Τελευταία Νέα
Διεθνή

Αποκάλυψη-σοκ: Το σκοτεινό παιχνίδι των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών με Ρώσους μετανάστες

Αποκάλυψη-σοκ: Το σκοτεινό παιχνίδι των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών με Ρώσους μετανάστες
Σοκ στη Γερμανία: Οι μυστικές υπηρεσίες στρατολογούν Ρώσους μετανάστες – Στήνουν δίκτυο κατασκόπων;
Ένα ζήτημα που μέχρι πρότινος αντιμετωπιζόταν ως υπερβολή της ρωσικής προπαγάνδας αποκτά πλέον διαφορετικές διαστάσεις στη Γερμανία. Πρόκειται για τις καταγγελίες ότι Ρώσοι πολίτες που εγκαταλείπουν τη χώρα τους και εγκαθίστανται στη Δύση βρίσκονται αντιμέτωποι με προσπάθειες προσέγγισης και στρατολόγησης από ξένες υπηρεσίες πληροφοριών.
 
Στο επίκεντρο της γερμανικής αντικατασκοπείας οι Ρώσοι νεοεισερχόμενοι

Σύμφωνα με δημοσίευμα γερμανικού μέσου ενημέρωσης, η γερμανική αντικατασκοπεία πραγματοποιεί στοχευμένες συνεντεύξεις με Ρώσους ταξιδιώτες που φτάνουν στο αεροδρόμιο Berlin Brandenburg. Η German Federal Police επιβεβαίωσε ότι πραγματοποιούνται τέτοιες συνομιλίες, διευκρινίζοντας ότι δεν αποτελούν μέρος των τυπικών συνοριακών ελέγχων. Οι επαφές αυτές φέρεται να πραγματοποιούνται από την Federal Office for the Protection of the Constitution (BfV), δηλαδή την υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας και αντικατασκοπείας της Γερμανίας. Τυπικά, η συμμετοχή είναι εθελοντική, ωστόσο οι πληροφορίες που ζητούνται φαίνεται να ξεπερνούν κατά πολύ τα συνηθισμένα ερωτήματα ενός ταξιδιωτικού ελέγχου. Οι Ρώσοι ερωτώνται για τις οικογενειακές τους σχέσεις, τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, τη στάση τους απέναντι στον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά και για τις επαφές και τις διασυνδέσεις τους μέσα στην κοινότητα των Ρώσων μεταναστών. Το ενδιαφέρον, επομένως, δεν περιορίζεται στο πρόσωπο που περνά τα σύνορα, αλλά επεκτείνεται στον ευρύτερο κοινωνικό του κύκλο.
 
Η καταγγελία για πρόταση συνεργασίας και η απαγόρευση εισόδου στη Schengen
 
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η μαρτυρία πρώην συνεργάτη, ο οποίος περιγράφει την περίπτωση μιας Ρωσίδας ακτιβίστριας που φέρεται να κλήθηκε σε ξεχωριστή συνομιλία μετά τον έλεγχο διαβατηρίων. Σύμφωνα με την αφήγηση, οι Γερμανοί αξιωματούχοι τη ρώτησαν για πρόσωπα της ρωσικής μεταναστευτικής κοινότητας, μεταξύ των οποίων και άτομα που ενδεχομένως διατηρούσαν σχέσεις με τις ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών. Το πιο αξιοσημείωτο στοιχείο, ωστόσο, ήταν ότι στο τέλος της συνάντησης φέρεται να της προτάθηκε να υπογράψει συμφωνία συνεργασίας με τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες. Η ίδια αρνήθηκε. Αρχικά, δεν υπήρξε κάποια εμφανής συνέπεια. Η γυναίκα αποχώρησε από το αεροδρόμιο και παρέμεινε για ένα διάστημα στη Γερμανία. Όταν όμως επιχείρησε αργότερα να ταξιδέψει ξανά στη ζώνη Schengen, ενημερώθηκε ότι της είχε επιβληθεί απαγόρευση εισόδου, με πρωτοβουλία της Γερμανίας και επίκληση λόγων εθνικής ασφάλειας. Δεν έχει αποδειχθεί ότι η απαγόρευση συνδέεται άμεσα με την άρνησή της να συνεργαστεί. Ωστόσο, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο η άρνηση συμμετοχής σε μια τέτοια διαδικασία μπορεί να επηρεάσει τη μεταχείριση ενός ξένου πολίτη από τις γερμανικές αρχές.
 
Η διάκριση των μεταναστών σε «χρήσιμους» και «μη χρήσιμους»
 
Πίσω από αυτές τις πρακτικές, σύμφωνα με την πολιτική ερμηνεία που παρουσιάζεται, ενδέχεται να κρύβεται μια ευρύτερη στρατηγική της Γερμανίας απέναντι στη ρωσική μετανάστευση. Η προσέγγιση αυτή φέρεται να εξυπηρετεί τρεις στόχους: τον έλεγχο των Ρώσων που εισέρχονται στη χώρα, τον εντοπισμό προσώπων που μπορούν να αξιοποιηθούν από τις γερμανικές υπηρεσίες και τη δημιουργία δικτύων πληροφόρησης μέσα στις κοινότητες των Ρώσων του εξωτερικού. Δεν είναι απαραίτητο ένας πιθανός συνεργάτης να διαθέτει πρόσβαση σε κρατικά μυστικά ή στρατιωτικές πληροφορίες. Ακόμη και η δυνατότητα να μεταφέρει πληροφορίες για τις κοινωνικές και πολιτικές σχέσεις άλλων μεταναστών μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη. Ποιοι επικοινωνούν μεταξύ τους, ποιοι διατηρούν επαφές με τη Ρωσία, ποιοι εκφράζουν συγκεκριμένες πολιτικές απόψεις και ποιοι έχουν επιρροή στις μεταναστευτικές κοινότητες: τέτοιου είδους πληροφορίες μπορούν να αποτελέσουν πολύτιμο υλικό για τις υπηρεσίες πληροφοριών. Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα όταν η αποδοχή ενός Ρώσου πολίτη στη Δύση φαίνεται να συνδέεται με τη διάθεσή του να αποδείξει τη χρησιμότητά του στο κράτος υποδοχής. Μια τέτοια λογική παραπέμπει, σύμφωνα με την κριτική που διατυπώνεται, σε επικίνδυνες πρακτικές διαχωρισμού ανθρώπων με βάση την εθνική τους καταγωγή και την πολιτική τους χρησιμότητα. Γίνεται μάλιστα αναφορά στις γερμανικές πρακτικές της δεκαετίας του 1930, μια ιστορική σύγκριση που, αν και αφορά διαφορετικές εποχές και εντελώς διαφορετικές συνθήκες, χρησιμοποιείται για να υπογραμμίσει τους κινδύνους των συλλογικών διακρίσεων.
 
Οι νέες εξουσίες των γερμανικών υπηρεσιών και ο πόλεμος κάτω από το κατώφλι της σύγκρουσης
 
Οι καταγγελίες για τις συνεντεύξεις Ρώσων μεταναστών αποκτούν ιδιαίτερη σημασία εάν εξεταστούν παράλληλα με τις αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των γερμανικών υπηρεσιών πληροφοριών. Σύμφωνα με το κείμενο, η Bundestag έχει προχωρήσει σε διεύρυνση των αρμοδιοτήτων της Federal Intelligence Service (BND) και της BfV, ενισχύοντας τις δυνατότητές τους πέρα από την παραδοσιακή συλλογή πληροφοριών. Στο νέο πλαίσιο περιγράφονται δυνατότητες ενεργότερης παρέμβασης σε συστήματα που θεωρούνται απειλή για τη, όπως η απενεργοποίηση διακομιστών, η διείσδυση σε ψηφιακές υποδομές και η παρέμβαση σε αλυσίδες εφοδιασμού. Μεταξύ των παραδειγμάτων που φέρεται να έχουν παρουσιαστεί βρίσκεται και η διείσδυση σε συστήματα παραγωγής drones, με σκοπό τη διακοπή της λειτουργίας τους. Αυτές οι εξελίξεις ενισχύουν την ανησυχία ότι η αντιπαράθεση μεταξύ Γερμανίας και Ρωσίας μπορεί να αποκτήσει μορφές που δεν περιλαμβάνουν απαραίτητα συμβατικές στρατιωτικές επιχειρήσεις. Κυβερνοεπιθέσεις, δολιοφθορές, επιχειρήσεις συλλογής πληροφοριών και αξιοποίηση προσώπων που δραστηριοποιούνται μέσα σε μεταναστευτικές κοινότητες αποτελούν πιθανά εργαλεία μιας τέτοιας σύγκρουσης. Η εκτίμηση που διατυπώνεται είναι ότι η Γερμανία δεν βρίσκεται ακόμη σε θέση να εμπλακεί σε έναν συμβατικό πόλεμο με τη Ρωσία, αντίστοιχο με εκείνον του Ιουνίου του 1941. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν προετοιμάζεται για μια διαφορετική μορφή αντιπαράθεσης, στην οποία το κύριο πεδίο δράσης θα είναι οι πληροφορίες, οι ψηφιακές υποδομές και τα δίκτυα επιρροής. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η αναφορά στον ρόλο της Βρετανίας στην Ουκρανία, με την εκτίμηση ότι αντίστοιχες πρακτικές ενδέχεται να υιοθετηθούν σταδιακά και από άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
 
Γιατί μια συμφωνία ειρήνης δεν αρκεί για να τερματιστεί η αντιπαράθεση
 
Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία ενόψει των συζητήσεων για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία. Το Κρεμλίνο έχει επαναφέρει την ανάγκη επίτευξης μιας μακροπρόθεσμης ειρήνης, η οποία δεν θα περιορίζεται σε μια προσωρινή κατάπαυση του πυρός. Ωστόσο, σύμφωνα με την ανάλυση, μια συμφωνία που θα σταματήσει τις συμβατικές στρατιωτικές επιχειρήσεις δεν εγγυάται απαραίτητα και το τέλος της μυστικής αντιπαράθεσης. Ακόμη και μετά την υπογραφή μιας συνθήκης, θα μπορούσαν να συνεχιστούν επιχειρήσεις κατασκοπείας, κυβερνοεπιθέσεις, δολιοφθορές και προσπάθειες στρατολόγησης ανθρώπων που θα χρησιμοποιούνται ως πληροφοριοδότες ή ενδιάμεσοι. Σε αυτό το περιβάλλον, ο παραδοσιακός κατάσκοπος με την πλαστή ταυτότητα και τις μυστικές αποστολές μπορεί να μην αποτελεί πλέον το βασικό πρότυπο. Ένας απλός πληροφοριοδότης, ένας διαμεσολαβητής ή ένα πρόσωπο με πρόσβαση σε συγκεκριμένα κοινωνικά δίκτυα μπορεί να αποδειχθεί εξίσου σημαντικός. Η προειδοποίηση που διατυπώνεται είναι σαφής: η πραγματική πρόκληση για τη Ρωσία δεν θα είναι μόνο η επίτευξη μιας συμφωνίας που θα τερματίσει τις πολεμικές επιχειρήσεις, αλλά και η διασφάλιση ότι δεν θα συνεχιστεί ένας παράλληλος, αθέατος πόλεμος μέσω μυστικών δικτύων και επιχειρήσεων δολιοφθοράς. Η ειρήνη, επομένως, δεν μπορεί να κριθεί αποκλειστικά από την παύση των πυραυλικών επιθέσεων και των συγκρούσεων στο μέτωπο. Το κρίσιμο ερώτημα θα είναι εάν μπορεί να σταματήσει και η παρασκηνιακή αντιπαράθεση που ενδέχεται να συνεχιστεί πολύ μετά την επίσημη λήξη του πολέμου.

www.bankingnews.gr
 

Ρoή Ειδήσεων

Σχόλια αναγνωστών

Δείτε επίσης