Η πακιστανική στρατιωτική ηγεσία χαρακτήρισε τη δοκιμή επιτυχημένη, υπογραμμίζοντας ότι ο Fa’az διαθέτει προηγμένο σύστημα τερματικής καθοδήγησης και μπορεί να προσβάλει εναέριους στόχους σε μεγάλες αποστάσεις
Ένα σημαντικό βήμα προς την ενίσχυση της εγχώριας αμυντικής του βιομηχανίας πραγματοποίησε το Πακιστάν, καθώς η Πολεμική Αεροπορία της χώρας δοκίμασε για πρώτη φορά τον νέο πύραυλο αέρος-αέρος Fa’az, ο οποίος αναπτύχθηκε στο πλαίσιο του εθνικού προγράμματος παραγωγής προηγμένων αεροπορικών όπλων.
Η δοκιμή πραγματοποιήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2026 και η εκτόξευση έγινε από μαχητικό JF-17 Thunder. Σε βίντεο που δημοσιοποίησε η στρατιωτική υπηρεσία ενημέρωσης του Πακιστάν, Inter-Services Public Relations (ISPR), διακρίνεται ο πύραυλος να αποχωρίζεται από τον φορέα ανάρτησης κάτω από την πτέρυγα του αεροσκάφους και να ενεργοποιεί τον κινητήρα του.
Η πακιστανική στρατιωτική ηγεσία χαρακτήρισε τη δοκιμή επιτυχημένη, υπογραμμίζοντας ότι ο Fa’az διαθέτει προηγμένο σύστημα τερματικής καθοδήγησης και μπορεί να προσβάλει εναέριους στόχους σε μεγάλες αποστάσεις.
Δύο εκδόσεις με διαφορετικά συστήματα καθοδήγησης
Ο Fa’az αναπτύχθηκε υπό την αιγίδα της National Engineering and Scientific Commission (NESCOM), ενώ την εμπορική προώθηση του συστήματος έχει αναλάβει η κρατική εταιρεία Global Industrial & Defence Solutions (GIDS).
Το πρόγραμμα προβλέπει δύο βασικές εκδόσεις:
Οι δύο εκδόσεις παρουσιάστηκαν ως πρωτότυπα στην έκθεση αμυντικής βιομηχανίας International Defence Industry Fair (IDEF) στην Κωνσταντινούπολη το 2023. Σύμφωνα με τις προδιαγραφές που είχαν προβληθεί τότε από την κατασκευάστρια πλευρά, η οικογένεια Fa’az προορίζεται για εμπλοκές πέραν της ορατής εμβέλειας (Beyond Visual Range – BVR).
Οι αναφερόμενες επιδόσεις περιλαμβάνουν μέγιστη ταχύτητα περίπου Mach 3,5 και εμβέλεια άνω των 100 χιλιομέτρων, ανάλογα με την έκδοση. Πρόκειται, ωστόσο, για στοιχεία προδιαγραφών που έχουν παρουσιαστεί από την πακιστανική πλευρά και όχι για επιδόσεις που έχουν επιβεβαιωθεί σε επιχειρησιακές συνθήκες.
Η σημασία της υπέρυθρης καθοδήγησης
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η έκδοση Fa’az-IIR, καθώς συνδυάζει δυνατότητα εμπλοκής πέραν της ορατής εμβέλειας με παθητική υπέρυθρη καθοδήγηση.
Σε αντίθεση με έναν πύραυλο που βασίζεται σε ενεργό ραντάρ κατά την τελική φάση, ένας υπέρυθρος αισθητήρας δεν χρειάζεται να εκπέμπει ραδιοκύματα για να εντοπίσει τον στόχο. Αντίθετα, αξιοποιεί τη θερμική ακτινοβολία του αεροσκάφους.
Η συγκεκριμένη αρχιτεκτονική μπορεί να προσφέρει πλεονεκτήματα ως προς τη διακριτικότητα της τελικής προσέγγισης, καθώς ο πύραυλος δεν ενεργοποιεί δικό του ραντάρ για την αναζήτηση του στόχου.
Ωστόσο, η εμπλοκή σε μεγάλες αποστάσεις απαιτεί αξιόπιστα δεδομένα στόχευσης και ενημερώσεις κατά τη διάρκεια της πτήσης. Για τον λόγο αυτό, η οικογένεια Fa’az φέρεται να αξιοποιεί συνδυασμό αδρανειακής καθοδήγησης και ζεύξης δεδομένων (data link), πριν από την ενεργοποίηση του αισθητήρα στην τελική φάση.
Η αρχιτεκτονική αυτή θα μπορούσε να επιτρέψει τη μεταφορά πληροφοριών στόχευσης από εξωτερικές πηγές, όπως αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου (AEW&C), περιορίζοντας την ανάγκη συνεχούς εκπομπής από το ραντάρ του μαχητικού που εκτοξεύει τον πύραυλο.
Το JF-17 και η προσπάθεια αμυντικής αυτονόμησης
Η επιλογή του JF-17 Thunder ως πλατφόρμας δοκιμών έχει ιδιαίτερη σημασία. Το μαχητικό αποτελεί προϊόν συνεργασίας του πακιστανικού Pakistan Aeronautical Complex (PAC) και της κινεζικής Chengdu Aircraft Industry Group και βρίσκεται στον πυρήνα της επιχειρησιακής δομής της πακιστανικής Πολεμικής Αεροπορίας.
Η ενσωμάτωση ενός εγχώρια αναπτυγμένου πυραύλου στο συγκεκριμένο αεροσκάφος μπορεί να προσφέρει στο Πακιστάν μεγαλύτερο έλεγχο στην ανάπτυξη, την αναβάθμιση και τη μελλοντική υποστήριξη του οπλικού του συστήματος.
Μέχρι σήμερα, η Πολεμική Αεροπορία του Πακιστάν βασίζεται σε σημαντικό βαθμό σε εισαγόμενους πυραύλους αέρος-αέρος, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται οι αμερικανικοί AIM-120 AMRAAM και οι κινεζικοί PL-15 και άλλες εκδόσεις της οικογένειας PL.
Η ανάπτυξη του Fa’az εντάσσεται επομένως σε μια ευρύτερη στρατηγική μείωσης της εξάρτησης από ξένους προμηθευτές, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία οι περιορισμοί στις αμυντικές εξαγωγές και οι γεωπολιτικές εντάσεις μπορούν να επηρεάσουν την πρόσβαση σε κρίσιμα οπλικά συστήματα.
Η επιτυχής ολοκλήρωση της πρώτης πτητικής δοκιμής αποτελεί σημαντικό ορόσημο, αλλά δεν σημαίνει ότι ο πύραυλος έχει ήδη ολοκληρώσει όλες τις διαδικασίες πιστοποίησης ή έχει ενταχθεί σε επιχειρησιακή υπηρεσία.
Το επόμενο στάδιο θα αφορά την περαιτέρω αξιολόγηση των επιδόσεών του, την ολοκλήρωση των δοκιμών και την πλήρη ενσωμάτωσή του στα μαχητικά που θα τον χρησιμοποιούν.
www.bankingnews.gr
Η δοκιμή πραγματοποιήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2026 και η εκτόξευση έγινε από μαχητικό JF-17 Thunder. Σε βίντεο που δημοσιοποίησε η στρατιωτική υπηρεσία ενημέρωσης του Πακιστάν, Inter-Services Public Relations (ISPR), διακρίνεται ο πύραυλος να αποχωρίζεται από τον φορέα ανάρτησης κάτω από την πτέρυγα του αεροσκάφους και να ενεργοποιεί τον κινητήρα του.
Η πακιστανική στρατιωτική ηγεσία χαρακτήρισε τη δοκιμή επιτυχημένη, υπογραμμίζοντας ότι ο Fa’az διαθέτει προηγμένο σύστημα τερματικής καθοδήγησης και μπορεί να προσβάλει εναέριους στόχους σε μεγάλες αποστάσεις.
Δύο εκδόσεις με διαφορετικά συστήματα καθοδήγησης
Ο Fa’az αναπτύχθηκε υπό την αιγίδα της National Engineering and Scientific Commission (NESCOM), ενώ την εμπορική προώθηση του συστήματος έχει αναλάβει η κρατική εταιρεία Global Industrial & Defence Solutions (GIDS).
Το πρόγραμμα προβλέπει δύο βασικές εκδόσεις:
- Fa’az-RF: Διαθέτει ενεργό κεφαλή καθοδήγησης ραντάρ, η οποία επιτρέπει στον πύραυλο να εντοπίζει και να παρακολουθεί τον στόχο κατά την τελική φάση της εμπλοκής.
- Fa’az-IIR: Εξοπλίζεται με απεικονιστικό υπέρυθρο αισθητήρα (Imaging Infrared Seeker), ο οποίος εντοπίζει τον στόχο μέσω της θερμικής του υπογραφής.
Οι δύο εκδόσεις παρουσιάστηκαν ως πρωτότυπα στην έκθεση αμυντικής βιομηχανίας International Defence Industry Fair (IDEF) στην Κωνσταντινούπολη το 2023. Σύμφωνα με τις προδιαγραφές που είχαν προβληθεί τότε από την κατασκευάστρια πλευρά, η οικογένεια Fa’az προορίζεται για εμπλοκές πέραν της ορατής εμβέλειας (Beyond Visual Range – BVR).
Οι αναφερόμενες επιδόσεις περιλαμβάνουν μέγιστη ταχύτητα περίπου Mach 3,5 και εμβέλεια άνω των 100 χιλιομέτρων, ανάλογα με την έκδοση. Πρόκειται, ωστόσο, για στοιχεία προδιαγραφών που έχουν παρουσιαστεί από την πακιστανική πλευρά και όχι για επιδόσεις που έχουν επιβεβαιωθεί σε επιχειρησιακές συνθήκες.
Η σημασία της υπέρυθρης καθοδήγησης
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η έκδοση Fa’az-IIR, καθώς συνδυάζει δυνατότητα εμπλοκής πέραν της ορατής εμβέλειας με παθητική υπέρυθρη καθοδήγηση.
Σε αντίθεση με έναν πύραυλο που βασίζεται σε ενεργό ραντάρ κατά την τελική φάση, ένας υπέρυθρος αισθητήρας δεν χρειάζεται να εκπέμπει ραδιοκύματα για να εντοπίσει τον στόχο. Αντίθετα, αξιοποιεί τη θερμική ακτινοβολία του αεροσκάφους.
Η συγκεκριμένη αρχιτεκτονική μπορεί να προσφέρει πλεονεκτήματα ως προς τη διακριτικότητα της τελικής προσέγγισης, καθώς ο πύραυλος δεν ενεργοποιεί δικό του ραντάρ για την αναζήτηση του στόχου.
Ωστόσο, η εμπλοκή σε μεγάλες αποστάσεις απαιτεί αξιόπιστα δεδομένα στόχευσης και ενημερώσεις κατά τη διάρκεια της πτήσης. Για τον λόγο αυτό, η οικογένεια Fa’az φέρεται να αξιοποιεί συνδυασμό αδρανειακής καθοδήγησης και ζεύξης δεδομένων (data link), πριν από την ενεργοποίηση του αισθητήρα στην τελική φάση.
Η αρχιτεκτονική αυτή θα μπορούσε να επιτρέψει τη μεταφορά πληροφοριών στόχευσης από εξωτερικές πηγές, όπως αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου (AEW&C), περιορίζοντας την ανάγκη συνεχούς εκπομπής από το ραντάρ του μαχητικού που εκτοξεύει τον πύραυλο.
Το JF-17 και η προσπάθεια αμυντικής αυτονόμησης
Η επιλογή του JF-17 Thunder ως πλατφόρμας δοκιμών έχει ιδιαίτερη σημασία. Το μαχητικό αποτελεί προϊόν συνεργασίας του πακιστανικού Pakistan Aeronautical Complex (PAC) και της κινεζικής Chengdu Aircraft Industry Group και βρίσκεται στον πυρήνα της επιχειρησιακής δομής της πακιστανικής Πολεμικής Αεροπορίας.
Η ενσωμάτωση ενός εγχώρια αναπτυγμένου πυραύλου στο συγκεκριμένο αεροσκάφος μπορεί να προσφέρει στο Πακιστάν μεγαλύτερο έλεγχο στην ανάπτυξη, την αναβάθμιση και τη μελλοντική υποστήριξη του οπλικού του συστήματος.
Μέχρι σήμερα, η Πολεμική Αεροπορία του Πακιστάν βασίζεται σε σημαντικό βαθμό σε εισαγόμενους πυραύλους αέρος-αέρος, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται οι αμερικανικοί AIM-120 AMRAAM και οι κινεζικοί PL-15 και άλλες εκδόσεις της οικογένειας PL.
Η ανάπτυξη του Fa’az εντάσσεται επομένως σε μια ευρύτερη στρατηγική μείωσης της εξάρτησης από ξένους προμηθευτές, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία οι περιορισμοί στις αμυντικές εξαγωγές και οι γεωπολιτικές εντάσεις μπορούν να επηρεάσουν την πρόσβαση σε κρίσιμα οπλικά συστήματα.
Η επιτυχής ολοκλήρωση της πρώτης πτητικής δοκιμής αποτελεί σημαντικό ορόσημο, αλλά δεν σημαίνει ότι ο πύραυλος έχει ήδη ολοκληρώσει όλες τις διαδικασίες πιστοποίησης ή έχει ενταχθεί σε επιχειρησιακή υπηρεσία.
Το επόμενο στάδιο θα αφορά την περαιτέρω αξιολόγηση των επιδόσεών του, την ολοκλήρωση των δοκιμών και την πλήρη ενσωμάτωσή του στα μαχητικά που θα τον χρησιμοποιούν.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών