Ο πρώην πρωθυπουργός καταγγέλλει πολιτική κατευνασμού απέναντι στην Τουρκία και χαρακτηρίζει τις εξελίξεις γύρω από τη γαλλική ρηματική διακοίνωση ως επικίνδυνη υποχώρηση στα εθνικά ζητήματα
Με μια δήλωση βόμβα ο Αντώνης Σαμαράς σπάει τη σιωπή του για όσα εξελίσσονται αυτές τις ημέρες για την πόντιση του καλωδίου.
Ο πρώην πρωθυπουργός ανεβάζει κατακόρυφα τους τόνους απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη.
Με μια δήλωση που δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών, ο πρώην πρωθυπουργός καταγγέλλει πολιτική κατευνασμού απέναντι στην Τουρκία και χαρακτηρίζει τις εξελίξεις γύρω από τη γαλλική ρηματική διακοίνωση ως επικίνδυνη υποχώρηση στα εθνικά ζητήματα.
Η φράση φωτιά
Η πιο εκρηκτική διατύπωση βρίσκεται στο τέλος της παρέμβασής του: «Οι Πρέσπες του Αιγαίου». Μια φράση με σαφή πολιτικό συμβολισμό, καθώς ο Σαμαράς επιχειρεί να συνδέσει τους χειρισμούς της κυβέρνησης στα ελληνοτουρκικά με την παραχώρηση εθνικών θέσεων και τη δημιουργία τετελεσμένων.
Δεν πρόκειται απλώς για μια ακόμη διαφωνία στην εξωτερική πολιτική. Είναι μια ευθεία πολιτική κατηγορία ότι η κυβέρνηση διαχειρίζεται τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας με τρόπο που μπορεί να αποδειχθεί μη αναστρέψιμος.
Έξι ερωτήματα
Ο πρώην πρωθυπουργός υπενθυμίζει ότι είχε προειδοποιήσει από τις 25 Οκτωβρίου για τις συνέπειες της αποδοχής του τουρκικού αιτήματος για «ενημέρωση».
Κατά την εκτίμησή του, η κυβέρνηση επέλεξε τον κατευνασμό και τώρα καλείται να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις.
Θέτει έξι ερωτήματα, τα οποία αγγίζουν τον πυρήνα των διπλωματικών χειρισμών.
Ποιος έδωσε στη Γαλλία το δικαίωμα να προχωρήσει σε ρηματική διακοίνωση προς την Τουρκία για λογαριασμό της Ελλάδας;
Ποιος ενέκρινε το περιεχόμενό της και πότε; Γιατί το γαλλικό σκάφος παρέμεινε στο πεδίο μέχρι να ενημερωθεί η τουρκική πλευρά; Και εάν η Τουρκία ενημερώθηκε μέσω της Γαλλίας, ποιος είναι πλέον ο ρόλος των NAVTEX;
Ο Σαμαράς προχωρά ακόμη περισσότερο, ζητώντας να διευκρινιστεί εάν οι χειρισμοί έγιναν εν γνώσει της ελληνικής κυβέρνησης.
Εάν όχι, γιατί δεν υπήρξε ελληνικό διάβημα προς τη Γαλλία και γιατί δεν αναστάλθηκε η άδεια προς τη γαλλική εταιρεία;
Και εάν η Αθήνα αποδέχεται ότι η Τουρκία έχει δικαίωμα να ενημερώνεται για αντίστοιχες δραστηριότητες, θα ζητά και η Ελλάδα αντίστοιχη ενημέρωση από την Άγκυρα;
Τα ερωτήματα αυτά μετατρέπουν την υπόθεση σε πολιτικό πεδίο σύγκρουσης.
Γιατί δεν αφορούν μόνο τις λεπτομέρειες μιας διπλωματικής διαδικασίας, αλλά το ποιος αποφασίζει, ποιος διαπραγματεύεται και με ποιους όρους εκπροσωπούνται τα ελληνικά συμφέροντα.
«Νέα Μαδρίτη, νέο Ελσίνκι και νέα Ίμια»
Η βαρύτερη επίθεση έρχεται όταν ο Σαμαράς συνδέει τους σημερινούς κυβερνητικούς χειρισμούς με τρεις κρίσιμους σταθμούς της ελληνοτουρκικής ιστορίας: τη Μαδρίτη, το Ελσίνκι και τα Ίμια.
Κατηγορεί ευθέως την κυβέρνηση Μητσοτάκη και τον Γεραπετρίτη ότι η μυστική διπλωματία τους οδηγεί σε επανάληψη επικίνδυνων επιλογών του παρελθόντος.
Μάλιστα, υποστηρίζει ότι η συγκεκριμένη πολιτική έχει μετατρέψει ακόμη και συμμάχους της Ελλάδας σε «Πόντιους Πιλάτους», αφήνοντας τη χώρα εκτεθειμένη απέναντι στις τουρκικές διεκδικήσεις.
Η αναφορά αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο πρώην πρωθυπουργός δεν περιορίζει την κριτική του στην Άγκυρα, αλλά αμφισβητεί και την αποτελεσματικότητα των διπλωματικών συμμαχιών που επικαλείται η κυβέρνηση.
Η ευθεία πολιτική αμφισβήτηση
Η δήλωση Σαμαρά αποτελεί μια ακόμη μετωπική παρέμβαση εναντίον του πρωθυπουργού, με την εξωτερική πολιτική να μετατρέπεται σε βασικό πεδίο αντιπαράθεσης στο εσωτερικό της συντηρητικής παράταξης.
Ο πρώην πρωθυπουργός δεν αφήνει περιθώρια για συμβιβαστικές ερμηνείες: μιλά για εκχώρηση της εξωτερικής πολιτικής σε τρίτους, γκρίζες περιοχές και ανοχή στην επιβολή τετελεσμένων από την Τουρκία.
Και κλείνει με μια φράση που απευθύνεται όχι μόνο στην κυβέρνηση, αλλά και στο πολιτικό σύστημα: «Μιλήσαμε πολλοί. Αλλοίμονο σ’ αυτούς που δεν ακούνε».
Το μήνυμα προς το Μέγαρο Μαξίμου είναι σαφές.
Ο Σαμαράς δεν προτίθεται να χαμηλώσει τους τόνους. Αντίθετα, επιλέγει να μετατρέψει τα ελληνοτουρκικά σε κεντρικό πεδίο πολιτικής πίεσης, αμφισβητώντας ευθέως τη στρατηγική Μητσοτάκη.
Και με τον χαρακτηρισμό «Πρέσπες του Αιγαίου» επιχειρεί να δώσει στη σύγκρουση διαστάσεις πολύ μεγαλύτερες από μια απλή διαφωνία.
Όλη η δήλωση Σαμαρά
Στις 25 Οκτωβρίου προειδοποίησα για τις δυσμενείς συνέπειες της αποδοχής του Τουρκικού αιτήματος για "ενημέρωση".
Δυστυχώς η κυβέρνηση επέλεξε την πολιτική του κατευνασμού.
Έτσι, προκύπτουν τα εξής ερωτήματα::
Πρώτον, ποιος, από πότε, πως, και με ποιανού την εντολή έδωσε στη Γαλλία το δικαίωμα να προβεί σε ρηματική διακοίνωση προς την Τουρκία για λογαριασμό της Ελλάδας;
Δεύτερον, ποιος, πότε και γιατί συμφώνησε με το περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης;
Τρίτον, γιατί το Γαλλικό σκάφος δεν απέπλεε μέχρι να ενημερωθεί η Τουρκική πλευρά;
Τέταρτον, εφόσον η Τουρκία ενημερώθηκε από τη Γαλλία, τότε η κάθε NAVTEX τι ρόλο παίζει;
Πέμπτον, εάν όλα τα παραπάνω έγιναν εν αγνοία της Ελλάδας, τότε γιατί δεν κάναμε διάβημα εναντίον της Γαλλίας και δεν αναστείλαμε την άδεια στην Γαλλική εταιρεία;
Έκτον, αφού δεχόμαστε ότι η Τουρκία έχει δικαίωμα να “ενημερώνεται”, από εδώ και πέρα θα ζητάμε κι εμείς “ενημερώσεις” για αντίστοιχες ενέργειες της Τουρκίας;
Η μυστική διπλωματία Μητσοτάκη-Γεραπετρίτη μας οδηγεί σε νέα Μαδρίτη κι Ελσίνκι και σε νέα Ίμια. Διπλωματία που μετέτρεψε ακόμα και τους συμμάχους μας σε “Πόντιους Πιλάτους”.
Η εκχώρηση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας σε τρίτους, το γκριζάρισμα ελληνικών περιοχών και η ανοχή στην επιβολή τετελεσμένων από την Τουρκία, είναι οι “Πρέσπες του Αιγαίου”.
Όσο κι αν η κυβέρνηση προσπαθεί την Αμαρτία να την βαφτίσει Αρετή, ο ελληνικός λαός δεν δέχεται τέτοια “ανοσιουργήματα”.
Μιλήσαμε πολλοί.
Αλλοίμονο σ’ αυτούς που δεν ακούνε...
www.bankingnews.gr
Ο πρώην πρωθυπουργός ανεβάζει κατακόρυφα τους τόνους απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη.
Με μια δήλωση που δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών, ο πρώην πρωθυπουργός καταγγέλλει πολιτική κατευνασμού απέναντι στην Τουρκία και χαρακτηρίζει τις εξελίξεις γύρω από τη γαλλική ρηματική διακοίνωση ως επικίνδυνη υποχώρηση στα εθνικά ζητήματα.
Η φράση φωτιά
Η πιο εκρηκτική διατύπωση βρίσκεται στο τέλος της παρέμβασής του: «Οι Πρέσπες του Αιγαίου». Μια φράση με σαφή πολιτικό συμβολισμό, καθώς ο Σαμαράς επιχειρεί να συνδέσει τους χειρισμούς της κυβέρνησης στα ελληνοτουρκικά με την παραχώρηση εθνικών θέσεων και τη δημιουργία τετελεσμένων.
Δεν πρόκειται απλώς για μια ακόμη διαφωνία στην εξωτερική πολιτική. Είναι μια ευθεία πολιτική κατηγορία ότι η κυβέρνηση διαχειρίζεται τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας με τρόπο που μπορεί να αποδειχθεί μη αναστρέψιμος.
Έξι ερωτήματα
Ο πρώην πρωθυπουργός υπενθυμίζει ότι είχε προειδοποιήσει από τις 25 Οκτωβρίου για τις συνέπειες της αποδοχής του τουρκικού αιτήματος για «ενημέρωση».
Κατά την εκτίμησή του, η κυβέρνηση επέλεξε τον κατευνασμό και τώρα καλείται να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις.
Θέτει έξι ερωτήματα, τα οποία αγγίζουν τον πυρήνα των διπλωματικών χειρισμών.
Ποιος έδωσε στη Γαλλία το δικαίωμα να προχωρήσει σε ρηματική διακοίνωση προς την Τουρκία για λογαριασμό της Ελλάδας;
Ποιος ενέκρινε το περιεχόμενό της και πότε; Γιατί το γαλλικό σκάφος παρέμεινε στο πεδίο μέχρι να ενημερωθεί η τουρκική πλευρά; Και εάν η Τουρκία ενημερώθηκε μέσω της Γαλλίας, ποιος είναι πλέον ο ρόλος των NAVTEX;
Ο Σαμαράς προχωρά ακόμη περισσότερο, ζητώντας να διευκρινιστεί εάν οι χειρισμοί έγιναν εν γνώσει της ελληνικής κυβέρνησης.
Εάν όχι, γιατί δεν υπήρξε ελληνικό διάβημα προς τη Γαλλία και γιατί δεν αναστάλθηκε η άδεια προς τη γαλλική εταιρεία;
Και εάν η Αθήνα αποδέχεται ότι η Τουρκία έχει δικαίωμα να ενημερώνεται για αντίστοιχες δραστηριότητες, θα ζητά και η Ελλάδα αντίστοιχη ενημέρωση από την Άγκυρα;
Τα ερωτήματα αυτά μετατρέπουν την υπόθεση σε πολιτικό πεδίο σύγκρουσης.
Γιατί δεν αφορούν μόνο τις λεπτομέρειες μιας διπλωματικής διαδικασίας, αλλά το ποιος αποφασίζει, ποιος διαπραγματεύεται και με ποιους όρους εκπροσωπούνται τα ελληνικά συμφέροντα.
«Νέα Μαδρίτη, νέο Ελσίνκι και νέα Ίμια»
Η βαρύτερη επίθεση έρχεται όταν ο Σαμαράς συνδέει τους σημερινούς κυβερνητικούς χειρισμούς με τρεις κρίσιμους σταθμούς της ελληνοτουρκικής ιστορίας: τη Μαδρίτη, το Ελσίνκι και τα Ίμια.
Κατηγορεί ευθέως την κυβέρνηση Μητσοτάκη και τον Γεραπετρίτη ότι η μυστική διπλωματία τους οδηγεί σε επανάληψη επικίνδυνων επιλογών του παρελθόντος.
Μάλιστα, υποστηρίζει ότι η συγκεκριμένη πολιτική έχει μετατρέψει ακόμη και συμμάχους της Ελλάδας σε «Πόντιους Πιλάτους», αφήνοντας τη χώρα εκτεθειμένη απέναντι στις τουρκικές διεκδικήσεις.
Η αναφορά αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο πρώην πρωθυπουργός δεν περιορίζει την κριτική του στην Άγκυρα, αλλά αμφισβητεί και την αποτελεσματικότητα των διπλωματικών συμμαχιών που επικαλείται η κυβέρνηση.
Η ευθεία πολιτική αμφισβήτηση
Η δήλωση Σαμαρά αποτελεί μια ακόμη μετωπική παρέμβαση εναντίον του πρωθυπουργού, με την εξωτερική πολιτική να μετατρέπεται σε βασικό πεδίο αντιπαράθεσης στο εσωτερικό της συντηρητικής παράταξης.
Ο πρώην πρωθυπουργός δεν αφήνει περιθώρια για συμβιβαστικές ερμηνείες: μιλά για εκχώρηση της εξωτερικής πολιτικής σε τρίτους, γκρίζες περιοχές και ανοχή στην επιβολή τετελεσμένων από την Τουρκία.
Και κλείνει με μια φράση που απευθύνεται όχι μόνο στην κυβέρνηση, αλλά και στο πολιτικό σύστημα: «Μιλήσαμε πολλοί. Αλλοίμονο σ’ αυτούς που δεν ακούνε».
Το μήνυμα προς το Μέγαρο Μαξίμου είναι σαφές.
Ο Σαμαράς δεν προτίθεται να χαμηλώσει τους τόνους. Αντίθετα, επιλέγει να μετατρέψει τα ελληνοτουρκικά σε κεντρικό πεδίο πολιτικής πίεσης, αμφισβητώντας ευθέως τη στρατηγική Μητσοτάκη.
Και με τον χαρακτηρισμό «Πρέσπες του Αιγαίου» επιχειρεί να δώσει στη σύγκρουση διαστάσεις πολύ μεγαλύτερες από μια απλή διαφωνία.
Όλη η δήλωση Σαμαρά
Στις 25 Οκτωβρίου προειδοποίησα για τις δυσμενείς συνέπειες της αποδοχής του Τουρκικού αιτήματος για "ενημέρωση".
Δυστυχώς η κυβέρνηση επέλεξε την πολιτική του κατευνασμού.
Έτσι, προκύπτουν τα εξής ερωτήματα::
Πρώτον, ποιος, από πότε, πως, και με ποιανού την εντολή έδωσε στη Γαλλία το δικαίωμα να προβεί σε ρηματική διακοίνωση προς την Τουρκία για λογαριασμό της Ελλάδας;
Δεύτερον, ποιος, πότε και γιατί συμφώνησε με το περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης;
Τρίτον, γιατί το Γαλλικό σκάφος δεν απέπλεε μέχρι να ενημερωθεί η Τουρκική πλευρά;
Τέταρτον, εφόσον η Τουρκία ενημερώθηκε από τη Γαλλία, τότε η κάθε NAVTEX τι ρόλο παίζει;
Πέμπτον, εάν όλα τα παραπάνω έγιναν εν αγνοία της Ελλάδας, τότε γιατί δεν κάναμε διάβημα εναντίον της Γαλλίας και δεν αναστείλαμε την άδεια στην Γαλλική εταιρεία;
Έκτον, αφού δεχόμαστε ότι η Τουρκία έχει δικαίωμα να “ενημερώνεται”, από εδώ και πέρα θα ζητάμε κι εμείς “ενημερώσεις” για αντίστοιχες ενέργειες της Τουρκίας;
Η μυστική διπλωματία Μητσοτάκη-Γεραπετρίτη μας οδηγεί σε νέα Μαδρίτη κι Ελσίνκι και σε νέα Ίμια. Διπλωματία που μετέτρεψε ακόμα και τους συμμάχους μας σε “Πόντιους Πιλάτους”.
Η εκχώρηση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας σε τρίτους, το γκριζάρισμα ελληνικών περιοχών και η ανοχή στην επιβολή τετελεσμένων από την Τουρκία, είναι οι “Πρέσπες του Αιγαίου”.
Όσο κι αν η κυβέρνηση προσπαθεί την Αμαρτία να την βαφτίσει Αρετή, ο ελληνικός λαός δεν δέχεται τέτοια “ανοσιουργήματα”.
Μιλήσαμε πολλοί.
Αλλοίμονο σ’ αυτούς που δεν ακούνε...
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών