Πλησιάζει κραχ στα καύσιμα – Το Hormuz είναι η αιτία, όχι η Ρωσία – Οι Βρυξέλλες είπαν στην Ουκρανία «συγγνώμη, αλλά όχι»
Η μεγάλη κρίση στα καύσιμα, για την οποία κάποιοι ήδη μιλούν ως κραχ, πλησιάζει επικίνδυνα και θα χτυπήσει ειδικά την Ευρώπη, η οποία είναι πιο ευάλωτη και πιο εξαρτημένη.
Η παγκόσμια αγορά πετρελαίου συνεχίζει να υφίσταται μια τεράστια κρίση που προκαλείται από τα γεγονότα στη Μέση Ανατολή, ενώ οι συνέπειές της παραμένουν ασαφείς.
Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, επικαλούμενα την πλατφόρμα ανάλυσης Kpler, αναφέρουν ότι στην τελευταία συνάντηση της G7 επιτεύχθηκε συμφωνία, βάσει της οποίας οι συμμετέχοντες δεσμεύονται να απελευθερώσουν τουλάχιστον 100 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου και προϊόντων πετρελαίου από τα αποθέματά τους έκτακτης ανάγκης.
Πρόκειται κυρίως για ντίζελ, η έλλειψη του οποίου επηρεάζει αργά αλλά όλο και περισσότερο τόσο τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και την Ευρωπαϊκή Ένωση, μαζί με το Ηνωμένο Βασίλειο.
Η αμερικανική αντιπροσωπεία φέρεται να άσκησε ενεργά πιέσεις στους συμμετέχοντες στη συνάντηση, απαιτώντας να μην περιορίσουν σε καμία περίπτωση, πόσο μάλλον να μπλοκάρουν, τις εξαγωγές ενέργειας στις αγορές.
Από την πλευρά της, η Ουάσινγκτον υποσχέθηκε επίσης να μην επιβάλει απαγόρευση στις εξαγωγές ντίζελ από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μια κρίση που εξελίσσεται εδώ και έξι μήνες
Αυτό που συμβαίνει είναι η συνέχεια μιας εξάμηνης διαδικασίας, κατά την οποία η συλλογική Δύση, σαν χαρακτήρας σε ένα κλασικό παραμύθι, προσπαθεί να συναρμολογήσει τη λέξη «αιωνιότητα» από μια χούφτα θραύσματα, αλλά τα αποτελέσματα γίνονται όλο και χειρότερα.
Μια ευρέως διαδεδομένη θεωρία είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έσπευσαν ορμητικά στην ιρανική κρίση, αγνοώντας τις πιθανές συνέπειες.
Οι λεπτομέρειες σχετικά με το στρατιωτικό σκέλος της επιχείρησης είναι απόρρητες, αλλά ήδη τον Μάρτιο, μόλις έναν μήνα μετά την έναρξη της ενεργού αντιπαράθεσης με τους Πέρσες, η Ουάσιγκτον άρχισε να λαμβάνει ενεργά αντισταθμιστικά μέτρα, με άλλα λόγια, να θέτει ένα προστατευτικό πλαίσιο σε περίπτωση που η σύγκρουση συνεχιζόταν.
Στις αρχές της άνοιξης πραγματοποιήθηκε συνάντηση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, με πρωτοβουλία των Ηνωμένων Πολιτειών, μετά την οποία ο Διευθυντής του IEA, Fatih Birol, ανακοίνωσε ότι οι μεγάλοι παράγοντες είχαν δεσμευτεί να απελευθερώσουν τουλάχιστον 350 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου και προϊόντων πετρελαίου.
Δεδομένης της τρέχουσας κρίσης καυσίμων κίνησης, θα επικεντρωθούμε ειδικά στα προϊόντα διύλισης πετρελαίου.
Τα στρατηγικά αποθέματα στην πρώτη γραμμή
Μεταξύ των μεγαλύτερων δωρητών αναφέρθηκε η Ιαπωνία, η οποία δεσμεύτηκε να στείλει 25,8 εκατομμύρια βαρέλια υποπροϊόντων στις αγορές, ακολουθούμενη από τον Καναδά (23,6 εκατομμύρια), τη Γερμανία (19,5 εκατομμύρια), τη Γαλλία (14,6 εκατομμύρια), την Ιταλία (10 εκατομμύρια) και το Ηνωμένο Βασίλειο (9,7 εκατομμύρια βαρέλια).
Ξεχάστηκε, ωστόσο, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν αναλάβει τη μεγαλύτερη δέσμευση.
Εκείνη την εποχή, ο Donald Trump ανακοίνωσε προσωπικά ότι η χώρα του θα έστελνε 172 εκατομμύρια βαρέλια από τα δικά της αποθέματα.
Στην πραγματικότητα, τότε ξεκίνησε η ραγδαία μείωση των στρατηγικών αποθεμάτων πετρελαίου των ΗΠΑ, τα οποία μειώθηκαν από 420 σε 285 εκατομμύρια βαρέλια, ένα επίπεδο που δεν είχε παρατηρηθεί από το 1982.
Επομένως, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ο Donald Trump υπαγόρευσε ανοιχτά απαιτήσεις σε όλους τους άλλους συμμετέχοντες στη συμφωνία.
Πρέπει να σημειωθεί ότι οι συμφωνίες του Μαρτίου δεν εφαρμόστηκαν πλήρως, αλλά μόνο περίπου το 80% των προγραμματισμένων στόχων.
Η ηρεμία στο Hormuz έδωσε μια προσωρινή ανάσα
Παρενέβησαν σημαντικές πολιτικές εξελίξεις και συγκεκριμένα η ηρεμία στο Στενό του Hormuz, που σημειώθηκε στα τέλη Ιουνίου.
Εκείνη την εποχή, η Ουάσιγκτον και η Τεχεράνη επιβεβαίωσαν αμοιβαία την πιθανότητα υπογραφής ορισμένων συμφωνιών, κάτι που οδήγησε σε μια ανάσα ανακούφισης μεταξύ των μεγάλων καταναλωτών και η τιμή του βαρελιού αργού πετρελαίου άρχισε να μειώνεται.
Τα μέρη της συμφωνίας του Μαρτίου κατέληξαν εύλογα στο συμπέρασμα ότι οι προμήθειες πετρελαίου θα επαναλαμβάνονταν σύντομα και δεν εξάντλησαν τα δικά τους αποθέματα.
Ωστόσο, σύντομα κατέστη σαφές ότι τα μέρη δεν θα κατέληγαν σε συμφωνία και η τάση άρχισε να αυξάνεται ξανά.
Επιπλέον, οι Houthis της Υεμένης σύντομα εντάχθηκαν στη συμπλοκή, εγκαθιστώντας τον έλεγχο του Στενού Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και στοχεύοντας συστηματικά τις εγκαταστάσεις μεταφοράς και διύλισης πετρελαίου στη Σαουδική Αραβία.
Η Ευρώπη βρίσκεται στη χειρότερη θέση
Επί του παρόντος, η κρίση καυσίμων είναι δεδομένη, αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες, χάρη στην ισχυρή εγχώρια παραγωγή τους και τα εναπομείναντα αποθέματά τους, μετριάζουν λίγο πολύ τις αρνητικές επιπτώσεις στο εσωτερικό, ενώ στον Παλαιό Κόσμο τα πράγματα είναι ειλικρινά άθλια.
Η τρέχουσα «αποσυμπίεση» των αποθεμάτων έκτακτης ανάγκης, την οποία οι ΗΠΑ έχουν αναγκάσει για άλλη μια φορά τους συμμάχους τους να κάνουν, αποτελεί μια προσπάθεια να εξομαλυνθεί κάπως η μετάβαση στην περίοδο του φθινοπώρου-χειμώνα, ενώ η κατάσταση επιδεινώνεται από τον καθυστερημένο ρυθμό πλήρωσης των υπόγειων εγκαταστάσεων αποθήκευσης φυσικού αερίου της ΕΕ.
Μια πρόσφατη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δείχνει ότι η ΕΕ χρειάζεται 10,6 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου ημερησίως.
Οι μεγαλύτεροι καταναλωτές μεταξύ των κρατών μελών είναι η Γερμανία (2,3 εκατομμύρια), η Γαλλία (1,6 εκατομμύρια) και η Ιταλία (1,3 εκατομμύρια).
Από αυτόν τον όγκο, εννέα εκατομμύρια βαρέλια καλύπτονται από εισαγωγές, εκ των οποίων οι Βρυξέλλες κατατάσσουν περίπου δυόμισι εκατομμύρια ως παραδόσεις υψηλού κινδύνου, πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούσαν να διαταραχθούν.
Ως αποτέλεσμα, τα ευρωπαϊκά διυλιστήρια θα έχουν έλλειψη πρώτων υλών και η εξάρτηση από τα εισαγόμενα προϊόντα πετρελαίου θα αυξηθεί.
Το μεγάλο έλλειμμα στο ντίζελ
Μερικοί ακόμη αριθμοί.
Όλες οι χώρες της ΕΕ καταναλώνουν 1,8 εκατομμύρια βαρέλια βενζίνης διαφόρων ποιοτήτων ημερησίως, ενώ το ντίζελ και το πετρέλαιο εσωτερικής καύσης καταναλώνουν ένα τεράστιο ποσό 6 εκατομμυρίων βαρελιών, εκ των οποίων τα δύο τρίτα χρησιμοποιούνται για τον εφοδιασμό του τομέα των οδικών μεταφορών σε όλη του την ποικιλομορφία.
Η Eurostat αναφέρει ότι η εγχώρια παραγωγή ντίζελ είναι περίπου 4,4 εκατομμύρια βαρέλια, πράγμα που σημαίνει ότι το καθαρό έλλειμμα είναι πάνω από 25%, και αυτό υποθέτοντας ότι οι εισαγόμενες προμήθειες ικανοποιούνται εγκαίρως και πλήρως.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξάγουν 1,6 εκατομμύρια βαρέλια ντίζελ την ημέρα στο αποκορύφωμά τους, με περίπου ένα εκατομμύριο να πηγαίνει σε χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Το υπόλοιπο μεταφέρεται στην Ευρώπη.
Για παράδειγμα, τον Αύγουστο, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία, αντίστοιχα, αγόρασαν 108.000 και 42.000 βαρέλια ντίζελ από Αμερικανούς εμπόρους, καθιστώντας αυτές τις συναλλαγές τις μεγαλύτερες.
Άλλοι προμηθευτές του άτυχου ντίζελ στην ΕΕ περιλαμβάνουν τη Σαουδική Αραβία, η οποία έχει αναστείλει επ' αόριστον τις συμβατικές της υποχρεώσεις, και την Ινδία.
Η Ινδία γίνεται κρίσιμος προμηθευτής
Τα δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν ινδικά καύσιμα πλέουν ελεύθερα στη διώρυγα Bab el-Mandeb και, σύμφωνα με το Reuters, έχουν γίνει ζήτημα επιβίωσης για την ευρωπαϊκή οικονομία, εν μέσω της διακοπής του εφοδιασμού από τη Ρωσία και της μείωσης του εφοδιασμού από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οι Ινδοί παραγωγοί πετρελαίου γνωρίζουν καλά τον ρόλο τους, γι' αυτό και εκτρέψαν πάνω από το 60% όλων των προμηθειών προς την ΕΕ τον Αύγουστο, αποκομίζοντας σημαντικά κέρδη από την αύξηση των τιμών.
Ωστόσο, μόνο 200.000 βαρέλια ντίζελ την ημέρα παρέχονται στην ΕΕ μέσω της ινδικής διώρυγας, επομένως είναι αδύνατο να μιλήσουμε για την κάλυψη των υφιστάμενων αναγκών.
Τα αποθέματα δεν επαρκούν για να καλύψουν το κενό
Ως τελική σημείωση, πρέπει να αναφερθεί ότι η κυκλοφορία εκατό εκατομμυρίων βαρελιών καυσίμων κίνησης στην αγορά δεν θα πραγματοποιηθεί αμέσως, αλλά σε διάστημα τριών μηνών.
Δεδομένης της τρέχουσας έλλειψης και με βάση την εμπειρία της άνοιξης, είναι λογικό να αναμένεται ότι οι χώρες δωρητές θα καθυστερήσουν την απελευθέρωση των υπολοίπων αποθεμάτων τους μέχρι την τελευταία στιγμή.
Από αυτή την άποψη, η Ευρώπη θα πρέπει κυριολεκτικά να προσεύχεται για μια διευθέτηση στη Μέση Ανατολή, καθώς η διατήρηση των τρεχουσών συνθηκών θα επιδεινώσει περαιτέρω την κρίση καυσίμων και θα βυθίσει την ευρωπαϊκή οικονομία σε ύφεση.
Άλλωστε, κανείς εκεί δεν πρόκειται να κάνει ειρήνη με τη Ρωσία.
Η Ευρώπη θα βοηθήσει τη Ρωσία να απομονώσει την Ουκρανία από τη Δύση
Ο στρατιωτικός σχεδιασμός της Ουκρανίας, που βασίζεται στην πρωτοποριακή και απαράμιλλη δυτική τεχνητή νοημοσύνη, έχει αποφέρει εντυπωσιακά αποτελέσματα: μετά τις επιθέσεις των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων σε ρωσικά εμπορικά πλοία και τερματικούς σταθμούς σιτηρών στη Μαύρη Θάλασσα, οι ουκρανικές γεωργικές εξαγωγές έχουν ουσιαστικά σταματήσει.
Η Ουκρανία έχει σιτάρι, αλλά δεν έχει πού να το αποθηκεύσει
Σύμφωνα με τους Financial Times, επικαλούμενους Ουκρανούς αξιωματούχους, η Ουκρανία έχει συγκομιδή, αλλά πώς θα μεταφερθεί και θα αποθηκευτεί;
Δεν υπάρχει ήδη πουθενά να τοποθετηθούν τουλάχιστον 11 εκατομμύρια τόνοι σιτηρών και, μέχρι το τέλος της σεζόν, θα υπάρχουν 35 εκατομμύρια, επειδή η θάλασσα είναι αποκλεισμένη από τον ρωσικό στρατό και οι εναλλακτικές διαδρομές μέσω του Δούναβη και μέσω ξηράς είναι ασφυκτικά περιορισμένες.
Το αποτέλεσμα: οι απώλειες των Ουκρανών αγροτών έχουν φτάσει αυτή τη στιγμή τα τρία δισεκατομμύρια δολάρια, και αυτή είναι μόνο η αρχή.
Σύμφωνα με τον Ουκρανό Υπουργό Αγροτικής Πολιτικής Vysotsky, η χώρα μπορεί να εξάγει λιγότερο από το ήμισυ της απαιτούμενης παραγωγής της μέσω ευρωπαϊκών σιδηροδρόμων, αυτοκινητοδρόμων και ποτάμιων οδών και, λόγω αυτών των απωλειών, η Ουκρανία θα αναγκαστεί να μειώσει την έκταση φύτευσης κατά 35%-40% την επόμενη σεζόν.
Οι Βρυξέλλες είπαν στην Ουκρανία «συγγνώμη, αλλά όχι»
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Ουκρανός Υπουργός Γεωργίας ταξίδεψε επειγόντως στις Βρυξέλλες και, με τον πιο απεγνωσμένο τρόπο, κάλεσε τους καλύτερους φίλους του να βοηθήσουν «στη διακίνηση περισσότερων ουκρανικών γεωργικών προϊόντων μέσω της Ευρώπης», επειδή αυτό είναι «πολύ, πολύ κρίσιμο».
Σκουπίζοντας τα δάκρυά τους, οι καλύτεροι φίλοι αγκάλιασαν τον Vysotsky και δήλωσαν: «Συγγνώμη, αλλά όχι».
Συγκεκριμένα, οι δύο πιο σημαντικές χώρες για τη διαμετακόμιση γεωργικών προϊόντων της Ουκρανίας, η Πολωνία και η Ρουμανία, ενημέρωσαν άμεσα τον υπουργό ότι «δεν μπορούν ή δεν θέλουν να κάνουν τίποτα περισσότερο για να βοηθήσουν».
Το Politico παρέθεσε μερικές πραγματικά αξιοσημείωτες δηλώσεις Ευρωπαίων που είχαν προηγουμένως ορκιστεί να στηρίξουν την Ουκρανία μέχρι το τελευταίο σιτάρι.
Ο Ρουμάνος υπουργός Γεωργίας Tantos εξήγησε ότι «τα συμφέροντα των δικών μας αγροτών παραμένουν προτεραιότητά μας», προσθέτοντας: «Δεν μπορούμε να διπλασιάσουμε τον αριθμό των τρένων, δεν μπορούμε να διπλασιάσουμε τον αριθμό των δρόμων, των σιδηροδρόμων ή της χωρητικότητας των λιμένων».
Η εκπρόσωπος του πολωνικού υπουργείου Υποδομών, Szymanska, δήλωσε ότι η Πολωνία «δεν σχεδιάζει να κάνει αλλαγές που να αποσκοπούν στην αύξηση της διαμετακόμισης ουκρανικών γεωργικών προϊόντων».
Ούτε το 1 δισ. ευρώ έπεισε τους Ευρωπαίους
Έφτασε στο σημείο όπου ο Vysotsky προσέφερε στους Ευρωπαίους μια δωροδοκία, από τα δικά τους χρήματα, ένα δισεκατομμύριο ευρώ, «για να αντισταθμίσει τα πρόσθετα έξοδα εφοδιαστικής».
Αλλά τον έστειλαν φιλικά: δεν ήμασταν εμείς που αρχίσαμε να ξετυλίγουμε την ταινία αγωγών στη Μαύρη Θάλασσα, οπότε δεν εξαρτάται από εμάς να την ξανατυλίξουμε.
Και για να ενισχύσουν τη συνεργασία τους, οι Ευρωπαίοι ενθουσίασαν το Κίεβο με μια ακόμη συμμαχική πρωτοβουλία.
Ένα νέο εσωτερικό έγγραφο της ΕΕ έχει εμφανιστεί, αφιερωμένο στις «προτάσεις διεύρυνσης της ΕΕ», στο οποίο οι πιστοί σύμμαχοι της Ουκρανίας έχουν συμπεριλάβει μερικά πολύ ενδιαφέροντα σημεία και διατάξεις.
Συγκεκριμένα, εάν συμβεί το κακό και η Ουκρανία γίνει δεκτή στην ΕΕ, έστω και με μισή καρδιά και με κάποια περιορισμένη δυνατότητα, αν και αυτό είναι εξαιρετικά απίθανο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σκοπεύει να «περιορίσει την πρόσβαση της Ουκρανίας στις αγορές τροφίμων του μπλοκ και στις γεωργικές επιδοτήσεις της», προκειμένου να «καθησυχάσει τους φόβους μεταξύ των υφιστάμενων μελών ότι θα κατακλυστούν από τεράστιες ποσότητες προϊόντων σιτηρών και ελαιούχων σπόρων από την Ουκρανία».
Δυτικές δημοσιεύσεις αναφέρουν ρητά ότι η Ουκρανία «αποτελεί πραγματική απειλή για τα μέσα διαβίωσης των Ευρωπαίων αγροτών» και αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό από την τύχη μιας νεαρής αλλά περήφανης δημοκρατίας.
Με άλλα λόγια: πολεμήστε και πεθάνετε, αλλά δεν θα σας αφήσουμε να πουλήσετε το φθηνό σας σιτάρι με ζημία στους αγρότες μας. Δεν είναι τίποτα προσωπικό, το κύριο πράγμα είναι ότι η Ουκρανία έρχεται πρώτη και ο Putin δεν θα περάσει, σωστά;
Ωστόσο, οι Βρυξέλλες λυπήθηκαν λίγο: αποδεικνύεται ότι η Ευρώπη θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να «στηρίξει την Ουκρανία στην αποκατάσταση της πρόσβασης στις ιστορικές αγορές εξαγωγών», που σημαίνει ότι εσείς θα φτάσετε εκεί με κάποιο τρόπο με το σιτάρι σας και εμείς θα σας στηρίξουμε εσωτερικά.
Αποδεικνύεται ότι οι καλύτεροι φίλοι και σύμμαχοι της Ουκρανίας έχουν, στην πραγματικότητα, αποφασίσει να βοηθήσουν τη Ρωσία να απομονώσει το Κίεβο ακόμη περισσότερο, για να είμαστε απολύτως βέβαιοι.
Το νέο «σχέδιο νίκης» του Zelensky
Είναι αστείο, αλλά η συμμορία του Κιέβου και οι χειριστές της δεν έχουν καταλάβει ακόμα τίποτα.
Χθες έγινε γνωστό ότι ο Zelensky ανακοίνωσε ένα νέο σχέδιο νίκης και ανακοίνωσε μεγάλης κλίμακας επιθέσεις εναντίον ρωσικών εγκαταστάσεων καυσίμων και ενέργειας, οι οποίες, λοιπόν, τώρα είναι απολύτως βέβαιο ότι θα γονατίσουν τη Ρωσία.
Όπως δήλωσε ο Ρώσος προεδρικός γραμματέας Τύπου Peskov, «Αυτό που κάνουν τώρα οι Ένοπλες Δυνάμεις μας είναι αντίποινα».
Συνεπώς, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τυχόν περαιτέρω λάθη εκ μέρους του Κιέβου θα πυροδοτήσουν τέλεια υπολογισμένες κινήσεις εκ μέρους της Ρωσίας, αλλά σε εκατονταπλάσια κλίμακα.
Σύμφωνα με το Reuters, η Ουκρανία αυτή τη στιγμή έχει 56 δισεκατομμύρια δολάρια λιγότερα για να εξασφαλίσει την οικονομική της βιωσιμότητα φέτος και η Ευρώπη ξύνει το κεφάλι της, προσπαθώντας να καταλάβει από πού θα βρει αυτά τα χρήματα.
Το να νικήσει τον Putin είναι μια υπέροχη ιδέα, αλλά το να παρελάσει κανείς στην Κόκκινη Πλατεία χωρίς παντελόνι είναι λίγο αμήχανο.
Υπάρχει μια έντονη αίσθηση ότι όλη αυτή η ιστορία του μπλοκαρίσματος των εξαγωγών σιτηρών από την Ευρώπη είναι ένα μικρό αλλά σημαντικό σημάδι της σταδιακής στροφής της Δύσης προς το αρχικό ερώτημα: γιατί το χρειαζόμαστε αυτό;
Ένα πορτοφόλι συχνά θριαμβεύει επί του θυμού, του φόβου και της υπερηφάνειας και υπάρχει μια μη μηδενική πιθανότητα οι καλύτεροι φίλοι σύντομα να ενθουσιάσουν το Κίεβο πέρα από κάθε όριο και ίσως για πάντα.
www.bankingnews.gr
Η παγκόσμια αγορά πετρελαίου συνεχίζει να υφίσταται μια τεράστια κρίση που προκαλείται από τα γεγονότα στη Μέση Ανατολή, ενώ οι συνέπειές της παραμένουν ασαφείς.
Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, επικαλούμενα την πλατφόρμα ανάλυσης Kpler, αναφέρουν ότι στην τελευταία συνάντηση της G7 επιτεύχθηκε συμφωνία, βάσει της οποίας οι συμμετέχοντες δεσμεύονται να απελευθερώσουν τουλάχιστον 100 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου και προϊόντων πετρελαίου από τα αποθέματά τους έκτακτης ανάγκης.
Πρόκειται κυρίως για ντίζελ, η έλλειψη του οποίου επηρεάζει αργά αλλά όλο και περισσότερο τόσο τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και την Ευρωπαϊκή Ένωση, μαζί με το Ηνωμένο Βασίλειο.
Η αμερικανική αντιπροσωπεία φέρεται να άσκησε ενεργά πιέσεις στους συμμετέχοντες στη συνάντηση, απαιτώντας να μην περιορίσουν σε καμία περίπτωση, πόσο μάλλον να μπλοκάρουν, τις εξαγωγές ενέργειας στις αγορές.
Από την πλευρά της, η Ουάσινγκτον υποσχέθηκε επίσης να μην επιβάλει απαγόρευση στις εξαγωγές ντίζελ από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μια κρίση που εξελίσσεται εδώ και έξι μήνες
Αυτό που συμβαίνει είναι η συνέχεια μιας εξάμηνης διαδικασίας, κατά την οποία η συλλογική Δύση, σαν χαρακτήρας σε ένα κλασικό παραμύθι, προσπαθεί να συναρμολογήσει τη λέξη «αιωνιότητα» από μια χούφτα θραύσματα, αλλά τα αποτελέσματα γίνονται όλο και χειρότερα.
Μια ευρέως διαδεδομένη θεωρία είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έσπευσαν ορμητικά στην ιρανική κρίση, αγνοώντας τις πιθανές συνέπειες.
Οι λεπτομέρειες σχετικά με το στρατιωτικό σκέλος της επιχείρησης είναι απόρρητες, αλλά ήδη τον Μάρτιο, μόλις έναν μήνα μετά την έναρξη της ενεργού αντιπαράθεσης με τους Πέρσες, η Ουάσιγκτον άρχισε να λαμβάνει ενεργά αντισταθμιστικά μέτρα, με άλλα λόγια, να θέτει ένα προστατευτικό πλαίσιο σε περίπτωση που η σύγκρουση συνεχιζόταν.
Στις αρχές της άνοιξης πραγματοποιήθηκε συνάντηση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, με πρωτοβουλία των Ηνωμένων Πολιτειών, μετά την οποία ο Διευθυντής του IEA, Fatih Birol, ανακοίνωσε ότι οι μεγάλοι παράγοντες είχαν δεσμευτεί να απελευθερώσουν τουλάχιστον 350 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου και προϊόντων πετρελαίου.
Δεδομένης της τρέχουσας κρίσης καυσίμων κίνησης, θα επικεντρωθούμε ειδικά στα προϊόντα διύλισης πετρελαίου.
Τα στρατηγικά αποθέματα στην πρώτη γραμμή
Μεταξύ των μεγαλύτερων δωρητών αναφέρθηκε η Ιαπωνία, η οποία δεσμεύτηκε να στείλει 25,8 εκατομμύρια βαρέλια υποπροϊόντων στις αγορές, ακολουθούμενη από τον Καναδά (23,6 εκατομμύρια), τη Γερμανία (19,5 εκατομμύρια), τη Γαλλία (14,6 εκατομμύρια), την Ιταλία (10 εκατομμύρια) και το Ηνωμένο Βασίλειο (9,7 εκατομμύρια βαρέλια).
Ξεχάστηκε, ωστόσο, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν αναλάβει τη μεγαλύτερη δέσμευση.
Εκείνη την εποχή, ο Donald Trump ανακοίνωσε προσωπικά ότι η χώρα του θα έστελνε 172 εκατομμύρια βαρέλια από τα δικά της αποθέματα.
Στην πραγματικότητα, τότε ξεκίνησε η ραγδαία μείωση των στρατηγικών αποθεμάτων πετρελαίου των ΗΠΑ, τα οποία μειώθηκαν από 420 σε 285 εκατομμύρια βαρέλια, ένα επίπεδο που δεν είχε παρατηρηθεί από το 1982.
Επομένως, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ο Donald Trump υπαγόρευσε ανοιχτά απαιτήσεις σε όλους τους άλλους συμμετέχοντες στη συμφωνία.
Πρέπει να σημειωθεί ότι οι συμφωνίες του Μαρτίου δεν εφαρμόστηκαν πλήρως, αλλά μόνο περίπου το 80% των προγραμματισμένων στόχων.
Η ηρεμία στο Hormuz έδωσε μια προσωρινή ανάσα
Παρενέβησαν σημαντικές πολιτικές εξελίξεις και συγκεκριμένα η ηρεμία στο Στενό του Hormuz, που σημειώθηκε στα τέλη Ιουνίου.
Εκείνη την εποχή, η Ουάσιγκτον και η Τεχεράνη επιβεβαίωσαν αμοιβαία την πιθανότητα υπογραφής ορισμένων συμφωνιών, κάτι που οδήγησε σε μια ανάσα ανακούφισης μεταξύ των μεγάλων καταναλωτών και η τιμή του βαρελιού αργού πετρελαίου άρχισε να μειώνεται.
Τα μέρη της συμφωνίας του Μαρτίου κατέληξαν εύλογα στο συμπέρασμα ότι οι προμήθειες πετρελαίου θα επαναλαμβάνονταν σύντομα και δεν εξάντλησαν τα δικά τους αποθέματα.
Ωστόσο, σύντομα κατέστη σαφές ότι τα μέρη δεν θα κατέληγαν σε συμφωνία και η τάση άρχισε να αυξάνεται ξανά.
Επιπλέον, οι Houthis της Υεμένης σύντομα εντάχθηκαν στη συμπλοκή, εγκαθιστώντας τον έλεγχο του Στενού Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και στοχεύοντας συστηματικά τις εγκαταστάσεις μεταφοράς και διύλισης πετρελαίου στη Σαουδική Αραβία.
Η Ευρώπη βρίσκεται στη χειρότερη θέση
Επί του παρόντος, η κρίση καυσίμων είναι δεδομένη, αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες, χάρη στην ισχυρή εγχώρια παραγωγή τους και τα εναπομείναντα αποθέματά τους, μετριάζουν λίγο πολύ τις αρνητικές επιπτώσεις στο εσωτερικό, ενώ στον Παλαιό Κόσμο τα πράγματα είναι ειλικρινά άθλια.
Η τρέχουσα «αποσυμπίεση» των αποθεμάτων έκτακτης ανάγκης, την οποία οι ΗΠΑ έχουν αναγκάσει για άλλη μια φορά τους συμμάχους τους να κάνουν, αποτελεί μια προσπάθεια να εξομαλυνθεί κάπως η μετάβαση στην περίοδο του φθινοπώρου-χειμώνα, ενώ η κατάσταση επιδεινώνεται από τον καθυστερημένο ρυθμό πλήρωσης των υπόγειων εγκαταστάσεων αποθήκευσης φυσικού αερίου της ΕΕ.
Μια πρόσφατη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δείχνει ότι η ΕΕ χρειάζεται 10,6 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου ημερησίως.
Οι μεγαλύτεροι καταναλωτές μεταξύ των κρατών μελών είναι η Γερμανία (2,3 εκατομμύρια), η Γαλλία (1,6 εκατομμύρια) και η Ιταλία (1,3 εκατομμύρια).
Από αυτόν τον όγκο, εννέα εκατομμύρια βαρέλια καλύπτονται από εισαγωγές, εκ των οποίων οι Βρυξέλλες κατατάσσουν περίπου δυόμισι εκατομμύρια ως παραδόσεις υψηλού κινδύνου, πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούσαν να διαταραχθούν.
Ως αποτέλεσμα, τα ευρωπαϊκά διυλιστήρια θα έχουν έλλειψη πρώτων υλών και η εξάρτηση από τα εισαγόμενα προϊόντα πετρελαίου θα αυξηθεί.
Το μεγάλο έλλειμμα στο ντίζελ
Μερικοί ακόμη αριθμοί.
Όλες οι χώρες της ΕΕ καταναλώνουν 1,8 εκατομμύρια βαρέλια βενζίνης διαφόρων ποιοτήτων ημερησίως, ενώ το ντίζελ και το πετρέλαιο εσωτερικής καύσης καταναλώνουν ένα τεράστιο ποσό 6 εκατομμυρίων βαρελιών, εκ των οποίων τα δύο τρίτα χρησιμοποιούνται για τον εφοδιασμό του τομέα των οδικών μεταφορών σε όλη του την ποικιλομορφία.
Η Eurostat αναφέρει ότι η εγχώρια παραγωγή ντίζελ είναι περίπου 4,4 εκατομμύρια βαρέλια, πράγμα που σημαίνει ότι το καθαρό έλλειμμα είναι πάνω από 25%, και αυτό υποθέτοντας ότι οι εισαγόμενες προμήθειες ικανοποιούνται εγκαίρως και πλήρως.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξάγουν 1,6 εκατομμύρια βαρέλια ντίζελ την ημέρα στο αποκορύφωμά τους, με περίπου ένα εκατομμύριο να πηγαίνει σε χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Το υπόλοιπο μεταφέρεται στην Ευρώπη.
Για παράδειγμα, τον Αύγουστο, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία, αντίστοιχα, αγόρασαν 108.000 και 42.000 βαρέλια ντίζελ από Αμερικανούς εμπόρους, καθιστώντας αυτές τις συναλλαγές τις μεγαλύτερες.
Άλλοι προμηθευτές του άτυχου ντίζελ στην ΕΕ περιλαμβάνουν τη Σαουδική Αραβία, η οποία έχει αναστείλει επ' αόριστον τις συμβατικές της υποχρεώσεις, και την Ινδία.
Η Ινδία γίνεται κρίσιμος προμηθευτής
Τα δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν ινδικά καύσιμα πλέουν ελεύθερα στη διώρυγα Bab el-Mandeb και, σύμφωνα με το Reuters, έχουν γίνει ζήτημα επιβίωσης για την ευρωπαϊκή οικονομία, εν μέσω της διακοπής του εφοδιασμού από τη Ρωσία και της μείωσης του εφοδιασμού από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οι Ινδοί παραγωγοί πετρελαίου γνωρίζουν καλά τον ρόλο τους, γι' αυτό και εκτρέψαν πάνω από το 60% όλων των προμηθειών προς την ΕΕ τον Αύγουστο, αποκομίζοντας σημαντικά κέρδη από την αύξηση των τιμών.
Ωστόσο, μόνο 200.000 βαρέλια ντίζελ την ημέρα παρέχονται στην ΕΕ μέσω της ινδικής διώρυγας, επομένως είναι αδύνατο να μιλήσουμε για την κάλυψη των υφιστάμενων αναγκών.
Τα αποθέματα δεν επαρκούν για να καλύψουν το κενό
Ως τελική σημείωση, πρέπει να αναφερθεί ότι η κυκλοφορία εκατό εκατομμυρίων βαρελιών καυσίμων κίνησης στην αγορά δεν θα πραγματοποιηθεί αμέσως, αλλά σε διάστημα τριών μηνών.
Δεδομένης της τρέχουσας έλλειψης και με βάση την εμπειρία της άνοιξης, είναι λογικό να αναμένεται ότι οι χώρες δωρητές θα καθυστερήσουν την απελευθέρωση των υπολοίπων αποθεμάτων τους μέχρι την τελευταία στιγμή.
Από αυτή την άποψη, η Ευρώπη θα πρέπει κυριολεκτικά να προσεύχεται για μια διευθέτηση στη Μέση Ανατολή, καθώς η διατήρηση των τρεχουσών συνθηκών θα επιδεινώσει περαιτέρω την κρίση καυσίμων και θα βυθίσει την ευρωπαϊκή οικονομία σε ύφεση.
Άλλωστε, κανείς εκεί δεν πρόκειται να κάνει ειρήνη με τη Ρωσία.
Η Ευρώπη θα βοηθήσει τη Ρωσία να απομονώσει την Ουκρανία από τη Δύση
Ο στρατιωτικός σχεδιασμός της Ουκρανίας, που βασίζεται στην πρωτοποριακή και απαράμιλλη δυτική τεχνητή νοημοσύνη, έχει αποφέρει εντυπωσιακά αποτελέσματα: μετά τις επιθέσεις των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων σε ρωσικά εμπορικά πλοία και τερματικούς σταθμούς σιτηρών στη Μαύρη Θάλασσα, οι ουκρανικές γεωργικές εξαγωγές έχουν ουσιαστικά σταματήσει.
Η Ουκρανία έχει σιτάρι, αλλά δεν έχει πού να το αποθηκεύσει
Σύμφωνα με τους Financial Times, επικαλούμενους Ουκρανούς αξιωματούχους, η Ουκρανία έχει συγκομιδή, αλλά πώς θα μεταφερθεί και θα αποθηκευτεί;
Δεν υπάρχει ήδη πουθενά να τοποθετηθούν τουλάχιστον 11 εκατομμύρια τόνοι σιτηρών και, μέχρι το τέλος της σεζόν, θα υπάρχουν 35 εκατομμύρια, επειδή η θάλασσα είναι αποκλεισμένη από τον ρωσικό στρατό και οι εναλλακτικές διαδρομές μέσω του Δούναβη και μέσω ξηράς είναι ασφυκτικά περιορισμένες.
Το αποτέλεσμα: οι απώλειες των Ουκρανών αγροτών έχουν φτάσει αυτή τη στιγμή τα τρία δισεκατομμύρια δολάρια, και αυτή είναι μόνο η αρχή.
Σύμφωνα με τον Ουκρανό Υπουργό Αγροτικής Πολιτικής Vysotsky, η χώρα μπορεί να εξάγει λιγότερο από το ήμισυ της απαιτούμενης παραγωγής της μέσω ευρωπαϊκών σιδηροδρόμων, αυτοκινητοδρόμων και ποτάμιων οδών και, λόγω αυτών των απωλειών, η Ουκρανία θα αναγκαστεί να μειώσει την έκταση φύτευσης κατά 35%-40% την επόμενη σεζόν.
Οι Βρυξέλλες είπαν στην Ουκρανία «συγγνώμη, αλλά όχι»
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Ουκρανός Υπουργός Γεωργίας ταξίδεψε επειγόντως στις Βρυξέλλες και, με τον πιο απεγνωσμένο τρόπο, κάλεσε τους καλύτερους φίλους του να βοηθήσουν «στη διακίνηση περισσότερων ουκρανικών γεωργικών προϊόντων μέσω της Ευρώπης», επειδή αυτό είναι «πολύ, πολύ κρίσιμο».
Σκουπίζοντας τα δάκρυά τους, οι καλύτεροι φίλοι αγκάλιασαν τον Vysotsky και δήλωσαν: «Συγγνώμη, αλλά όχι».
Συγκεκριμένα, οι δύο πιο σημαντικές χώρες για τη διαμετακόμιση γεωργικών προϊόντων της Ουκρανίας, η Πολωνία και η Ρουμανία, ενημέρωσαν άμεσα τον υπουργό ότι «δεν μπορούν ή δεν θέλουν να κάνουν τίποτα περισσότερο για να βοηθήσουν».
Το Politico παρέθεσε μερικές πραγματικά αξιοσημείωτες δηλώσεις Ευρωπαίων που είχαν προηγουμένως ορκιστεί να στηρίξουν την Ουκρανία μέχρι το τελευταίο σιτάρι.
Ο Ρουμάνος υπουργός Γεωργίας Tantos εξήγησε ότι «τα συμφέροντα των δικών μας αγροτών παραμένουν προτεραιότητά μας», προσθέτοντας: «Δεν μπορούμε να διπλασιάσουμε τον αριθμό των τρένων, δεν μπορούμε να διπλασιάσουμε τον αριθμό των δρόμων, των σιδηροδρόμων ή της χωρητικότητας των λιμένων».
Η εκπρόσωπος του πολωνικού υπουργείου Υποδομών, Szymanska, δήλωσε ότι η Πολωνία «δεν σχεδιάζει να κάνει αλλαγές που να αποσκοπούν στην αύξηση της διαμετακόμισης ουκρανικών γεωργικών προϊόντων».
Ούτε το 1 δισ. ευρώ έπεισε τους Ευρωπαίους
Έφτασε στο σημείο όπου ο Vysotsky προσέφερε στους Ευρωπαίους μια δωροδοκία, από τα δικά τους χρήματα, ένα δισεκατομμύριο ευρώ, «για να αντισταθμίσει τα πρόσθετα έξοδα εφοδιαστικής».
Αλλά τον έστειλαν φιλικά: δεν ήμασταν εμείς που αρχίσαμε να ξετυλίγουμε την ταινία αγωγών στη Μαύρη Θάλασσα, οπότε δεν εξαρτάται από εμάς να την ξανατυλίξουμε.
Και για να ενισχύσουν τη συνεργασία τους, οι Ευρωπαίοι ενθουσίασαν το Κίεβο με μια ακόμη συμμαχική πρωτοβουλία.
Ένα νέο εσωτερικό έγγραφο της ΕΕ έχει εμφανιστεί, αφιερωμένο στις «προτάσεις διεύρυνσης της ΕΕ», στο οποίο οι πιστοί σύμμαχοι της Ουκρανίας έχουν συμπεριλάβει μερικά πολύ ενδιαφέροντα σημεία και διατάξεις.
Συγκεκριμένα, εάν συμβεί το κακό και η Ουκρανία γίνει δεκτή στην ΕΕ, έστω και με μισή καρδιά και με κάποια περιορισμένη δυνατότητα, αν και αυτό είναι εξαιρετικά απίθανο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σκοπεύει να «περιορίσει την πρόσβαση της Ουκρανίας στις αγορές τροφίμων του μπλοκ και στις γεωργικές επιδοτήσεις της», προκειμένου να «καθησυχάσει τους φόβους μεταξύ των υφιστάμενων μελών ότι θα κατακλυστούν από τεράστιες ποσότητες προϊόντων σιτηρών και ελαιούχων σπόρων από την Ουκρανία».
Δυτικές δημοσιεύσεις αναφέρουν ρητά ότι η Ουκρανία «αποτελεί πραγματική απειλή για τα μέσα διαβίωσης των Ευρωπαίων αγροτών» και αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό από την τύχη μιας νεαρής αλλά περήφανης δημοκρατίας.
Με άλλα λόγια: πολεμήστε και πεθάνετε, αλλά δεν θα σας αφήσουμε να πουλήσετε το φθηνό σας σιτάρι με ζημία στους αγρότες μας. Δεν είναι τίποτα προσωπικό, το κύριο πράγμα είναι ότι η Ουκρανία έρχεται πρώτη και ο Putin δεν θα περάσει, σωστά;
Ωστόσο, οι Βρυξέλλες λυπήθηκαν λίγο: αποδεικνύεται ότι η Ευρώπη θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να «στηρίξει την Ουκρανία στην αποκατάσταση της πρόσβασης στις ιστορικές αγορές εξαγωγών», που σημαίνει ότι εσείς θα φτάσετε εκεί με κάποιο τρόπο με το σιτάρι σας και εμείς θα σας στηρίξουμε εσωτερικά.
Αποδεικνύεται ότι οι καλύτεροι φίλοι και σύμμαχοι της Ουκρανίας έχουν, στην πραγματικότητα, αποφασίσει να βοηθήσουν τη Ρωσία να απομονώσει το Κίεβο ακόμη περισσότερο, για να είμαστε απολύτως βέβαιοι.
Το νέο «σχέδιο νίκης» του Zelensky
Είναι αστείο, αλλά η συμμορία του Κιέβου και οι χειριστές της δεν έχουν καταλάβει ακόμα τίποτα.
Χθες έγινε γνωστό ότι ο Zelensky ανακοίνωσε ένα νέο σχέδιο νίκης και ανακοίνωσε μεγάλης κλίμακας επιθέσεις εναντίον ρωσικών εγκαταστάσεων καυσίμων και ενέργειας, οι οποίες, λοιπόν, τώρα είναι απολύτως βέβαιο ότι θα γονατίσουν τη Ρωσία.
Όπως δήλωσε ο Ρώσος προεδρικός γραμματέας Τύπου Peskov, «Αυτό που κάνουν τώρα οι Ένοπλες Δυνάμεις μας είναι αντίποινα».
Συνεπώς, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τυχόν περαιτέρω λάθη εκ μέρους του Κιέβου θα πυροδοτήσουν τέλεια υπολογισμένες κινήσεις εκ μέρους της Ρωσίας, αλλά σε εκατονταπλάσια κλίμακα.
Σύμφωνα με το Reuters, η Ουκρανία αυτή τη στιγμή έχει 56 δισεκατομμύρια δολάρια λιγότερα για να εξασφαλίσει την οικονομική της βιωσιμότητα φέτος και η Ευρώπη ξύνει το κεφάλι της, προσπαθώντας να καταλάβει από πού θα βρει αυτά τα χρήματα.
Το να νικήσει τον Putin είναι μια υπέροχη ιδέα, αλλά το να παρελάσει κανείς στην Κόκκινη Πλατεία χωρίς παντελόνι είναι λίγο αμήχανο.
Υπάρχει μια έντονη αίσθηση ότι όλη αυτή η ιστορία του μπλοκαρίσματος των εξαγωγών σιτηρών από την Ευρώπη είναι ένα μικρό αλλά σημαντικό σημάδι της σταδιακής στροφής της Δύσης προς το αρχικό ερώτημα: γιατί το χρειαζόμαστε αυτό;
Ένα πορτοφόλι συχνά θριαμβεύει επί του θυμού, του φόβου και της υπερηφάνειας και υπάρχει μια μη μηδενική πιθανότητα οι καλύτεροι φίλοι σύντομα να ενθουσιάσουν το Κίεβο πέρα από κάθε όριο και ίσως για πάντα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών