Οι επιστήμονες εντόπισαν σημάδια υποβρύχιας επικοινωνίας στο σήμα του Bio-Duck
Για περισσότερες από έξι δεκαετίες, ένας παράξενος ήχος έχει καταγραφεί κάτω από τον πάγο της Ανταρκτικής, η προέλευση του οποίου έχει προβληματίσει τους επιστήμονες.
Μοιάζει με το τριλλ ενός πάπιας και έχει ανεπίσημα ονομαστεί «Bio-Duck».
Μια νέα ανάλυση αρχειακών ηχογραφήσεων προτείνει μια διαφορετική ερμηνεία αυτού του φαινομένου: μπορεί να μην πρόκειται για έναν τυχαίο θόρυβο, αλλά για μια μορφή οργανωμένης υποθαλάσσιας επικοινωνίας, όπως αναφέρει το Sciencepost.
Ένα μυστηριώδες σήμα από τα βάθη του ωκεανού
Ο ασυνήθιστος ήχος ανιχνεύθηκε για πρώτη φορά το 1960 στα ύδατα της Ανταρκτικής. Έκτοτε, έχει καταγραφεί επανειλημμένα από υδρόφωνα, αλλά δεν έχει δοθεί ποτέ μια οριστική εξήγηση.
Ο θόρυβος ήταν ρυθμικός και επαναλαμβανόμενος, γεγονός που απέκλειε αμέσως τη σύνδεση με παγόβουνα ή τεκτονικές διεργασίες.
Με την πάροδο του χρόνου, παρόμοια σήματα άρχισαν να ανιχνεύονται και σε άλλες περιοχές του Νοτίου Ημισφαιρίου, γεγονός που αύξησε ακόμη περισσότερο το ενδιαφέρον των ερευνητών.
Ωστόσο, για μεγάλο διάστημα, αυτές οι ηχογραφήσεις θεωρούνταν μια ακουστική ανωμαλία χωρίς σαφή δομή — ένα ακόμη παράδειγμα του πόσο λίγα είναι γνωστά για τη ζωή στη ζώνη του λυκόφωτος των ωκεανών.
Υποθαλάσσιοι «διάλογοι» αντί για χάος
Στην 187η συνεδρίαση της Acoustical Society of America, ο ειδικός στη θαλάσσια ακουστική Ross Chapman από το Πανεπιστήμιο της Victoria παρουσίασε τα αποτελέσματα μιας μεγάλης κλίμακας ανάλυσης ηχογραφήσεων που συλλέχθηκαν επί δεκαετίες. Η ομάδα του ανακάλυψε πολλαπλές πηγές ήχου, κατανεμημένες σε σημαντική απόσταση μεταξύ τους.
«Μας εντυπωσίασε το γεγονός ότι όταν μία πηγή εξέπεμπε σήμα, οι άλλες σιωπούσαν, σαν να άκουγαν πριν απαντήσουν», εξηγεί ο ειδικός στη θαλάσσια ακουστική Ross Chapman από το Πανεπιστήμιο της Victoria.
Αυτή η τάξη, λέει, μοιάζει με τη δομή μιας συνομιλίας. Αυτό είναι εξαιρετικά ασυνήθιστο για τον υποθαλάσσιο κόσμο, καθώς οι περισσότερες βιολογικές ηχητικές εκπομπές αλληλοεπικαλύπτονται και δεν παρουσιάζουν τέτοια «ευγένεια».
Από την Ανταρκτική στην Αυστραλία
Αρχικά, ο «Bio-Duck» συνδεόταν αποκλειστικά με τα ύδατα της Ανταρκτικής. Ωστόσο, αργότερα καταγράφηκε και στα ανοικτά των ακτών της Αυστραλίας, της Νέας Ζηλανδίας και άλλων περιοχών των ωκεανών.
Το 2014, επιστήμονες, χρησιμοποιώντας ακουστικούς αισθητήρες σε κητώδη, συνέδεσαν αυτούς τους ήχους με τη ρυγχοφάλαινα της Ανταρκτικής (Balaenoptera bonaerensis).
Το πρόβλημα είναι ότι παρόμοια σήματα έχουν ανιχνευθεί σε περιοχές όπου αυτά τα κητώδη δεν έχουν ποτέ παρατηρηθεί. Αυτό αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο ότι ένα άλλο, μέχρι σήμερα άγνωστο, θαλάσσιο είδος είναι ικανό να παράγει παρόμοιους ήχους.
Ακουστικές εκπλήξεις
Κατά τη διάρκεια της έρευνάς του, ο Chapman εντόπισε επίσης ένα παρόμοιο, αλλά υψηλότερης συχνότητας κάλεσμα, το οποίο ονομάστηκε «Bio-Goose», το οποίο ακούστηκε σε ύδατα ανοικτά της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας.
Αυτά τα ευρήματα εντάσσονται σε ένα ευρύτερο μοτίβο απρόσμενων ανακαλύψεων, συμπεριλαμβανομένης της ανακάλυψης οργανισμών που ήταν προηγουμένως άγνωστοι στην επιστήμη, όπως ένα αρπακτικό σφουγγάρι από τον Νότιο Ωκεανό.
«Η ιδέα ότι ένας τόσο φαινομενικά απλός ήχος θα μπορούσε να παράγεται από ένα ζώο φαινόταν παλαιότερα απίθανη», παραδέχεται ο Chapman.
Ωστόσο, τα σύγχρονα δεδομένα δείχνουν ότι η ακουστική συμπεριφορά των θαλάσσιων θηλαστικών μπορεί να είναι πολύ πιο σύνθετη από ό,τι πιστευόταν προηγουμένως.
Περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις
Ακόμη και αν ο «Bio-Duck» σχετίζεται πράγματι με τα κητώδη, η λειτουργία του παραμένει ασαφής. Οι επιστήμονες συζητούν διάφορες πιθανότητες: σήματα πλοήγησης, κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, συντονισμό κατά τη διάρκεια της τροφοληψίας ή στοιχεία συμπεριφοράς ζευγαρώματος.
«Μπορεί να συζητούν για το δείπνο ή να αλληλεπιδρούν όπως οι γονείς με τα μικρά τους», αστειεύεται ο Chapman.
Παρά την πρόοδο στους υποθαλάσσιους αισθητήρες και τους αλγόριθμους ανάλυσης, ο ωκεανός παραμένει ένα από τα λιγότερο μελετημένα περιβάλλοντα στον πλανήτη.
Συχνά σημειώνεται ότι η ανθρωπότητα γνωρίζει περισσότερα για την επιφάνεια του Άρη παρά για τον βυθό της Γης.
Η ιστορία του «Bio-Duck» δείχνει ξεκάθαρα πόσα μυστήρια κρύβουν τα βάθη. Η έρευνα συνεχίζεται και ίσως, με τον χρόνο, αυτά τα παράξενα σήματα να αποκαλυφθούν.
Προς το παρόν, παραμένουν μια σπάνια υπενθύμιση του πόσο λίγα κατανοούμε για τον υποθαλάσσιο κόσμο.
www.bankingnews.gr
Μοιάζει με το τριλλ ενός πάπιας και έχει ανεπίσημα ονομαστεί «Bio-Duck».
Μια νέα ανάλυση αρχειακών ηχογραφήσεων προτείνει μια διαφορετική ερμηνεία αυτού του φαινομένου: μπορεί να μην πρόκειται για έναν τυχαίο θόρυβο, αλλά για μια μορφή οργανωμένης υποθαλάσσιας επικοινωνίας, όπως αναφέρει το Sciencepost.
Ένα μυστηριώδες σήμα από τα βάθη του ωκεανού
Ο ασυνήθιστος ήχος ανιχνεύθηκε για πρώτη φορά το 1960 στα ύδατα της Ανταρκτικής. Έκτοτε, έχει καταγραφεί επανειλημμένα από υδρόφωνα, αλλά δεν έχει δοθεί ποτέ μια οριστική εξήγηση.
Ο θόρυβος ήταν ρυθμικός και επαναλαμβανόμενος, γεγονός που απέκλειε αμέσως τη σύνδεση με παγόβουνα ή τεκτονικές διεργασίες.
Με την πάροδο του χρόνου, παρόμοια σήματα άρχισαν να ανιχνεύονται και σε άλλες περιοχές του Νοτίου Ημισφαιρίου, γεγονός που αύξησε ακόμη περισσότερο το ενδιαφέρον των ερευνητών.
Ωστόσο, για μεγάλο διάστημα, αυτές οι ηχογραφήσεις θεωρούνταν μια ακουστική ανωμαλία χωρίς σαφή δομή — ένα ακόμη παράδειγμα του πόσο λίγα είναι γνωστά για τη ζωή στη ζώνη του λυκόφωτος των ωκεανών.
Υποθαλάσσιοι «διάλογοι» αντί για χάος
Στην 187η συνεδρίαση της Acoustical Society of America, ο ειδικός στη θαλάσσια ακουστική Ross Chapman από το Πανεπιστήμιο της Victoria παρουσίασε τα αποτελέσματα μιας μεγάλης κλίμακας ανάλυσης ηχογραφήσεων που συλλέχθηκαν επί δεκαετίες. Η ομάδα του ανακάλυψε πολλαπλές πηγές ήχου, κατανεμημένες σε σημαντική απόσταση μεταξύ τους.
«Μας εντυπωσίασε το γεγονός ότι όταν μία πηγή εξέπεμπε σήμα, οι άλλες σιωπούσαν, σαν να άκουγαν πριν απαντήσουν», εξηγεί ο ειδικός στη θαλάσσια ακουστική Ross Chapman από το Πανεπιστήμιο της Victoria.
Αυτή η τάξη, λέει, μοιάζει με τη δομή μιας συνομιλίας. Αυτό είναι εξαιρετικά ασυνήθιστο για τον υποθαλάσσιο κόσμο, καθώς οι περισσότερες βιολογικές ηχητικές εκπομπές αλληλοεπικαλύπτονται και δεν παρουσιάζουν τέτοια «ευγένεια».
Από την Ανταρκτική στην Αυστραλία
Αρχικά, ο «Bio-Duck» συνδεόταν αποκλειστικά με τα ύδατα της Ανταρκτικής. Ωστόσο, αργότερα καταγράφηκε και στα ανοικτά των ακτών της Αυστραλίας, της Νέας Ζηλανδίας και άλλων περιοχών των ωκεανών.
Το 2014, επιστήμονες, χρησιμοποιώντας ακουστικούς αισθητήρες σε κητώδη, συνέδεσαν αυτούς τους ήχους με τη ρυγχοφάλαινα της Ανταρκτικής (Balaenoptera bonaerensis).
Το πρόβλημα είναι ότι παρόμοια σήματα έχουν ανιχνευθεί σε περιοχές όπου αυτά τα κητώδη δεν έχουν ποτέ παρατηρηθεί. Αυτό αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο ότι ένα άλλο, μέχρι σήμερα άγνωστο, θαλάσσιο είδος είναι ικανό να παράγει παρόμοιους ήχους.
Ακουστικές εκπλήξεις
Κατά τη διάρκεια της έρευνάς του, ο Chapman εντόπισε επίσης ένα παρόμοιο, αλλά υψηλότερης συχνότητας κάλεσμα, το οποίο ονομάστηκε «Bio-Goose», το οποίο ακούστηκε σε ύδατα ανοικτά της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας.
Αυτά τα ευρήματα εντάσσονται σε ένα ευρύτερο μοτίβο απρόσμενων ανακαλύψεων, συμπεριλαμβανομένης της ανακάλυψης οργανισμών που ήταν προηγουμένως άγνωστοι στην επιστήμη, όπως ένα αρπακτικό σφουγγάρι από τον Νότιο Ωκεανό.
«Η ιδέα ότι ένας τόσο φαινομενικά απλός ήχος θα μπορούσε να παράγεται από ένα ζώο φαινόταν παλαιότερα απίθανη», παραδέχεται ο Chapman.
Ωστόσο, τα σύγχρονα δεδομένα δείχνουν ότι η ακουστική συμπεριφορά των θαλάσσιων θηλαστικών μπορεί να είναι πολύ πιο σύνθετη από ό,τι πιστευόταν προηγουμένως.
Περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις
Ακόμη και αν ο «Bio-Duck» σχετίζεται πράγματι με τα κητώδη, η λειτουργία του παραμένει ασαφής. Οι επιστήμονες συζητούν διάφορες πιθανότητες: σήματα πλοήγησης, κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, συντονισμό κατά τη διάρκεια της τροφοληψίας ή στοιχεία συμπεριφοράς ζευγαρώματος.
«Μπορεί να συζητούν για το δείπνο ή να αλληλεπιδρούν όπως οι γονείς με τα μικρά τους», αστειεύεται ο Chapman.
Παρά την πρόοδο στους υποθαλάσσιους αισθητήρες και τους αλγόριθμους ανάλυσης, ο ωκεανός παραμένει ένα από τα λιγότερο μελετημένα περιβάλλοντα στον πλανήτη.
Συχνά σημειώνεται ότι η ανθρωπότητα γνωρίζει περισσότερα για την επιφάνεια του Άρη παρά για τον βυθό της Γης.
Η ιστορία του «Bio-Duck» δείχνει ξεκάθαρα πόσα μυστήρια κρύβουν τα βάθη. Η έρευνα συνεχίζεται και ίσως, με τον χρόνο, αυτά τα παράξενα σήματα να αποκαλυφθούν.
Προς το παρόν, παραμένουν μια σπάνια υπενθύμιση του πόσο λίγα κατανοούμε για τον υποθαλάσσιο κόσμο.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών