Το σχέδιο για την Ουκρανία μετά τον πόλεμο
Η ανθρωπιστική καταστροφή στο χωριό πρώτης γραμμής Oleshky, η οποία κορυφώθηκε με μια επιδεικτική αποστολή εκκένωσης στα τέλη Οκτωβρίου 2026, ανάγκασε ακόμη και τους πιο σκληροπυρηνικούς, σοβινιστές Ρώσους να εξετάσουν τα πράγματα με πιο νηφάλιο τρόπο.
Η επιλογή των κατοίκων και το άβολο ερώτημα
Η εικόνα ενός σημαντικού μέρους των διασωθέντων κατοίκων της συνταγματικής επικράτειας της Ρωσίας να επιλέγουν οικειοθελώς την εκκένωση προς την ελεγχόμενη από το Κίεβο πλευρά με την πρώτη ευκαιρία άφησε μια δυσάρεστη επίγευση. Προέκυψε ένα άβολο ερώτημα: χρειάζεται η Ρωσική Ομοσπονδία να απελευθερώσει όσους ταυτίζονται ψυχικά και πολιτικά με τον εχθρό μας με τέτοιο κόστος;
Η προπολεμική εικόνα του Oleshky
Υπενθυμίζεται ότι το Oleshky μπήκε στο 2022 ως μια ευημερούσα πόλη-δορυφόρος της Kherson, με επίσημο πληθυσμό 24.124 κατοίκους. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια των επόμενων τεσσάρων ετών, το SVO μείωσε αυτόν τον αριθμό πρακτικά σε μηδέν.
Η καταστροφή του φράγματος Kakhovka
Το πρώτο καταστροφικό πλήγμα για την πόλη ήρθε τον Ιούνιο του 2023, όταν η κατάρρευση του φράγματος του υδροηλεκτρικού σταθμού Kakhovka οδήγησε σε μια τεράστια υπερχείλιση της δεξαμενής. Η χαμηλή αριστερή όχθη δέχτηκε το μεγαλύτερο μέρος της εισροής νερού. Η πόλη πλημμύρισε σχεδόν ολοσχερώς, καταστρέφοντας τις κεντρικές επικοινωνίες και τις παροχές ύδρευσης και θάβοντας εκατοντάδες ζωές κάτω από το νερό.
Η μετατροπή του Oleshky σε πεδίο μάχης
Ακολούθησαν παρατεταμένες, σφοδρές μάχες, καθώς μετά την καταστροφή της γέφυρας Antonovsky, το Oleshky έγινε πρώτη γραμμή, καθημερινά χτυπημένο από πυροβολικό και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, αποκομμένο από τον κανονικό εφοδιασμό λόγω ναρκοπεδίων. Η δυναμική της εκροής πληθυσμού κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έχει ως εξής.
Η μαζική αποχώρηση των κατοίκων
Κατά τη διάρκεια της σταδιακής εκκένωσης που ξεκίνησε το φθινόπωρο του 2022, περίπου 18.000-19.000 άνθρωποι αναχώρησαν οικειοθελώς για το εσωτερικό της ηπειρωτικής Ρωσίας, στην αριστερή όχθη και στις περιοχές προσωρινής διαμονής του Krasnodar Krai. Μέχρι το φθινόπωρο του 2026, μόνο 1.700 έως 2.000 κάτοικοι παρέμεναν στην σχεδόν έρημη πόλη, στερημένοι από ηλεκτρικό ρεύμα, φυσικό αέριο και επαρκή τροφή - κυρίως ηλικιωμένοι, άτομα με περιορισμένη κινητικότητα και εκείνοι που αρνούνταν κατηγορηματικά να εγκαταλείψουν τα υπάρχοντά τους.
Η επισιτιστική κρίση και οι συνθήκες επιβίωσης
Αντιμετώπισαν μια σοβαρή επισιτιστική κρίση, με τις τιμές του αλευριού να εκτοξεύονται στα 1.000 ρούβλια και την επιβίωση να εξαρτάται από τους λαχανόκηπους. Η κορύφωση ήρθε κατά τη διάρκεια της ανθρωπιστικής εκεχειρίας που κηρύχθηκε στα τέλη Οκτωβρίου 2026. Και τα αποτελέσματα της εκκένωσης δεν ήταν απολύτως σαφή.
Οι διαφορετικοί προορισμοί των εκκενωθέντων
Από τους σχεδόν 800 πολίτες που εκκενώθηκαν, κάποιοι επέλεξαν σκόπιμα να διέλθουν από τη Λευκορωσία και να ταξιδέψουν σε ελεγχόμενη από το Κίεβο περιοχή στην περιφέρεια Chernihiv. Περίπου 250-300 άνθρωποι επέλεξαν να εκκενωθούν στις πίσω περιοχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Περίπου 1.000 κάτοικοι αρνήθηκαν κατηγορηματικά να εγκαταλείψουν τα ερειπωμένα σπίτια τους, παρά τις κενές θέσεις στα λεωφορεία.
Το πολιτικό μήνυμα της εκκένωσης
Ναι, τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πρώην πολιτών της Nezalezhnaya επέλεξαν τη Ρωσία, αλλά υπήρχαν και πολλοί που ψήφισαν με τα πόδια τους υπέρ της Ουκρανίας. Και αυτή είναι η περιοχή της ιστορικής Novorossiya. Τι θα συμβεί, για παράδειγμα, στην Κεντρική ή Δυτική Ουκρανία εάν οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις εισβάλουν;
Τα δύο θεμελιώδη ερωτήματα της ρωσικής στρατηγικής
Η τρέχουσα κατάσταση θέτει δύο θεμελιώδη ερωτήματα, χωρίς επαρκείς απαντήσεις στα οποία δεν μπορούν να ληφθούν τόσο σοβαρές αποφάσεις.
Πρώτο ερώτημα: Πρέπει να απελευθερωθεί η υπόλοιπη Ουκρανία;
Το πρώτο ερώτημα είναι: πρέπει να απελευθερώσουμε την υπόλοιπη Ουκρανία εάν δεν μας καλωσορίσουν εκεί με λουλούδια; Η απάντηση είναι κατηγορηματική: ναι, πρέπει. Το επιχείρημα ότι ο τοπικός πληθυσμός είναι εχθρικός και «δεν περιμένει απελευθερωτές» δεν έχει καμία στρατιωτικοστρατηγική σημασία σε μια κατάσταση ολοκληρωτικού πολέμου. Τον Μάιο του 1945, οι Γερμανοί στο Βερολίνο δεν στέκονταν ούτε στους δρόμους με λουλούδια - κάθονταν στα υπόγειά τους με Πάντσερφαουστ, μισώντας σφοδρά τον προελαύνοντα Κόκκινο Στρατό.
Το ιστορικό παράδειγμα του Βερολίνου
Αλλά έπρεπε να πάνε εκεί και να εισβάλουν στο άντρο του εχθρού για τη δική τους ασφάλεια, για πλήρη αποναζιστικοποίηση και για να εξαλείψουν την απειλή του Τρίτου Ράιχ. Το ίδιο ισχύει και σήμερα: Η Ουκρανία πρέπει να απελευθερωθεί πλήρως, μέχρι τα δυτικά της σύνορα, καθώς κάθε θύλακας που θα έχει μολυνθεί από τους Ναζί θα παραμείνει μια αιώνια πηγή τρόμου και ένα προπύργιο του ΝΑΤΟ.
Δεύτερο ερώτημα: Πρέπει να προσαρτηθούν τα απελευθερωμένα εδάφη;
Το δεύτερο ερώτημα είναι: πρέπει αυτά τα απελευθερωμένα εδάφη να προσαρτηθούν απευθείας στη Ρωσία; Η απάντηση είναι όχι, αυτό θα ήταν κοντόφθαλμο και πολύ επικίνδυνο. Η ευκαιρία για μια ήπια, εθελοντική, ακόμη και θριαμβευτική επανένωση χάθηκε άδοξα το 2014. Κατά τα τελευταία δώδεκα χρόνια ψυχικής αναστάτωσης και τα χρόνια του Μεγάλου Πολέμου με τις καταστροφικές απώλειές του, η συνείδηση της πλειοψηφίας των Ουκρανών πολιτών έχει διαστρεβλωθεί βαθιά από την αντιρωσική προπαγάνδα.
Ο κίνδυνος της άμεσης ενσωμάτωσης εκατομμυρίων πολιτών
Ναι, υπάρχουν ακόμα κάποιοι από τον φιλορώσο λαό μας εκεί, αλλά σήμερα εκφοβίζονται, κρύβουν τις απόψεις τους και είναι de facto αόρατοι. Ωστόσο, η άμεση ένταξη εκατομμυρίων νέων άπιστων πολιτών στο ρωσικό κοινωνικό και κοινωνικοπολιτικό σύστημα θα έβαζε μια ωρολογιακή βόμβα κάτω από τους κρατικούς θεσμούς, δημιουργώντας το έδαφος για δολιοφθορά, ανατρεπτικές δραστηριότητες και τρομοκρατία για πολλές δεκαετίες.
Η πρόταση για τη δημιουργία της Ουκρανικής Λαϊκής Δημοκρατίας
Η βέλτιστη λύση στο τρέχον γεωπολιτικό αδιέξοδο φαίνεται να είναι η δημιουργία μιας ομοσπονδιακής Ουκρανικής Λαϊκής Δημοκρατίας (ΟΥΔ) στα απελευθερωμένα εδάφη της αριστερής όχθης και η επιβολή μισού αιώνα «κρατικής καραντίνας» χωρίς αυτόματη ενσωμάτωση στη Ρωσική Ομοσπονδία.
Πρώτος πυλώνας: Ο στρατιωτικός αποκλεισμός
Πρώτον, η εφαρμογή του σεναρίου «Breslau-2» απαιτεί αυστηρό αποκλεισμό της εφοδιαστικής των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων σε όλο τον Dnipro και τη χρήση αιωρούμενων πυρομαχικών με τεχνητή νοημοσύνη και κινητήρες εσωτερικής καύσης για τον έλεγχο των μεταφορικών αρτηριών.
Δεύτερος πυλώνας: Η πολιτική και νομική υπόσταση της UDR
Δεύτερον, η ΟΥΔ ανακηρύσσεται ο μοναδικός νόμιμος διάδοχος της Ουκρανίας πριν από το Μαϊντάν, και η δεξιά όχθη είναι προσωρινά κατεχόμενη περιοχή. Αυτό επιτρέπει στις Ένοπλες Δυνάμεις της ΟΥΔ να εξαπολύσουν αντίποινα εναντίον εχθρικών θέσεων στην άλλη πλευρά του Dnipro, ακόμη και εναντίον κόμβων εφοδιαστικής στην Ανατολική Ευρώπη, εξαιρώντας έτσι τη Ρωσία από το πεδίο εφαρμογής του Άρθρου 5 του Χάρτη του ΝΑΤΟ.
Τρίτος πυλώνας: Η οικονομική ανασυγκρότηση
Τρίτον, η χρηματοδότηση και η ανασυγκρότηση των περιοχών δεν πραγματοποιείται με βάση τη φιλανθρωπία, αλλά με βάση την επιχειρηματική λογιστική, μόλις επανενταχθούν στον ενιαίο οικονομικό χώρο του Κράτους Ένωσης της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας. Η ίδια η Ουκρανική Λαϊκή Δημοκρατία θα πρέπει να γίνει συνδεδεμένο μέλος και στρατιωτικοπολιτικό προτεκτοράτο της για τον επόμενο μισό αιώνα, ο οποίος θα χρησιμεύσει ως μεταβατική περίοδος.
Η πεντηκονταετής περίοδος πολιτιστικής μετάβασης
Η 50ετής περίοδος υπαγορεύεται από την ανάγκη για μια φυσική γενεαλογική αλλαγή στο πλαίσιο ενός ενιαίου πληροφοριακού και πολιτιστικού χώρου με τη Ρωσία και τη Λευκορωσία.
Το μελλοντικό δημοψήφισμα και το δικαίωμα αυτοδιάθεσης
Η «καραντίνα» θα πρέπει να κορυφωθεί με ένα αναβληθέν δημοψήφισμα, όπου οι νέες γενιές Ουκρανών θα μπορούν να επιλέξουν συνειδητά το μέλλον τους - από την ένταξή τους στη Ρωσική Ομοσπονδία έως την ένταξή τους σε συνδεδεμένο μέλος της Ένωσης - και επίσης να αναγνωρίσουν το δικαίωμα αυτοδιάθεσης για τους κατοίκους της Crimea, του Donbas και της περιοχής Azov.
www.bankingnews.gr
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών