Οι μυστικές επαφές με Μητσοτάκη και επιχειρηματικά κέντρα, το «σχέδιο εξόντωσης» της αυτόνομης πορείας Ανδρουλάκη, η εκδίκηση για το Επικρατείας και το ρίσκο της πολιτικής αποσταθεροποίησης χωρίς λαϊκή νομιμοποίηση…
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος φαίνεται πως έχει αρχίσει να τοποθετεί τα πιόνια του στην πολιτική σκακιέρα, κοιτάζοντας πολύ πιο πέρα από τις δημόσιες παρεμβάσεις και τις κατά καιρούς θεσμικές του τοποθετήσεις.
Η πρόσφατη αλλαγή τόνου απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη, οι δίαυλοι επικοινωνίας που φέρονται να έχουν αποκατασταθεί και η επιμονή του στην ανάγκη κυβερνήσεων συνεργασίας συνθέτουν μια πολιτική στρατηγική με σαφή στόχευση.
Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται να κινείται σε δύο παράλληλες κατευθύνσεις: από τη μία να προετοιμάζει το έδαφος για μια νέα συνεργασία ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και από την άλλη να διατηρεί ανοιχτό τον δικό του δρόμο επιστροφής στο κέντρο των πολιτικών εξελίξεων.
Η συνεργασία που καλλιεργείται και το μήνυμα προς το ΠΑΣΟΚ
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Βενιζέλος επιμένει εδώ και καιρό πως ο κύκλος των αυτοδύναμων κυβερνήσεων έχει κλείσει και ότι η χώρα χρειάζεται κυβερνήσεις συνεργασίας.
Η συγκεκριμένη προσέγγιση αποτελεί σταθερό στοιχείο των δημόσιων παρεμβάσεών του, αλλά και της συζήτησης που αναπτύσσεται στο περιβάλλον του Κύκλου Ιδεών, του πολιτικού φόρουμ που έχει δημιουργήσει.
Το μήνυμα προς τη Χαριλάου Τρικούπη είναι σαφές: το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να αποκλείει εκ των προτέρων κάθε ενδεχόμενο συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία, ούτε να αντιμετωπίζει την αποδόμηση της κυβέρνησης ως αυτοσκοπό.
Πρόκειται, ωστόσο, για μια γραμμή που δεν ταυτίζεται απαραίτητα με τη στρατηγική του Νίκου Ανδρουλάκη, ο οποίος επιμένει στην αυτόνομη πορεία του κόμματος και στη διεκδίκηση της πρώτης θέσης.
Ο Βενιζέλος, αντιθέτως, δείχνει να επενδύει περισσότερο στην επόμενη ημέρα των εκλογών και στις πιθανές κυβερνητικές αριθμητικές.
Η επιστροφή από την πόρτα του Επικρατείας
Υπάρχει, όμως, και η προσωπική διάσταση.
Ο Βενιζέλος δεν έχει κρύψει ποτέ ότι θεωρεί πως διαθέτει πολιτικό και θεσμικό κεφάλαιο που μπορεί να αξιοποιηθεί σε μια κρίσιμη συγκυρία.
Η παλιά περιπέτεια με τη Φώφη Γεννηματά και το ψηφοδέλτιο Επικρατείας δεν την έχει χωνέψει.
Η επιλογή του Γιώργου Καμίνη στην πρώτη θέση, αντί του ίδιου, είχε προκαλέσει τη ρήξη του με την τότε πρόεδρο του ΚΙΝΑΛ και την αποχώρησή του από την κοινοβουλευτική πολιτική.
Το ερώτημα είναι τι ρόλο θα επιθυμούσε να έχει σε μια τέτοια περίπτωση. Έναν ρόλο ιστορικού συμβούλου και θεσμικού Νέστορα ή μια πιο ενεργή παρουσία, με δυνατότητα να επηρεάζει τις αποφάσεις της ηγεσίας.
Ο πρώην πρόεδρος θα ήθελε να λειτουργήσει ως παράλληλος πόλος πολιτικής επιρροής μέσα στο κόμμα.
Ο μεγάλος στόχος και το ερώτημα της κοινωνικής νομιμοποίησης
Ο μεγάλος στόχος είναι μια κυβέρνηση συνεργασίας χωρίς αυτοδυναμία, στην οποία ο Βενιζέλος θα μπορούσε να εμφανιστεί ως πρόσωπο ευρύτερης αποδοχής για την πρωθυπουργία.
Ο ίδιος έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να αναλάβει ευθύνη εφόσον υπάρξουν οι προϋποθέσεις και η εμπιστοσύνη των πολιτικών δυνάμεων.
Το πρόσφατο δείπνο με τον Μητσοτάκη και τον Ευάγγελο Μυτιληναίο ενισχύει τις συζητήσεις για τους διαύλους που διατηρεί με σημαντικά κέντρα οικονομικής επιρροής.
Υπάρχει, ωστόσο, μια κρίσιμη παράμετρος που δεν μπορεί να παρακαμφθεί: άλλο η αποδοχή σε συγκεκριμένους πολιτικούς, επιχειρηματικούς και κομματικούς κύκλους και άλλο η κοινωνική νομιμοποίηση.
Η πολιτική εμπειρία της περιόδου 2012-2015 έδειξε πόσο δύσκολο είναι να διατηρηθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών σε σχήματα συνεργασίας όταν αυτά δεν συνοδεύονται από πειστική πολιτική πρόταση.
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, η Δημοκρατική Συμπαράταξη συγκέντρωσε μόλις 6,28%.
Με άλλα λόγια ο κόσμος τιμώρησε το ΠΑΣΟΚ –τότε Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Η κοινωνία δεν τον αποδέχεται πλέον.
Μαξιμιλιανός
www.bankingnews.gr
Η πρόσφατη αλλαγή τόνου απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη, οι δίαυλοι επικοινωνίας που φέρονται να έχουν αποκατασταθεί και η επιμονή του στην ανάγκη κυβερνήσεων συνεργασίας συνθέτουν μια πολιτική στρατηγική με σαφή στόχευση.
Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται να κινείται σε δύο παράλληλες κατευθύνσεις: από τη μία να προετοιμάζει το έδαφος για μια νέα συνεργασία ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και από την άλλη να διατηρεί ανοιχτό τον δικό του δρόμο επιστροφής στο κέντρο των πολιτικών εξελίξεων.
Η συνεργασία που καλλιεργείται και το μήνυμα προς το ΠΑΣΟΚ
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Βενιζέλος επιμένει εδώ και καιρό πως ο κύκλος των αυτοδύναμων κυβερνήσεων έχει κλείσει και ότι η χώρα χρειάζεται κυβερνήσεις συνεργασίας.
Η συγκεκριμένη προσέγγιση αποτελεί σταθερό στοιχείο των δημόσιων παρεμβάσεών του, αλλά και της συζήτησης που αναπτύσσεται στο περιβάλλον του Κύκλου Ιδεών, του πολιτικού φόρουμ που έχει δημιουργήσει.
Το μήνυμα προς τη Χαριλάου Τρικούπη είναι σαφές: το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να αποκλείει εκ των προτέρων κάθε ενδεχόμενο συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία, ούτε να αντιμετωπίζει την αποδόμηση της κυβέρνησης ως αυτοσκοπό.
Πρόκειται, ωστόσο, για μια γραμμή που δεν ταυτίζεται απαραίτητα με τη στρατηγική του Νίκου Ανδρουλάκη, ο οποίος επιμένει στην αυτόνομη πορεία του κόμματος και στη διεκδίκηση της πρώτης θέσης.
Ο Βενιζέλος, αντιθέτως, δείχνει να επενδύει περισσότερο στην επόμενη ημέρα των εκλογών και στις πιθανές κυβερνητικές αριθμητικές.
Η επιστροφή από την πόρτα του Επικρατείας
Υπάρχει, όμως, και η προσωπική διάσταση.
Ο Βενιζέλος δεν έχει κρύψει ποτέ ότι θεωρεί πως διαθέτει πολιτικό και θεσμικό κεφάλαιο που μπορεί να αξιοποιηθεί σε μια κρίσιμη συγκυρία.
Η παλιά περιπέτεια με τη Φώφη Γεννηματά και το ψηφοδέλτιο Επικρατείας δεν την έχει χωνέψει.
Η επιλογή του Γιώργου Καμίνη στην πρώτη θέση, αντί του ίδιου, είχε προκαλέσει τη ρήξη του με την τότε πρόεδρο του ΚΙΝΑΛ και την αποχώρησή του από την κοινοβουλευτική πολιτική.
Το ερώτημα είναι τι ρόλο θα επιθυμούσε να έχει σε μια τέτοια περίπτωση. Έναν ρόλο ιστορικού συμβούλου και θεσμικού Νέστορα ή μια πιο ενεργή παρουσία, με δυνατότητα να επηρεάζει τις αποφάσεις της ηγεσίας.
Ο πρώην πρόεδρος θα ήθελε να λειτουργήσει ως παράλληλος πόλος πολιτικής επιρροής μέσα στο κόμμα.
Ο μεγάλος στόχος και το ερώτημα της κοινωνικής νομιμοποίησης
Ο μεγάλος στόχος είναι μια κυβέρνηση συνεργασίας χωρίς αυτοδυναμία, στην οποία ο Βενιζέλος θα μπορούσε να εμφανιστεί ως πρόσωπο ευρύτερης αποδοχής για την πρωθυπουργία.
Ο ίδιος έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να αναλάβει ευθύνη εφόσον υπάρξουν οι προϋποθέσεις και η εμπιστοσύνη των πολιτικών δυνάμεων.
Το πρόσφατο δείπνο με τον Μητσοτάκη και τον Ευάγγελο Μυτιληναίο ενισχύει τις συζητήσεις για τους διαύλους που διατηρεί με σημαντικά κέντρα οικονομικής επιρροής.
Υπάρχει, ωστόσο, μια κρίσιμη παράμετρος που δεν μπορεί να παρακαμφθεί: άλλο η αποδοχή σε συγκεκριμένους πολιτικούς, επιχειρηματικούς και κομματικούς κύκλους και άλλο η κοινωνική νομιμοποίηση.
Η πολιτική εμπειρία της περιόδου 2012-2015 έδειξε πόσο δύσκολο είναι να διατηρηθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών σε σχήματα συνεργασίας όταν αυτά δεν συνοδεύονται από πειστική πολιτική πρόταση.
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, η Δημοκρατική Συμπαράταξη συγκέντρωσε μόλις 6,28%.
Με άλλα λόγια ο κόσμος τιμώρησε το ΠΑΣΟΚ –τότε Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Η κοινωνία δεν τον αποδέχεται πλέον.
Μαξιμιλιανός
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών