Η μεγαλύτερη μηνιαία πτώση των τελευταίων 18 ετών για τον χρυσό. Η σύσφιγξη της Fed, το κύμα ρευστοποιήσεων από την κατάρρευση της τεχνητής νοημοσύνης στις ΗΠΑ και η μακροπρόθεσμη προοπτική του πολύτιμου μετάλλου.
Η τιμή του χρυσού υποχώρησε κατά λίγο περισσότερο από 7% τον Οκτώβριο του 2026, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη μηνιαία πτώση για τον συγκεκριμένο μήνα τα τελευταία 18 χρόνια.
Τον Οκτώβριο του 2008, εν μέσω της οξείας φάσης της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers στα μέσα Σεπτεμβρίου, η τιμή του πολύτιμου μετάλλου είχε υποχωρήσει σχεδόν κατά 17%.
Το βράδυ της 10ης Νοεμβρίου 2026, τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης (futures) του χρυσού διαπραγματεύονταν περίπου στα 4.040-4.050 δολάρια ανά ουγγιά troy.
Η τιμή αυτή ήταν σχεδόν ίδια με εκείνη που είχε καταγραφεί έναν χρόνο νωρίτερα, στις 11 Νοεμβρίου 2025, παρότι κατά το μεγαλύτερο μέρος του 2026 ο χρυσός διαπραγματευόταν πάνω από τα 4.300 δολάρια.
Σε σύγκριση με τα ιστορικά υψηλά επίπεδα που σημειώθηκαν στα τέλη Ιανουαρίου, η τιμή του έχει υποχωρήσει κατά περίπου 24-26%.
Στις 6 Νοεμβρίου, η Goldman Sachs προχώρησε σε σημαντική αναθεώρηση προς τα κάτω των προβλέψεών της για την τιμή του χρυσού.
Συγκεκριμένα, μείωσε την εκτίμησή της για το τέλος του 2026 από τα 4.650 στα 4.150 δολάρια ανά ουγγιά, ενώ για το τέλος του 2027 αναθεώρησε την πρόβλεψή της από τα 5.400 στα 4.800 δολάρια.
Ως βασικό λόγο της απόφασής της επικαλέστηκε τη σκλήρυνση της νομισματικής στάσης της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Fed).
Ειδικότερα, τον Σεπτέμβριο, η αμερικανική κεντρική τράπεζα αύξησε το βασικό επιτόκιο για πρώτη φορά από το 2023, ανεβάζοντάς το από το εύρος του 3,5%-3,75% στο 3,75%-4% ετησίως.
Παρά την αναθεώρηση των βραχυπρόθεσμων εκτιμήσεών της, η Goldman Sachs εξακολουθεί να προβλέπει μακροπρόθεσμη άνοδο της τιμής του χρυσού, στηριζόμενη κυρίως στην ισχυρή ζήτηση από τις κεντρικές τράπεζες σε ολόκληρο τον κόσμο.
Ανάλογη είναι η εκτίμηση και του ελβετικού χρηματοπιστωτικού ομίλου UBS.
Σύμφωνα με τις προβλέψεις των αναλυτών του, η τιμή του χρυσού αναμένεται να φτάσει τα 4.600 δολάρια ανά ουγγιά έως τον Δεκέμβριο του 2026 και τα 5.400 δολάρια έως τον Σεπτέμβριο του 2027.
Οι εκτιμήσεις αυτές αντανακλούν την εμπιστοσύνη του ομίλου στη διατήρηση της μακροπρόθεσμης επενδυτικής αξίας του χρυσού.
Nέα φάση κρίσης
Η σημαντική υποχώρηση της τιμής του χρυσού αποτελεί ένδειξη ότι οι δυτικές οικονομίες έχουν εισέλθει σε μια νέα φάση κρίσης, επισημαίνει ο οικονομολόγος και διευθυντής του Ινστιτούτου για τη Νέα Κοινωνία, Vasily Koltasov, σε συνέντευξή του στο SP.
Ο εταιρικός τομέας στη Δύση εξακολουθεί να αντιμετωπίζει υψηλό επίπεδο χρέους, ενώ τα επιτόκια των κεντρικών τραπεζών παραμένουν αυξημένα σε σύγκριση με τα επίπεδα της δεκαετίας του 2010.
Ωστόσο, όσο τα επιτόκια διατηρούνται σε αυτά τα επίπεδα, δεν αναμένεται κάποια ουσιαστική εξέλιξη.
Οι αμερικανικές και ευρωπαϊκές επιχειρήσεις είχαν συνηθίσει να δανείζονται με σχεδόν μηδενικά επιτόκια.
Αυτό, όμως, άλλαξε από το 2022 (παρά τις μειώσεις των επιτοκίων κατά την περίοδο 2024-2025, οι δυτικές κεντρικές τράπεζες επέστρεψαν σε αυστηρότερη νομισματική πολιτική το 2026).
Παράλληλα, οι ίδιες οι επιχειρήσεις έχουν συσσωρεύσει τεράστια οικονομικά ελλείμματα.
Ως αποτέλεσμα, έχει πλέον προκύψει η ανάγκη αποδέσμευσης κεφαλαίων από τη «φούσκα του χρυσού».
Εάν οι δυτικές κεντρικές τράπεζες αρχίσουν να μειώνουν τα βασικά επιτόκια, η τιμή του χρυσού θα ανακάμψει.
Ωστόσο, δεν πρόκειται να προχωρήσουν σε μια τέτοια κίνηση, καθώς αυτή την περίοδο επιχειρούν να συγκρατήσουν τις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.
Αυτό συμβαίνει παρά την πραγματική έλλειψη αυτών των ενεργειακών πόρων στην αγορά και την εξάντληση των αποθεμάτων σε πολλές χώρες που εισάγουν πετρέλαιο.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η τιμή του πετρελαίου θα έπρεπε να διαμορφώνεται στα 150 δολάρια το βαρέλι και όχι στα σημερινά επίπεδα των 90-100 δολαρίων.
Αυτό δεν συμβαίνει λόγω της σημαντικής μείωσης της ενεργειακής κατανάλωσης, η οποία, με τη σειρά της, προκαλεί προβλήματα στη γεωργία και τη βιομηχανία.
Κατά συνέπεια, οι τιμές του χρυσού, των λιπασμάτων και του φυσικού αερίου ενδέχεται να υποχωρήσουν.
Ωστόσο, αυτή η εξέλιξη υπονομεύει την ανταγωνιστικότητα των δυτικών χωρών έναντι των ασιατικών οικονομιών, οι οποίες αναπτύσσονται με πολύ ταχύτερους ρυθμούς.
Αλλά τι θα συμβεί εάν η τιμή του χρυσού συνεχίσει να υποχωρεί; Σύμφωνα με τον Koltasov, ο χρυσός ήταν ήδη υπερτιμημένος στα υψηλά επίπεδα που κατέγραψε το 2026.
Ακόμη και μετά τις πρόσφατες μειώσεις, η τιμή του εξακολουθεί να είναι πολύ υψηλότερη από εκείνη που είχε στις αρχές του αιώνα, όταν διαμορφωνόταν περίπου στα 280 δολάρια ανά ουγγιά.
Επομένως, ακόμη και μια περαιτέρω υποχώρηση της τάξης του 20%-30% δεν θα είχε σημαντικές επιπτώσεις.
Ο φυσικός χρυσός εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό αποθεματικό περιουσιακό στοιχείο και η αξία του αναμένεται να αυξηθεί με την πάροδο του χρόνου, εκτός εάν οι δυτικές κεντρικές τράπεζες προχωρήσουν σε δραστική σύσφιγξη της νομισματικής πολιτικής τους.
Όπως αναφέρει ο Koltasov, οι μεγαλύτερες επενδυτικές τράπεζες προβλέπουν μεσοπρόθεσμη άνοδο της τιμής του χρυσού…
Ένα τέτοιο ενδεχόμενο είναι απολύτως πιθανό τα επόμενα χρόνια, αρχής γενομένης από το 2027.
Η αγορά χρυσού βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε κρίση, ωστόσο υπάρχουν περιθώρια ανάκαμψης.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, η ζήτηση για χρυσό θα μπορούσε να αυξηθεί, καθώς στη Δύση υπάρχουν σημαντικά διαθέσιμα κεφάλαια, τα οποία είναι δύσκολο να τοποθετηθούν επενδυτικά σε μεγάλη κλίμακα.
Ο χρυσός εξακολουθεί να αποτελεί ένα πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο, παρά την υποχώρηση της αξίας του τους τελευταίους μήνες.
Αξίζει, μάλιστα, να σημειωθεί ότι η πιο πρόσφατη κατάρρευση της «φούσκας του χρυσού» συνέπεσε χρονικά με την κατάρρευση της «φούσκας της τεχνητής νοημοσύνης».
Και τα δύο φαινόμενα πυροδοτήθηκαν από την άνοδο των τιμών του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και των λιπασμάτων.
Σε ένα τόσο ασταθές οικονομικό περιβάλλον, οι χώρες θα συνεχίσουν να αγοράζουν χρυσό.
Εκείνο, όμως, που έχει πραγματική σημασία είναι η αγορά φυσικού χρυσού σε ράβδους και όχι η απόκτηση συμβολαίων που εγγυώνται μελλοντική παράδοσή του.
Στο πλαίσιο αυτό, η Κεντρική Τράπεζα θα μπορούσε να επαναγοράσει το σύνολο του φυσικού χρυσού από τις εταιρείες εξόρυξης, ώστε το πολύτιμο μέταλλο να αποθηκεύεται αποκλειστικά εντός της Ρωσίας και να διατίθεται στην αγορά την πλέον συμφέρουσα χρονική στιγμή, ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν στη διεθνή αγορά χρυσού.
Το δολάριο έχει ήδη υποτιμηθεί σημαντικά έναντι του χρυσού και δεν πρόκειται να ανακτήσει την αξία που έχει χάσει.
Μαζικές ρευστοποιήσεις
Ο Alexander Razuvayev, μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου της Συντεχνίας Χρηματοοικονομικών Αναλυτών και Διαχειριστών Κινδύνου, τόνισε ότι οι επενδυτές προχωρούν σε μαζικές ρευστοποιήσεις όχι μόνο πολύτιμων μετάλλων, αλλά και πετρελαίου, καθώς και πολλών άλλων περιουσιακών στοιχείων.
Όπως σημειώνει, η πτώση της τιμής του χρυσού συνδέεται με τη μαζική πώληση περιουσιακών στοιχείων, η οποία οφείλεται στην κατάρρευση της αγοράς τεχνητής νοημοσύνης στις ΗΠΑ.
(Στις 5 Νοεμβρίου, ο δείκτης υψηλής τεχνολογίας Nasdaq 100 υποχώρησε κατά 6,4%, σημειώνοντας τη μεγαλύτερη ημερήσια πτώση του από την κατάρρευση των αγορών λόγω της πανδημίας COVID-19, τον Μάρτιο του 2020.)
Σε κάθε περίπτωση, τυχόν παρατεταμένη υποχώρηση της τιμής του χρυσού κάτω από τα 4.000 δολάρια θα δημιουργούσε προβλήματα στους επενδυτές…
«Δεν θα επρόκειτο για ένα ευνοϊκό σενάριο για τους επενδυτές.
Ωστόσο, οι ρωσικές εταιρείες εξόρυξης χρυσού θα μπορούσαν να αντέξουν ακόμη και μια τέτοια εξέλιξη. Εάν η κατάσταση επιδεινωνόταν, η Κεντρική Τράπεζα θα μπορούσε να επαναγοράσει τον χρυσό τους.
Κατά κανόνα, οι ρωσικές τράπεζες αγοράζουν πολύτιμα μέταλλα από τις εταιρείες εξόρυξης χρυσού και στη συνέχεια η Τράπεζα της Ρωσίας τα αγοράζει από τις τράπεζες.
Ωστόσο, η ρυθμιστική αρχή έχει επίσης τη δυνατότητα να προχωρήσει σε απευθείας αγορές, προκειμένου να στηρίξει αυτόν τον στρατηγικής σημασίας κλάδο» σημειώνει ο Razuvayev και προσθέτει:
«Σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, η συμμετοχή του χρυσού σε ποσοστό 10-20% του χαρτοφυλακίου μπορεί να συμβάλει στην προστασία του από δύσκολες περιόδους.
Ωστόσο, οι επενδύσεις σε χρυσό αποδίδουν σε βάθος χρόνου, συνήθως σε ορίζοντα 10-20 ετών.
Σε κάθε περίπτωση, η ζήτηση για το πολύτιμο μέταλλο αναμένεται να παραμείνει ισχυρή.
Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί η Κίνα, η οποία από τα τέλη της δεκαετίας του 2010 μειώνει ενεργά τις τοποθετήσεις της σε αμερικανικά κρατικά ομόλογα, ενισχύοντας παράλληλα τα αποθέματά της σε χρυσό».
www.bankingnews.gr
Τον Οκτώβριο του 2008, εν μέσω της οξείας φάσης της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers στα μέσα Σεπτεμβρίου, η τιμή του πολύτιμου μετάλλου είχε υποχωρήσει σχεδόν κατά 17%.
Το βράδυ της 10ης Νοεμβρίου 2026, τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης (futures) του χρυσού διαπραγματεύονταν περίπου στα 4.040-4.050 δολάρια ανά ουγγιά troy.
Η τιμή αυτή ήταν σχεδόν ίδια με εκείνη που είχε καταγραφεί έναν χρόνο νωρίτερα, στις 11 Νοεμβρίου 2025, παρότι κατά το μεγαλύτερο μέρος του 2026 ο χρυσός διαπραγματευόταν πάνω από τα 4.300 δολάρια.
Σε σύγκριση με τα ιστορικά υψηλά επίπεδα που σημειώθηκαν στα τέλη Ιανουαρίου, η τιμή του έχει υποχωρήσει κατά περίπου 24-26%.
Στις 6 Νοεμβρίου, η Goldman Sachs προχώρησε σε σημαντική αναθεώρηση προς τα κάτω των προβλέψεών της για την τιμή του χρυσού.
Συγκεκριμένα, μείωσε την εκτίμησή της για το τέλος του 2026 από τα 4.650 στα 4.150 δολάρια ανά ουγγιά, ενώ για το τέλος του 2027 αναθεώρησε την πρόβλεψή της από τα 5.400 στα 4.800 δολάρια.
Ως βασικό λόγο της απόφασής της επικαλέστηκε τη σκλήρυνση της νομισματικής στάσης της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Fed).
Ειδικότερα, τον Σεπτέμβριο, η αμερικανική κεντρική τράπεζα αύξησε το βασικό επιτόκιο για πρώτη φορά από το 2023, ανεβάζοντάς το από το εύρος του 3,5%-3,75% στο 3,75%-4% ετησίως.
Παρά την αναθεώρηση των βραχυπρόθεσμων εκτιμήσεών της, η Goldman Sachs εξακολουθεί να προβλέπει μακροπρόθεσμη άνοδο της τιμής του χρυσού, στηριζόμενη κυρίως στην ισχυρή ζήτηση από τις κεντρικές τράπεζες σε ολόκληρο τον κόσμο.
Ανάλογη είναι η εκτίμηση και του ελβετικού χρηματοπιστωτικού ομίλου UBS.
Σύμφωνα με τις προβλέψεις των αναλυτών του, η τιμή του χρυσού αναμένεται να φτάσει τα 4.600 δολάρια ανά ουγγιά έως τον Δεκέμβριο του 2026 και τα 5.400 δολάρια έως τον Σεπτέμβριο του 2027.
Οι εκτιμήσεις αυτές αντανακλούν την εμπιστοσύνη του ομίλου στη διατήρηση της μακροπρόθεσμης επενδυτικής αξίας του χρυσού.
Nέα φάση κρίσης
Η σημαντική υποχώρηση της τιμής του χρυσού αποτελεί ένδειξη ότι οι δυτικές οικονομίες έχουν εισέλθει σε μια νέα φάση κρίσης, επισημαίνει ο οικονομολόγος και διευθυντής του Ινστιτούτου για τη Νέα Κοινωνία, Vasily Koltasov, σε συνέντευξή του στο SP.
Ο εταιρικός τομέας στη Δύση εξακολουθεί να αντιμετωπίζει υψηλό επίπεδο χρέους, ενώ τα επιτόκια των κεντρικών τραπεζών παραμένουν αυξημένα σε σύγκριση με τα επίπεδα της δεκαετίας του 2010.
Ωστόσο, όσο τα επιτόκια διατηρούνται σε αυτά τα επίπεδα, δεν αναμένεται κάποια ουσιαστική εξέλιξη.
Οι αμερικανικές και ευρωπαϊκές επιχειρήσεις είχαν συνηθίσει να δανείζονται με σχεδόν μηδενικά επιτόκια.
Αυτό, όμως, άλλαξε από το 2022 (παρά τις μειώσεις των επιτοκίων κατά την περίοδο 2024-2025, οι δυτικές κεντρικές τράπεζες επέστρεψαν σε αυστηρότερη νομισματική πολιτική το 2026).
Παράλληλα, οι ίδιες οι επιχειρήσεις έχουν συσσωρεύσει τεράστια οικονομικά ελλείμματα.
Ως αποτέλεσμα, έχει πλέον προκύψει η ανάγκη αποδέσμευσης κεφαλαίων από τη «φούσκα του χρυσού».
Εάν οι δυτικές κεντρικές τράπεζες αρχίσουν να μειώνουν τα βασικά επιτόκια, η τιμή του χρυσού θα ανακάμψει.
Ωστόσο, δεν πρόκειται να προχωρήσουν σε μια τέτοια κίνηση, καθώς αυτή την περίοδο επιχειρούν να συγκρατήσουν τις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.
Αυτό συμβαίνει παρά την πραγματική έλλειψη αυτών των ενεργειακών πόρων στην αγορά και την εξάντληση των αποθεμάτων σε πολλές χώρες που εισάγουν πετρέλαιο.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η τιμή του πετρελαίου θα έπρεπε να διαμορφώνεται στα 150 δολάρια το βαρέλι και όχι στα σημερινά επίπεδα των 90-100 δολαρίων.
Αυτό δεν συμβαίνει λόγω της σημαντικής μείωσης της ενεργειακής κατανάλωσης, η οποία, με τη σειρά της, προκαλεί προβλήματα στη γεωργία και τη βιομηχανία.
Κατά συνέπεια, οι τιμές του χρυσού, των λιπασμάτων και του φυσικού αερίου ενδέχεται να υποχωρήσουν.
Ωστόσο, αυτή η εξέλιξη υπονομεύει την ανταγωνιστικότητα των δυτικών χωρών έναντι των ασιατικών οικονομιών, οι οποίες αναπτύσσονται με πολύ ταχύτερους ρυθμούς.
Αλλά τι θα συμβεί εάν η τιμή του χρυσού συνεχίσει να υποχωρεί; Σύμφωνα με τον Koltasov, ο χρυσός ήταν ήδη υπερτιμημένος στα υψηλά επίπεδα που κατέγραψε το 2026.
Ακόμη και μετά τις πρόσφατες μειώσεις, η τιμή του εξακολουθεί να είναι πολύ υψηλότερη από εκείνη που είχε στις αρχές του αιώνα, όταν διαμορφωνόταν περίπου στα 280 δολάρια ανά ουγγιά.
Επομένως, ακόμη και μια περαιτέρω υποχώρηση της τάξης του 20%-30% δεν θα είχε σημαντικές επιπτώσεις.
Ο φυσικός χρυσός εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό αποθεματικό περιουσιακό στοιχείο και η αξία του αναμένεται να αυξηθεί με την πάροδο του χρόνου, εκτός εάν οι δυτικές κεντρικές τράπεζες προχωρήσουν σε δραστική σύσφιγξη της νομισματικής πολιτικής τους.
Όπως αναφέρει ο Koltasov, οι μεγαλύτερες επενδυτικές τράπεζες προβλέπουν μεσοπρόθεσμη άνοδο της τιμής του χρυσού…
Ένα τέτοιο ενδεχόμενο είναι απολύτως πιθανό τα επόμενα χρόνια, αρχής γενομένης από το 2027.
Η αγορά χρυσού βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε κρίση, ωστόσο υπάρχουν περιθώρια ανάκαμψης.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, η ζήτηση για χρυσό θα μπορούσε να αυξηθεί, καθώς στη Δύση υπάρχουν σημαντικά διαθέσιμα κεφάλαια, τα οποία είναι δύσκολο να τοποθετηθούν επενδυτικά σε μεγάλη κλίμακα.
Ο χρυσός εξακολουθεί να αποτελεί ένα πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο, παρά την υποχώρηση της αξίας του τους τελευταίους μήνες.
Αξίζει, μάλιστα, να σημειωθεί ότι η πιο πρόσφατη κατάρρευση της «φούσκας του χρυσού» συνέπεσε χρονικά με την κατάρρευση της «φούσκας της τεχνητής νοημοσύνης».
Και τα δύο φαινόμενα πυροδοτήθηκαν από την άνοδο των τιμών του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και των λιπασμάτων.
Σε ένα τόσο ασταθές οικονομικό περιβάλλον, οι χώρες θα συνεχίσουν να αγοράζουν χρυσό.
Εκείνο, όμως, που έχει πραγματική σημασία είναι η αγορά φυσικού χρυσού σε ράβδους και όχι η απόκτηση συμβολαίων που εγγυώνται μελλοντική παράδοσή του.
Στο πλαίσιο αυτό, η Κεντρική Τράπεζα θα μπορούσε να επαναγοράσει το σύνολο του φυσικού χρυσού από τις εταιρείες εξόρυξης, ώστε το πολύτιμο μέταλλο να αποθηκεύεται αποκλειστικά εντός της Ρωσίας και να διατίθεται στην αγορά την πλέον συμφέρουσα χρονική στιγμή, ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν στη διεθνή αγορά χρυσού.
Το δολάριο έχει ήδη υποτιμηθεί σημαντικά έναντι του χρυσού και δεν πρόκειται να ανακτήσει την αξία που έχει χάσει.
Μαζικές ρευστοποιήσεις
Ο Alexander Razuvayev, μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου της Συντεχνίας Χρηματοοικονομικών Αναλυτών και Διαχειριστών Κινδύνου, τόνισε ότι οι επενδυτές προχωρούν σε μαζικές ρευστοποιήσεις όχι μόνο πολύτιμων μετάλλων, αλλά και πετρελαίου, καθώς και πολλών άλλων περιουσιακών στοιχείων.
Όπως σημειώνει, η πτώση της τιμής του χρυσού συνδέεται με τη μαζική πώληση περιουσιακών στοιχείων, η οποία οφείλεται στην κατάρρευση της αγοράς τεχνητής νοημοσύνης στις ΗΠΑ.
(Στις 5 Νοεμβρίου, ο δείκτης υψηλής τεχνολογίας Nasdaq 100 υποχώρησε κατά 6,4%, σημειώνοντας τη μεγαλύτερη ημερήσια πτώση του από την κατάρρευση των αγορών λόγω της πανδημίας COVID-19, τον Μάρτιο του 2020.)
Σε κάθε περίπτωση, τυχόν παρατεταμένη υποχώρηση της τιμής του χρυσού κάτω από τα 4.000 δολάρια θα δημιουργούσε προβλήματα στους επενδυτές…
«Δεν θα επρόκειτο για ένα ευνοϊκό σενάριο για τους επενδυτές.
Ωστόσο, οι ρωσικές εταιρείες εξόρυξης χρυσού θα μπορούσαν να αντέξουν ακόμη και μια τέτοια εξέλιξη. Εάν η κατάσταση επιδεινωνόταν, η Κεντρική Τράπεζα θα μπορούσε να επαναγοράσει τον χρυσό τους.
Κατά κανόνα, οι ρωσικές τράπεζες αγοράζουν πολύτιμα μέταλλα από τις εταιρείες εξόρυξης χρυσού και στη συνέχεια η Τράπεζα της Ρωσίας τα αγοράζει από τις τράπεζες.
Ωστόσο, η ρυθμιστική αρχή έχει επίσης τη δυνατότητα να προχωρήσει σε απευθείας αγορές, προκειμένου να στηρίξει αυτόν τον στρατηγικής σημασίας κλάδο» σημειώνει ο Razuvayev και προσθέτει:
«Σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, η συμμετοχή του χρυσού σε ποσοστό 10-20% του χαρτοφυλακίου μπορεί να συμβάλει στην προστασία του από δύσκολες περιόδους.
Ωστόσο, οι επενδύσεις σε χρυσό αποδίδουν σε βάθος χρόνου, συνήθως σε ορίζοντα 10-20 ετών.
Σε κάθε περίπτωση, η ζήτηση για το πολύτιμο μέταλλο αναμένεται να παραμείνει ισχυρή.
Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί η Κίνα, η οποία από τα τέλη της δεκαετίας του 2010 μειώνει ενεργά τις τοποθετήσεις της σε αμερικανικά κρατικά ομόλογα, ενισχύοντας παράλληλα τα αποθέματά της σε χρυσό».
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών