Η Αθήνα καλείται να διαχειριστεί μια Τουρκία που ανεβάζει διαρκώς τους τόνους.
Η νέα επικίνδυνη όξυνση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις εξελίσσεται σε δίκοπο μαχαίρι για την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Η Αθήνα καλείται να διαχειριστεί μια Τουρκία που ανεβάζει διαρκώς τους τόνους.
Την ίδια ώρα, όμως, η ένταση μπορεί να εξελιχθεί σε σοβαρό εσωτερικό πολιτικό πρόβλημα για το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς είναι πιθανό να αναζωπυρώσει τις πιέσεις από τα δεξιά και να οδηγήσει σε νέες διαρροές ψηφοφόρων.
Η συγκυρία είναι εξαιρετικά ευαίσθητη.
Ο Erdogan επαναφέρει πολεμική ρητορική, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Yaşar Güler δηλώνει ότι η Άγκυρα προετοιμάζεται ακόμη και για το ενδεχόμενο κρίσης ή πολέμου, ενώ στο τραπέζι βρίσκονται ζητήματα που η Τουρκία θεωρεί ζωτικής σημασίας, από τα ελληνικά νησιά και τα θαλάσσια πάρκα έως την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου.
Από τα «ήρεμα νερά» στο crash test
Εδώ ακριβώς βρίσκεται η δύσκολη εξίσωση για την κυβέρνηση.
Η πολιτική των «ήρεμων νερών» μπορεί να αποδώσει όσο η ένταση παραμένει ελεγχόμενη.
Εάν όμως η Άγκυρα επιχειρήσει να μεταφέρει τις διεκδικήσεις της στο πεδίο, η Αθήνα θα πρέπει να αποδείξει ότι η αποκλιμάκωση δεν σημαίνει ούτε ανοχή ούτε υποχώρηση.
Το επόμενο δίμηνο θεωρείται κρίσιμο.
Η ψήφιση των τουρκικών θαλάσσιων πάρκων, η προοπτική πόντισης του καλωδίου από τη γαλλική εταιρεία και κυρίως το ερώτημα εάν η Τουρκία θα απαιτήσει προηγούμενη «άδεια» αντί απλής ενημέρωσης δημιουργούν ένα σκηνικό υψηλού ρίσκου.
Η διαφορά των δύο λέξεων είναι καθοριστική.
Η ενημέρωση αποτελεί διπλωματική διαδικασία.
Η απαίτηση άδειας, αντίθετα, θα μπορούσε να εκληφθεί ως έμπρακτη αμφισβήτηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Οι αδυναμίες μπορεί να φανούν στην πράξη
Μέχρι σήμερα η κυβέρνηση έχει επενδύσει σημαντικά στην εικόνα μιας Ελλάδας που διαθέτει ισχυρές συμμαχίες και ενισχυμένη αποτρεπτική ικανότητα.
Η αγορά των F-35, η αναβάθμιση των F-16, οι φρεγάτες, οι νέες φρεγάτες από Ιταλία και η στενότερη συνεργασία με Κύπρο και Ισραήλ αποτελούν βασικά στοιχεία αυτής της στρατηγικής.
Όμως μια πραγματική κρίση είναι διαφορετική υπόθεση από τη διπλωματική αποτροπή.
Εάν υπάρξει «τζαρτζάρισμα» στο πεδίο, η κυβέρνηση θα κληθεί να πάρει αποφάσεις μέσα σε ελάχιστο χρόνο.
Και τότε μπορεί να αναδειχθούν αδυναμίες της επιχειρησιακής διαχείρισης.
Το μεγάλο πολιτικό πρόβλημα είναι στα δεξιά
Το μεγαλύτερο ίσως πολιτικό ρίσκο, ωστόσο, βρίσκεται στο εσωτερικό της ΝΔ.
Ήδη ο Κυριάκος Μητσοτάκης δέχεται κριτική από τον Αντώνη Σαμαρά, τον Κώστα Καραμανλή και άλλες δεξιές φωνές για την πολιτική των «ήρεμων νερών».
Μια νέα τουρκική πρόκληση μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για αυτή την κριτική.
Εάν δημιουργηθεί η εντύπωση ότι η κυβέρνηση βρίσκεται σε θέση άμυνας ή ότι αναγκάζεται να αντιδρά εκ των υστέρων στις κινήσεις της Άγκυρας, τότε ένα τμήμα των δεξιών ψηφοφόρων μπορεί να αναζητήσει πιο σκληρή πολιτική έκφραση.
Και εκεί ο Αντώνης Σαμαράς μπορεί να επιχειρήσει να εμφανιστεί ως σημείο αναφοράς για όσους θεωρούν ότι η ΝΔ έχει μετακινηθεί υπερβολικά προς το κέντρο.
Ενώ μία όξυνση με την Τουρκία μπορεί εύκολα να χαρακτηριστεί ως αποτυχία της ελληνικής διπλωματίας και των «ήρεμων νερών».
Μαξιμιλιανός
www.bankingnews.gr
Η Αθήνα καλείται να διαχειριστεί μια Τουρκία που ανεβάζει διαρκώς τους τόνους.
Την ίδια ώρα, όμως, η ένταση μπορεί να εξελιχθεί σε σοβαρό εσωτερικό πολιτικό πρόβλημα για το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς είναι πιθανό να αναζωπυρώσει τις πιέσεις από τα δεξιά και να οδηγήσει σε νέες διαρροές ψηφοφόρων.
Η συγκυρία είναι εξαιρετικά ευαίσθητη.
Ο Erdogan επαναφέρει πολεμική ρητορική, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Yaşar Güler δηλώνει ότι η Άγκυρα προετοιμάζεται ακόμη και για το ενδεχόμενο κρίσης ή πολέμου, ενώ στο τραπέζι βρίσκονται ζητήματα που η Τουρκία θεωρεί ζωτικής σημασίας, από τα ελληνικά νησιά και τα θαλάσσια πάρκα έως την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου.
Από τα «ήρεμα νερά» στο crash test
Εδώ ακριβώς βρίσκεται η δύσκολη εξίσωση για την κυβέρνηση.
Η πολιτική των «ήρεμων νερών» μπορεί να αποδώσει όσο η ένταση παραμένει ελεγχόμενη.
Εάν όμως η Άγκυρα επιχειρήσει να μεταφέρει τις διεκδικήσεις της στο πεδίο, η Αθήνα θα πρέπει να αποδείξει ότι η αποκλιμάκωση δεν σημαίνει ούτε ανοχή ούτε υποχώρηση.
Το επόμενο δίμηνο θεωρείται κρίσιμο.
Η ψήφιση των τουρκικών θαλάσσιων πάρκων, η προοπτική πόντισης του καλωδίου από τη γαλλική εταιρεία και κυρίως το ερώτημα εάν η Τουρκία θα απαιτήσει προηγούμενη «άδεια» αντί απλής ενημέρωσης δημιουργούν ένα σκηνικό υψηλού ρίσκου.
Η διαφορά των δύο λέξεων είναι καθοριστική.
Η ενημέρωση αποτελεί διπλωματική διαδικασία.
Η απαίτηση άδειας, αντίθετα, θα μπορούσε να εκληφθεί ως έμπρακτη αμφισβήτηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Οι αδυναμίες μπορεί να φανούν στην πράξη
Μέχρι σήμερα η κυβέρνηση έχει επενδύσει σημαντικά στην εικόνα μιας Ελλάδας που διαθέτει ισχυρές συμμαχίες και ενισχυμένη αποτρεπτική ικανότητα.
Η αγορά των F-35, η αναβάθμιση των F-16, οι φρεγάτες, οι νέες φρεγάτες από Ιταλία και η στενότερη συνεργασία με Κύπρο και Ισραήλ αποτελούν βασικά στοιχεία αυτής της στρατηγικής.
Όμως μια πραγματική κρίση είναι διαφορετική υπόθεση από τη διπλωματική αποτροπή.
Εάν υπάρξει «τζαρτζάρισμα» στο πεδίο, η κυβέρνηση θα κληθεί να πάρει αποφάσεις μέσα σε ελάχιστο χρόνο.
Και τότε μπορεί να αναδειχθούν αδυναμίες της επιχειρησιακής διαχείρισης.
Το μεγάλο πολιτικό πρόβλημα είναι στα δεξιά
Το μεγαλύτερο ίσως πολιτικό ρίσκο, ωστόσο, βρίσκεται στο εσωτερικό της ΝΔ.
Ήδη ο Κυριάκος Μητσοτάκης δέχεται κριτική από τον Αντώνη Σαμαρά, τον Κώστα Καραμανλή και άλλες δεξιές φωνές για την πολιτική των «ήρεμων νερών».
Μια νέα τουρκική πρόκληση μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για αυτή την κριτική.
Εάν δημιουργηθεί η εντύπωση ότι η κυβέρνηση βρίσκεται σε θέση άμυνας ή ότι αναγκάζεται να αντιδρά εκ των υστέρων στις κινήσεις της Άγκυρας, τότε ένα τμήμα των δεξιών ψηφοφόρων μπορεί να αναζητήσει πιο σκληρή πολιτική έκφραση.
Και εκεί ο Αντώνης Σαμαράς μπορεί να επιχειρήσει να εμφανιστεί ως σημείο αναφοράς για όσους θεωρούν ότι η ΝΔ έχει μετακινηθεί υπερβολικά προς το κέντρο.
Ενώ μία όξυνση με την Τουρκία μπορεί εύκολα να χαρακτηριστεί ως αποτυχία της ελληνικής διπλωματίας και των «ήρεμων νερών».
Μαξιμιλιανός
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών