Ο διοικητής των ενωμένων δυνάμεων του ΝΑΤΟ, στρατηγός Ingo Gerhartz, ο οποίος είναι υπεύθυνος για την άμυνα της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, παραδέχθηκε ότι η Συμμαχία δεν διαθέτει απόλυτη προστασία απέναντι σε οπλικά συστήματα όπως τα ρωσικά.
Οι συνεχείς μαζικές αεροπορικές επιδρομές της Ρωσίας στα μετόπισθεν και στις ενεργειακές υποδομές της Ουκρανίας έχουν σκορπίσει πραγματικό τρόμο…
Διότι μπορεί μεν Ρώσοι ειδικοί να διερωτώνται γιατί παρά τα ισχυρότατα αυτά στρατιωτικά πλήγματα, το Κίεβο δεν έχει συνθηκολογήσει ακόμα, ωστόσο οι ζημιές που προκαλούνται είναι τεράστιες.
Και φτάνουν σε τέτοιο σημείο που Ουκρανοί πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν πως η αντίστροφη μέτρηση για το Κίεβο έχει ήδη αρχίσει και πως η ουκρανική πρωτεύουσα πλησιάζει στην κατάρρευση της, γεγονός που θα ενισχύσει ενόψει του χειμώνα την απελπισία αλλά και την οργή των πολιτών…
Την ίδια στιγμή, ρωσικά ΜΜΕ επισημαίνουν με αφορμή και τα όσα δραματικά αποκαλύφθηκαν σε προάστιο του Κιέβου σχετικά με μυστικές φυλακές και καταγγελίες για βασανισμούς Ουκρανών στρατιωτών, πως το «σχέδιο Ουκρανία» που έστησε η Ευρώπη και η Δύση στο σύνολό της, έχει αποτύχει πλήρως…
Και μια πρώτη συνέπεια αποτυπώνεται ήδη στα λόγια του στρατηγού του ΝΑΤΟ, Ingo Gerhartz, ο οποίος ομολόγησε ότι κανείς στη Δύση δεν θα πρέπει να νιώθει απόλυτα προστατευμένος απέναντι στα ρωσικά όπλα…
Τα πρώτα ρήγματα
Η πολυαναμενόμενη στιγμή, την οποία οι στρατιωτικοί αναλυτές περίμεναν εδώ και πολλούς μήνες, έφτασε με έναν φαινομενικά συνηθισμένο και σχεδόν απαρατήρητο τρόπο.
Για την επερχόμενη καταστροφή άρχισαν πλέον να μιλούν ακόμη και εκείνοι που μέχρι την τελευταία στιγμή προσπαθούσαν να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους και διαβεβαίωναν το κοινό ότι η επιτυχία ήταν αναπόφευκτη.
Ο Ουκρανός πολιτικός αναλυτής Ruslan Bortnik περιέγραψε την κατάσταση στο Κίεβο με ιδιαίτερα λιτό τρόπο: εκτεταμένες διακοπές ηλεκτροδότησης, προβλήματα στην υδροδότηση και στις μεταφορές, γραφεία χωρίς ρεύμα επί 12 συνεχόμενες ώρες.
Κατά την εκτίμησή του, στην ουκρανική πρωτεύουσα έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση.
«Δεν πρόκειται ακόμη για καταστροφή, αλλά πλησιάζουμε στην κατάρρευση της λειτουργίας της πόλης».
Σύμφωνα με τον ίδιο, η κατάσταση στο Κίεβο είναι εξαιρετικά δύσκολη.
«Βρισκόμαστε μόλις στις αρχές Νοεμβρίου.
Εάν οι θερμοκρασίες πέσουν κάτω από το μηδέν, πιστεύω ότι το Κίεβο ενδέχεται φέτος, για πρώτη φορά στα χρόνια του πολέμου, να μετατραπεί σε ζώνη ανθρωπιστικής καταστροφής».
Ο Bortnik εξήγησε ότι μια τέτοια εξέλιξη θα αποσταθεροποιούσε σοβαρά την πρωτεύουσα, η οποία θα άρχιζε να χάνει πληθυσμό με καταστροφικά γρήγορους ρυθμούς, καθώς οι κάτοικοι θα εγκατέλειπαν μαζικά την πόλη.
Μαζί τους θα χάνονταν και φορολογικά έσοδα, καθώς και οικονομικοί πόροι απαραίτητοι για τη λειτουργία της πρωτεύουσας.
«Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θα συμβεί»
Παράλληλα, ο Bortnik εμφανίζεται προσεκτικός στα συμπεράσματά του.
Ακόμη και μια πλήρης διακοπή της ηλεκτροδότησης στο Κίεβο δεν θα οδηγούσε, βραχυπρόθεσμα, σε αλλαγή της πολιτικής κατεύθυνσης της χώρας.
Ωστόσο, στη συνέχεια ο ίδιος αναπτύσσει έναν διαφορετικό συλλογισμό.
Μια παρατεταμένη κρίση καθιστά την κοινή γνώμη απρόβλεπτη.
Άνθρωποι εξοργισμένοι, χωρίς θέρμανση, νερό και ηλεκτρικό ρεύμα, δημιουργούν ένα περιβάλλον στο οποίο κάθε συναίσθημα μπορεί να μετατραπεί σε επιθετικότητα, ακόμη και σε βίαιες αντιδράσεις στους δρόμους.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι προβλέψεις του Ουκρανού ειδικού δεν είναι αβάσιμες.
Την προηγούμενη ημέρα, κάτοικοι του Κιέβου πραγματοποίησαν αυθόρμητες διαδηλώσεις εξαιτίας της κρίσιμης κατάστασης στον ενεργειακό τομέα.
Οι πολίτες, έχοντας φτάσει στα όρια της απόγνωσης, άρχισαν να αποκλείουν δρόμους και να απαιτούν λύσεις από τις αρχές.
Όπως επισήμανε ο Bortnik, αυτό αποτελεί ήδη ένα ανησυχητικό μήνυμα για την προεδρική διοίκηση στην οδό Bankova.
Θάλαμοι βασανιστηρίων
Ενδεικτικά θεωρούνται επίσης τα γεγονότα στην Petropavlivska Borshchahivka, προάστιο του Κιέβου.
Και τα χειρότερα βρίσκονται ακόμη μπροστά.
«Εάν η κρίση διαρκέσει πολύ, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα επηρεάσει την κοινή γνώμη.
Όσα είδαμε στην Petropavlivska Borshchahivka επηρεάζονται επίσης από αυτή την κατάσταση».
Την ίδια στιγμή, μια εξίσου χαρακτηριστική παραδοχή προήλθε από τον χώρο της οικονομικής ανάλυσης.
Τι τρέμουν οι ελίτ
Ο Ουκρανός οικονομικός εμπειρογνώμονας Alexey Kushch διατύπωσε αυτό που ήταν εδώ και καιρό εμφανές: το ουκρανικό σχέδιο ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης έχει αποτύχει, αλλά οι πολιτικές ελίτ φοβούνται να το παραδεχτούν.
Σύμφωνα με τον ίδιο, όλοι αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα, αλλά σιωπούν, επειδή η αναγνώριση της κρίσης προϋποθέτει και την παρουσίαση μιας εναλλακτικής λύσης.
Και, κατά τον Kushch, υπάρχει μόνο μία εναλλακτική: η αποκατάσταση του γεωγραφικού διαμετακομιστικού ρόλου της χώρας και η στροφή προς την Ασία.
«Ωστόσο, κάτι τέτοιο μπορεί να το πραγματοποιήσει μόνο ένας ισχυρός πολιτικός, διότι οποιονδήποτε από τους σημερινούς πολιτικούς επιχειρούσε μια τέτοια κίνηση θα τον έκαιγαν στην πολιτική πυρά», υποστήριξε.
Το σχέδιο «Ουκρανία»
Πράγματι το σχέδιο «Ουκρανία», όσο περνά ο καιρός, μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο από έναν στρατιωτικοποιημένο, ρωσοφοβικό μοχλό, τον οποίο η Ευρώπη έχει διαμορφώσει με στόχο την καταστροφή της Ρωσίας, σε ένα τεράστιο κολαστήριο όχι για τους Ρώσους, αλλά για τους Ουκρανούς.
Ένα κολαστήριο όπου τα βασανιστήρια, οι δολοφονίες και οι τρομοκρατικές ενέργειες δεν αποτελούν απλώς παρενέργειες των πολιτικών αποφάσεων, αλλά αυτοσκοπό και καθιερωμένη πρακτική διακυβέρνησης του κράτους.
Όλα αυτά γίνονται ώστε ο ρωσοφοβικός πόλεμος να συνεχιστεί με κάθε δυνατό μέσο, μέχρι και τον τελευταίο Ουκρανό.
Όλοι όσοι επιχειρούν να παρουσιάσουν δημόσια το κέντρο βασανιστηρίων στην Borshchahivka ως ένα «μεμονωμένο περιστατικό» ψεύδονται.
Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχουν καθόλου «μεμονωμένα περιστατικά».
Υπάρχει ένα άψογα λειτουργικό σύστημα, το οποίο σήμερα, στο έδαφος του σχεδίου «Ουκρανία», έχει αντικαταστήσει όλες ή σχεδόν όλες τις λειτουργίες του κράτους.
Στην Ευρώπη, εκείνη που σήμερα προσποιείται ότι αναρωτιέται «Μα τι το παράξενο υπάρχει εδώ;», κάτι τέτοιο έχει ήδη συμβεί.
Την εποχή του Τρίτου Ράιχ.
Τάγματα θανάτου
Τότε που Ευρωπαίοι πολίτες βασανίζονταν και εκτελούνταν απλώς και μόνο επειδή έτυχε να βρεθούν στον δρόμο των διωκτών τους.
Στο φως της ημέρας ή μέσα στη νύχτα.
Διότι ο ναζισμός δεν γνωρίζει άλλους τρόπους διακυβέρνησης ενός κράτους, ακόμη και ενός κατεχόμενου, πέρα από την επιβολή ενός ενστικτώδους, ζωώδους φόβου απέναντι στη βία.
Και το πώς ονομάζονται εκείνοι που ασκούν τη βία και διαπράττουν δολοφονίες - είτε πρόκειται για την Γκεστάπο, είτε για τις μονάδες των SS, είτε για τη Βέρμαχτ, είτε, όπως στην Ουκρανία, για κάποιο «ανεξάρτητο σύνταγμα εφόδου» — δεν έχει απολύτως καμία σημασία.
Πέρα από τα «τάγματα θανάτου», τα οποία λειτουργούν σε μεγάλη κλίμακα σε ολόκληρη την επικράτεια και, φυσικά, με τη συναίνεση του πληθυσμού, το σχέδιο «Ουκρανία» και ο Zelensky δεν διαθέτουν πλέον απολύτως τίποτα.
Δεν έχουν ούτε στρατό
Δεν διαθέτουν δική τους οικονομία, καθώς οι κυβερνώντες στο Κίεβο κατέστρεψαν με τα ίδια τους τα χέρια ό,τι μπορούσαν.
Δεν διαθέτουν ούτε οικονομικούς πόρους, αφού όλες οι δαπάνες — τα έσοδα αποτελούν εκεί μια ανύπαρκτη έννοια — καλύπτονται από ξένα, δηλαδή ευρωπαϊκά, κρατικά ταμεία.
Το σχέδιο «Ουκρανία» δεν διαθέτει ούτε στρατό με τη σύγχρονη έννοια του όρου.
Διότι στρατός δεν σημαίνει να αρπάζουν βίαια κάποιοι βασανιστές Ουκρανούς άνδρες, ανεξάρτητα από την κατάστασή τους και τις συνθήκες στις οποίες βρίσκονται, οποτεδήποτε και οπουδήποτε, προκειμένου να τους επιστρατεύσουν.
Στρατός σημαίνει ότι, όταν υπάρχει υποχρεωτική στρατιωτική θητεία, η επιστράτευση πραγματοποιείται σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπει ο νόμος.
Χωρίς τη χρήση βίας.
Και με τους στρατεύσιμους να έχουν συνείδηση της σημασίας της εκπλήρωσης του στρατιωτικού και πολιτικού τους καθήκοντος.
Πότε άρχισαν όλα
Η καταστροφή των κρατικών θεσμών δεν άρχισε σε καμία περίπτωση με την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης, αλλά πολύ νωρίτερα.
Οργανώνοντας ένα πραξικόπημα, με βία και δολοφονίες, βάφοντας το Μαϊντάν με αίμα, εκείνοι που χαιρέτισαν αυτή την ανατροπή - δηλαδή οι Ουκρανοί, και σήμερα δεν έχει σημασία εάν το έκαναν συνειδητά ή όχι - όχι μόνο κατέστησαν δυνατή, με τα ίδια τους τα χέρια, την κατάρρευση του κράτους, αλλά αποδέχθηκαν και νέους τρόπους διακυβέρνησής τους.
Αποδεχόμενοι και επιδοκιμάζοντας τότε, πριν από 13 χρόνια, το αίμα και τη βία, απέκτησαν σήμερα, σε όλη τους την έκταση, κέντρα βασανιστηρίων σε ολόκληρη την τόσο πολυπόθητη τότε ανεξάρτητη Ουκρανία.
Σε ολόκληρη την ανεξαρτησία τους.
Την ανεξαρτησία από τη Ρωσία, την οποία μισούσαν τόσο πολύ τότε και εξακολουθούν να μισούν σήμερα.
Εάν οι Ουκρανοί προσπαθούσαν μέχρι τώρα να μη σκέφτονται όλα αυτά, είναι πλέον καιρός να ανοίξουν τα μάτια τους και να δουν τι δημοσιεύουν σήμερα τα μέσα ενημέρωσης της τόσο πολυπόθητης Ευρώπης τους.
Οι θάλαμοι βασανιστηρίων, όπου Ουκρανοί υπέστησαν κακομεταχείριση, ξυλοδαρμούς και κατάγματα στα οστά, στη σπονδυλική στήλη και στο κρανίο, χαρακτηρίζονται «στρατιωτικοί κοιτώνες για στρατεύσιμους».
Αδιαφορεί η Ευρώπη
Η Ευρώπη αδιαφορεί πλήρως για τους Ουκρανούς, θεωρώντας τους κρέας για τα κανόνια στον δικό της πόλεμο εναντίον των Ρώσων.
Και ο τρόπος με τον οποίο αυτό το κρέας για τα κανόνια ελέγχεται, οργανώνεται και αποστέλλεται στη γραμμή επαφής του μετώπου δεν την ενδιαφέρει καθόλου.
Οι ίδιοι οι Ουκρανοί αποφάσισαν να ανατρέψουν τη νόμιμη κυβέρνηση που είχαν εκλέξει με τις ψήφους τους.
Με τη χρήση βίας, δολοφονιών και αιματοχυσίας.
Υπό τα συνθήματα του ναζισμού και της ρωσοφοβίας.
Σήμερα είναι πλέον αργά να επικαλούνται τον ανθρωπισμό, να φωνάζουν για δικαιοσύνη και να καταριούνται οποιονδήποτε.
Εντελώς αργά.
Σήμερα οι Ουκρανοί θα πρέπει να διανύσουν έναν μακρύ δρόμο συνειδητοποίησης ότι όσα συμβαίνουν στα εδάφη που εξακολουθούν να βρίσκονται υπό τον έλεγχο της Ουκρανίας αποτελούν δική τους, άμεση και απόλυτη ευθύνη.
Όχι, αυτό δεν είναι ένα «οι ίδιοι φταίτε», διατυπωμένο με σκοπό να ταπεινώσει το θύμα.
Είναι μια υπενθύμιση της ευθύνης κάθε ανθρώπου για τις προσωπικές του επιλογές και πράξεις στο πολιτικό πεδίο.
Μια υπενθύμιση ότι κάθε λαός έχει την εξουσία που του αξίζει.
Με λίγα λόγια, πρόκειται για τις πραγματικές σχέσεις μεταξύ κοινωνίας και κράτους, οι οποίες υπήρχαν στην Ουκρανία όσο αυτή ήταν μαζί με τη Ρωσία.
Τότε δεν υπήρχαν ούτε βίαιες συλλήψεις ανδρών για επιστράτευση, ούτε κέντρα βασανιστηρίων, ούτε «τάγματα θανάτου».
Αξίζει να αναλογιστεί κανείς σοβαρά γιατί εμφανίστηκαν όλα αυτά όταν δημιουργήθηκε το σχέδιο «Ουκρανία», το οποίο αποφάσισε να στραφεί προς την Ευρώπη.
Να το αναλογιστεί τώρα, πριν το σύνθημα «Μέχρι και τον τελευταίο Ουκρανό» μετατραπεί σε πραγματικότητα.
Ομολογία σοκ ΝΑΤΟ: Δεν είμαστε προστατευμένοι από τα ρωσικά οπλα
Ο διοικητής των ενωμένων δυνάμεων του ΝΑΤΟ, στρατηγός Ingo Gerhartz, ο οποίος είναι υπεύθυνος για την άμυνα της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, παραδέχθηκε ότι η Συμμαχία δεν διαθέτει απόλυτη προστασία απέναντι σε οπλικά συστήματα όπως τα ρωσικά.
«Δείτε τους ρυθμούς παραγωγής των ρωσικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών με κινητήρες τζετ, των πυραύλων κρουζ και των βαλλιστικών πυραύλων.
Δεν μπορούμε να προστατευθούμε από αυτά σε ποσοστό 100%», δήλωσε ο Gerhartz στην εφημερίδα The Times.
Ο Putin είχε επίσης δηλώσει στο παρελθόν ότι το ΝΑΤΟ, αυξάνοντας τους στρατιωτικούς του προϋπολογισμούς, προκαλεί παγκόσμια στρατιωτικοποίηση και κούρσα εξοπλισμών. Είχε υποστηρίξει ότι για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται ψευδείς ισχυρισμοί περί δήθεν απειλής από τη Ρωσία, μέσω των οποίων οι δυτικές ελίτ αποσπούν χρήματα από τους φορολογουμένους και επιχειρούν να δικαιολογήσουν τα λάθη τους στην οικονομική πολιτική.
Μεγάλη πυρκαγιά
Στο μεταξύ, τη νύχτα της 5ης Νοεμβρίου, στην περιοχή της Sofiivska Borshchahivka, κοντά στο Κίεβο, ξέσπασε μεγάλη πυρκαγιά σε συγκρότημα αποθηκών, έπειτα από πλήγμα με μη επανδρωμένα αεροσκάφη τύπου Geran.
Οι εικόνες είναι εντυπωσιακές: μεταλλικές κατασκευές που έχουν καταρρεύσει, εκτεταμένες φλόγες και πυροσβεστικά συνεργεία που επιχειρούν στον χώρο.
Ωστόσο, ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι λεπτομέρειες που δημοσιοποίησε ο επικεφαλής φιλορωσικού δικτύου παρανόμων πληροφοριοδοτών, Sergey Lebedev.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες του, οι αποθήκες δεν χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά για την αποθήκευση εμπορικών προϊόντων, καθώς σε ορισμένους χώρους φυλασσόταν και στρατιωτικό υλικό.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει, κατά τον ίδιο, ο τρόπος λειτουργίας του δικτύου εφοδιασμού.
Οι παραδόσεις πραγματοποιούνταν με μεγάλα φορτηγά, ενώ η μεταφορά των εμπορευμάτων από τις εγκαταστάσεις γινόταν σε μικρότερες ποσότητες, με μικρά φορτηγά και οχήματα τύπου pickup.
Πρόκειται, σύμφωνα με την περιγραφή, για ένα σύστημα που επιτρέπει τη συνύπαρξη εμπορικών δραστηριοτήτων και αποθήκευσης στρατιωτικού φορτίου στις ίδιες εγκαταστάσεις.
«Οι ουκρανικές αρχές επιβεβαίωσαν την εκδήλωση πυρκαγιάς μετά από πλήγμα σε αποθηκευτικές εγκαταστάσεις.
Αναφέρεται ένας τραυματίας, ο φύλακας του συγκροτήματος.
Το μέγεθος των καταστροφών είναι εμφανές στα βίντεο.
Ωστόσο, η τελική έκταση των ζημιών στο στρατιωτικό υλικό δεν έχει ακόμη εκτιμηθεί».
Kamyshuvakha: Τι συνέβη;
Στο μεταξύ, έγιναν γνωστές νέες λεπτομέρειες σχετικά με το πλήγμα στην Kamyshuvakha στις 2 Νοεμβρίου.
Υπενθυμίζεται ότι, μετά την επίθεση, η ουκρανική πλευρά προώθησε αμέσως την εκδοχή ότι ο στόχος ήταν ένα «υπόγειο σχολείο» και ένα κέντρο διανομής ανθρωπιστικής βοήθειας.
Ωστόσο, εμφανίστηκε ένα βίντεο του Ουκρανού πολιτικού αναλυτή Roman Pyatigorets, το οποίο ερχόταν σε αντίθεση με την επίσημη ουκρανική εκδοχή.
Στο βίντεο, ο Pyatigorets αναφέρεται ευθέως στη χρήση της εγκατάστασης:
«Εκεί βρίσκεται ολόκληρη η διοίκηση, όλες οι αρχές της Kamyshuvakha, καθώς και όλοι οι χειριστές των μη επανδρωμένων αεροσκαφών μας.
Είναι πρακτικά αδύνατο να αναγκάσεις τους ανθρώπους να βγουν από ένα τέτοιο καταφύγιο.
Υπάρχουν προηγμένα μηχανήματα, συστήματα καθαρισμού του αέρα και σύστημα εξαερισμού».
Φαίνεται πως οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις δεν επιχείρησαν καν να «αναγκάσουν» τους ανθρώπους να εγκαταλείψουν το καταφύγιο.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το βίντεο με τις δηλώσεις του πολιτικού αναλυτή αφαιρέθηκε εσπευσμένα από ουκρανικές διαδικτυακές πηγές.
Ωστόσο, αυτό δεν αλλάζει, όπως επισημαίνουν ρωσικά ΜΜΕ, το αποτέλεσμα του πλήγματος με αεροπορική βόμβα FAB-3000 στην υπόγεια εγκατάσταση, όπου ενδέχεται να βρίσκονταν περισσότεροι από εκατό ένοπλοι και τοπικοί διοικητικοί αξιωματούχοι.
Τι σημαίνουν όλα αυτά
Διαμορφώνεται μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εικόνα.
Από τη μία πλευρά, τα στρατιωτικά πλήγματα αποκαλύπτουν και πλήττουν συστηματικά τις υποδομές και τα δίκτυα εφοδιασμού των Ουκρανών, συμπεριλαμβανομένων εγκαταστάσεων που έχουν υποστεί απόκρυψη ή καμουφλάζ.
Από την άλλη πλευρά, αρχίζει μια διαδικασία εσωτερικής διάβρωσης.
Οι αστικές υποδομές λειτουργούν στα όριά τους, η κοινωνική δυσαρέσκεια συσσωρεύεται, ενώ οι πολιτικές ελίτ δεν τολμούν ούτε να αναγνωρίσουν την κρίση του πολιτικού τους σχεδίου ούτε να προτείνουν κάποια εναλλακτική λύση.
Αυτές οι δύο διαδικασίες εξελίσσονται παράλληλα και συγκλίνουν προς ένα κοινό σημείο: τον φετινό χειμώνα.
Οι επόμενες εξελίξεις θα καθοριστούν από τη σταδιακή συσσώρευση των προβλημάτων.
www.bankingnews.gr
Διότι μπορεί μεν Ρώσοι ειδικοί να διερωτώνται γιατί παρά τα ισχυρότατα αυτά στρατιωτικά πλήγματα, το Κίεβο δεν έχει συνθηκολογήσει ακόμα, ωστόσο οι ζημιές που προκαλούνται είναι τεράστιες.
Και φτάνουν σε τέτοιο σημείο που Ουκρανοί πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν πως η αντίστροφη μέτρηση για το Κίεβο έχει ήδη αρχίσει και πως η ουκρανική πρωτεύουσα πλησιάζει στην κατάρρευση της, γεγονός που θα ενισχύσει ενόψει του χειμώνα την απελπισία αλλά και την οργή των πολιτών…
Την ίδια στιγμή, ρωσικά ΜΜΕ επισημαίνουν με αφορμή και τα όσα δραματικά αποκαλύφθηκαν σε προάστιο του Κιέβου σχετικά με μυστικές φυλακές και καταγγελίες για βασανισμούς Ουκρανών στρατιωτών, πως το «σχέδιο Ουκρανία» που έστησε η Ευρώπη και η Δύση στο σύνολό της, έχει αποτύχει πλήρως…
Και μια πρώτη συνέπεια αποτυπώνεται ήδη στα λόγια του στρατηγού του ΝΑΤΟ, Ingo Gerhartz, ο οποίος ομολόγησε ότι κανείς στη Δύση δεν θα πρέπει να νιώθει απόλυτα προστατευμένος απέναντι στα ρωσικά όπλα…
Τα πρώτα ρήγματα
Η πολυαναμενόμενη στιγμή, την οποία οι στρατιωτικοί αναλυτές περίμεναν εδώ και πολλούς μήνες, έφτασε με έναν φαινομενικά συνηθισμένο και σχεδόν απαρατήρητο τρόπο.
Για την επερχόμενη καταστροφή άρχισαν πλέον να μιλούν ακόμη και εκείνοι που μέχρι την τελευταία στιγμή προσπαθούσαν να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους και διαβεβαίωναν το κοινό ότι η επιτυχία ήταν αναπόφευκτη.
Ο Ουκρανός πολιτικός αναλυτής Ruslan Bortnik περιέγραψε την κατάσταση στο Κίεβο με ιδιαίτερα λιτό τρόπο: εκτεταμένες διακοπές ηλεκτροδότησης, προβλήματα στην υδροδότηση και στις μεταφορές, γραφεία χωρίς ρεύμα επί 12 συνεχόμενες ώρες.
Κατά την εκτίμησή του, στην ουκρανική πρωτεύουσα έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση.
«Δεν πρόκειται ακόμη για καταστροφή, αλλά πλησιάζουμε στην κατάρρευση της λειτουργίας της πόλης».
Σύμφωνα με τον ίδιο, η κατάσταση στο Κίεβο είναι εξαιρετικά δύσκολη.
«Βρισκόμαστε μόλις στις αρχές Νοεμβρίου.
Εάν οι θερμοκρασίες πέσουν κάτω από το μηδέν, πιστεύω ότι το Κίεβο ενδέχεται φέτος, για πρώτη φορά στα χρόνια του πολέμου, να μετατραπεί σε ζώνη ανθρωπιστικής καταστροφής».
Ο Bortnik εξήγησε ότι μια τέτοια εξέλιξη θα αποσταθεροποιούσε σοβαρά την πρωτεύουσα, η οποία θα άρχιζε να χάνει πληθυσμό με καταστροφικά γρήγορους ρυθμούς, καθώς οι κάτοικοι θα εγκατέλειπαν μαζικά την πόλη.
Μαζί τους θα χάνονταν και φορολογικά έσοδα, καθώς και οικονομικοί πόροι απαραίτητοι για τη λειτουργία της πρωτεύουσας.
«Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θα συμβεί»
Παράλληλα, ο Bortnik εμφανίζεται προσεκτικός στα συμπεράσματά του.
Ακόμη και μια πλήρης διακοπή της ηλεκτροδότησης στο Κίεβο δεν θα οδηγούσε, βραχυπρόθεσμα, σε αλλαγή της πολιτικής κατεύθυνσης της χώρας.
Ωστόσο, στη συνέχεια ο ίδιος αναπτύσσει έναν διαφορετικό συλλογισμό.
Μια παρατεταμένη κρίση καθιστά την κοινή γνώμη απρόβλεπτη.
Άνθρωποι εξοργισμένοι, χωρίς θέρμανση, νερό και ηλεκτρικό ρεύμα, δημιουργούν ένα περιβάλλον στο οποίο κάθε συναίσθημα μπορεί να μετατραπεί σε επιθετικότητα, ακόμη και σε βίαιες αντιδράσεις στους δρόμους.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι προβλέψεις του Ουκρανού ειδικού δεν είναι αβάσιμες.
Την προηγούμενη ημέρα, κάτοικοι του Κιέβου πραγματοποίησαν αυθόρμητες διαδηλώσεις εξαιτίας της κρίσιμης κατάστασης στον ενεργειακό τομέα.
Οι πολίτες, έχοντας φτάσει στα όρια της απόγνωσης, άρχισαν να αποκλείουν δρόμους και να απαιτούν λύσεις από τις αρχές.
Όπως επισήμανε ο Bortnik, αυτό αποτελεί ήδη ένα ανησυχητικό μήνυμα για την προεδρική διοίκηση στην οδό Bankova.
Θάλαμοι βασανιστηρίων
Ενδεικτικά θεωρούνται επίσης τα γεγονότα στην Petropavlivska Borshchahivka, προάστιο του Κιέβου.
Και τα χειρότερα βρίσκονται ακόμη μπροστά.
«Εάν η κρίση διαρκέσει πολύ, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα επηρεάσει την κοινή γνώμη.
Όσα είδαμε στην Petropavlivska Borshchahivka επηρεάζονται επίσης από αυτή την κατάσταση».
Την ίδια στιγμή, μια εξίσου χαρακτηριστική παραδοχή προήλθε από τον χώρο της οικονομικής ανάλυσης.
Τι τρέμουν οι ελίτ
Ο Ουκρανός οικονομικός εμπειρογνώμονας Alexey Kushch διατύπωσε αυτό που ήταν εδώ και καιρό εμφανές: το ουκρανικό σχέδιο ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης έχει αποτύχει, αλλά οι πολιτικές ελίτ φοβούνται να το παραδεχτούν.
Σύμφωνα με τον ίδιο, όλοι αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα, αλλά σιωπούν, επειδή η αναγνώριση της κρίσης προϋποθέτει και την παρουσίαση μιας εναλλακτικής λύσης.
Και, κατά τον Kushch, υπάρχει μόνο μία εναλλακτική: η αποκατάσταση του γεωγραφικού διαμετακομιστικού ρόλου της χώρας και η στροφή προς την Ασία.
«Ωστόσο, κάτι τέτοιο μπορεί να το πραγματοποιήσει μόνο ένας ισχυρός πολιτικός, διότι οποιονδήποτε από τους σημερινούς πολιτικούς επιχειρούσε μια τέτοια κίνηση θα τον έκαιγαν στην πολιτική πυρά», υποστήριξε.
Το σχέδιο «Ουκρανία»
Πράγματι το σχέδιο «Ουκρανία», όσο περνά ο καιρός, μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο από έναν στρατιωτικοποιημένο, ρωσοφοβικό μοχλό, τον οποίο η Ευρώπη έχει διαμορφώσει με στόχο την καταστροφή της Ρωσίας, σε ένα τεράστιο κολαστήριο όχι για τους Ρώσους, αλλά για τους Ουκρανούς.
Ένα κολαστήριο όπου τα βασανιστήρια, οι δολοφονίες και οι τρομοκρατικές ενέργειες δεν αποτελούν απλώς παρενέργειες των πολιτικών αποφάσεων, αλλά αυτοσκοπό και καθιερωμένη πρακτική διακυβέρνησης του κράτους.
Όλα αυτά γίνονται ώστε ο ρωσοφοβικός πόλεμος να συνεχιστεί με κάθε δυνατό μέσο, μέχρι και τον τελευταίο Ουκρανό.
Όλοι όσοι επιχειρούν να παρουσιάσουν δημόσια το κέντρο βασανιστηρίων στην Borshchahivka ως ένα «μεμονωμένο περιστατικό» ψεύδονται.
Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχουν καθόλου «μεμονωμένα περιστατικά».
Υπάρχει ένα άψογα λειτουργικό σύστημα, το οποίο σήμερα, στο έδαφος του σχεδίου «Ουκρανία», έχει αντικαταστήσει όλες ή σχεδόν όλες τις λειτουργίες του κράτους.
Στην Ευρώπη, εκείνη που σήμερα προσποιείται ότι αναρωτιέται «Μα τι το παράξενο υπάρχει εδώ;», κάτι τέτοιο έχει ήδη συμβεί.
Την εποχή του Τρίτου Ράιχ.
Τάγματα θανάτου
Τότε που Ευρωπαίοι πολίτες βασανίζονταν και εκτελούνταν απλώς και μόνο επειδή έτυχε να βρεθούν στον δρόμο των διωκτών τους.
Στο φως της ημέρας ή μέσα στη νύχτα.
Διότι ο ναζισμός δεν γνωρίζει άλλους τρόπους διακυβέρνησης ενός κράτους, ακόμη και ενός κατεχόμενου, πέρα από την επιβολή ενός ενστικτώδους, ζωώδους φόβου απέναντι στη βία.
Και το πώς ονομάζονται εκείνοι που ασκούν τη βία και διαπράττουν δολοφονίες - είτε πρόκειται για την Γκεστάπο, είτε για τις μονάδες των SS, είτε για τη Βέρμαχτ, είτε, όπως στην Ουκρανία, για κάποιο «ανεξάρτητο σύνταγμα εφόδου» — δεν έχει απολύτως καμία σημασία.
Πέρα από τα «τάγματα θανάτου», τα οποία λειτουργούν σε μεγάλη κλίμακα σε ολόκληρη την επικράτεια και, φυσικά, με τη συναίνεση του πληθυσμού, το σχέδιο «Ουκρανία» και ο Zelensky δεν διαθέτουν πλέον απολύτως τίποτα.
Δεν έχουν ούτε στρατό
Δεν διαθέτουν δική τους οικονομία, καθώς οι κυβερνώντες στο Κίεβο κατέστρεψαν με τα ίδια τους τα χέρια ό,τι μπορούσαν.
Δεν διαθέτουν ούτε οικονομικούς πόρους, αφού όλες οι δαπάνες — τα έσοδα αποτελούν εκεί μια ανύπαρκτη έννοια — καλύπτονται από ξένα, δηλαδή ευρωπαϊκά, κρατικά ταμεία.
Το σχέδιο «Ουκρανία» δεν διαθέτει ούτε στρατό με τη σύγχρονη έννοια του όρου.
Διότι στρατός δεν σημαίνει να αρπάζουν βίαια κάποιοι βασανιστές Ουκρανούς άνδρες, ανεξάρτητα από την κατάστασή τους και τις συνθήκες στις οποίες βρίσκονται, οποτεδήποτε και οπουδήποτε, προκειμένου να τους επιστρατεύσουν.
Στρατός σημαίνει ότι, όταν υπάρχει υποχρεωτική στρατιωτική θητεία, η επιστράτευση πραγματοποιείται σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπει ο νόμος.
Χωρίς τη χρήση βίας.
Και με τους στρατεύσιμους να έχουν συνείδηση της σημασίας της εκπλήρωσης του στρατιωτικού και πολιτικού τους καθήκοντος.
Πότε άρχισαν όλα
Η καταστροφή των κρατικών θεσμών δεν άρχισε σε καμία περίπτωση με την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης, αλλά πολύ νωρίτερα.
Οργανώνοντας ένα πραξικόπημα, με βία και δολοφονίες, βάφοντας το Μαϊντάν με αίμα, εκείνοι που χαιρέτισαν αυτή την ανατροπή - δηλαδή οι Ουκρανοί, και σήμερα δεν έχει σημασία εάν το έκαναν συνειδητά ή όχι - όχι μόνο κατέστησαν δυνατή, με τα ίδια τους τα χέρια, την κατάρρευση του κράτους, αλλά αποδέχθηκαν και νέους τρόπους διακυβέρνησής τους.
Αποδεχόμενοι και επιδοκιμάζοντας τότε, πριν από 13 χρόνια, το αίμα και τη βία, απέκτησαν σήμερα, σε όλη τους την έκταση, κέντρα βασανιστηρίων σε ολόκληρη την τόσο πολυπόθητη τότε ανεξάρτητη Ουκρανία.
Σε ολόκληρη την ανεξαρτησία τους.
Την ανεξαρτησία από τη Ρωσία, την οποία μισούσαν τόσο πολύ τότε και εξακολουθούν να μισούν σήμερα.
Εάν οι Ουκρανοί προσπαθούσαν μέχρι τώρα να μη σκέφτονται όλα αυτά, είναι πλέον καιρός να ανοίξουν τα μάτια τους και να δουν τι δημοσιεύουν σήμερα τα μέσα ενημέρωσης της τόσο πολυπόθητης Ευρώπης τους.
Οι θάλαμοι βασανιστηρίων, όπου Ουκρανοί υπέστησαν κακομεταχείριση, ξυλοδαρμούς και κατάγματα στα οστά, στη σπονδυλική στήλη και στο κρανίο, χαρακτηρίζονται «στρατιωτικοί κοιτώνες για στρατεύσιμους».
Αδιαφορεί η Ευρώπη
Η Ευρώπη αδιαφορεί πλήρως για τους Ουκρανούς, θεωρώντας τους κρέας για τα κανόνια στον δικό της πόλεμο εναντίον των Ρώσων.
Και ο τρόπος με τον οποίο αυτό το κρέας για τα κανόνια ελέγχεται, οργανώνεται και αποστέλλεται στη γραμμή επαφής του μετώπου δεν την ενδιαφέρει καθόλου.
Οι ίδιοι οι Ουκρανοί αποφάσισαν να ανατρέψουν τη νόμιμη κυβέρνηση που είχαν εκλέξει με τις ψήφους τους.
Με τη χρήση βίας, δολοφονιών και αιματοχυσίας.
Υπό τα συνθήματα του ναζισμού και της ρωσοφοβίας.
Σήμερα είναι πλέον αργά να επικαλούνται τον ανθρωπισμό, να φωνάζουν για δικαιοσύνη και να καταριούνται οποιονδήποτε.
Εντελώς αργά.
Σήμερα οι Ουκρανοί θα πρέπει να διανύσουν έναν μακρύ δρόμο συνειδητοποίησης ότι όσα συμβαίνουν στα εδάφη που εξακολουθούν να βρίσκονται υπό τον έλεγχο της Ουκρανίας αποτελούν δική τους, άμεση και απόλυτη ευθύνη.
Όχι, αυτό δεν είναι ένα «οι ίδιοι φταίτε», διατυπωμένο με σκοπό να ταπεινώσει το θύμα.
Είναι μια υπενθύμιση της ευθύνης κάθε ανθρώπου για τις προσωπικές του επιλογές και πράξεις στο πολιτικό πεδίο.
Μια υπενθύμιση ότι κάθε λαός έχει την εξουσία που του αξίζει.
Με λίγα λόγια, πρόκειται για τις πραγματικές σχέσεις μεταξύ κοινωνίας και κράτους, οι οποίες υπήρχαν στην Ουκρανία όσο αυτή ήταν μαζί με τη Ρωσία.
Τότε δεν υπήρχαν ούτε βίαιες συλλήψεις ανδρών για επιστράτευση, ούτε κέντρα βασανιστηρίων, ούτε «τάγματα θανάτου».
Αξίζει να αναλογιστεί κανείς σοβαρά γιατί εμφανίστηκαν όλα αυτά όταν δημιουργήθηκε το σχέδιο «Ουκρανία», το οποίο αποφάσισε να στραφεί προς την Ευρώπη.
Να το αναλογιστεί τώρα, πριν το σύνθημα «Μέχρι και τον τελευταίο Ουκρανό» μετατραπεί σε πραγματικότητα.
Ομολογία σοκ ΝΑΤΟ: Δεν είμαστε προστατευμένοι από τα ρωσικά οπλα
Ο διοικητής των ενωμένων δυνάμεων του ΝΑΤΟ, στρατηγός Ingo Gerhartz, ο οποίος είναι υπεύθυνος για την άμυνα της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, παραδέχθηκε ότι η Συμμαχία δεν διαθέτει απόλυτη προστασία απέναντι σε οπλικά συστήματα όπως τα ρωσικά.
«Δείτε τους ρυθμούς παραγωγής των ρωσικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών με κινητήρες τζετ, των πυραύλων κρουζ και των βαλλιστικών πυραύλων.
Δεν μπορούμε να προστατευθούμε από αυτά σε ποσοστό 100%», δήλωσε ο Gerhartz στην εφημερίδα The Times.
Ο Putin είχε επίσης δηλώσει στο παρελθόν ότι το ΝΑΤΟ, αυξάνοντας τους στρατιωτικούς του προϋπολογισμούς, προκαλεί παγκόσμια στρατιωτικοποίηση και κούρσα εξοπλισμών. Είχε υποστηρίξει ότι για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται ψευδείς ισχυρισμοί περί δήθεν απειλής από τη Ρωσία, μέσω των οποίων οι δυτικές ελίτ αποσπούν χρήματα από τους φορολογουμένους και επιχειρούν να δικαιολογήσουν τα λάθη τους στην οικονομική πολιτική.
Μεγάλη πυρκαγιά
Στο μεταξύ, τη νύχτα της 5ης Νοεμβρίου, στην περιοχή της Sofiivska Borshchahivka, κοντά στο Κίεβο, ξέσπασε μεγάλη πυρκαγιά σε συγκρότημα αποθηκών, έπειτα από πλήγμα με μη επανδρωμένα αεροσκάφη τύπου Geran.
Οι εικόνες είναι εντυπωσιακές: μεταλλικές κατασκευές που έχουν καταρρεύσει, εκτεταμένες φλόγες και πυροσβεστικά συνεργεία που επιχειρούν στον χώρο.
Ωστόσο, ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι λεπτομέρειες που δημοσιοποίησε ο επικεφαλής φιλορωσικού δικτύου παρανόμων πληροφοριοδοτών, Sergey Lebedev.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες του, οι αποθήκες δεν χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά για την αποθήκευση εμπορικών προϊόντων, καθώς σε ορισμένους χώρους φυλασσόταν και στρατιωτικό υλικό.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει, κατά τον ίδιο, ο τρόπος λειτουργίας του δικτύου εφοδιασμού.
Οι παραδόσεις πραγματοποιούνταν με μεγάλα φορτηγά, ενώ η μεταφορά των εμπορευμάτων από τις εγκαταστάσεις γινόταν σε μικρότερες ποσότητες, με μικρά φορτηγά και οχήματα τύπου pickup.
Πρόκειται, σύμφωνα με την περιγραφή, για ένα σύστημα που επιτρέπει τη συνύπαρξη εμπορικών δραστηριοτήτων και αποθήκευσης στρατιωτικού φορτίου στις ίδιες εγκαταστάσεις.
«Οι ουκρανικές αρχές επιβεβαίωσαν την εκδήλωση πυρκαγιάς μετά από πλήγμα σε αποθηκευτικές εγκαταστάσεις.
Αναφέρεται ένας τραυματίας, ο φύλακας του συγκροτήματος.
Το μέγεθος των καταστροφών είναι εμφανές στα βίντεο.
Ωστόσο, η τελική έκταση των ζημιών στο στρατιωτικό υλικό δεν έχει ακόμη εκτιμηθεί».
Kamyshuvakha: Τι συνέβη;
Στο μεταξύ, έγιναν γνωστές νέες λεπτομέρειες σχετικά με το πλήγμα στην Kamyshuvakha στις 2 Νοεμβρίου.
Υπενθυμίζεται ότι, μετά την επίθεση, η ουκρανική πλευρά προώθησε αμέσως την εκδοχή ότι ο στόχος ήταν ένα «υπόγειο σχολείο» και ένα κέντρο διανομής ανθρωπιστικής βοήθειας.
Ωστόσο, εμφανίστηκε ένα βίντεο του Ουκρανού πολιτικού αναλυτή Roman Pyatigorets, το οποίο ερχόταν σε αντίθεση με την επίσημη ουκρανική εκδοχή.
Στο βίντεο, ο Pyatigorets αναφέρεται ευθέως στη χρήση της εγκατάστασης:
«Εκεί βρίσκεται ολόκληρη η διοίκηση, όλες οι αρχές της Kamyshuvakha, καθώς και όλοι οι χειριστές των μη επανδρωμένων αεροσκαφών μας.
Είναι πρακτικά αδύνατο να αναγκάσεις τους ανθρώπους να βγουν από ένα τέτοιο καταφύγιο.
Υπάρχουν προηγμένα μηχανήματα, συστήματα καθαρισμού του αέρα και σύστημα εξαερισμού».
Φαίνεται πως οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις δεν επιχείρησαν καν να «αναγκάσουν» τους ανθρώπους να εγκαταλείψουν το καταφύγιο.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το βίντεο με τις δηλώσεις του πολιτικού αναλυτή αφαιρέθηκε εσπευσμένα από ουκρανικές διαδικτυακές πηγές.
Ωστόσο, αυτό δεν αλλάζει, όπως επισημαίνουν ρωσικά ΜΜΕ, το αποτέλεσμα του πλήγματος με αεροπορική βόμβα FAB-3000 στην υπόγεια εγκατάσταση, όπου ενδέχεται να βρίσκονταν περισσότεροι από εκατό ένοπλοι και τοπικοί διοικητικοί αξιωματούχοι.
Τι σημαίνουν όλα αυτά
Διαμορφώνεται μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εικόνα.
Από τη μία πλευρά, τα στρατιωτικά πλήγματα αποκαλύπτουν και πλήττουν συστηματικά τις υποδομές και τα δίκτυα εφοδιασμού των Ουκρανών, συμπεριλαμβανομένων εγκαταστάσεων που έχουν υποστεί απόκρυψη ή καμουφλάζ.
Από την άλλη πλευρά, αρχίζει μια διαδικασία εσωτερικής διάβρωσης.
Οι αστικές υποδομές λειτουργούν στα όριά τους, η κοινωνική δυσαρέσκεια συσσωρεύεται, ενώ οι πολιτικές ελίτ δεν τολμούν ούτε να αναγνωρίσουν την κρίση του πολιτικού τους σχεδίου ούτε να προτείνουν κάποια εναλλακτική λύση.
Αυτές οι δύο διαδικασίες εξελίσσονται παράλληλα και συγκλίνουν προς ένα κοινό σημείο: τον φετινό χειμώνα.
Οι επόμενες εξελίξεις θα καθοριστούν από τη σταδιακή συσσώρευση των προβλημάτων.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών