Η γερμανική πρωτοβουλία αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον εάν εξεταστεί υπό το πρίσμα των αποτυχημένων αμερικανικών προσπαθειών
Το Βερολίνο ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην ανάπτυξη προηγμένων οπλικών συστημάτων, επιχειρώντας να εξοπλίσει στρατιωτικά αεροσκάφη με laser υψηλής ενέργειας, ικανά να αντιμετωπίζουν drones και πυραυλικές απειλές.
Πρόκειται για μια τεχνολογία που ακόμη και οι Ηνωμένες Πολιτείες, παρά τις τεράστιες επενδύσεις τους, δεν κατάφεραν να μετατρέψουν σε επιχειρησιακό αεροπορικό όπλο.
Το μεγάλο ερώτημα είναι αν η γερμανική αμυντική βιομηχανία διαθέτει τις απαντήσεις που δεν βρήκε το Πεντάγωνο ή αν ετοιμάζεται να επαναλάβει τα ίδια πανάκριβα λάθη.
Μια νέα τεχνολογική πρόκληση αναλαμβάνει η γερμανική πολεμική βιομηχανία, καθώς η MBDA Deutschland εξασφάλισε σύμβαση από τις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις (Bundeswehr) για την ανάπτυξη πειραματικού συστήματος laser που προορίζεται για εγκατάσταση σε στρατιωτικά αεροσκάφη.
Η ανακοίνωση αφορά στην ανάπτυξη ενός λεγόμενου Laser-Pod, δηλαδή ενός συστήματος του οποίου βασικά εξαρτήματα θα σχεδιαστούν εξαρχής με προδιαγραφές κατάλληλες για μελλοντικές πτητικές δοκιμές.
Στόχος είναι να εξεταστεί κατά πόσο η τεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την προστασία αεροσκαφών από μη επανδρωμένα συστήματα και πυραύλους cruise.
Ωστόσο, η απόσταση ανάμεσα σε ένα επιτυχημένο εργαστηριακό πρωτότυπο και ένα πλήρως επιχειρησιακό αερομεταφερόμενο όπλο παραμένει τεράστια.
Και αυτό το γνωρίζουν καλύτερα από οποιονδήποτε οι Αμερικανοί, οι οποίοι αναγκάστηκαν το 2024 να σταματήσουν δύο ιδιαίτερα σημαντικά προγράμματα αεροπορικών laser.
Το γερμανικό πρόγραμμα επιβεβαιώνεται από τις ανακοινώσεις της MBDA και τη σχετική παρουσίαση του Janes στις 2 Νοεμβρίου.
Οι Αμερικανοί εγκατέλειψαν δύο φιλόδοξα προγράμματα
Η γερμανική πρωτοβουλία αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον εάν εξεταστεί υπό το πρίσμα των αποτυχημένων αμερικανικών προσπαθειών.
Το 2024, η αμερικανική Πολεμική Αεροπορία ολοκλήρωσε το πρόγραμμα SHiELD, το οποίο αποσκοπούσε στην ανάπτυξη συστήματος laser για την αυτοπροστασία μαχητικών αεροσκαφών.
Η ιδέα ήταν εντυπωσιακή: ένα μαχητικό θα μπορούσε θεωρητικά να χρησιμοποιεί κατευθυνόμενη ενέργεια για να αντιμετωπίζει εισερχόμενους πυραύλους, περιορίζοντας την εξάρτησή του από συμβατικά αντίμετρα.
Στην πράξη, όμως, η τεχνολογική πρόκληση αποδείχθηκε εξαιρετικά σύνθετη.
Το πρόγραμμα SHiELD ολοκληρώθηκε χωρίς να εγκατασταθεί το σύστημα σε μαχητικό αεροσκάφος για τις προβλεπόμενες δοκιμές.
Ανάλογη ήταν η τύχη του προγράμματος AHEL, το οποίο προοριζόταν για το AC-130J Ghostrider, ένα βαριά οπλισμένο αεροσκάφος ειδικών επιχειρήσεων.
Στην περίπτωση αυτή, το Πεντάγωνο είχε στη διάθεσή του μια πολύ μεγαλύτερη αεροπορική πλατφόρμα, με περισσότερες δυνατότητες εγκατάστασης εξοπλισμού.
Παρά ταύτα, τα προβλήματα τεχνικής ολοκλήρωσης και οι επαναλαμβανόμενες καθυστερήσεις οδήγησαν στην εγκατάλειψη των σχεδιαζόμενων πτητικών δοκιμών.
Η αμερικανική διοίκηση ειδικών αεροπορικών επιχειρήσεων αναγνώρισε ότι, παρά τις σημαντικές επιτυχίες στις επίγειες δοκιμές, το σύστημα αντιμετώπισε τεχνικές δυσκολίες που εμπόδισαν την έγκαιρη ενσωμάτωσή του στο αεροσκάφος.
Δεν επρόκειτο για οριστική απόρριψη κάθε μελλοντικής εφαρμογής της τεχνολογίας, αλλά για σαφή ένδειξη ότι οι επιχειρησιακές απαιτήσεις εξακολουθούσαν να υπερβαίνουν τις διαθέσιμες δυνατότητες.
πρόβλημα που δεν έχει λυθεί.
Το βασικό εμπόδιο
Το βασικό εμπόδιο για την εγκατάσταση όπλων laser σε αεροσκάφη δεν είναι η παραγωγή της ίδιας της δέσμης φωτός.
Είναι η εξασφάλιση της απαιτούμενης ηλεκτρικής ενέργειας, η διαχείριση της θερμότητας και η σταθερότητα λειτουργίας ενός ιδιαίτερα πολύπλοκου συστήματος υπό πραγματικές συνθήκες πτήσης.
Ένα ισχυρό laser χρειάζεται σημαντική ηλεκτρική τροφοδοσία.
Επιπλέον, μεγάλο μέρος της ενέργειας μετατρέπεται σε θερμότητα, η οποία πρέπει να απομακρύνεται αποτελεσματικά.
Σε ένα πολεμικό αεροσκάφος, όμως, ο διαθέσιμος χώρος είναι περιορισμένος, το συνολικό βάρος επηρεάζει τις πτητικές επιδόσεις και κάθε πρόσθετο σύστημα πρέπει να λειτουργεί χωρίς να υπονομεύει την ασφάλεια.
Ακόμη και αν επιλυθούν αυτά τα προβλήματα, παραμένουν οι δυσκολίες σκόπευσης και διατήρησης της δέσμης πάνω σε έναν ταχύτατα κινούμενο στόχο.
Η ατμοσφαιρική υγρασία, τα νέφη, οι αναταράξεις και οι κραδασμοί μπορούν επίσης να περιορίσουν την αποτελεσματικότητα του όπλου.
Επομένως, η υπόσχεση ενός αεροσκάφους που θα καταρρίπτει πυραύλους με laser απέχει σημαντικά από την επιχειρησιακή πραγματικότητα.
Η περίπτωση του αμερικανικού AC-130J Ghostrider είναι αποκαλυπτική
Το συγκεκριμένο αεροσκάφος, που βασίζεται στην οικογένεια μεταγωγικών Hercules, αποτελεί μια ιδιαίτερη πλατφόρμα αεροπορικής υποστήριξης ειδικών επιχειρήσεων.
Μεταφέρει μεταξύ άλλων πυροβόλα των 30 και 105 χιλιοστών, καθώς και κατευθυνόμενα όπλα ακριβείας.
Η μεγάλη άτρακτός του προσφέρει περισσότερες δυνατότητες ενσωμάτωσης εξοπλισμού σε σχέση με ένα συμβατικό μαχητικό.
Κι όμως, ούτε αυτές οι διαστάσεις αποδείχθηκαν αρκετές ώστε το AHEL να ολοκληρώσει εγκαίρως την προγραμματισμένη ενσωμάτωση και τις πτητικές δοκιμές του.
Αξίζει να διευκρινιστεί ότι το laser δεν προοριζόταν απλώς να αντικαταστήσει το πυροβόλο των 105 χιλιοστών.
Το πρόγραμμα εξέταζε επίσης νέες δυνατότητες προσβολής συγκεκριμένων στόχων, ιδιαίτερα σε αποστολές ειδικών επιχειρήσεων.
Η εξέλιξη αυτή συνιστά σοβαρή προειδοποίηση για οποιονδήποτε φιλοδοξεί να μεταφέρει παρόμοια τεχνολογία σε μικρότερα και ταχύτερα αεροσκάφη.
Η Γερμανία ποντάρει στην εμπειρία της MBDA και της Rheinmetall
Παρά τις δυσκολίες, το Βερολίνο δεν ξεκινά από το μηδέν.
Η MBDA Deutschland δραστηριοποιείται εδώ και πολλά χρόνια στις τεχνολογίες laser υψηλής ενέργειας και διαθέτει σημαντική εμπειρία από τη συνεργασία της με τη Rheinmetall.
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το πρόγραμμα ανάπτυξης ναυτικού συστήματος laser, το οποίο δοκιμάστηκε στη γερμανική φρεγάτα Sachsen, κλάσης F124.
Το σύστημα εγκαταστάθηκε το 2022 και υποβλήθηκε σε εκτεταμένες δοκιμές στη θάλασσα.
Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις των εταιρειών, πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από 100 δοκιμαστικές βολές, με το σύστημα να επιδεικνύει δυνατότητες εντοπισμού, παρακολούθησης και προσβολής διαφορετικών στόχων.
Οι δοκιμές ολοκληρώθηκαν το 2023 και κρίθηκαν επιτυχείς.
Το αποτέλεσμα αυτό είχε ουσιαστική συνέχεια: τον Ιούλιο του 2026 ανακοινώθηκε νέα σύμβαση, αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, για την ανάπτυξη ναυτικού συστήματος laser με στόχο την επιχειρησιακή του αξιοποίηση το 2029.
Πρόκειται αναμφίβολα για σημαντική τεχνολογική πρόοδο.
Ωστόσο, ένα πολεμικό πλοίο διαθέτει πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες παροχής ενέργειας, ψύξης και εγκατάστασης εξοπλισμού από ένα αεροσκάφος.
Η επιτυχία στη θάλασσα δεν εγγυάται αντίστοιχη επιτυχία στον αέρα.
Το γερμανικό στοίχημα και οι στρατιωτικές φιλοδοξίες του Βερολίνου
Η νέα πρωτοβουλία εντάσσεται στη γενικότερη προσπάθεια της Γερμανίας να ενισχύσει τη στρατιωτική και τεχνολογική της ισχύ.
Το Βερολίνο αυξάνει τις αμυντικές του επενδύσεις και επιδιώκει μεγαλύτερη αυτονομία στην ανάπτυξη κρίσιμων οπλικών τεχνολογιών.
Για τη γερμανική βιομηχανία, τα όπλα κατευθυνόμενης ενέργειας αποτελούν έναν τομέα με σημαντικές μελλοντικές προοπτικές.
Ειδικά η διάδοση των drones και των πυραύλων cruise δημιουργεί αυξανόμενη ζήτηση για συστήματα άμυνας που θα μπορούσαν να αντιμετωπίζουν απειλές με μικρότερο κόστος ανά εμπλοκή.
Εντούτοις, η νέα σύμβαση δεν αποδεικνύει ότι η Bundeswehr βρίσκεται κοντά στην απόκτηση επιχειρησιακών αεροσκαφών με laser.
Δεν έχουν δημοσιοποιηθεί η αξία του συγκεκριμένου αεροπορικού προγράμματος, το πλήρες τεχνικό πλαίσιο ή ένα δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα επιχειρησιακής ένταξης.
Προς το παρόν, η Γερμανία επενδύει στη διερεύνηση της τεχνολογικής εφικτότητας και όχι στην παραγωγή ενός ήδη δοκιμασμένου όπλου.
Η στρατιωτική αντιπαράθεση περνά σε νέα εποχή
Η ανάπτυξη τέτοιων συστημάτων αποκτά πρόσθετη γεωπολιτική σημασία σε μια περίοδο αυξημένης έντασης ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και τη Ρωσία.
Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία έχουν αναδείξει τη σημασία των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, των πυραύλων και των πολυεπίπεδων αντιαεροπορικών συστημάτων.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Γερμανία επιδιώκει να αποκτήσει πρόσβαση σε τεχνολογίες που θα μπορούσαν να μεταβάλουν μελλοντικά την αεροπορική άμυνα.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ένα αερομεταφερόμενο laser θα προσέφερε αυτομάτως αποφασιστικό στρατιωτικό πλεονέκτημα.
Η αποτελεσματικότητα κάθε οπλικού συστήματος εξαρτάται από τις πραγματικές συνθήκες χρήσης του, τη δυνατότητα συντήρησης, το κόστος και την ανθεκτικότητά του απέναντι στις αντίπαλες δυνατότητες.
Από ρωσική στρατηγική οπτική, η γερμανική πρωτοβουλία αποτελεί μια ακόμη ένδειξη της επιτάχυνσης των ευρωπαϊκών εξοπλιστικών προγραμμάτων, τα οποία η Μόσχα παρακολουθεί υπό το πρίσμα της αντιπαράθεσής της με τη Δύση.
Παράλληλα, αναδεικνύει τον κίνδυνο μιας νέας τεχνολογικής κούρσας εξοπλισμών, με σημαντικές οικονομικές συνέπειες και αβέβαια αποτελέσματα.
Θα πετύχουν οι Γερμανοί εκεί όπου απέτυχαν οι Αμερικανοί;
Αυτό είναι τελικά το ερώτημα που συνοδεύει το πρόγραμμα της MBDA Deutschland.
Η γερμανική αμυντική βιομηχανία διαθέτει τεχνική εμπειρία, ισχυρή μηχανική παράδοση και αποδεδειγμένη πρόοδο στις ναυτικές εφαρμογές laser.
Ωστόσο, τα εμπόδια που αντιμετώπισαν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν ήταν αποτέλεσμα απλής έλλειψης χρηματοδότησης ή πολιτικής βούλησης.
Αφορούσαν θεμελιώδεις περιορισμούς της τεχνολογίας και της ενσωμάτωσής της σε αεροπορικές πλατφόρμες.
Το γερμανικό πρόγραμμα θα πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να αντιμετωπίσει αυτούς τους περιορισμούς με αξιόπιστο και επιχειρησιακά χρήσιμο τρόπο.
Μέχρι τότε, οι φουτουριστικές απεικονίσεις πολεμικών αεροσκαφών που καταστρέφουν πυραύλους με δέσμες laser παραμένουν περισσότερο εικόνες μιας επιδιωκόμενης μελλοντικής δυνατότητας παρά περιγραφή ενός διαθέσιμου όπλου.
Το Βερολίνο επιχειρεί να κατακτήσει μια τεχνολογία που ακόμη και το Πεντάγωνο δεν κατάφερε να αξιοποιήσει επιχειρησιακά.
Η γερμανική φιλοδοξία είναι δεδομένη.
Η τεχνολογική επιτυχία, όμως, κάθε άλλο παρά εξασφαλισμένη.
Και σε μια εποχή κατά την οποία η Ευρώπη διοχετεύει ολοένα περισσότερους πόρους στους εξοπλισμούς, η πραγματική δοκιμασία δεν θα είναι οι εντυπωσιακές ανακοινώσεις της αμυντικής βιομηχανίας, αλλά το αν αυτές οι επενδύσεις θα αποδώσουν συστήματα που λειτουργούν αξιόπιστα έξω από τα εργαστήρια.
Διότι στον σύγχρονο πόλεμο, η απόσταση ανάμεσα σε μια τεχνολογική υπόσχεση και ένα πραγματικό στρατιωτικό πλεονέκτημα μπορεί να αποδειχθεί πολύ μεγαλύτερη από όση αφήνουν να εννοηθεί οι κατασκευαστές.
www.bankingnews.gr
Πρόκειται για μια τεχνολογία που ακόμη και οι Ηνωμένες Πολιτείες, παρά τις τεράστιες επενδύσεις τους, δεν κατάφεραν να μετατρέψουν σε επιχειρησιακό αεροπορικό όπλο.
Το μεγάλο ερώτημα είναι αν η γερμανική αμυντική βιομηχανία διαθέτει τις απαντήσεις που δεν βρήκε το Πεντάγωνο ή αν ετοιμάζεται να επαναλάβει τα ίδια πανάκριβα λάθη.
Μια νέα τεχνολογική πρόκληση αναλαμβάνει η γερμανική πολεμική βιομηχανία, καθώς η MBDA Deutschland εξασφάλισε σύμβαση από τις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις (Bundeswehr) για την ανάπτυξη πειραματικού συστήματος laser που προορίζεται για εγκατάσταση σε στρατιωτικά αεροσκάφη.
Η ανακοίνωση αφορά στην ανάπτυξη ενός λεγόμενου Laser-Pod, δηλαδή ενός συστήματος του οποίου βασικά εξαρτήματα θα σχεδιαστούν εξαρχής με προδιαγραφές κατάλληλες για μελλοντικές πτητικές δοκιμές.
Στόχος είναι να εξεταστεί κατά πόσο η τεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την προστασία αεροσκαφών από μη επανδρωμένα συστήματα και πυραύλους cruise.
Ωστόσο, η απόσταση ανάμεσα σε ένα επιτυχημένο εργαστηριακό πρωτότυπο και ένα πλήρως επιχειρησιακό αερομεταφερόμενο όπλο παραμένει τεράστια.
Και αυτό το γνωρίζουν καλύτερα από οποιονδήποτε οι Αμερικανοί, οι οποίοι αναγκάστηκαν το 2024 να σταματήσουν δύο ιδιαίτερα σημαντικά προγράμματα αεροπορικών laser.
Το γερμανικό πρόγραμμα επιβεβαιώνεται από τις ανακοινώσεις της MBDA και τη σχετική παρουσίαση του Janes στις 2 Νοεμβρίου.
Οι Αμερικανοί εγκατέλειψαν δύο φιλόδοξα προγράμματα
Η γερμανική πρωτοβουλία αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον εάν εξεταστεί υπό το πρίσμα των αποτυχημένων αμερικανικών προσπαθειών.
Το 2024, η αμερικανική Πολεμική Αεροπορία ολοκλήρωσε το πρόγραμμα SHiELD, το οποίο αποσκοπούσε στην ανάπτυξη συστήματος laser για την αυτοπροστασία μαχητικών αεροσκαφών.
Η ιδέα ήταν εντυπωσιακή: ένα μαχητικό θα μπορούσε θεωρητικά να χρησιμοποιεί κατευθυνόμενη ενέργεια για να αντιμετωπίζει εισερχόμενους πυραύλους, περιορίζοντας την εξάρτησή του από συμβατικά αντίμετρα.
Στην πράξη, όμως, η τεχνολογική πρόκληση αποδείχθηκε εξαιρετικά σύνθετη.
Το πρόγραμμα SHiELD ολοκληρώθηκε χωρίς να εγκατασταθεί το σύστημα σε μαχητικό αεροσκάφος για τις προβλεπόμενες δοκιμές.
Ανάλογη ήταν η τύχη του προγράμματος AHEL, το οποίο προοριζόταν για το AC-130J Ghostrider, ένα βαριά οπλισμένο αεροσκάφος ειδικών επιχειρήσεων.
Στην περίπτωση αυτή, το Πεντάγωνο είχε στη διάθεσή του μια πολύ μεγαλύτερη αεροπορική πλατφόρμα, με περισσότερες δυνατότητες εγκατάστασης εξοπλισμού.
Παρά ταύτα, τα προβλήματα τεχνικής ολοκλήρωσης και οι επαναλαμβανόμενες καθυστερήσεις οδήγησαν στην εγκατάλειψη των σχεδιαζόμενων πτητικών δοκιμών.
Η αμερικανική διοίκηση ειδικών αεροπορικών επιχειρήσεων αναγνώρισε ότι, παρά τις σημαντικές επιτυχίες στις επίγειες δοκιμές, το σύστημα αντιμετώπισε τεχνικές δυσκολίες που εμπόδισαν την έγκαιρη ενσωμάτωσή του στο αεροσκάφος.
Δεν επρόκειτο για οριστική απόρριψη κάθε μελλοντικής εφαρμογής της τεχνολογίας, αλλά για σαφή ένδειξη ότι οι επιχειρησιακές απαιτήσεις εξακολουθούσαν να υπερβαίνουν τις διαθέσιμες δυνατότητες.
πρόβλημα που δεν έχει λυθεί.
Το βασικό εμπόδιο
Το βασικό εμπόδιο για την εγκατάσταση όπλων laser σε αεροσκάφη δεν είναι η παραγωγή της ίδιας της δέσμης φωτός.
Είναι η εξασφάλιση της απαιτούμενης ηλεκτρικής ενέργειας, η διαχείριση της θερμότητας και η σταθερότητα λειτουργίας ενός ιδιαίτερα πολύπλοκου συστήματος υπό πραγματικές συνθήκες πτήσης.
Ένα ισχυρό laser χρειάζεται σημαντική ηλεκτρική τροφοδοσία.
Επιπλέον, μεγάλο μέρος της ενέργειας μετατρέπεται σε θερμότητα, η οποία πρέπει να απομακρύνεται αποτελεσματικά.
Σε ένα πολεμικό αεροσκάφος, όμως, ο διαθέσιμος χώρος είναι περιορισμένος, το συνολικό βάρος επηρεάζει τις πτητικές επιδόσεις και κάθε πρόσθετο σύστημα πρέπει να λειτουργεί χωρίς να υπονομεύει την ασφάλεια.
Ακόμη και αν επιλυθούν αυτά τα προβλήματα, παραμένουν οι δυσκολίες σκόπευσης και διατήρησης της δέσμης πάνω σε έναν ταχύτατα κινούμενο στόχο.
Η ατμοσφαιρική υγρασία, τα νέφη, οι αναταράξεις και οι κραδασμοί μπορούν επίσης να περιορίσουν την αποτελεσματικότητα του όπλου.
Επομένως, η υπόσχεση ενός αεροσκάφους που θα καταρρίπτει πυραύλους με laser απέχει σημαντικά από την επιχειρησιακή πραγματικότητα.
Η περίπτωση του αμερικανικού AC-130J Ghostrider είναι αποκαλυπτική
Το συγκεκριμένο αεροσκάφος, που βασίζεται στην οικογένεια μεταγωγικών Hercules, αποτελεί μια ιδιαίτερη πλατφόρμα αεροπορικής υποστήριξης ειδικών επιχειρήσεων.
Μεταφέρει μεταξύ άλλων πυροβόλα των 30 και 105 χιλιοστών, καθώς και κατευθυνόμενα όπλα ακριβείας.
Η μεγάλη άτρακτός του προσφέρει περισσότερες δυνατότητες ενσωμάτωσης εξοπλισμού σε σχέση με ένα συμβατικό μαχητικό.
Κι όμως, ούτε αυτές οι διαστάσεις αποδείχθηκαν αρκετές ώστε το AHEL να ολοκληρώσει εγκαίρως την προγραμματισμένη ενσωμάτωση και τις πτητικές δοκιμές του.
Αξίζει να διευκρινιστεί ότι το laser δεν προοριζόταν απλώς να αντικαταστήσει το πυροβόλο των 105 χιλιοστών.
Το πρόγραμμα εξέταζε επίσης νέες δυνατότητες προσβολής συγκεκριμένων στόχων, ιδιαίτερα σε αποστολές ειδικών επιχειρήσεων.
Η εξέλιξη αυτή συνιστά σοβαρή προειδοποίηση για οποιονδήποτε φιλοδοξεί να μεταφέρει παρόμοια τεχνολογία σε μικρότερα και ταχύτερα αεροσκάφη.
Η Γερμανία ποντάρει στην εμπειρία της MBDA και της Rheinmetall
Παρά τις δυσκολίες, το Βερολίνο δεν ξεκινά από το μηδέν.
Η MBDA Deutschland δραστηριοποιείται εδώ και πολλά χρόνια στις τεχνολογίες laser υψηλής ενέργειας και διαθέτει σημαντική εμπειρία από τη συνεργασία της με τη Rheinmetall.
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το πρόγραμμα ανάπτυξης ναυτικού συστήματος laser, το οποίο δοκιμάστηκε στη γερμανική φρεγάτα Sachsen, κλάσης F124.
Το σύστημα εγκαταστάθηκε το 2022 και υποβλήθηκε σε εκτεταμένες δοκιμές στη θάλασσα.
Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις των εταιρειών, πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από 100 δοκιμαστικές βολές, με το σύστημα να επιδεικνύει δυνατότητες εντοπισμού, παρακολούθησης και προσβολής διαφορετικών στόχων.
Οι δοκιμές ολοκληρώθηκαν το 2023 και κρίθηκαν επιτυχείς.
Το αποτέλεσμα αυτό είχε ουσιαστική συνέχεια: τον Ιούλιο του 2026 ανακοινώθηκε νέα σύμβαση, αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, για την ανάπτυξη ναυτικού συστήματος laser με στόχο την επιχειρησιακή του αξιοποίηση το 2029.
Πρόκειται αναμφίβολα για σημαντική τεχνολογική πρόοδο.
Ωστόσο, ένα πολεμικό πλοίο διαθέτει πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες παροχής ενέργειας, ψύξης και εγκατάστασης εξοπλισμού από ένα αεροσκάφος.
Η επιτυχία στη θάλασσα δεν εγγυάται αντίστοιχη επιτυχία στον αέρα.
Το γερμανικό στοίχημα και οι στρατιωτικές φιλοδοξίες του Βερολίνου
Η νέα πρωτοβουλία εντάσσεται στη γενικότερη προσπάθεια της Γερμανίας να ενισχύσει τη στρατιωτική και τεχνολογική της ισχύ.
Το Βερολίνο αυξάνει τις αμυντικές του επενδύσεις και επιδιώκει μεγαλύτερη αυτονομία στην ανάπτυξη κρίσιμων οπλικών τεχνολογιών.
Για τη γερμανική βιομηχανία, τα όπλα κατευθυνόμενης ενέργειας αποτελούν έναν τομέα με σημαντικές μελλοντικές προοπτικές.
Ειδικά η διάδοση των drones και των πυραύλων cruise δημιουργεί αυξανόμενη ζήτηση για συστήματα άμυνας που θα μπορούσαν να αντιμετωπίζουν απειλές με μικρότερο κόστος ανά εμπλοκή.
Εντούτοις, η νέα σύμβαση δεν αποδεικνύει ότι η Bundeswehr βρίσκεται κοντά στην απόκτηση επιχειρησιακών αεροσκαφών με laser.
Δεν έχουν δημοσιοποιηθεί η αξία του συγκεκριμένου αεροπορικού προγράμματος, το πλήρες τεχνικό πλαίσιο ή ένα δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα επιχειρησιακής ένταξης.
Προς το παρόν, η Γερμανία επενδύει στη διερεύνηση της τεχνολογικής εφικτότητας και όχι στην παραγωγή ενός ήδη δοκιμασμένου όπλου.
Η στρατιωτική αντιπαράθεση περνά σε νέα εποχή
Η ανάπτυξη τέτοιων συστημάτων αποκτά πρόσθετη γεωπολιτική σημασία σε μια περίοδο αυξημένης έντασης ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και τη Ρωσία.
Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία έχουν αναδείξει τη σημασία των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, των πυραύλων και των πολυεπίπεδων αντιαεροπορικών συστημάτων.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Γερμανία επιδιώκει να αποκτήσει πρόσβαση σε τεχνολογίες που θα μπορούσαν να μεταβάλουν μελλοντικά την αεροπορική άμυνα.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ένα αερομεταφερόμενο laser θα προσέφερε αυτομάτως αποφασιστικό στρατιωτικό πλεονέκτημα.
Η αποτελεσματικότητα κάθε οπλικού συστήματος εξαρτάται από τις πραγματικές συνθήκες χρήσης του, τη δυνατότητα συντήρησης, το κόστος και την ανθεκτικότητά του απέναντι στις αντίπαλες δυνατότητες.
Από ρωσική στρατηγική οπτική, η γερμανική πρωτοβουλία αποτελεί μια ακόμη ένδειξη της επιτάχυνσης των ευρωπαϊκών εξοπλιστικών προγραμμάτων, τα οποία η Μόσχα παρακολουθεί υπό το πρίσμα της αντιπαράθεσής της με τη Δύση.
Παράλληλα, αναδεικνύει τον κίνδυνο μιας νέας τεχνολογικής κούρσας εξοπλισμών, με σημαντικές οικονομικές συνέπειες και αβέβαια αποτελέσματα.
Θα πετύχουν οι Γερμανοί εκεί όπου απέτυχαν οι Αμερικανοί;
Αυτό είναι τελικά το ερώτημα που συνοδεύει το πρόγραμμα της MBDA Deutschland.
Η γερμανική αμυντική βιομηχανία διαθέτει τεχνική εμπειρία, ισχυρή μηχανική παράδοση και αποδεδειγμένη πρόοδο στις ναυτικές εφαρμογές laser.
Ωστόσο, τα εμπόδια που αντιμετώπισαν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν ήταν αποτέλεσμα απλής έλλειψης χρηματοδότησης ή πολιτικής βούλησης.
Αφορούσαν θεμελιώδεις περιορισμούς της τεχνολογίας και της ενσωμάτωσής της σε αεροπορικές πλατφόρμες.
Το γερμανικό πρόγραμμα θα πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να αντιμετωπίσει αυτούς τους περιορισμούς με αξιόπιστο και επιχειρησιακά χρήσιμο τρόπο.
Μέχρι τότε, οι φουτουριστικές απεικονίσεις πολεμικών αεροσκαφών που καταστρέφουν πυραύλους με δέσμες laser παραμένουν περισσότερο εικόνες μιας επιδιωκόμενης μελλοντικής δυνατότητας παρά περιγραφή ενός διαθέσιμου όπλου.
Το Βερολίνο επιχειρεί να κατακτήσει μια τεχνολογία που ακόμη και το Πεντάγωνο δεν κατάφερε να αξιοποιήσει επιχειρησιακά.
Η γερμανική φιλοδοξία είναι δεδομένη.
Η τεχνολογική επιτυχία, όμως, κάθε άλλο παρά εξασφαλισμένη.
Και σε μια εποχή κατά την οποία η Ευρώπη διοχετεύει ολοένα περισσότερους πόρους στους εξοπλισμούς, η πραγματική δοκιμασία δεν θα είναι οι εντυπωσιακές ανακοινώσεις της αμυντικής βιομηχανίας, αλλά το αν αυτές οι επενδύσεις θα αποδώσουν συστήματα που λειτουργούν αξιόπιστα έξω από τα εργαστήρια.
Διότι στον σύγχρονο πόλεμο, η απόσταση ανάμεσα σε μια τεχνολογική υπόσχεση και ένα πραγματικό στρατιωτικό πλεονέκτημα μπορεί να αποδειχθεί πολύ μεγαλύτερη από όση αφήνουν να εννοηθεί οι κατασκευαστές.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών