Αρχαιολόγοι εντόπισαν στον Αμαζόνιο τα ίχνη ενός άγνωστου αρχαίου πολιτισμού με πυραμίδες, δρόμους και σύνθετα υδραυλικά έργα, ανατρέποντας τις αντιλήψεις για την προκολομβιανή ιστορία της Νότιας Αμερικής
Μια εντυπωσιακή αρχαιολογική ανακάλυψη στη ζούγκλα του Αμαζονίου φαίνεται να αλλάζει ριζικά όσα γνωρίζαμε για τους αρχαίους πολιτισμούς της Νότιας Αμερικής.
Αρχαιολόγοι αποκάλυψαν τα ίχνη ενός άγνωστου μέχρι σήμερα πολιτισμού, ο οποίος ανέπτυξε μεγάλα αστικά κέντρα χιλιάδες χρόνια πριν από την άνοδο των Αζτέκων, των Μάγια και των Ίνκας.
Η ανακάλυψη πραγματοποιήθηκε στην κοιλάδα Llanos de Mojos της Βολιβίας, μια περιοχή που επί δεκαετίες θεωρούνταν σχεδόν απροσπέλαστη λόγω της πυκνής βλάστησης και των δύσκολων συνθηκών του τροπικού δάσους.
Η τεχνολογία lidar αποκάλυψε αυτό που έκρυβε η ζούγκλα
Επιστήμονες από τη Βολιβία, τον Ισημερινό και τις Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποίησαν τεχνολογία lidar, ένα προηγμένο σύστημα σάρωσης με λέιζερ που επιτρέπει τη χαρτογράφηση του εδάφους ακόμη και κάτω από πυκνή βλάστηση.
Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά.
Κάτω από το πυκνό πράσινο κάλυμμα της ζούγκλας αποκαλύφθηκαν τεράστιες γεωμετρικές κατασκευές, πλατείες, ορθογώνιες δομές και οργανωμένα συγκροτήματα οικισμών.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι μεγαλύτερες εγκαταστάσεις καταλάμβαναν έως και 300 εκτάρια, έκταση που αντιστοιχεί σε περισσότερα από 400 γήπεδα ποδοσφαίρου.
«Οι μεγαλύτεροι οικισμοί κάλυπταν έως και 300 εκτάρια, γεγονός που υποδηλώνει ότι μπορούσαν να φιλοξενήσουν σημαντικό αριθμό κατοίκων», αναφέρεται στη σχετική επιστημονική δημοσίευση.
Πυραμίδες, δημόσια κτίρια και τεράστια τεχνικά έργα
Οι επιτόπιες έρευνες αποκάλυψαν ότι οι κατασκευές δεν ήταν απλές αγροτικές εγκαταστάσεις, αλλά μέρος ενός ιδιαίτερα ανεπτυγμένου αστικού συστήματος.
Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν:
1. κωνικές βαθμιδωτές πυραμίδες ύψους άνω των 20 μέτρων,
2. πεταλοειδείς κατασκευές που πιθανώς λειτουργούσαν ως χώροι συγκέντρωσης,
3. κατοικίες,
4. αποθηκευτικούς χώρους,
5. διοικητικά ή τελετουργικά κτίρια.
Όλες οι δομές ήταν χτισμένες πάνω σε τεχνητές υπερυψωμένες πλατφόρμες περίπου πέντε μέτρων ύψους.
Οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι για τη δημιουργία τους μετακινήθηκαν περισσότεροι από 65,5 εκατομμύρια τόνοι χώματος, ποσότητα που συγκρίνεται ή ακόμη και ξεπερνά μεγάλα μνημειακά έργα της αρχαιότητας στη Νότια Αμερική.
Ένα προηγμένο σύστημα διαχείρισης νερού
Εξίσου εντυπωσιακά ήταν τα στοιχεία που αποκαλύφθηκαν για τη διαχείριση των υδάτων.
Γύρω από τους οικισμούς εντοπίστηκε ένα πολύπλοκο δίκτυο καναλιών και τάφρων, κατασκευασμένων με γεωμετρική ακρίβεια και προσανατολισμένων προς τεχνητές δεξαμενές νερού.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι κάτοικοι είχαν αναπτύξει εξελιγμένα συστήματα αποστράγγισης για να αντιμετωπίζουν τις έντονες βροχοπτώσεις και να μετατρέπουν τις εκτάσεις σε καλλιεργήσιμη γη.
Κυρίαρχη καλλιέργεια φαίνεται πως ήταν το καλαμπόκι, ενώ στα δείγματα εδάφους βρέθηκαν ίχνη και άλλων φυτικών ειδών.
Ένα αρχαίο οδικό δίκτυο στην καρδιά του Αμαζονίου
Η μεγαλύτερη έκπληξη προήλθε από την αποκάλυψη ενός εκτεταμένου δικτύου δρόμων που συνέδεε τους διάφορους οικισμούς.
Οι δρόμοι αυτοί δημιουργούσαν ένα ενιαίο πολεοδομικό και οικονομικό σύστημα, μετατρέποντας την περιοχή σε μια πραγματική μητρόπολη περίπου 200 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Οι ερευνητές σημειώνουν ότι τόσο οι κεντρικές οδικές αρτηρίες όσο και τα κτίρια ήταν προσανατολισμένα προς τα βορειοδυτικά.
Αυτό ενδέχεται να συνδέεται με κοινές θρησκευτικές, κοσμολογικές ή μυθολογικές αντιλήψεις των κατοίκων.
Ανατρέπονται οι θεωρίες για τον Αμαζόνιο
Για δεκαετίες η επιστημονική κοινότητα θεωρούσε ότι το περιβάλλον του Αμαζονίου δεν επέτρεπε την ανάπτυξη μεγάλων αστικών πολιτισμών.
Η φτωχή ποιότητα των εδαφών, οι ακραίες εναλλαγές μεταξύ ξηρών και υγρών περιόδων και η απομόνωση της περιοχής θεωρούνταν ανυπέρβλητα εμπόδια.
Η νέα ανακάλυψη φαίνεται να καταρρίπτει αυτές τις αντιλήψεις.
Οι χρονολογήσεις με ραδιοάνθρακα δείχνουν ότι ορισμένες κατασκευές έχουν ηλικία μεγαλύτερη των 2.000 ετών, γεγονός που σημαίνει ότι αναπτύχθηκαν πολύ πριν την ακμή των γνωστών προκολομβιανών αυτοκρατοριών.
Η σύνδεση με την κοιλάδα Upano
Σημαντικό στοιχείο αποτελεί και η ομοιότητα με μια άλλη μεγάλη αρχαιολογική ανακάλυψη που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στην κοιλάδα Upano του Ισημερινού.
Εκεί αποκαλύφθηκε ένα εκτεταμένο δίκτυο πόλεων της προϊσπανικής περιόδου, με παρόμοιες ορθογώνιες πλατφόρμες, πυραμίδες και οργανωμένους δρόμους.
Η κύρια οδική αρτηρία της περιοχής εκτεινόταν σε μήκος περίπου 25 χιλιομέτρων.
Σύμφωνα με τον Γάλλο αρχαιολόγο Stéphane Rostain του Γαλλικού Εθνικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών (CNRS), ο πληθυσμός της περιοχής θα μπορούσε να κυμαινόταν μεταξύ 15.000 και 100.000 κατοίκων.
Οι ειδικοί εκτιμούν ότι τόσο η περιοχή Upano όσο και η Llanos de Mojos αποτελούσαν τμήματα πολύπλοκων πολιτικών και οικονομικών συστημάτων, τα οποία αναπτύχθηκαν ανεξάρτητα από τους μεταγενέστερους μεγάλους πολιτισμούς της Αμερικής.
Η θεωρία του Percy Fawcett ίσως επιβεβαιώνεται
Η ανακάλυψη αναβιώνει και τον θρύλο του Βρετανού εξερευνητή Percy Fawcett, ο οποίος στις αρχές του 20ού αιώνα αναζητούσε μια χαμένη προηγμένη πόλη που αποκαλούσε «Πόλη Ζ».
Ο Fawcett πίστευε ότι στα βορειοδυτικά του Αμαζονίου υπήρχαν τα κατάλοιπα ενός αρχαίου πολιτισμού συγκρίσιμου με εκείνους της Ελλάδας και της Ρώμης.
Εξαφανίστηκε μυστηριωδώς το 1925 χωρίς να αφήσει ίχνη.
Σήμερα, οι ανακαλύψεις στις κοιλάδες Upano και Llanos de Mojos προσφέρουν τις ισχυρότερες μέχρι σήμερα ενδείξεις ότι ο Βρετανός εξερευνητής ίσως τελικά είχε δίκιο.
www.bankingnews.gr
Αρχαιολόγοι αποκάλυψαν τα ίχνη ενός άγνωστου μέχρι σήμερα πολιτισμού, ο οποίος ανέπτυξε μεγάλα αστικά κέντρα χιλιάδες χρόνια πριν από την άνοδο των Αζτέκων, των Μάγια και των Ίνκας.
Η ανακάλυψη πραγματοποιήθηκε στην κοιλάδα Llanos de Mojos της Βολιβίας, μια περιοχή που επί δεκαετίες θεωρούνταν σχεδόν απροσπέλαστη λόγω της πυκνής βλάστησης και των δύσκολων συνθηκών του τροπικού δάσους.
Η τεχνολογία lidar αποκάλυψε αυτό που έκρυβε η ζούγκλα
Επιστήμονες από τη Βολιβία, τον Ισημερινό και τις Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποίησαν τεχνολογία lidar, ένα προηγμένο σύστημα σάρωσης με λέιζερ που επιτρέπει τη χαρτογράφηση του εδάφους ακόμη και κάτω από πυκνή βλάστηση.
Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά.
Κάτω από το πυκνό πράσινο κάλυμμα της ζούγκλας αποκαλύφθηκαν τεράστιες γεωμετρικές κατασκευές, πλατείες, ορθογώνιες δομές και οργανωμένα συγκροτήματα οικισμών.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι μεγαλύτερες εγκαταστάσεις καταλάμβαναν έως και 300 εκτάρια, έκταση που αντιστοιχεί σε περισσότερα από 400 γήπεδα ποδοσφαίρου.
«Οι μεγαλύτεροι οικισμοί κάλυπταν έως και 300 εκτάρια, γεγονός που υποδηλώνει ότι μπορούσαν να φιλοξενήσουν σημαντικό αριθμό κατοίκων», αναφέρεται στη σχετική επιστημονική δημοσίευση.
Πυραμίδες, δημόσια κτίρια και τεράστια τεχνικά έργα
Οι επιτόπιες έρευνες αποκάλυψαν ότι οι κατασκευές δεν ήταν απλές αγροτικές εγκαταστάσεις, αλλά μέρος ενός ιδιαίτερα ανεπτυγμένου αστικού συστήματος.
Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν:
1. κωνικές βαθμιδωτές πυραμίδες ύψους άνω των 20 μέτρων,
2. πεταλοειδείς κατασκευές που πιθανώς λειτουργούσαν ως χώροι συγκέντρωσης,
3. κατοικίες,
4. αποθηκευτικούς χώρους,
5. διοικητικά ή τελετουργικά κτίρια.
Όλες οι δομές ήταν χτισμένες πάνω σε τεχνητές υπερυψωμένες πλατφόρμες περίπου πέντε μέτρων ύψους.
Οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι για τη δημιουργία τους μετακινήθηκαν περισσότεροι από 65,5 εκατομμύρια τόνοι χώματος, ποσότητα που συγκρίνεται ή ακόμη και ξεπερνά μεγάλα μνημειακά έργα της αρχαιότητας στη Νότια Αμερική.
Ένα προηγμένο σύστημα διαχείρισης νερού
Εξίσου εντυπωσιακά ήταν τα στοιχεία που αποκαλύφθηκαν για τη διαχείριση των υδάτων.
Γύρω από τους οικισμούς εντοπίστηκε ένα πολύπλοκο δίκτυο καναλιών και τάφρων, κατασκευασμένων με γεωμετρική ακρίβεια και προσανατολισμένων προς τεχνητές δεξαμενές νερού.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι κάτοικοι είχαν αναπτύξει εξελιγμένα συστήματα αποστράγγισης για να αντιμετωπίζουν τις έντονες βροχοπτώσεις και να μετατρέπουν τις εκτάσεις σε καλλιεργήσιμη γη.
Κυρίαρχη καλλιέργεια φαίνεται πως ήταν το καλαμπόκι, ενώ στα δείγματα εδάφους βρέθηκαν ίχνη και άλλων φυτικών ειδών.
Ένα αρχαίο οδικό δίκτυο στην καρδιά του Αμαζονίου
Η μεγαλύτερη έκπληξη προήλθε από την αποκάλυψη ενός εκτεταμένου δικτύου δρόμων που συνέδεε τους διάφορους οικισμούς.
Οι δρόμοι αυτοί δημιουργούσαν ένα ενιαίο πολεοδομικό και οικονομικό σύστημα, μετατρέποντας την περιοχή σε μια πραγματική μητρόπολη περίπου 200 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Οι ερευνητές σημειώνουν ότι τόσο οι κεντρικές οδικές αρτηρίες όσο και τα κτίρια ήταν προσανατολισμένα προς τα βορειοδυτικά.
Αυτό ενδέχεται να συνδέεται με κοινές θρησκευτικές, κοσμολογικές ή μυθολογικές αντιλήψεις των κατοίκων.
Ανατρέπονται οι θεωρίες για τον Αμαζόνιο
Για δεκαετίες η επιστημονική κοινότητα θεωρούσε ότι το περιβάλλον του Αμαζονίου δεν επέτρεπε την ανάπτυξη μεγάλων αστικών πολιτισμών.
Η φτωχή ποιότητα των εδαφών, οι ακραίες εναλλαγές μεταξύ ξηρών και υγρών περιόδων και η απομόνωση της περιοχής θεωρούνταν ανυπέρβλητα εμπόδια.
Η νέα ανακάλυψη φαίνεται να καταρρίπτει αυτές τις αντιλήψεις.
Οι χρονολογήσεις με ραδιοάνθρακα δείχνουν ότι ορισμένες κατασκευές έχουν ηλικία μεγαλύτερη των 2.000 ετών, γεγονός που σημαίνει ότι αναπτύχθηκαν πολύ πριν την ακμή των γνωστών προκολομβιανών αυτοκρατοριών.
Η σύνδεση με την κοιλάδα Upano
Σημαντικό στοιχείο αποτελεί και η ομοιότητα με μια άλλη μεγάλη αρχαιολογική ανακάλυψη που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στην κοιλάδα Upano του Ισημερινού.
Εκεί αποκαλύφθηκε ένα εκτεταμένο δίκτυο πόλεων της προϊσπανικής περιόδου, με παρόμοιες ορθογώνιες πλατφόρμες, πυραμίδες και οργανωμένους δρόμους.
Η κύρια οδική αρτηρία της περιοχής εκτεινόταν σε μήκος περίπου 25 χιλιομέτρων.
Σύμφωνα με τον Γάλλο αρχαιολόγο Stéphane Rostain του Γαλλικού Εθνικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών (CNRS), ο πληθυσμός της περιοχής θα μπορούσε να κυμαινόταν μεταξύ 15.000 και 100.000 κατοίκων.
Οι ειδικοί εκτιμούν ότι τόσο η περιοχή Upano όσο και η Llanos de Mojos αποτελούσαν τμήματα πολύπλοκων πολιτικών και οικονομικών συστημάτων, τα οποία αναπτύχθηκαν ανεξάρτητα από τους μεταγενέστερους μεγάλους πολιτισμούς της Αμερικής.
Η θεωρία του Percy Fawcett ίσως επιβεβαιώνεται
Η ανακάλυψη αναβιώνει και τον θρύλο του Βρετανού εξερευνητή Percy Fawcett, ο οποίος στις αρχές του 20ού αιώνα αναζητούσε μια χαμένη προηγμένη πόλη που αποκαλούσε «Πόλη Ζ».
Ο Fawcett πίστευε ότι στα βορειοδυτικά του Αμαζονίου υπήρχαν τα κατάλοιπα ενός αρχαίου πολιτισμού συγκρίσιμου με εκείνους της Ελλάδας και της Ρώμης.
Εξαφανίστηκε μυστηριωδώς το 1925 χωρίς να αφήσει ίχνη.
Σήμερα, οι ανακαλύψεις στις κοιλάδες Upano και Llanos de Mojos προσφέρουν τις ισχυρότερες μέχρι σήμερα ενδείξεις ότι ο Βρετανός εξερευνητής ίσως τελικά είχε δίκιο.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών