορούσε να περιορίσει περαιτέρω τις εξαγωγές του και να επιδεινώσει την οικονομική του κατάσταση.
Δεύτερη απάντηση: Επέκταση των αντιποίνων πέρα από τη Μέση Ανατολή
Η δεύτερη απάντηση αφορά ενδεχόμενη διεύρυνση των ιρανικών επιχειρήσεων εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων και άλλων συμφερόντων εκτός της άμεσης περιοχής της σύγκρουσης.
Μια τέτοια εξέλιξη θα υποχρέωνε την Ουάσιγκτον να επανεξετάσει το επίπεδο προστασίας αμερικανικών δυνάμεων, διπλωματικών αποστολών και εγκαταστάσεων σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές.
Ήδη, σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters, Ιρανοί αξιωματούχοι είχαν αναφερθεί σε προετοιμασίες για ευρύτερη αντίδραση σε περίπτωση νέων μεγάλης κλίμακας αμερικανικών επιθέσεων.
Η στρατηγική σημασία μιας πιθανής διεύρυνσης βρίσκεται στο γεγονός ότι οι ΗΠΑ διαθέτουν παγκόσμιο δίκτυο στρατιωτικής παρουσίας και συνεργασιών, γεγονός που δημιουργεί πολλαπλές υποχρεώσεις ασφαλείας.
Παράλληλα, όμως, τυχόν επιθέσεις εναντίον στόχων σε τρίτα κράτη θα μπορούσαν να προκαλέσουν την εμπλοκή επιπλέον χωρών και να οδηγήσουν σε επικίνδυνη επέκταση του πολέμου.
Δεύτερη απάντηση: Τα υποθαλάσσια καλώδια του Περσικού Κόλπου
Μια ιδιαίτερα επικίνδυνη διάσταση του δεύτερου πλέγματος των ιρανικών αντιποίνων αφορά την πιθανότητα καταστροφής υποθαλάσσιων καλωδίων τηλεπικοινωνιών στον Περσικό Κόλπο και στα Στενά του Hormuz, με συνέπειες που θα μπορούσαν να επεκταθούν πολύ πέρα από το στρατιωτικό πεδίο.
Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα του Reuters στις 23 Οκτωβρίου, δύο ανώτεροι Ιρανοί αξιωματούχοι ασφαλείας υποστήριξαν ότι η Τεχεράνη έχει καταρτίσει συγκεκριμένα σχέδια για πλήγματα εναντίον υποθαλάσσιων δικτύων επικοινωνίας, εφόσον οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπολύσουν νέες επιθέσεις εναντίον της.
Η σημασία της απειλής είναι τεράστια για τις χώρες του Περσικού Κόλπου.
Τα υποθαλάσσια καλώδια μεταφέρουν δεδομένα ζωτικής σημασίας για τις τηλεπικοινωνίες, τις τραπεζικές συναλλαγές, τις επιχειρήσεις και τις υπηρεσίες υπολογιστικού νέφους.
Μια συντονισμένη διακοπή των συνδέσεων θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρές δυσλειτουργίες στα ψηφιακά δίκτυα του Κατάρ, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Μπαχρέιν, του Κουβέιτ και της Σαουδικής Αραβίας.
Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η πληροφορία ότι, σύμφωνα με έναν από τους Ιρανούς αξιωματούχους, εξετάζεται η παρεμπόδιση των εργασιών αποκατάστασης, ώστε οι διακοπές επικοινωνιών να παραταθούν.
Πρόκειται για μια πιθανή μορφή ασύμμετρης πίεσης που θα μπορούσε να επιβαρύνει όχι μόνο τις περιφερειακές κυβερνήσεις, αλλά και μεγάλες αμερικανικές τεχνολογικές εταιρείες με επενδύσεις στην περιοχή.
Τρίτη απάντηση: Κυβερνοπόλεμος στις αμερικανικές υποδομές
Το τρίτο ενδεχόμενο αφορά τη χρήση ιρανικών κυβερνοδυνατοτήτων εναντίον αμερικανικών δικτύων και υποδομών.
Σε αντίθεση με τις συμβατικές στρατιωτικές επιχειρήσεις, οι κυβερνοεπιθέσεις μπορούν να προκαλέσουν οικονομικές και λειτουργικές διαταραχές χωρίς απαραίτητα να συνοδεύονται από άμεση στρατιωτική σύγκρουση.
Πιθανοί τομείς κινδύνου είναι τα δίκτυα επικοινωνιών, οι ενεργειακές εγκαταστάσεις, οι χρηματοοικονομικές υπηρεσίες και κρίσιμα πληροφοριακά συστήματα.
Το Ιράν έχει κατηγορηθεί στο παρελθόν για κυβερνοεπιθέσεις εναντίον αμερικανικών χρηματοπιστωτικών οργανισμών και άλλων επιχειρήσεων.
Η συγκεκριμένη διάσταση της αντιπαράθεσης απασχολεί ιδιαίτερα τις αμερικανικές υπηρεσίες ασφαλείας, καθώς ένα σοβαρό περιστατικό στον κυβερνοχώρο θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα στην οικονομία και στην καθημερινή λειτουργία κρίσιμων υπηρεσιών.
Πρέπει, ωστόσο, να διαχωρίζεται η δυνατότητα πραγματοποίησης κυβερνοεπιθέσεων από την ικανότητα πρόκλησης εκτεταμένων και μακροχρόνιων διακοπών.
εν έχουν όλες οι κυβερνοεπιχειρήσεις την ίδια αποτελεσματικότητα.
Η στρατηγική εξίσωση που προβληματίζει την Ουάσιγκτον
Το σημαντικότερο στοιχείο των τριών απαντήσεων είναι ότι παρουσιάζουν διαφορετικές μορφές άσκησης πίεσης.
Η στρατιωτική ισχύς των ΗΠΑ παραμένει συντριπτικά μεγαλύτερη από εκείνη του Ιράν σε πολλούς τομείς.
Ωστόσο, η Τεχεράνη μπορεί να επιδιώξει να αντισταθμίσει αυτή την ανισορροπία με ασύμμετρες επιλογές, οικονομική πίεση και γεωγραφική διασπορά των κινδύνων.
Αυτό δεν σημαίνει ότι το Ιράν έχει αποφασίσει να εφαρμόσει κάποιο από τις συγκεκριμένες απαντήσεις ούτε ότι θα μπορούσε να το πραγματοποιήσει χωρίς σοβαρές συνέπειες.
Σημαίνει, όμως, ότι ο σχεδιασμός μιας νέας αμερικανικής επίθεσης δεν μπορεί να περιορίζεται στον υπολογισμό των στόχων που θα πληγούν μέσα στην ιρανική επικράτεια.
Η κρίσιμη παράμετρος είναι το τίμημα της επόμενης ημέρας: στις ενεργειακές αγορές, στην ασφάλεια των αμερικανικών συμφερόντων και στη λειτουργία κρίσιμων υποδομών.
Η εμπειρία της σύγκρουσης έχει ήδη αποδείξει ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις μπορούν να προκαλέσουν αναταράξεις πολύ μεγαλύτερες από την αρχική γεωγραφική τους έκταση.
Η πιθανότητα συνδυασμού συμβατικών αντιποίνων, ενεργειακών πιέσεων και κυβερνοεπιχειρήσεων καθιστά ακόμη πιο περίπλοκη την εξίσωση της αποτροπής.
Και εδώ βρίσκεται το ουσιαστικό μήνυμα που προκύπτει από τα σενάρια των αμερικανικών υπηρεσιών: η δυνατότητα των ΗΠΑ να πλήξουν το Ιράν δεν εξασφαλίζει ότι μπορούν να ελέγξουν όλες τις συνέπειες μιας νέας πολεμικής κλιμάκωσης.
Η σύγκρουση θα μπορούσε να επεκταθεί σε πεδία όπου το οικονομικό και πολιτικό κόστος θα επηρέαζε όχι μόνο τους άμεσους αντιπάλους, αλλά και μεγάλο μέρος της διεθνούς κοινότητας.
Γι' αυτό η διπλωματική διέξοδος αποκτά ιδιαίτερη στρατηγική σημασία: όσο αυξάνονται τα διαθέσιμα μέσα αντιποίνων, τόσο δυσκολότερο γίνεται να παραμείνει ένας πόλεμος περιορισμένος.
www.bankingnews.gr
Από τον ενεργειακό στραγγαλισμό μέσω των Στενών του Hormuz μέχρι την επέκταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων εκτός Μέσης Ανατολής και τις κυβερνοεπιθέσεις σε κρίσιμες αμερικανικές υποδομές, η Τεχεράνη διαθέτει επιλογές που θα μπορούσαν να αυξήσουν δραματικά το κόστος μιας νέας πολεμικής κλιμάκωσης.
Η πιθανότητα νέων αμερικανικών στρατιωτικών επιθέσεων εναντίον του Ιράν προκαλεί αυξανόμενη ανησυχία στους μηχανισμούς ασφαλείας των ΗΠΑ, καθώς η Τεχεράνη θα μπορούσε να απαντήσει με μια πολυεπίπεδη στρατηγική αντιποίνων, μεταφέροντας το κόστος της σύγκρουσης πολύ πέρα από τα σύνορα της Μέσης Ανατολής.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Washington Post που επικαλείται ανώνυμο Αμερικανό αξιωματούχο, η CIA φέρεται να έχει εξετάσει τρεις απαντήσεις του Ιράν: αυστηρότερους περιορισμούς στη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Hormuz, επιθέσεις εναντίον αμερικανικών στόχων σε διάφορες περιοχές του κόσμου και κυβερνοεπιχειρήσεις κατά κρίσιμων υποδομών των ΗΠΑ.
Και τα τρία σκέλη απαντήσεων συμφωνούν με κινδύνους που έχουν εξετάσει αναλυτές ασφαλείας και με προειδοποιήσεις που έχουν διατυπωθεί από Ιρανούς αξιωματούχους.
Το κεντρικό στρατηγικό ζήτημα για την Ουάσιγκτον είναι ότι μια νέα επίθεση κατά του Ιράν δεν συνεπάγεται απαραίτητα μια περιορισμένη στρατιωτική αναμέτρηση, αλλά θα μπορούσε να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις με διεθνείς οικονομικές και γεωπολιτικές συνέπειες.
Πρώτη απάντηση: Τα Στενά του Hormuz ως στρατηγικό όπλο
Η πρώτη απάντηση αφορά την ενίσχυση των ιρανικών περιορισμών στη διέλευση εμπορικών πλοίων από τα Στενά του Hormuz.
Πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη, μέσω της οποίας διακινούνται τεράστιες ποσότητες πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου.
Η γεωγραφική θέση του Ιράν προσφέρει στην Τεχεράνη μια δυνατότητα άσκησης πίεσης που δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τη συμβατική στρατιωτική ισχύ της.
Η επιβολή αυστηρότερων περιορισμών στη ναυσιπλοΐα θα μπορούσε να επιδεινώσει την ενεργειακή αναστάτωση, να αυξήσει το κόστος μεταφοράς και ασφάλισης των φορτίων και να προκαλέσει νέες πιέσεις στις διεθνείς τιμές.
Οι συνέπειες δεν θα περιορίζονταν στις ΗΠΑ.
Η Ευρώπη, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και άλλες οικονομίες που εξαρτώνται από ενεργειακές εισαγωγές θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν σημαντικές επιβαρύνσεις.
Αυτό ακριβώς αποτελεί και το βασικό στοιχείο της ιρανικής γεωοικονομικής αποτροπής: η δυνατότητα μετατροπής μιας περιφερειακής στρατιωτικής σύγκρουσης σε διεθνή ενεργειακή κρίση.
Ωστόσο, μια τέτοια επιλογή θα είχε σοβαρό κόστος και για το ίδιο το Ιράν, καθώς θα μπορούσε να περιορίσει περαιτέρω τις εξαγωγές του και να επιδεινώσει την οικονομική του κατάσταση.
Δεύτερη απάντηση: Επέκταση των αντιποίνων πέρα από τη Μέση Ανατολή
Η δεύτερη απάντηση αφορά ενδεχόμενη διεύρυνση των ιρανικών επιχειρήσεων εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων και άλλων συμφερόντων εκτός της άμεσης περιοχής της σύγκρουσης.
Μια τέτοια εξέλιξη θα υποχρέωνε την Ουάσιγκτον να επανεξετάσει το επίπεδο προστασίας αμερικανικών δυνάμεων, διπλωματικών αποστολών και εγκαταστάσεων σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές.
Ήδη, σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters, Ιρανοί αξιωματούχοι είχαν αναφερθεί σε προετοιμασίες για ευρύτερη αντίδραση σε περίπτωση νέων μεγάλης κλίμακας αμερικανικών επιθέσεων.
Η στρατηγική σημασία μιας πιθανής διεύρυνσης βρίσκεται στο γεγονός ότι οι ΗΠΑ διαθέτουν παγκόσμιο δίκτυο στρατιωτικής παρουσίας και συνεργασιών, γεγονός που δημιουργεί πολλαπλές υποχρεώσεις ασφαλείας.
Παράλληλα, όμως, τυχόν επιθέσεις εναντίον στόχων σε τρίτα κράτη θα μπορούσαν να προκαλέσουν την εμπλοκή επιπλέον χωρών και να οδηγήσουν σε επικίνδυνη επέκταση του πολέμου.
Δεύτερη απάντηση: Τα υποθαλάσσια καλώδια του Περσικού Κόλπου
Μια ιδιαίτερα επικίνδυνη διάσταση του δεύτερου πλέγματος των ιρανικών αντιποίνων αφορά την πιθανότητα καταστροφής υποθαλάσσιων καλωδίων τηλεπικοινωνιών στον Περσικό Κόλπο και στα Στενά του Hormuz, με συνέπειες που θα μπορούσαν να επεκταθούν πολύ πέρα από το στρατιωτικό πεδίο.
Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα του Reuters στις 23 Οκτωβρίου, δύο ανώτεροι Ιρανοί αξιωματούχοι ασφαλείας υποστήριξαν ότι η Τεχεράνη έχει καταρτίσει συγκεκριμένα σχέδια για πλήγματα εναντίον υποθαλάσσιων δικτύων επικοινωνίας, εφόσον οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπολύσουν νέες επιθέσεις εναντίον της.
Η σημασία της απειλής είναι τεράστια για τις χώρες του Περσικού Κόλπου.
Τα υποθαλάσσια καλώδια μεταφέρουν δεδομένα ζωτικής σημασίας για τις τηλεπικοινωνίες, τις τραπεζικές συναλλαγές, τις επιχειρήσεις και τις υπηρεσίες υπολογιστικού νέφους.
Μια συντονισμένη διακοπή των συνδέσεων θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρές δυσλειτουργίες στα ψηφιακά δίκτυα του Κατάρ, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Μπαχρέιν, του Κουβέιτ και της Σαουδικής Αραβίας.
Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η πληροφορία ότι, σύμφωνα με έναν από τους Ιρανούς αξιωματούχους, εξετάζεται η παρεμπόδιση των εργασιών αποκατάστασης, ώστε οι διακοπές επικοινωνιών να παραταθούν.
Πρόκειται για μια πιθανή μορφή ασύμμετρης πίεσης που θα μπορούσε να επιβαρύνει όχι μόνο τις περιφερειακές κυβερνήσεις, αλλά και μεγάλες αμερικανικές τεχνολογικές εταιρείες με επενδύσεις στην περιοχή.
Τρίτη απάντηση: Κυβερνοπόλεμος στις αμερικανικές υποδομές
Το τρίτο ενδεχόμενο αφορά τη χρήση ιρανικών κυβερνοδυνατοτήτων εναντίον αμερικανικών δικτύων και υποδομών.
Σε αντίθεση με τις συμβατικές στρατιωτικές επιχειρήσεις, οι κυβερνοεπιθέσεις μπορούν να προκαλέσουν οικονομικές και λειτουργικές διαταραχές χωρίς απαραίτητα να συνοδεύονται από άμεση στρατιωτική σύγκρουση.
Πιθανοί τομείς κινδύνου είναι τα δίκτυα επικοινωνιών, οι ενεργειακές εγκαταστάσεις, οι χρηματοοικονομικές υπηρεσίες και κρίσιμα πληροφοριακά συστήματα.
Το Ιράν έχει κατηγορηθεί στο παρελθόν για κυβερνοεπιθέσεις εναντίον αμερικανικών χρηματοπιστωτικών οργανισμών και άλλων επιχειρήσεων.
Η συγκεκριμένη διάσταση της αντιπαράθεσης απασχολεί ιδιαίτερα τις αμερικανικές υπηρεσίες ασφαλείας, καθώς ένα σοβαρό περιστατικό στον κυβερνοχώρο θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα στην οικονομία και στην καθημερινή λειτουργία κρίσιμων υπηρεσιών.
Πρέπει, ωστόσο, να διαχωρίζεται η δυνατότητα πραγματοποίησης κυβερνοεπιθέσεων από την ικανότητα πρόκλησης εκτεταμένων και μακροχρόνιων διακοπών.
εν έχουν όλες οι κυβερνοεπιχειρήσεις την ίδια αποτελεσματικότητα.
Η στρατηγική εξίσωση που προβληματίζει την Ουάσιγκτον
Το σημαντικότερο στοιχείο των τριών απαντήσεων είναι ότι παρουσιάζουν διαφορετικές μορφές άσκησης πίεσης.
Η στρατιωτική ισχύς των ΗΠΑ παραμένει συντριπτικά μεγαλύτερη από εκείνη του Ιράν σε πολλούς τομείς.
Ωστόσο, η Τεχεράνη μπορεί να επιδιώξει να αντισταθμίσει αυτή την ανισορροπία με ασύμμετρες επιλογές, οικονομική πίεση και γεωγραφική διασπορά των κινδύνων.
Αυτό δεν σημαίνει ότι το Ιράν έχει αποφασίσει να εφαρμόσει κάποιο από τις συγκεκριμένες απαντήσεις ούτε ότι θα μπορούσε να το πραγματοποιήσει χωρίς σοβαρές συνέπειες.
Σημαίνει, όμως, ότι ο σχεδιασμός μιας νέας αμερικανικής επίθεσης δεν μπορεί να περιορίζεται στον υπολογισμό των στόχων που θα πληγούν μέσα στην ιρανική επικράτεια.
Η κρίσιμη παράμετρος είναι το τίμημα της επόμενης ημέρας: στις ενεργειακές αγορές, στην ασφάλεια των αμερικανικών συμφερόντων και στη λειτουργία κρίσιμων υποδομών.
Η εμπειρία της σύγκρουσης έχει ήδη αποδείξει ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις μπορούν να προκαλέσουν αναταράξεις πολύ μεγαλύτερες από την αρχική γεωγραφική τους έκταση.
Η πιθανότητα συνδυασμού συμβατικών αντιποίνων, ενεργειακών πιέσεων και κυβερνοεπιχειρήσεων καθιστά ακόμη πιο περίπλοκη την εξίσωση της αποτροπής.
Και εδώ βρίσκεται το ουσιαστικό μήνυμα που προκύπτει από τα σενάρια των αμερικανικών υπηρεσιών: η δυνατότητα των ΗΠΑ να πλήξουν το Ιράν δεν εξασφαλίζει ότι μπορούν να ελέγξουν όλες τις συνέπειες μιας νέας πολεμικής κλιμάκωσης.
Η σύγκρουση θα μπορούσε να επεκταθεί σε πεδία όπου το οικονομικό και πολιτικό κόστος θα επηρέαζε όχι μόνο τους άμεσους αντιπάλους, αλλά και μεγάλο μέρος της διεθνούς κοινότητας.
Γι' αυτό η διπλωματική διέξοδος αποκτά ιδιαίτερη στρατηγική σημασία: όσο αυξάνονται τα διαθέσιμα μέσα αντιποίνων, τόσο δυσκολότερο γίνεται να παραμείνει ένας πόλεμος περιορισμένος.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών