Σχετικά Άρθρα
Η Αμερική χρωστάει σε όλο τον πλανήτη... 39 τρισ. - Είναι στη 2η «πράξη» της κατάρρευσης, την εγκαταλείπουν τα funds
Ο Balaji Srinivasan, πρώην CTO της Coinbase και ιδιαίτερα επιδραστικός επενδυτής στο οικοσύστημα των crypto, υποστηρίζει ότι οι δυτικές κυβερνήσεις θα καταφύγουν τελικά σε μαζικές εκστρατείες κατάσχεσης περιουσιακών στοιχείων.
Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτό θα συμβεί καθώς πλησιάζει μια κρίση κρατικού χρέους.
Προβλέπει μια στιγμή όπου το κράτος θα αναζητήσει νέα μέσα χρηματοδότησης, καθώς ο λογαριασμός διογκώνεται και η επιλογή «συνεχίζουμε όπως πριν» κλείνει οριστικά.
Το υπονοούμενο είναι σαφές: όταν η εμπιστοσύνη στο σύστημα των fiat νομισμάτων αρχίζει να ραγίζει, το Bitcoin επανέρχεται ως επιλογή διαφυγής, ή τουλάχιστον ως σχέδιο Β.
Όταν το χρέος γίνεται δομικό, η δημοσιονομική πολιτική αλλάζει χαρακτήρα. Κάποιοι φόροι αυξάνονται, «έκτακτοι» φόροι επινοούνται και οι κανόνες του παιχνιδιού αλλάζουν εν μέσω αγώνα. Και όταν ούτε αυτό αρκεί, η γλώσσα σκληραίνει.
Σε αυτό το περιβάλλον, το Bitcoin λειτουργεί ως θερμόμετρο εμπιστοσύνης.
Όταν οι αποταμιευτές αισθάνονται ότι οι κανόνες μπορεί να αλλάξουν απότομα, αναζητούν περιουσιακά στοιχεία που είναι δυσκολότερο να δεσμευτούν. Όχι απαραίτητα για να «δραπετεύσουν», αλλά μερικές φορές απλώς για να αναπνεύσουν.
Διεθνείς οργανισμοί παρακολουθούν εδώ και χρόνια την άνοδο του δημόσιου χρέους στις ανεπτυγμένες οικονομίες.
Στα εργαλεία δεδομένων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, το ακαθάριστο χρέος της αμερικανικής κυβέρνησης εμφανίζεται σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα ως ποσοστό του ΑΕΠ στις πρόσφατες προβολές.
Σε αυτό το στάδιο, δεν πρόκειται για τον ισχυρισμό ότι η κατάσχεση είναι «αναπόφευκτη» με νομικούς όρους. Πρόκειται περισσότερο για πορεία. Όσο βαρύτερο γίνεται το χρέος, τόσο πιο ευρηματικές γίνονται οι κυβερνήσεις.
Μπαράζ κατασχέσεων
Αυτό που τονίζει ο Srinivasan είναι μια διευρυμένη έννοια της κατάσχεσης. Δεν αναφέρεται μόνο σε ένα κράτος που εμφανίζεται για να «πάρει» μια περιουσία. Επισημαίνει και πιο διάχυτες μορφές, όπως ο πληθωρισμός, που διαβρώνει τον πλούτο χωρίς κανένα ειδοποιητήριο.
Σε μια εκτενή συζήτηση, συνοψίζει αυτή τη λογική λέγοντας ότι η κατάσχεση μπορεί να έρθει «μέσω πληθωρισμού» ή «μέσω άμεσης αφαίρεσης».
Από την άλλη πλευρά, το Bitcoin μπορεί να διακρατηθεί χωρίς τράπεζα, εφόσον κάποιος αναλάβει ο ίδιος τη φύλαξή του.
Το ιστορικό προηγούμενο: πρώτα ο χρυσός, μετά το Bitcoin
Κάθε φορά που τίθεται ζήτημα κατάσχεσης, η ιστορία του χρυσού επιστρέφει στο προσκήνιο. Το 1933, ο Franklin D. Roosevelt υπέγραψε το Executive Order 6102, το οποίο περιόρισε την κατοχή χρυσού και επέβαλε την παράδοσή του στο κράτος πέρα από ορισμένα όρια, σε συνθήκες τραπεζικής κρίσης. Εκεί ακριβώς εντάσσεται το Bitcoin στη σύγχρονη αφήγηση, ως «σκληρό περιουσιακό στοιχείο» αλλά και ως υποδομή.
Για τους υποστηρικτές του Balaji, το Bitcoin δεν είναι απλώς μια επένδυση. Είναι εργαλείο ατομικής κυριαρχίας, υπό την προϋπόθεση ότι ο κάτοχος ελέγχει τη φύλαξή του και περιορίζει τους μεσάζοντες.
Η διάκριση αυτή είναι κρίσιμη, καθώς άλλο είναι να κατέχει κανείς Bitcoin μέσω μιας πλατφόρμας και άλλο να το κατέχει πραγματικά.
Το πολιτικό ρίσκο δεν εξαφανίζεται, μετατοπίζεται
Ο Balaji αναφέρεται στον κίνδυνο που δημιουργεί ένα υπερβολικά συγκεντρωτικό περιβάλλον, στο οποίο τα περιουσιακά στοιχεία γίνονται εύκολα προς πάγωμα, εντοπισμό και μετακίνηση ενάντια στη βούληση του κατόχου.
Επικαλείται, για παράδειγμα, την εξάρτηση από πλατφόρμες και ενημερώσεις λογισμικού, με τον φόβο ότι μια κρατική εντολή θα μπορούσε να καταστεί τεχνικά εφαρμόσιμη.
Υπάρχει όμως και η λιγότερο άνετη πλευρά, που συχνά ξεχνιέται όταν η αγορά βρίσκεται σε ευφορία.
Το Bitcoin δεν εξαλείφει το πολιτικό ρίσκο, το μεταφέρει αλλού. Φορολογία, υποχρεώσεις δήλωσης, πιέσεις στα σημεία εισόδου και εξόδου υπάρχουν ήδη, σε διαφορετικό βαθμό.
Η «έξοδος», επομένως, είναι στρατηγική και όχι μαγικό ραβδί.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών